Novels by LORNA1997

Third Person POVWALANG HUMPAY na pagtunog ng kanyang cellphone ang gumising sa kanya. Nakatulugan na pala niya ang pag-iyak. Si Devryck ang tumatawag, pero hindi niya sinagot. Isi-set niya ang kanyang phone sa silent mode. Ayaw niyang makausap ito; ilang ulit pa niyang nakita ang pag-ilaw ng kanyang phone bago pa iyon tumigil. Hindi pa siya handang kausapin ito dahil baka humagulhol lang siya ng iyak pagkarinig pa lang niya ng boses nito.“Apo, bumaba ka muna dito. Kakain na.” tawag ng lola niya. Iniwan niya ang cellphone niya sa kama at madaling bumaba.“Apo, may problema ba kayong mag-asawa?” tanong ng Lolo niya.“Wala po.”“Bakit daw hindi mo sinasagot ang tawag niya?”Napatingin siya sa kanyang Lolo saglit bago mag-iwas ng tingin. ‘Nakakainis, siya pa talaga ang may ganang magsumbong sa lolo ko!’“Nakatulog po ako, Lo. Mamaya ko na lang po siya kakausapin. Busy naman po iyon.” sagot niya. Buti na lang ay di na ang mga ito nag-usisa pa.“Sa kwarto na lang po ako; magpapahinga na p

Third Person POV PAGGISING NIYA kinaumagahan ay wala na ito, yet his scent lingered on her nostrils. Yakap niya ang unan nito na may cover ng isa nitong t-shirt. Mukhang pinaliguan nito iyon ng kanyang cologne. May nakita pa siyang note sa may bedside table. ‘Take care, wait for me. I’m gonna miss you, love. —Your handsome husband.’ Nagbihis na siya at bumaba. “Manang Regina, anong oras po umalis ang asawa ko?” “Kaninang alas-singko, ineng. Hindi pa ba tumatawag sa iyo?” umiling na lang siya; seven pa lang naman, baka may inaayos pa ito. “Nag-almusal po ba ang asawa ko bago siya umalis?” “Nagkape lang ang asawa mo, ineng.” “Uy!! Si Mayora, miss na agad si Mayor.” panunukso pa nitong si Ate Jona sa kanya. “Uy, masasanay ka rin. Sa umpisa lang ganyan, pero sa susunod ay okay na. Hamo, maganda yang record ni Mayor.” nginitian na lang niya ito. “Naku, Ysa anak, mag-almusal ka na at pihado namang mamaya ay tatawag na ang asawa mo.” Parang nagdilang-anghel si Manang Regina; tama

Third Person POVLINGGO NG tanghali ay inayos na niya lahat ng dadalahin ni Devryck sa seminar nito sa Davao.“Love, ilang damit ang dadalhin mo para mailagay ko na.” tanong niya. Sabi kasi nito ay duffle bag lang daw ang dadalahin nito. Pumwesto ito sa kanyang likuran at tsaka yumakap.“Five shirts or polos will do, then a couple of pants. Doon na lang ako bibili ng iba pa.” pinigilan na siya nito sa kanyang ginagawa. “Tama na iyan. Ayokong mapagod ka kakahanda mo ng mga dadalhin ko.” he said softly, his voice laced with tenderness and concern, pulling her closer. Ang kamay nito ay dumadapo na naman sa kung saan-saan. His palms reached for her mounds and squeezed it; hindi niya mapigilang mapa-igik sa sakit noon.“Ouch, love.” he stopped, napabaling siya dito. He looked shocked. Parang gusto nitong sabihin na 'anong ginawa kong masama.' “Love, masakit. My breasts are tender now. I just have my period today.” mukha itong nalugi, habang nakatingin sa kanya.“Speak English.” napatawa na

Third Person POV HABOL ANG kanilang mga hininga habang nakapatong sa kanya ang katawan ng kanyang asawa. Ngayon niya lang din naramdaman ang bigat nito sa ibabaw niya. Nakasiksik ito sa kanyang leeg. Mahigpit naman siyang nakayakap dito, at ayon sa digital clock na nasa kanan niya ay alas dos na ng umaga. ‘Anong oras ba ito nagsimula kagabi?’ Di na niya matandaan. Basta nagising na lang kasi siya nang may malikot na kamay at basang bagay na naglilikot sa kanyang kaangkinan. That was the start, and this is the end. They’re both panting heavily. Tinotoo niya ang sinabi niyang sa guestroom siya matutulog. I-ni-lock niya pa ang pinto bago siya natulog; siguro ay kinuha nito ang duplicate key sa baba para makapok.“Devryck.” banta niya dito. Nagsisimula na naman kasi siyang halikan nito sa leeg, pataas sa punong tenga.“I’m just kissin’ you, love.”“Kaya nga, diyan nagsisimula ang lahat.” bahagya na niya itong tinutulak. “Tigil na kasi, ang sakit na talaga ng katawan ko.” reklamo niya pa.

Third Person POV “ALIS KA na, diyan.” tinutulak na niya ito paalis sa kanyang ibabaw. “Did I hurt you? I know I was rough a while ago. That one was a hard love making. Nasaktan ba kita?” concern was written on his handsome face. ‘Oh God, I love this man. Palagi na lang kasi itong ganito after our love making.’ saad ng isip niya. “You didn’t hurt me. I’m good.” mabini niyang hinaplos ang pisngi nito. Kinuha naman nito ang kamay niyang iyon at binigyan ng matamis at maririing halik. Isang mabilis na halik ang ginawad nito sa kanya, bago pa ito umalis sa kanyang ibabaw. Bahagya pang umuga ang sofa nang umalis ito. ‘Mukhang hindi na nga nila magagamit ang sofa. Umuuga na kasi ito.’ “We need to buy a new one. Yung matibay sana. Na kahit magdamag tayong mag-lovemaking ay di masisira. What do you think, love?” hinampas niya ito sa balikat. Tumawa lang naman ito. He’s wild; hindi talaga pwede ang marurupok na bagay dito. Wasak kung wasak talaga. Binuhat siya nito at inilipat sa kama.

Third Person POV “What the f*ck is he doing here?”Nang tumingin siya sa likuran nila ay gusto na lamang niyang mapa-mura. Galit at madilim ang mukha ng asawa niya habang nakatingin ito sa lalaki na tito ni Azalea. Tumingin siya sa lalaki at sininyasan na lapitan ang bata, na agad naman nitong ginawa.“Love,” tawag niya sa asawa sabay lapit niya dito. Hinawakan niya ang braso nito at pinisil-pisil iyon.“So you’re the reason, again? What the f*ck is this guy doing here, huh?” saad nito habang nakatingin kay Aza. “Hindi ko na talaga gusto ang nangyayari. Next time, I will ban you from our house.”“That’s enough,” pigil niya dito.“Azalea Grace, this is going to be the last time na isasama mo ang bast—” tinakpan niya ang bibig nito.“Ahmm… pwede bang ihatid mo na somewhere si Aza?” pakiusap niya sa lalaki, na agad naman nitong ikinatango.Nakita niya pa ang bata na puno ng luha ang mga mata. Ngunit hindi na rin naman tama. Dapat talaga kausapin niya nang masinsinan ito para maintindiha