Over friend มากกว่าเพื่อนได้ไหม

Over friend มากกว่าเพื่อนได้ไหม

last updateLast Updated : 2025-10-08
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
Not enough ratings
47Chapters
6.0Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

หึงเกินเพื่อน หวงเกินแฟน แต่สุดท้ายบอก… ‘กูไม่เอาเพื่อนทำเมีย’ อีกคนดีใจหางกระดิกเมื่อเพื่อนเลิกกับแฟน หงอยเป็นหมาเมื่อเพื่อนมีคนคุยใหม่ สถานะของใจคือ คนรักในความลับ ฉันรักแกมากกว่าเพื่อนมาตั้งนานแล้ว. ไม่มีใครรู้หรอก เพราะฉันซ่อนไว้ดี… อยู่ในแอคไอจีลับ ที่เต็มไปด้วยรูปและโมเมนต์ของ ‘เพื่อนสนิท’ ที่ฉันคิดไม่ซื่อ💔

View More

Chapter 1

ตอนที่ 1 ความลับแตก 1/2

西尾絃葉(にしお いとは)はスマホを握りしめ、力の入った指先がうっすらと白くなっていた。

――ついに、5年もの間待ち続けた電話が来た。

祖父が最も信頼する秘書の日野(ひの)からだった。

「お嬢様。澤木様とのご結婚は、会長が定めた5年間の試験期間を無事に通過されました。

会長のご指示により、澤木様とご一緒にご帰宅いただくことを許可いたします。また、全財産を前倒しでお嬢様に名義変更の手続きも進めております。ご都合はいかがでしょうか」

「本当?!」

絃葉は込み上げる歓喜を抑えきれず、声がわずかに震えた。

「やった......!今日でいいから。今すぐ向かうよ!」

電話を切ると、ようやく肩の力が抜けた。

――よかった。

祖父はついに、かつて自ら結婚を選び、家の政略結婚と後継者としての立場を捨てた自分を許してくれたのだ。

そして彼女は澤木凪杜(さわき なぎと)と結婚したことも。

それはつまり、彼女の選択は間違っていなかったということ。

凪杜は、すべてを捨ててでも選ぶ価値のある男だった。

今日は試験期間の終わりであると同時に、二人の結婚五周年の記念日でもある。

彼に、とびきりのサプライズと、正当な未来を贈るつもりだった。

公証役場のロビーには、紙とインクの匂いが漂っている。

絃葉は胸の高鳴りを抱えながら、5年間大切にしまってきた書類を、そっと職員に差し出した。

真実を知ったときの凪杜の驚きと喜びを思い浮かべ、彼女の唇には自然と柔らかな笑みが浮かぶ。

だが――

職員はシステムで何度も照合した後、眉を深くひそめ、顔色を曇らせた。

顔を上げ、鋭い視線を絃葉に向けると、疑いようのない厳しい口調で告げた。

「申し訳ありませんが、こちらの書類は偽造したものです。戸籍を確認しましたが、西尾様の現在の婚姻状況は、未婚となっています」

「未婚......?」

絃葉の笑みが凍りつき、目を見開いた。

「そんなはずが......」

職員は彼女の動揺を意に介さず、冷然と言い続ける。

「なお、澤木様は既婚となっており、法的な妻は円藤野々花(えんどう ののか)という方です」

――頭の中で何かが弾けた。

絃葉の脳裏は一瞬で真っ白になる。

彼女は椅子から勢いよく立ち上がり、鋭い声を上げた。

「嘘よ!そんなはずない!これは夫が自分で渡してくれたものよ、偽物なわけがない!」

「ですが、システムにはそう書いてあります」

職員は無表情のまま続けた。

「さらに、お二人の間には娘が一人。5歳で、母親の姓を名乗り、名前は円藤那乃葉(えんどう なのは)です」

「......え?」

絃葉はよろめき、一歩後ずさる。

娘?

5歳?

――ということは、自分が娘のように可愛がっていた子、那乃葉が......凪杜と野々花の実の娘だというのか?

