Novelas de นปก หลงกลิ่นไอดิน

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา....หลังจากที่ผ่านพ้นช่วงเวลาที่แสนเลวร้ายไปได้ ทำให้สองสามีภรรยาตกลงปลงใจที่จะใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ด้วยกันไปจนแก่เฒ่า เวหาฉีกสัญญาแต่งงานสามปีทิ้งในทันทีและเขาก็ได้พาภรรยาคนสวยไปฝากครรภ์เรียบร้อย ไอรดาตั้งท้องได้20สัปดาห์แล้ว ทางรุ่นพี่ที่เป็นหมอบอกว่าเด็กในท้องแข็งแรงสมบูรณ์ดีทุกประการ กระนั้นก็ยิ่งทำให้ว่าที่คุณพ่อมือใหม่อย่างเขาเห่อสุดๆไปเลย เวหาคอยประคบประหงมเอาใจภรรยาสุดฤทธิ์ ไม่ว่าเธออยากทานอะไร อยากทำอะไร เขาก็รีบคัดสรรจัดมาให้โดยไม่ขัดคำสั่งเลยแม้แต่น้อย วันนี้เป็นวันหยุดของเวหา ทางภรรยามีอาการเวียนศีรษะเขาจึงอยู่ดูเธอในห้องนอนไม่ไปไหน“เป็นไงบ้างครับ อาการเวียนหัวหายดีหรือยัง..?” เสียงนุ่มนวลเอ่ยถามพร้อมกับใช้หลังมืออังหน้าผากมนเพื่อวัดอุณหภูมิในร่างกาย ไอรดาทำหน้าบูดบึ้งราวกับเจ้าแมวน้อยป่วยที่อ้อนเจ้าของ เธอจับมือของสามีมาทาบไว้แก้มนุ่มของตัวเอง ไม่รู้ทำไมพอท้องปุ๊บเธอก็อยากให้สามีอยู่ใกล้ๆตลอดเวลา “หนูยังไม่หายดีเลยค่ะ เพราะงั้นพี่ต้องอยู่ใกล้หนูเอาไว้นะ” คำพูดอ้อนฉายแววตาเว้าวอน ทำเอาคนที่ได้ฟังหลุดยิ้มออกมาอย่างไม่รู้ตัว ให้ตายเถอะ! มีเมียเด็กมันเ

เวหาจูงมือภรรยาคนสวยเดินเข้ามาในคฤหาสน์หลังใหญ่ ทุกคนต่างร้อนรนใจเมื่อได้รู้ข่าวของลูกสาวว่าถูกทางมิเกลจับตัวไป“เป็นยังไงบ้างลูก” คุณหญิงพรพิมลโผเข้าไปสวมกอดลูกสาวคนเดียวด้วยความโล่งใจ ตามด้วยท่านไพรวงษ์ที่เดินมาแตะบ่าไหล่ของลูกเขยคนโปรด “ไอปลอดภัยดีค่ะคุณแม่” “แกนี่นะ! มันน่าตีจริงๆ คราวหลังอย่าทำอะไรคนเดียวแบบนี้อีกนะยัยไอ” ท่านไพรวงษ์ปรามลูกสาวด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง“ไอขอโทษค่ะคุณพ่อ ต่อไปนี้ไอคงไม่ได้ทำอะไรแบบนี้อีกแล้วล่ะค่ะ” “ตอนนี้ข่าวนังมิเกลถูกจับดังมาก พวกชาวเน็ตต่างพากันขอโทษแกใหญ่เลยที่เข้าใจผิดเรื่องข่าวฉาวกับไอ้จิรายุ” อรดีว่าเสริม“ในที่สุดก็ล้างมลทินได้สิที” ไอรดาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเนือยๆ มันคุ้มค่ามากที่เธอลงทุนในครั้งนี้“โชคดีนะที่หลานของฉันปลอดภัย” “อาอรคะ!!” คนตัวเล็กรีบปรามคุณอาสาวเรื่องที่เธอตั้งท้อง ทว่าก็ไม่ทันเสียแล้ว“ไม่ต้องปิดบังพี่หรอกครับ พี่รู้ตั้งแต่วันที่เราไปฮันนีมูนกันแล้วว่าน้องไอท้องลูกของพี่” “รู้แล้วยังไง ไอยังไม่ได้คืนดีกับพี่ซักหน่อย” “งั้นเรามาคืนดีกันตอนนี้เลยได้ไหมครับ” “ไม่ได้ค่ะ” “ฮ่าๆ เอาล่ะๆ พ่อว่าไปทานข้าวกันก่อนดีกว่าไหมลูก เออว่

