Chapter: ตอนที่ 56 (จบ)แปดปี...นอกจากจะพิสูจน์ให้รู้ว่าเด็กสาวที่อุปการะเลี้ยงดูนั้นมีจิตใจมั่นคงแน่วแน่กับบุตรชายของตนเพียงไร ในทางกลับกันก็พิสูจน์ความรักที่บุตรชายมีต่อเจ้าหล่อนด้วยเช่นกันหลังจากสูญเสียภรรยา...ช่วงแรกเขาก็เสียศูนย์ไปบ้าง ยิ่งเมื่อกลับมาแล้วเจอว่าพนิตนันท์หายไป ก็กลายเป็นคนเงียบขรึม ทำแต่งานจนแทบไม่ได้หยุดพัก ไหนจะตอนที่เข้าใจผิดว่าสาวเจ้ามีแฟนอีก แต่ถึงจะเจออะไรมามากขนาดไหนฤทธิไม่เคยชายตาแลหญิงสาวคนไหนอีกเลย คุณวจีเคยถามว่าเขาคิดจะแต่งงานอีกไหม‘แล้วแม่จะให้ผมแต่งกับใครล่ะครับ...ผู้หญิงที่ผมจะแต่งด้วยก็ไปอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้’ คือคำตอบของเขาซึ่งทำให้รู้ว่า...เขาปักใจอยู่กับพนิตนันท์เพียงคนเดียว“เดี๋ยวค่อยคุยไม่ได้เหรอครับ?” ฤทธิหันไปต่อรองทว่าสายตากลับมองตามเรือนร่างบอบบางที่ลับหายเมื่อประตูห้องพระปิดลง“ไม่ได้!” คุณวจีเสียงแข็ง “ถ้าไม่คุยตอนนี้ แล้วอย่ามาเสียใจทีหลังนะ”“ครับ...ผมตามใจแม่เสมอแหละ แม่จะคุยเรื่องอะไรครับ?”“เดี๋ยวหนูนันท์เปลี่ยนชุดม
Last Updated: 2026-02-18
Chapter: ตอนที่ 55เมื่ออยู่กันตามลำพังความรู้สึกประหม่าเหมือนจะเกาะกุมคนทั้งสอง เวลาแปดปีที่ไม่เคยได้พบกันทำให้เกิดความเหินห่าง ต่างจึงยังยืนนิ่งอยู่ที่เดิม...จะมีก็แต่ดวงตาสองคู่ที่สานสบกันนิ่ง ร่องรอยแห่งความคิดถึงห่วงหาลึกซึ้งฉายชัดฤทธิเป็นฝ่ายก้าวเข้าไปหาหญิงสาวก่อน เขาหยุดยืนตรงหน้าหล่อนพลางกวาดตามองคนตรงหน้าด้วยสายตาชื่นชม“นึกว่านันท์คงจะเกลียดฉันจนชาตินึ้คงไม่กลับมาให้เห็นเสียแล้ว” เขารำพึงออกมา คนฟังกลั้นน้ำตาพลางส่ายหน้า“นันท์ไม่เคยเกลียดคุณ”“ฉันขอโทษ” จู่ๆ เขาก็เอ่ยคำนี้ออกมา ดวงตาของหญิงสาวเบิกกว้างขึ้น...ไม่เข้าใจว่าเขาขอโทษเรื่องอะไร “ขอโทษที่ตอนนั้นฉันไม่ได้ดูแลนันท์เลย”ดวงตาของหญิงสาวฉายแววที่ทำให้คนพูดรู้ว่าหล่อนเข้าใจสิ่งที่เขาพูด“ไม่เป็นไรค่ะ นันท์เข้าใจ...ตอนนั้นคุณลินิน เอ่อ...” คำพูดขาดหาย...เหมือนใจที่หายไปยามนึกถึงคนที่ไม่อยู่แล้วในวันนี้ ขนาดหล่อนเป็นคนอื่นแท้ๆ ยังวูบไหวแล้วเขาเล่า...จะไม่รู้สึกได้อย่างไร“ลินินไปดีแล้ว ไม่ต้องเจ็บต้องทรมาน เ
Last Updated: 2026-02-17