「システムによれば、澤木様と円藤様は5年前に婚姻届を提出しています。婚姻期間は、西尾様が持っていた書類と完全に一致します」

視界が暗転し、絃葉の身体は力なく後ろへ崩れ落ちそうになった。

その瞬間、背後にいた日野が素早く支える。

「お嬢様!」

怒りを含んだ声が震える。

「なんという裏切りを......!すぐに会長へご報告を――」

「ダメ!」

絃葉は鋭く遮った。

額を押さえ、爪が掌に食い込む。

「お願い、日野さん。おじいちゃんには言わないで......私に、少し時間を。自分で確かめたいの......だからこの件は、どうか内密に」

ふと何かを思い出し、かすれた声で続ける。

「その那乃葉という子の誕生日は、いつですか」

キーボードを叩く音が、やけに耳障りに響いた。

「202X年6月29日、午後4時39分です」

その冷たい数字は、鋭い針のように、絃葉の記憶の奥深くに突き刺さる。

――あの日だ。

彼女が転倒し、流産して入院した日だった。

ようやく授かった子は、その日の夜8時13分、完全に彼女の体から失われた。

涙が、堰を切ったように溢れ出す。

あれほど多くの薬を飲み、不妊治療の注射を打ち続けて、ようやく授かった命だったのに。

まだ妊娠二ヶ月にも満たず、安定もしないうちに、理由もわからないまま家で転び、失ってしまった。

もともと妊娠しにくい体だった彼女にとって、その流産は致命的だった。

冷たい病室のベッドの上で、彼女は痛みに打ちのめされていた。

だが凪杜は、ただ軽く背中を叩き、静かな声でこう言った。

「そんなに落ち込むな。子どもがいなくなったのは、むしろよかったじゃないか。俺たちはまだ事業を立ち上げたばかりだ。子どもを持たないほうがいい」

――持たないほうがいいじゃなかった。

その日、すでに彼は「持っていた」のだ。

彼女が失った宝物は、ただ彼にとって予定外の余りものにすぎなかった。

職員は偽の書類を彼女に返した。

力の抜けた手から、それはパタンと、音を立てて床に落ちる。

その白い紙は、大きな平手打ちのように彼女の頬を打ち、5年間のすべてがただの笑い話だったのだと嘲笑っているようだった。

役場を出ると、冷たい風が正面から吹きつける。

頭の混乱はわずかに晴れたが、胸の冷えは消えない。

後ろから日野が追いつき、心配そうに声をかける。

「お嬢様、あんなに酷い男のことです。会長に頼れなくて本当にいいのですか?」

絃葉はゆっくりと首を横に振った。

その目はすでに、崩壊寸前のパニックから、冷たく揺るぎない光へと変わっていた。

深く息を吸い、静かに言う。

「お気遣いありがとう、日野さん。でもいいの。それよりおじいちゃんに伝えて。

一ヶ月後、この件の答えを持って帰ります。家業は必ず継ぎますから、どうか安心してください、と」

そう言い残し、彼女は振り返ることなくタクシーを止め、凪杜の会社の住所を告げた。

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
47 Chapters
ตอนที่ 1 ความลับแตก 1/2
คอนโด...XX คืนวันศุกร์เวลาล่วงเลยมาจนถึงสี่ทุ่มแล้ว ร่างของฉันก็ยังนอนแน่นิ่งไร้เรี่ยวแรงอยู่บนเตียง ด้วยสภาพเหมือนซากศพ เพราะอะไรน่ะเหรอ...วันนี้สอบวันสุดท้ายของปีสองเทอมหนึ่งไงล่ะฉันที่มีความดันทุรังค่อนข้างสูงพยายามยื่นคะแนนให้ได้เรียนคณะเดียวกับเพื่อนสนิทอย่างไอ้สาม ป. ปั้น ปุณณ์ และปัณณ์ เพื่อนสมัยเรียนมัธยมที่เรียกได้ว่าร่วมเป็นร่วมตายกันมา หากถามว่าพวกเรารู้จักกันได้ยังไงน่ะเหรอ...