คู่กัด 소설 & 이야기

กลางวันพวกเขาคือคู่แข่งที่ไม่มีใครยอมใคร แต่กลางคืนกลับเป็นคู่นอนภายใต้สถานะซึ่งต้องเก็บเป็นความลับ กฎของความสัมพันธ์มีเพียงสามข้อ ห้ามหึง ห้ามผูกมัด และห้ามเรียกร้องสถานะ ทว่าเมื่อหัวใจเริ่มไม่ยอมทำตามข้อตกลง จากเกมที่ตั้งใจเอาชนะกัน จึงกลายเป็นเดิมพันที่ไม่มีใครกล้าเป็นฝ่ายเดินจากไป เพราะในความสัมพันธ์ครั้งนี้ ใครรู้สึกก่อน คนนั้นแพ้

แรงตบเต็มกำลังทำเอาใบหน้าของประธานบริหารหนุ่มหันไปตามแรงปะทะ รอยนิ้วมือสีแดงเข้มปรากฏขึ้นบนแก้มของเขาทันตา! ภวินท์นิ่งค้างไปชั่วครู่ ลิ้นหนาดันกระพุ้งแก้มเบาๆ ก่อนจะค่อยๆ หันใบหน้ากลับมาสบตารินรดา นัยน์ตาคู่คมวาวโรจน์ไปด้วยไฟโทสะและความคลั่งที่พุ่งทะลุขีดจำ กัด! “รินรดา...”

จากการประสานเสียงด่ากลายเป็นพี่น้องเสือต้องมานั่งขด ๆ เก็บหูเก็บหางอยู่มุมห้องรอแฝดคนรองตระเตรียมสถานที่ พวกเขาใช่ว่าจะตีกันทุกครั้งที่เจอหน้าแต่มันแค่หมั่นไส้ขำขันตามประสาพี่น้องที่เกิดมาหน้าเหมือนกันเด๊ะ ทว่าอย่างไรพวกเขาก็คงไว้ซึ่งสำนวนยามศึกเรารบ ยามสงบเราตบกันเอง

ชายคู่ต่อสู้โต้ตอบบ้าง เขาหมุนตัวกลางอากาศ กระบี่สั่นราวน้ำไหลผ่านหิน ฟันสวน แรงปะทะทำให้ลมหมุนราวพายุ ชายสำนักใหญ่ฟันรัวเหมือนมังกรคลั่ง ไป๋เยว่หลิงหลบแบบลื่นไหล แต่ก็เฉียดฉิว บางคมดาบทำปลายเส้นผมเขาขาด กระบี่กระทบกันเกิดประกายระยิบระยับ

หญิงสาวมองหน้าคู่หมั้นหนุ่มเขม็งเหมือนแม่เสือร้าย นั่นยิ่งทำให้ราเมธหัวเราะเสียงดังมากขึ้นไปอีก “ไหนบอกว่าจะกัดลิ้นตายไง แล้วจะขัดขวางพี่ได้ยังไง” เขาเลิกคิ้วยียวน

“เธอสิหุบปาก” “นายสิ” “พอ!!” สรุปแล้วก็คือได้คู่กัดมาเพิ่มอีกคู่ แต่แทนที่ฉันจะรู้สึกรำคาญใจ กลับสบายใจกว่าที่คิด เพราะอย่างน้อยในที่ทำงานที่บรรยากาศมันควรจะหดหู่ ก็มีเสียงของเพื่อนรักสองคนแว้ดๆ กันอยู่ทั้งวัน

เสียงร้องโหยหวนของอาทิตย์ดังก้องท่ามกลางความเงียบสงัดของค่ำคืนอันมืดมิด ร่างสูงโปร่งของเขานอนดีดดิ้นอยู่บนพื้นหญ้าราวหมาขี้เรื้อนโดนไฟครอก ในขณะที่ทั้งคิตตี้และพิชฎากำลังตบตียื้อแย่งมีดสั้นคมกริบซึ่งมันจะเป็นอาวุธที่ใช้ห้ำหั่นอีกฝ่ายให้ม้วยมรณาและเพื่อตนจ ะได้เป็นผู้อยู่รอด. “แกไม่มีทางรอดไปได้หรอกนังคิตตี้อีชั่วช้าหน้าดำ” “แกก็เหมือนกัน อย่าคิดว่าฉันจะปล่อยให้แกรอดไปได้...” สองสาวยื้อแย่งมีดกันอย่างไม่มีใครยอมและเหตุการณ์ต่างๆ นั้นก็เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว และสุดท้ายก็เกิดความพลาดพลั้งกับใครคนใดคนหนึ่ง

27 [AMI] คนพาล เขากระตุกโซ่ดัง 'กึก!' แล้วกัดฟันโน้มมาหาฉัน ใช้สายตาแข็งกร้าวจ้องเข้ามาในตาบีบบังคับจนฉันถอยร่นอย่างหวาดกลัว

นิธิตกัดฟันกรอดเมื่อหญิงสาวพยายามพาตัวเองดิ้นรนจากเขา ฝ่ามือกดกระชับสะโพกผายก่อนจะค่อยๆ พาตัวตนขนาดใหญ่ออกมาจนเกือบสุด ปล่อยให้หญิงสาวถอนลมหายใจอย่างโล่งอกที่เขาทำตามคำขอ แต่ผิดคาด “อะ! อื้อ.... อื้อ....” ชบาตาเหลือกโพลงเมื่อเขาอัดเจ้าปลาช่อนตัวโตเข้ามาในร่างขอ งเธออย่างแรง เสียงกรีดร้องถูกปิดกั้นไว้ด้วยฝ่ามือใหญ่ ร่างกายชาวาบไร้แรงดิ้นรนให้หลุดพ้น เมื่อเขาไม่เพียงกดกระหน่ำลงมาครั้งเดียวแต่ยังคงสาวเข้าสาวออกไม่หยุด ดั่งจะพาปลาตัวใหญ่ให้มุดลงไปในโพรงน้ำของเธอจนสุดทาง

แดเนียลสวนกลับทันควันไม่ยอมเจ็บตัวอยู่ฝ่ายเดียว "ทำไม มึงกลัวซินดี้กลับมาหากู ถึงได้ไล่กัดเป็นหมาบ้า แค่จูบนิดหน่อยมันคงจะไม่สึกหรออะไรมากมั้ง"แดเนียลยกยิ้มมุมปากที่มีเลือดซึมออกมา