Chapter: ตอนที่ 54ตึกรามบ้านช่องและถนนหนทางที่เปลี่ยนไปอย่างมากสร้างความตื่นตาตื่นใจให้กับคนที่นั่งอยู่ตรงที่นั่งผู้โดยสารไม่น้อย นี่เป็นครั้งแรกในรอบสี่ปีที่พนิตนันท์เดินทางกลับมาประเทศไทยนับแต่ไปเรียนต่อปริญญาโทที่สหรัฐอเมริกาจวบจนกระทั่งเรียนจบและทำงาน หล่อนไม่เคยย่างกรายกลับมาเลยสักครั้งไม่ใช่...ไม่คิดถึงบ้าน ไม่คิดถึงแม่...หล่อนคิดถึงเมืองไทยรวมไปถึงคนที่อยู่ทางนี้ทุกขณะจิต ทว่าตั้งเป้าหมายกับตนเองไว้ว่า จะไม่กลับจนกว่าจะคว้าปริญญามาได้ ครั้นเรียนจบหล่อนก็ได้รับข้อเสนอจากบริษัทชั้นนำแห่งหนึ่งให้เข้าทำงานในตำแหน่งและเงินเดือนที่ไม่ควรปฏิเสธอย่างยิ่ง หล่อนจึงรับข้อเสนอนั้นและเลื่อนเรื่องกลับเมืองไทยออกไปอีกสองปีที่ผ่านมาพนิตนันท์สนุกกับการทำงานมากจนแทบจะลืมเวลา และลืมเรื่องกลับเมืองไทยไปเลย กระทั่งคุณวจีมีจดหมายมาหาในทำนองถามไถ่ว่าจะกลับเมื่อไร ประจวบกับน้องชายของหล่อนส่งข่าวเรื่องที่แม่ป่วยหล่อนจึงตัดสินใจลาออกเพื่อกลับเมืองไทยหลังจากที่หล่อนย้ายไปเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยทางภาคเหนือได้ไม่นาน แม่ก็เลิกรากับพ่อเลี้ยง จากนั้นก็กลับเนื้อกลับตัวเลิกเ
Last Updated: 2026-02-16
Chapter: ตอนที่ 53หนุ่มใหญ่วัยสี่สิบเอ็ดปียืนเคว้งอยู่กลางกลุ่มคนเยอะแยะมากมายที่มาร่วมแสดงความยินดีกับบัณฑิตใหม่ที่จบการศึกษาในปีนี้ ในอ้อมแขนเขามีช่อดอกไม้ช่อใหญ่ที่เตรียมมาเพื่อมอบให้บัณฑิตจบใหม่ที่เขาเฝ้ารอมานานถึงหกปีเต็มเดินหาอยู่พักหนึ่ง...หากในที่สุดเขาก็เจอหล่อนจนได้!พนิตนันท์ยืนอยู่ท่ามกลางเพื่อนซึ่งเป็นชาวต่างชาติที่ต่างก็สวมใส่ชุดครุยเพื่อรับปริญญา หล่อนสวยบาดตาบาดใจจนฤทธิใจสั่นไหว เขาก้าวเท้าตรงไปหาหล่อนพลางกระชับช่อดอกไม้ในมือ ใจก็คิดหาคำพูดที่จะเอ่ยกับหล่อนเป็นประโยคแรกแต่แล้วเขาก็ชะงักและหยุดเดินเมื่อหนุ่มหล่อผมสีทองล้อแสงอาทิตย์จนเป็นประกายปรากฎตัว หนุ่มตาน้ำข้าวคนนั้นสวมกอดพนิตนันท์หอมแก้มซ้ายขวาก่อนจะโยกตัวไปมา คงจะแสดงความดีใจกันนั่นแหละ จากนั้นก็ยืนคล้องแขนถ่ายรูปกันไม่ยอมห่างฤทธิยืนคอตก มือที่ถือช่อดอกไม้ตกอยู่ข้างตัวเขาหันหลังกลับแล้วเดินออกมา ทิ้งช่อดอกไม้แสนสวยไว้ใต้ต้นไม้ต้นหนึ่งที่เดินผ่านพอดีพนิตนันท์คงไม่ได้มีใจตรงกันกับเขา หล่อนก้าวข้ามอดีตและเริ่มต้นชีวิตใหม่ได้โดยสมบูรณ์เขาควรจะยินดี...ทว่าหัวใจกลับแน่นหนัก ทั้งอ่
Last Updated: 2026-02-15