ต้องย้อนกลับไปเมื่อสองสามปีก่อนสมัยเรียนมัธยมปีที่ห้า แล้วฉันอยู่ห้องสอง ส่วนไอ้สามตัวตระกูลป. นั่นอยู่ห้องหนึ่ง โรงเรียนของพวกเราเป็นโรงเรียนสหที่รวมทั้งชายหญิง ดังนั้นก็ย่อมมีการแบ่งห้องคิงห้องควีน ซึ่งเอาจริง ๆ ก็ไม่รู้นะโรงเรียนใช้เกณฑ์อะไร ฉันที่เรียนเรียกว่าไม่ได้เก่งมากมาอยู่ห้องควีน ที่จริงพ่อฉันเพิ่งตายไม่นานฉันก็เริ่มเป็นเด็กมีปัญหา ไม่ใช่เพราะพ่อตายแล้วมีปัญหา แต่เพราะแม่ต่างหากที่จะแต่งงานใหม่หลังจากพ่อตายได้ไม่นาน นั่นทำให้เกิดการแตกหักระหว่างฉันกับที่บ้าน แน่นอนฉันเกลียดแม่...และก็ค่อนข้างเป็นผู้หญิง ห้าว ๆ หัวโจกนิดหน่อย แล้วฉันแอบไปเป็นเด
Read more
ตอนที่ 1 ความลับแตก 2/2
แหละไอ้เพื่อนตัวเหี้ยที่แม่งดันมารู้ความลับของฉัน เพราะคอนโดของพวกมันคือฉันเช่าอยู่ดันมีลายนิ้วมือของพวกมันและนั่นมันกะจะแอบมาเซอร์ไพรส์ แต่เซอร์ไพรส์กว่าที่มันเห็นฉันเล่นโทรศัพท์แล้วเป็นแอคลับ “เหี้ย...อะไรของมึง” ฉันรีบคว่ำหน้าจอแล้วกดปิดทันทีหันไปมองไอ้ตัวเหี้ยปัณณ์ที่มาไม่ให้สุ่มให้เสียง ไอ้แฝดน้องที่เหี้ยกับทุกคน หวังว่ามันคงไม่เหี้ยกับฉันด้วยการเอาความลับของฉันไปเปิดเผยหรอกนะ “กูเห็นไอ้สัด...รูปตอนหลับ รูปตอนเผลอ...มีรูปตอนมึงแอบหอมแก้มมันด้วย” เหี้ยกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว ชีวิตอีรินจบสิ้นแล้วจนชะโงกหน้าไปมองว่าคนอื่นมาไหม เมื่อเห็นว่าไม่มีใครจึงโล่งอก “เฮ้อ...! มึงมาคนเดียวใช่ไหม” “มึงบอกมานะไอ้ริน มึงชอบไอ้ปั้นเหรอ...ไอ้สัดเจ้าชู้ขนาดนั้นชอบไปได้ไง” อยากจะแหมจากแต่กรุงเทพถึงเชียงใหม่ พวกมึงสามตัวใครบ้างไม่เจ้าชู้...ดีแต่มึงมั้งไอ้ปัณณ์ “มึงจะตะโกนหาพ่องมึงหรือไง...เงียบดิ๊...ปุณณ์ไม่ได้มาใช่ไหม” ฉันรีบเอามือปิดปากมัน เพราะว่าไอ้พวกนั้นเข้าห้องโดยไม่ต้องเปิดประตูให้ทุกคน เสือกเพิ่มลายนิ้วมือกันไว้จนฉันนี่ไม่มีพื้นที่ส่ว
Read more
ตอนที่ 2 น้ำแตก 1/2
ฉันได้ยินเสียงสแกนนิ้วเข้ามารีบดีดตัวลุกจากเตียงนอนแล้วก็เข้าห้องน้ำทันที “ไอ้เหี้ยปัณณ์มึงไปรับหน้าก่อน บอกว่ากูอาบน้ำอยู่เพิ่งตื่น” “เออ...รีบล่ะ” ไอ้ปัณณ์หันมาทำหน้าเซ็งใส่ ฉันปิดประตูใส่หน้ามันจากนั้นเปิดมาอีกครั้ง “อย่าพิรุธนะไอ่สัด...กูเอาเลือดหัวมึงออกแน่...อย่าให้อีรินปลุกความเป็นขาใหญ่ร้านเฮียอ๋า” ฉันขู่มันพร้อมยกกำปั้น “ไอ่สัดมึงพิรุธกว่ากูอีก...ลนฉิบหาย” “....” “กูดูลนเหรอ” ฉันถามมันอีกครั้ง “ไม่เลยมั้งไอ้เหี้ย...