สามวันต่อมา...“นี่ยัยไอ แกจะทำแบบนี้จริงๆเหรอ” “ขอร้องนะณิชา แกอย่าห้ามฉันเลย ฉันคิดมาดีแล้ว” “อืม ฉันเข้าใจแกดี ถ้าอย่างงั้นฉันขอให้แกโชคดีนะ” ณิชาทำได้เพียงกล่าวคำอวยพรให้เพื่อนสาว ทว่าในใจเธอกลับเป็นห่วงไอรดามากที่ต้องเอาตัวเองไปเสี่ยงเผื่อแผนการล่อนางนกต่อออกจากถ้ำ สามวันที่ผ่านมาไอรดาครุ่นคิดหาวิธีที่จะเอาคืนมิเกล ไอรดาต้องการให้นังงูพิษนั้นจมธรณีด้วยน้ำมือเธอก่อนที่มันจะเข้าไปในคุกไปตลอดกาล “ฉันรู้ว่ามันเป็นวิธีที่เสี่ยง แต่มันคุ้มแน่นอนณิชา” “แล้วแกจะไม่บอกพี่เวเค้าหน่อยเหรอ” “ไม่อ่ะ รายนั้นถ้าบอกไปเค้าก็มาขวางฉันสิ สู้จัดการด้วยตัวเองจะดีกว่า อีกอย่างมีแกช่วยด้วย ฉันไม่เป็นอะไรแน่นอน” “อืม เอาตามที่แกว่าเลย ฉันพร้อมลุยไปพร้อมกับแกอยู่แล้ว” สองเพื่อนรักกุมมือกันเพื่อให้กำลังใจ ก่อนที่จะพากันเดินแยกย้ายออกจากร้านอาหารเพื่อเริ่มแผนการลวงนางนกต่อให้มาติดกับดักที่วางเอาไว้สองขาเรียวยาวก้าวไปยังลาดจอดรถ มือเล็กล้วงหยิบรีโมทกุญแจรถ ทว่ากำลังจะเปิดประตูเข้าไปนั่งในรถสปอร์ตหรู...พรึ่บ!! “อื้ออ~~!!” ไอรดาถูกมือปริศนาเอาผ้าปิดที่จมูกของเธออย่างไม่ทันตั้งตัว เธอพยายามดิ้นหนี

Calling my mom... "ว่าไงครับ คุณแม่” (คุณเวคะ คุณนายแย่แล้วค่ะ) “เกิดอะไรขึ้นครับ คุณแม่เป็นอะไร” ยังไม่ทันรู้เรื่องปลายสายก็ตัดสายไปเสียดื้อๆ เวหาพยายามติดต่อกลับไป แต่แล้วก็โทรไม่ติด “เกิดอะไรขึ้นไอ้เว ทำไมทำหน้าแบบนั้น” “คนที่บ้านน่ะสิ โทรมาบอกว่าแม่กูแย่แล้ว” “งั้นมึงรีบไปเถอะ เดี๋ยวกูอยู่เป็นพยานให้ตำรวจสอบปากคำเพิ่มเติมเอง” “กูฝากมึงด้วยนะมาวิน” เวหาแตะบ่าไหล่เพื่อนรักเบาๆ ก่อนจะตรงไปขึ้นรถแล้วขับออกไปอย่างรวดเร็ว ปลายทางคือหมู่บ้านจัดสรรแถวสาทร ระหว่างขับรถเวหาเอาแต่เหม่อลอย จิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว เอาแต่หัวหน้าพะวงหลัง สายตาจดจ้องมองไปยังท้องถนนเส้นหลัก จับพวงมาลัยรถเอาไว้แน่น“คุณแม่อย่าเพิ่งเป็นอะไรไปนะครับ” เขาลั่นวาจาออกมาตลอดการเดินทาง ทั้งยังพยายามโทรติดต่อถามข่าวของผู้เป็นแม่ไม่ห่าง ก่อนจะส่งข้อความไปบอกข่าวให้ทางภรรยาได้รับรู้ด้วย ใช้เวลานานเกือบหนึ่งชั่วโมง รถบีเอ็มสีดำก็ได้ขับเคลื่อนเข้ามาจอดหน้าบ้านหลักหนึ่ง เวหาไม่รอช้าเขาปลดเข็มขัดนีรภัยออกแล้วก้าวขาลงมาจากรถ มุ่งหน้าเข้าไปข้างในบ้านด้วยความร้อนรนใจ “คุณแม่เป็นยังไงบ้างครับ” พอมาถึงเวหาจึงรีบสอบถามอา