Chapter: ตอนที่ 52ฤทธิเดินกลับออกมาจากบ้านหลังเล็กซอมซ่อนั้นด้วยความผิดหวัง ชายหนุ่มดูออกว่าภายใต้คำปฏิเสธที่ได้รับจากมารดาของพนิตนันท์ มีคำตอบที่เขาต้องการอยู่แน่นอนทว่าคงมีเหตุผล...หรือไม่ก็..ใครสักคน...ที่ไม่ต้องการให้เขาได้รับคำตอบนั้น และไม่ต้องเดาฤทธิก็รู้ว่าใครคือคนคนนั้น!เขาเข้าใจในเจตนาของมารดาว่าต้องการปกป้องพนิตนันท์ เหตุหนึ่งก็เพื่อชดเชยในสิ่งที่เกิดขึ้นกับเด็กสาวที่ต้องสูญเสียโอกาสทางการศึกษา...สูญเสียชิวิตในช่วงวัยที่สดใสและสนุกสนาน แม่จึงอยากให้พนิตนันท์ได้ใช้ชีวิตของตนอย่างเต็มที่...ได้เรียนหนังสือจนจบตามที่ตั้งใจฤทธิเชื่อว่าถ้าเด็กสาวอยากจะเรียนต่อในระดับสูงขึ้นไป แม่ของเขาก็ยินดีที่จะส่งเสียแน่นอนชายหนุ่มกลับมาที่บ้านของตน มารดานั่งรออยู่แล้วในห้องนั่งเล่น สีหน้าของผู้สูงวัยบอกชัด...รู้ว่าเขาไปไหนและทำอะไรมา ทว่ากลับไม่มีคำถามสักคำ เขาเสียอีกเป็นฝ่ายถาม“แม่...นันท์เขา สบายดีใช่ไหม?” คุณวจีถอนหายใจพลางสบตาลูก...วัยวุฒิทำให้อ่านออกว่าแววห่วงใยที่ฉายออกมาจากดวงตาคมนั้นหาใช่การเสแสร้ง“สบายดี ถ้าจะหมายถึงทางกายนะ ยังเด็ก
Last Updated: 2026-02-14
Chapter: ตอนที่ 51เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงัน คนที่กำลังมองเหม่อจึงสะดุ้งทั้งตัว หล่อนรีบคว้าโทรศัพท์มาดูตั้งแต่เกิดอุบัติเหตุจนต้องเข้าโรงพยาบาลกระทั่งมาพักฟื้นที่นี่ หล่อนเพิ่งจะมีโอกาสเปิดโทรศัพท์มือถือของตนเองเป็นครั้งแรกก็ตอนต่อสายหาแม่ ครั้นคุยจบวางสายก็ลืมปิดเครื่อง ทั้งที่ตั้งใจว่ายังไม่อยากรับสายหรือติดต่อกับใครอื่นพอโทรศัพท์ดังหล่อนจึงรู้ว่าตัวเองลืมปิด ชื่อและหมายเลขที่ปรากฎวนหน้าจอ ก็คือเพื่อนของหล่อน...วิจิตราพนิตนันท์ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง มั่นใจว่าเพื่อนน่าจะรู้เรื่องจากอาชว์มาบ้างแล้ว ถึงได้โทรศัพท์มาสุดท้ายหล่อนก็ตัดสินใจกดรับเมื่อตัดสินใจได้ว่าไม่มีเหตุผลที่จะหลบเลี่ยงอีกต่อไป เสียงที่ดังจากปลายสายทั้งตื่นเต้นยินดีจนคนฟังรู้สึกได้“นันท์ โอ๊ยยย...แกรู้ไหมฉันโทรหาแกตั้งกี่รอบ แกหายไปไหน เป็นอะไรหรือเปล่า ทำไมไม่เปิดโทรศัพท์เลย เป็นห่วงนะเว้ย”“เราโดนรถชนน่ะ เข้าโรงพยาบาลเพิ่งจะออก”“เฮ้ย! จริงอะ เป็นไรมากป่าววะ แล้วตอนนี้อยู่ไหน เราจะได้ไปเยี่ยม” วิจิตรารัวคำถามกลับมา น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเป็นห่วง“เพชรบูรณ์”
Last Updated: 2026-02-13