หน้าตาเอยอะไรเอย...กูว่าน่าจะจับได้นานแล้ว” “เชี่ยเอ้ย...อาบน้ำก่อน” จากนั้นฉันก็ปิดประตูเสร็จแล้วก็เปิดน้ำอยู่ในห้อง ตั้งใจจะอาบน้ำให้นาน ๆ หน่อย เพราะว่าหน้าตัวเองแม่งเริ่มออกลำคอตีบตัน จมูกเริ่มแสบ ๆ ตาฉันแดง ๆ อีกแล้วพอคิดว่าเดี๋ยวแม่งออกไปเจอภาพมันกำลังนัวเนียกันในห้องใจก็เจ็บแปลบไปหมดแล้ว“เฮ้อ...ไอ้รินเอ้ย...บอกแล้วว่าอย่ารักเพื่อน เดี๋ยวจะมองหน้ากันไม่ติด เคยห้ามใจแล้วแต่ก็รักอยู่ดี”นี่แหละนิสัยของฉันที่ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ ความรักก็เช่นกัน...ปัณณ์ Talk.ในห้องโถงรับแขก ปั้นกับน้องแ
Read more
ตอนที่ 2 น้ำแตก 2/2
เสียงทั้งเข้มทั้งโหด...ตะโกนตอบ ไอ้ฉิบหาย มันรู้เหรอวะ...ว่าฉันแปลก ๆ ไปสุดท้ายก็นุ่งผ้าขนหนูกับบนหัวเอาผ้าคลุมไว้อีกที จากนั้นก็เดินออกมาเจอมันทำหน้าไม่รับแขกอยู่ที่หน้าห้องน้ำในห้องนอน “ร้องไห้ทำไม” ปั้นเอ่ยปากถาม “แสนรู้นะมึงอ่ะ” ฉันด่ามันเสียเลย ปกติก็แบบนี้อยู่แล้วระหว่างฉันกับไอ้ปั้น มันเป็นห่วงแต่ไม่เคยพูดว่าเป็นห่วง ส่วนใหญ่จะด่าเสียมากกว่า “กูถามว่ามึงเป็นอะไร...แม่มึงหรือใคร หมาตัวไหนบอกกูมา?” “เปล่า...ไม่ได้เป็นอะไร” ฉันเดินเข้าไปที่ตู้เสื้อผ้าเลือกชุดที่โป๊น้อยที่สุดออกมา เป็นเสื้อยืดตัวโคร่ง ๆ แต่ไม่รู้เสื้อใครของไอ้พวกสามตัวนี่แน่ เห็นว่าตัวใหญ่ดี กับกางเกงขาสั้น แล้วก็เข้าไปในห้องน้ำอีกรอบใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อยก่อนจะออกมาก็ยังเห็นมันนั่งไถมือถือเล่นอยู่ที่เตียงนอน “เอ้า...ไอ้ปัณณ์บอกมึงพาเด็กมา?” ฉันเลิกคิ้วถามเสมองไปทางอื่นไม่อยากให้มันเห็นสีหน้าประหลาด ๆ ของตัวเอง แน่นอนฉันไม่ค่อยพอใจ “อยู่ข้างนอก...แต่ช่างน้องมันเถอะ ว่าแต่มึงยังไง” “ก็ปวดหัวกับข้อสอบ...ถ้ากูติดเอฟก็ต้องลงใหม่ ก็เลยนอย ๆ ”
Read more
ตอนที่ 3 ไม่เคยคบ 1/3
ฉันตื่นมาอีกทีบ่ายโมงในสภาพที่ยังไม่ส่างดีด้วยซ้ำ เมื่อขยับตัวแล้วรู้สึกปวดหัวไปหมด นึกแล้วแม่งก็ครางออกมาหงิง ๆ เหมือนหมา “กูจะไม่แดกเหล้าอีกแล้ว...ไอ้เชี่ยปวดหัว” เสียงที่ทั้งแหบทั้งแห้งบ่นออกมา เพราะสภาพที่เป็นอยู่ตอนนี้แทบอยากตายได้เลย แม้จะปวดหัวบ่อย ๆ ตอนกินเหล้า แต่เหล้าก็คือสิ่งเยียวยาใจหมา ๆ ของฉันเช่นกัน แต่ทว่าไอ้เสียงถัดมานี่สิทำให้ฉันตกใจ “กูก็เห็นพูดอย่างนี้ทุกที...