“กลับมาแล้วเหรอจ้ะ เป็นไงบ้างลูกแม่เที่ยวกันสนุกไหม” น้ำเสียงนุ่มนวลจากคุณหญิงพรพิมลเอ่ยถามลูกสาวกับลูกเขย “สนุกครับคุณแม่” สองสามีภรรยาเดินจูงมือกันเข้ามาในหฤหาสน์สุดหรู ที่ไอรดายอมให้สามีจับมือถือแขนเพราะเธอไม่อยากให้พ่อแม่คิดมาก เธอจึงแกล้งทำเป็นคืนดีกับสามีทั้งที่ความเป็นจริง เวหายังอยู่ในช่วงบททดสอบของเธออยู่“คุณพ่อกำลังนั่งทานของหวานอยู่พอดีเลย ลูกๆไปทานด้วยกันไหมจ้ะ”“ไม่ดีกว่าค่ะคุณแม่ ไอเพลีย อยากงีบสักพัก” “งั้นผมขอตัวพาน้องไอขึ้นไปพักบนห้องก่อนนะครับ” “ตามสบายจ้ะ” เวหาก้มหัวให้แม่ยาย ก่อนจะประคองภรรยาคนสวยเดินขึ้นบันไดไปยังห้องนอนเพื่อพักผ่อน ทันทีที่ปิดประตูลง มือเล็กรีบผละสามีให้ถอยออกห่างอย่างรวดเร็ว“เลิกแสดงละครได้แล้ว ฉันอึดอัด” “อึดอัดอะไร เมื่อกี้พี่ยังเห็นเราเล่นตามน้ำอยู่เลย ดูมีความสุขดีออก”“เชอะ!” ไอรดาเบะปากคว่ำด้วยความหมั่นไส้เพราะเธอเถียงไม่ทัน เธอเดินมานั่งลงบนเตียงพลางสายตาก็ชำเหลืองดูผู้เป็นสามีที่ตอนนี้เหมือนจะสนในโทรศัพท์มือถือมากเป็นพิเศษ สงสัยนังงูพิษมันส่งข้อความมาหามั้งถึงได้รีบพิมพ์ตอบซะขนาดนั้น คนตัวเล็กมีอาการหึงหวงสามีอย่างไม่รู้ตัว ถึง

"คุณหมอโทรมาว่าอะไรบ้างคะคุณพี่” เสียงคุณหญิงพรพิมลเอ่ยถามผู้เป็นสามีหลังจากที่วางสายลูกเขยไปแล้ว“คุณหมอบอกว่ายัยไอมีท่าทีใจอ่อนให้แล้ว” “จริงเหรอคะ” “ใช่ แล้วคุณหมอก็รู้แล้วว่ายัยไอตั้งท้อง”“นับว่าเป็นข่าวดีในรอบหนึ่งปีเลยนะคะ อรว่าเราประกาศข่าวดีให้ทุกคนได้รู้กันดีไหมคะ”“อย่าเพิ่งเลยแม่อร รอให้ทางคุณหมอกับยัยไอมาประกาศเองดีกว่า” “จริง พี่เห็นด้วยกับคุณพี่นะแม่อร” “โอเคค่ะ งั้นอรจะรอให้ยัยไอบอกเองก็ได้ค่ะ” “เรื่องนี้เราต้องปิดบังเอาไว้ก่อนนะ ทางคุณหมอขอร้องเอาไว้ แม้แต่แม่คุณหมอก็อย่าเพิ่งรีบบอก”“ได้ค่ะ ช่วงนี้อรไม่ได้เจอแม่ของคุณหมอเลย”“แต่แปลกนะคะ ทำไมคุณหมอถึงไม่บอกเรื่องนี้กับคุณแม่” คุณหญิงพรพิมลเอ่ยด้วยความสงสัย กระนั้นก็ไม่มีใครให้คำตอบได้ ทุกคนต่างนั่งเงียบพร้อมกับแสดงสีหน้าหม่นแสงลงไปเล็กน้อย ปล่อยให้มันเป็นเรื่องของทางครอบครัวคุณหมอ ส่วนทางนี้พร้อมซัพพอร์ตลูกเขยทุกอย่างบ้านธรรมรงนารักษ์...“อะไรนะคะ คุณป้าบอกว่าพี่เวไปฮันนีมูนกับนังไอรดาเหรอคะ..?” น้ำเสียงปรอทแตกของมิเกลเอ่ยถาม พร้อมกับแสดงสีหน้าไม่พอใจเป็นอย่างมาก“ป้าพยายามห้ามตาเวแล้วนะจ๊ะ แต่ตาเวก็ยังยืนยันว