Chapter: เรื่องที่สอง คุณขา...เปิดซิงหน่อยนะ - 11 (จบตอน)“นิดเดียว ทนอีกนิดเดียว...อา”กันต์บอกเสียงกระเส่า เขาจูบไซ้ซอกคอมาจนถึงเต้าทรวงยวนตาแล้วครอบครองยอดที่อยู่ใกล้เข้าปากแล้วดูดดึงจนมันสู้ลิ้น ก่อนจะสลับไปที่อีกข้าง...ยั่วเย้าด้วยปลายลิ้นทั้งเลียและดูดจนมันแข็งไม่ต่างกันกับข้างที่แล้ว เสียงครางแผ่วหวานดังจากปากสาวน้อย ความเสียวซ่านที่ได้รับทำให้หล่อนผ่อนคลายจากความเจ็บตึงตรงร่องรัก และเริ่มขยับสะโพกส่ายเสียดด้วยความกระสันรัญจวนอีกครั้ง กันต์เห็นเช่นนั้นก็ขยับสะโพกดุนดันทีเดียวสุดความยาว มุกระวีผวาเฮือกด้วยมิได้ตั้งตัว ดวงตาเบิกโตด้วยความเจ็บปนเสียว“โอ๊ย...อากันต์เบาๆ สิ”“อาขอโทษ...มันเจ็บแค่ตอนนี้เท่านั้น เดี๋ยวอารับรองว่ามุกจะครางจนลืมเจ็บ...” เขากระซิบบอกพลางเริ่มขยับซอยช้าๆ เสียงหวานครางแผ่วๆ เมื่อความเสียวสะท้านเริ่มก่อตัวตรงกึ่งกลางกาย และยิ่งกันต์ขยับโยกมากขึ้น...ความเสียวซ่านก็ยิ่งแผ่กระจายไปทั่วตัว“อูย...อาขา เสียว เสียวจังเลย...เร็วอีกหน่อย...มุกเสียว...”เสียงหวานเร่งเร้าก่อนจะครางต่อ ทำให้กันต์เร่งจังหวะเร็วข
Last Updated: 2026-05-26
Chapter: เรื่องที่สอง คุณขา...เปิดซิงหน่อยนะ - 9มุกระวีอ้าปากอมปลายเรียวแล้วก็ใช้ลิ้นดุนดัน หล่อนเฝ้าสังเกตอากัปกิริยาของผู้เป็นอา ครั้นเห็นเขาสูดปากเมื่อหล่อนละเลงลิ้นตรงรูเล็กๆ กลางหัวเรียว หล่อนก็ยิ่งสนุก ใช้ลิ้นดุนบ้าง สลับกับดูดเบาๆ พยายามระมัดระวังไม่ให้ฟันไปถูก“อา...ซี๊ด...อย่างนั้นแหละ เก่งมาก มุกจ๋า...ดูดแรงๆ อากำลังเสียว...”ยิ่งฟังเสียงคร่ำครวญราวละเมอของผู้เป็นอา มุกระวีก็ยิ่งสนุก...หล่อนรู้สึกเหมือนถือไพ่เหนือกว่า...ราวกับว่าตนเองเป็นผู้คุมเกมนี้ หล่อนเริ่มเลียไล้ตลอดความยาวของแท่งเนื้อแล้วก็ค่อยๆ อมมันเข้าไปให้ลึกที่สุด เก็บฟันให้มิดชิดแล้วรูดออก...สลับกันไปจนเสียงครางต่ำของกันต์เริ่มดังกระชั้น สองมือของอาหนุ่มจับประคองศีรษะหล่อนไว้ราวกลัวว่าหล่อนจะผละออกไปทำให้ขาดตอน ขณะเดียวกันเขาก็เริ่มกระเด้าสะโพกเข้าหาปากของหล่อน ทำให้บางครั้งแท่งเนื้อชูชันแทงเข้าคอจนเกือบสำลัก ถึงกระนั้นมุกระวีก็อดทน ยิ่งเมื่อเห็นอาการของผู้เป็นอาที่ดูเหมือนใกล้จะถึงจุดสุดยอดเต็มที“โอย...เสียว มุกจ๋า...อาจะเสร็จแล้ว ดูดแรงๆ ต...แตก...แตกแล้วว...” สิ้นสุดคำพูด ร่างของกันต์ก็กระตุก
Last Updated: 2026-05-26