แล้วก็แดกเหมือนเดิม” ‘ไอ้...ไอ้...ไอ้’ ฉันพูดไม่ออกจากนั้นหันหน้าที่ตื่น ๆ ของตัวเองมองไปทางซ้ายมือแต่แล้วก็เห็นหน้าไอ้คนที่นัวเนียกับน้องแก้มหอมเมื่อคืน แล้วตกใจเหมือนเห็นผี “เชี่ยผีหลอกกลางวัน” ฉันว่าก่อนจะวาดมือขึ้นไปตบแก้มเสียงดัง เพียะ! มือฉันชา ๆ รู้สึกได้ว่านี่ไม่ใช่ความฝัน แต่มันคือเรื่องจริง ฉันตบสุดแรงด้วยซ้ำ และแน่นอนตบแก้มไอ้ปั้น “ไอ้ริน...ไอ้ควย...มึงตบกูทำไม” “โทษ ๆ นึกว่าฝันไป” ฉันว่าพลางยิ้มแหย ๆ นึกว่าฝันไปจริง ๆ นี่หว่า แล้วมันนอนทำซากอะไรอยู่บนเตียงฉัน แล้วไอ้แฝดนรกล่ะ “ไม่ตบหน้ามึงล่ะ” มันว่าฉันอย่างหัวเสียเอาม
Read more
ตอนที่ 3 ไม่เคยคบ 2/2
ช่องแชตตัวแสบ! @ปั้น กูจะไปกินข้าวกับไอ้ปัณณ์มึงจะไปไหม‘ปั้นอ่านแล้ว’ ไอ้เหี้ยนี่เป็นอะไรอ่านแล้วไม่ตอบ แต่ช่างแม่งเหอะ ปล่อยให้ติสไป สงสัยเมื่อคืนอาจจะอดเลยงุ่นง่าน ฉันเลยลงไปกินข้าวกับไอ้ปัณณ์ ซึ่งคอนโดเราอยู่ที่เดียวกันเพียงแค่คนละชั้น ของไอ้สองแฝดอยู่ชั้นยี่สิบสาม ส่วนของชั้นอยู่ชั้นยี่สิบซึ่งฉันก็ไปนั่งรอมันที่หน้าล็อบบี้ ซึ่งเป็นปกติที่ฉันไปรอเพราะพวกมันมักจะนัดกันที่นี่ แต่เมื่อลงมาเจอไอ้ปัณณ์แค่คนเดียว ไอ้แฝดพี่หายหัว ส่วนไอ้ปั้นนอนที่ห้องฉันจนฉันรู้สึกว่ามันแปลก ๆ แล้วไอ้สามตัวนี่เป็นอะไรกัน ฉันเปิดประตูไปนั่งในรถบีเอ็มสีดำของไอ้ปัณณ์ ปกติไปไหนมาไหนฉันจะติดรถไอ้ปั้นไป มันสามตัวมีรถคนละคัน มีคอนโดนับไม่ถ้วน แค่ไอ้ปั้นไม่ได้มีคอนโดที่นี่ แต่อยู่ตึก ข้าง ๆ ที่แพงกว่า แต่นั่นก็ทำให้พวกเราไปไหนมาไหนด้วยกันสะดวก และก็ตัวติดกันตลอดแทบไม่ได้แยกจากกันเลยตั้งแต่เรียน ม.5 ครั้งนี้แทบจะเป็นครั้งแรกที่พวกเราแยกกัน ทำให้ฉันรู้สึกแปลก ๆ “พวกมึงมีอะไร” ฉันถามขึ้นหลังคาดเบลต์เสร็จยังไงวันนี้ต้องรู้ให้ได้ “กินข้าวเสร็จค่อ
Read more
ตอนที่ 4 ช้ำแล้วช้ำเล่า 1/2
ชีวิตฉันวนลูปอยู่ที่เดิมซ้ำไปมา หลังจากที่ไอ้ปั้นกับไอ้ปัณณ์เพื่อนรักเพื่อนชั่วดีกันแล้ว เพื่อนเหี้ย ๆ อย่างฉันก็หมาเหมือนเคย “ไอ้ปัณณ์มึงดูนั่น...อย่างแจ่มเลย...ไฟหน้าสูงด้วย” ไอ้ไฟหน้าสูงนี่มันใช้เรียกผู้หญิงนมใหญ่ซึ่งฉันทำหน้าเอือม ๆ เพราะวันนี้ก็เป็นอีกวันที่ได้พัก ก่อนจะต้องไปทำแลปที่มหาวิทยาลัยมันเลยชวนกันมานั่งดริ้งฟังเพลง ชิลล์ ๆ และเมื่อสองเพื่อนรักดีกัน เรื่องน้องแก้มหอมที่โดนเททิ้งไม่ไยดี ฉันเห็นน้องโพสต์เศร้าอยู่สองวัน เพราะแค่ไอ้ปั้นคุยด้วยน้องก็กดติดตามฉันทันที ฉันก็ติดตามกลับไม่ใช่เป็นมารยาท แต่เสือกเรื่องของน้องกับไอ้ปั้นคนที่ฉันคิดเกินเพื่อนอยู่นี่ไง สุดท้ายไอ้ปั้นบล็อกน้องไม่ติดต่อกลับน้องก็เฮิร์ตหนัก กินเหล้าทุกวัน แต่ฉันรู้นั่นแหละ เด็กไอ้ปั้นก็ทรงนี้ทุกคน ตอนคุยน่ารักน่าทะนุถนอม แต่พอได้กันเสร็จก็เทเลย แม้จะรู้ว่าเป็นข้อตกลงของไอ้ปั้นที่จะไม่กินผู้หญิงซ้ำ เพราะมันบอกว่าไม่เลือกใคร ดังนั้นเมื่อได้กินแล้วมันจะบล็อกทันที เดือดร้อนฉันเนี่ยแหละที่ต้องเป็นสนามอารมณ์ของผู้หญิงของมัน นี่ไอ้สองตัวนั่นไปหลีหญิงอีกแล้ว แน่นอนว่าต
Read more
ตอนที่ 4 ช้ำแล้วช้ำเล่า 2/2
หมายความว่าไง...ไม่ได้นอนกับใครเหมือนฉัน...หมายถึงนอนเฉย ๆ จับมืองี้เหรอ...นี่คือต้องให้คิดยังไงอ่ะ แม่งพูดมาไม่เคลียร์ แต่พอหันหน้าจะไปเคลียร์มันกลับหันหน้ามาแล้วยิ้มตาใส ราวกับรู้อยู่แล้วว่าฉันจะหันมา “กูไม่ได้เอากับใครนานแล้ว” “....” “ไม่เคยไปค้างกับใครยันเช้าเหมือนที่ค้างกับมึง” “....” “แล้วก็ไม่ได้มั่วด้วย...เพราะฉะนั้นกูไม่ได้สกปรก” “....” ช็อตไปสามรอบ แม่งกะเอาให้ตายเลยหรือไงวะ ไอ้ปั้นมันชอบเล่นกับใจฉันจริง ๆ นะ บางทีก็ทำเหมือนแคร์และใส่ใจ แต่บางทีก็เหมือนไม่คิดอะไรเลย จนทำให้ฉันไม่กล้าที่จะไปต่อ สุดท้ายฉันก็จ้องเข้าไปในดวงตามันแต่กลับสู้สายตาหวาน ๆ ของมันไม่ไหวแล้วก็หลบตาไปเอง ก่อนจะหันไปอีกทางแล้วก็พูดกับมัน “เรื่องของมึงดิ...บอกกูทำไม” มันหัวเราะหึมาหนึ่งคำแล้วก็ดึงฉันไปกอด แม้จะดิ้นแต่ก็ดิ้นไม่หลุดสุดท้ายก็ต้องยอมให้มันนอนกอด โดยที่แอบยิ้มอยู่ในความสลัวของห้อง มาให้ความหวังทำไมวะ ตึกคณะวิศวกรรม! วันนี้ลงแลปต้องใส่ชอปฉันก็เลยใส่ชอปกับกางเกงยีนส์เอวต่ำ ซึ่งสร้า
Read more
ตอนที่ 5 แฟนเก่าเล่าใหม่ 1/2