Chapter: เรื่องที่สอง คุณขา...เปิดซิงหน่อยนะ - 10ชายหนุ่มใช้นิ้วโป้งและนิ้วชี้ถ่างกลีบกุหลาบที่เบียดแนบออกห่าง เผยให้เห็นติ่งเกสรสีชมพูสดด้านในที่ฉ่ำวาวด้วยน้ำหวานมากมาย“แฉะขนาดนี้เลยเหรอ อยากมากเลยใช่ไหม” เขาถามก่อนฉกลิ้นลงตรงกลางมุกระวีแหงนหน้าพลางส่งเสียงครางหวานเมื่อสัมผัสตรงกึ่งกลางกายสร้างความเสียดเสียวไปทั่วตัวราวกระแสไฟฟ้าช็อต“อูย...อาขา มุกเสียว...เสียวสุดๆ เลย”กันต์มิได้ตอบคำหลานนอกไส้คนสวยด้วยว่ากำลังเมามันกับการเพิ่มรสสวาทให้เจ้าหล่อน เขาห่อลิ้นแล้วสอดเข้ากลางรูรักที่เยิ้มแฉะ เลียเท่าไรก็ไม่แห้งเสียที เขาชักเข้าชักออกจนมุกระวีครวญครางไม่ได้ศัพท์ สะโพกผายส่ายร่อนเข้าหาลิ้นของเขา“อ๊า...อ๊า...เสียว...อาขา...มุกเสียว...” คนฟังจับได้จากน้ำเสียงและอาการร่อนสะโพกว่าสายรุ้งพร่างพราวคงทอดตัวต่ำลงทุกที อีกไม่นานสาวน้อยหวานฉ่ำคงจะถึงจุดสุดยอด จึงยิ่งรัวลิ้นลงบนติ่งเกสรและเพิ่มความเสียวให้หล่อนด้วยการสอดนิ้วชี้เข้าไปในช่องทางอันคับแคบทีละนิด กระทั่งมิดโคนแล้วจึงชักเข้าออกเป็นจังหวะ เสียงครวญครางยิ่งดังขึ้นกว่าเดิม เช่นเดียวกับ
Last Updated: 2026-05-26
Chapter: เรื่องที่สอง คุณขา...เปิดซิงหน่อยนะ - 7รุ่งขึ้นกันต์ตื่นนอนแต่เช้าเพราะต้องไปทำงาน เขาย่องเข้าห้องนอนเห็นคนบนเตียงยังหลับอยู่ก็หยุดยืนมองพลางนึกถึงเรื่องเมื่อคืน ชายหนุ่มตระหนักว่าตนทำเกินเลยไปมาก และนั่นก็ทำให้เขาเกิดความกังวลขึ้นมาว่า หากมุกระวียังอยู่ที่นี่ เขาจะทนไม่ไหวเอาสักวัน ก็ดูสิ...ขนาดว่ากำลังสำนึกความผิด เจ้าน้องชายเขามันยังคิดสวนทาง ตั้งลำแข็งขันพร้อมรบเสียขนาดนี้ไม่ไหวแล้ว!กันต์ร้องในใจก่อนจะผลุบเข้าห้องน้ำ ขืนยังยืนที่เดิม เขาเป็นได้ย่องขึ้นเตียงแล้วลักหลับแม่หลานสาวนอกไส้แน่นอนเมื่ออยู่ในห้องน้ำ กันต์เปลื้องเสื้อผ้าจนเหลือแต่ตัวล่อนจ้อน เขามองเงาตนเองในกระจก...รูปร่างสูงใหญ่ กล้ามท้องเป็นลอนสวย ล้วนแล้วแต่เกิดมาจากการเล่นกีฬาทั้งสิ้น เขาใช้เรือนร่างในการมอบความสุขให้กับผู้หญิง ดังนั้นจึงได้ใส่ใจดูแลตนเองขนาดนี้ และการเล่นกีฬาเป็นประจำ ก็ทำให้เขาทั้งอึดทั้งทนและ...มีอารมณ์บ่อยจะว่าไปแล้ว...กันต์เป็นคนเซ็กส์จัด เพราะเหตุนี้แหละเขาถึงไม่ยอมเลิกทำงานพิเศษ แม้ว่างานนี้จะทำให้หลายคนตีค่าเขาไม่ต่างจากผู้ชายขายตัว แต่สำหรับเขา...ขายตัวก็ยังดีกว่าไปหลอกฟันสาว
Last Updated: 2026-05-25