ปั้น Talk“มึงแน่ใจนะไอ้ปั้น...ว่าไอ้รินยังไม่ได้ออกไป” ไอ้ปุณณ์ถาม เพราะข้อความสุดท้ายท่าทางมันโกรธฉิบหาย“ยัง...กูวิ่งตามมาแล้วก็หายไป ต้องหลบอยู่ไหนสักที” ผมว่า“มึงไปด่าอะไรมันอีก...มันยิ่งเป็นคนง่าย ๆ อยู่” ไอ้ปัณณ์ว่า แล้วพาให้ผมสงสัยด้วย ง่ายยังไงวะ“ง่ายอะไร” ผมถามกลับ“ขี้งอนง่าย ขี้หงุดหงิดง่าย ขี้โมโหง่าย”เออ...อันนี้เห็นด้วย นับวันอารมณ์ของไอ้รินยิ่งแปรปรวน เหมือนคนวัยทองไม่มีผิด“เออ...หามันก่อนแล้วกัน เดี๋ยวกูคุยเอง” ผมว่าแล้วก็พากันเดินหาแถวใต้ตึกคณะ ไม่รู้ไปอุดอยู่รูไหน หาเท่าไหร่ก็ไม่เจอ นี่ก็เย็นแล้วด้วย“มึงไปทำอะไรให้มันโกรธ” ปัณณ์ถาม“ก็ให้คอนเทกดาวเด็กภาคเคมี”“เหี้ย!” มันด่าผมแล้วผมก็สงสัย จะด่าทำไม“กูผิดอะไรก็เพื่อนไอ้รินมันน่ารักดี...เป็นมึงก็ต้องให้” “เบื่อ...คุยกับควาย!” ไอ้ปัณณ์ด่าผมแล้วก็เดินแยกไป ทิ้งให้ผมเดินหามันอย่างเดียวดายกว่าครึ่งชั่วโมง แต่แล้วเสียงเรียกเข้าของผู้หญิงคนหนึ่งที่ผมไม่ได้ติดต่อกันมานานแล้วตั้งแต่ปีหนึ่งที่มีเรื่องกัน จนตอนนี้มาคุยกันอีกครั้งดังขึ้นผมถอนหายใจแล้วก็กดรับสายเม็ดทราย“ครับ” ผมเป็นผู้ฟังที่ดีเสมอ เมื่อตัดสินใจรับสายแล้
Read more
ตอนที่ 5 แฟนเก่าเล่าใหม่ 2/2
คราวนี้ถึงตาฉันหัวเราะแล้ว “ฮ่า ฮ่า ฮ่า...มึงก็มีวันนี้เหรอวะไอ้ปัณณ์ กูไม่อยากจะเชื่อเลย ไหน ๆ ก็ไหน ๆ ละ เซลฟีให้กับความอัปรีย์ในชีวิตของพวกเราหน่อย”ฉันยกโทรศัพท์ขึ้นจากนั้นก็กอดคอมันแล้วทำท่าเหมือนจะหอมแก้มแล้วโพสต์ลงโซเซียลไปเลย พร้อมแคปชัน#เมื่อความอัปรีย์มาเยือน สงสัยเพื่อนจะกลายเป็นแฟนเร็ว ๆ นี้ #รินปัณณ์❤️@ปัณณ์ปัญญาอ่อนฉันแทกมันด้วยแล้วก็บอกให้มันดูหลังนั่งเลียนิ้วจากการกินกุ้งแช่น้ำปลา“มึงดู...แฮชแทกนี้ชอบไหม”ไอ้ปัณณ์รีบเปิดดูแล้วก็ทำหน้าเหี้ยใส่ฉันแล้วก็โวยวาย“ไอ้เหี้ยรินมึงลบเลยนะ ถ้าขืนคบกับมึงหญิงที่กูดีลไว้หายหมดไอ้สัด”ฉันไม่ลบแล้วก็ยักคิ้วให้มันสองที แต่ในใจกลับหน่วงขนลุกแปลก ๆ จนต้องลูบที่แขนเมื่อนึกถึงแฟนเก่าที่เคยกินกับไอ้ปั้นแล้วก็กลับมาคบกันอีก“มึงว่าไอ้ปั้นจะพาแฟนเก่ามันมาถึงห้องกูไหม” เพราะห้องฉันเหมือนจุดกึ่งกลางที่พวกมันสิง แล้วฉันก็ไม่ชอบแฟนเก่ามันด้วย ทำฉันเจ็บจนเดือดร้อนพวกมันไปหมด“มึงอยากให้มา?”“ก็เหี้ยล่ะ...คราวนั้นถ้ากูไม่เจ็บนะ น้องเม็ดเยอะโดนกูแน่” คราวนั้นไอ้ปั้นจับตัวฉันไว้ เพราะรู้ว่าฉันโมโหร้าย แต่อีน้องเม็ดเยอะน่าจะโดนจริง“กูพูดไปแล้วว่
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status