Chapter: เรื่องที่สอง คุณขา...เปิดซิงหน่อยนะ - 8“แต่มันไม่ดี มุกอายุเท่าไร อีกอย่างถ้าแม่กับยาย และก็ตาแก้วรู้เข้า คงบ้านแตก”“ก็อย่าให้รู้สิคะ...ถ้าอากันต์ไม่พูด มุกไม่พูด จะมีใครรู้ นะคะ...อา ให้มุกช่วยนะคะ” มุกระวีทำเสียงออดอ้อน และโดยที่กันต์ไม่ทันตั้งตัว หล่อนก็คว้าท่อนลำของเขากำและรูดเบาๆกันต์นิ่วหน้าด้วยความเสียวซ่าน แม้ว่าท่าทางมุกระวีจะดูงกเงิ่นอยู่บ้างแต่เมื่อถูกจู่โจมกะทันหัน ความเป็นชายซึ่งตื่นตัวอยู่ก็พร้อมสู้ทันที“อา...มุก หยุด...หยุดก่อน...” เสียงห้ามของกันต์สั่นพร่าทีเดียว มุกระวียิ้มชอบใจเฝ้ามองสีหน้าของผู้เป็นอาด้วยความสนใจ เปลือกตาทั้งสองปิดสนิทเหมือนจะขังตัวเองไว้ในภาพจินตนาการส่วนตัว ขณะที่ใบหน้าหล่อเหลากลับบิดเบี้ยว และปากก็เม้มแน่นเหมือนพยายามสะกดความรู้สึกเอาไว้“แน่ใจเหรอคะ...หน้าตาอากันต์ไม่เห็นเหมือนอยากให้มุกหยุดเลย” มุกระวียังคงรูดต่อไปอย่างไม่เป็นงานนัก แต่ก็ทำให้กันต์เสียวกระสันไปทั้งหน้าขา เขาต้องพิงผนังเพื่อช่วยพยุงตัวก่อนจะเปล่งเสียงครางต่ำออกมาจากลำคอ“อา...ซี๊ด...”
Last Updated: 2026-05-25
Chapter: เรื่องที่สอง คุณขา...เปิดซิงหน่อยนะ - 6เขากดนิ้วชี้ลงไปในบ่อน้ำแล้วดึงออกมาเพื่อดูความฉ่ำวาวตรงปลายนิ้ว จากนั้นก็ส่งนิ้วเข้าปากเพื่อดูดกลืนน้ำหวานจากบ่อน้อย ตลอดเวลานั้นมุกระวีหลับตาปี๋กลัวอีกฝ่ายจะรู้ว่าหล่อนมิได้นอนหลับ แต่สัมผัสที่ได้รับก็ทำให้หัวใจเต้นรัวจนกลัวว่าจะถูกจับได้ ทว่าสัมผัสหนักหน่วงที่ได้รับตรงกึ่งกลางกายสาวกลับทำให้หล่อนสูญเสียการควบคุมตนเองจนเผลอร้องคราง มุกระวีอยากลืมตามองว่าอีกฝ่ายกำลังทำอะไรกับเนื้อตัวของตนแต่ก็ไม่กล้า กระนั้นความเสียวกระสันแทบขาดใจก็ทำให้หล่อนมิอาจบังคับตนเองให้ปิดปากเงียบได้อีกต่อไป เสียงครางแผ่วหวานจึงดังคลอเคล้าไปพร้อมกับสัมผัสที่หนักหน่วงทว่าละมุนละไมอยู่ในที กันต์อมยิ้มเมื่อได้ยินเสียงร้องครางของหลานสาวนอกไส้...หล่อนยิ่งร้องเขาก็ยิ่งซุกไซ้ฝังจมูกลงบนกุหลาบงามแม้จะมีผ้าเนื้อบางกางกั้น กลิ่นสาวทำเอาเจ้าน้องชายของเขาลุกชันขึ้นมาอีกครั้ง ชายหนุ่มเหลือบตาไปมองหลานสาวเห็นนอนบิดส่ายไปมาด้วยความเสียวซ่านแต่ดวงตายังหลับพริ้ม ก็คิดว่าหล่อนคงหลับสนิทและคิดว่าตัวเองฝันกระมัง จึงแลบลิ้นตวัดเลียและดุนดันติ่งตูมเต่งนอกเนื้อผ้า “อือ...อือ...อ
Last Updated: 2026-05-25
LOGIN
