Over friend มากกว่าเพื่อนได้ไหม

Over friend มากกว่าเพื่อนได้ไหม

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-10-08
Bahasa: Thai
goodnovel16goodnovel
Belum ada penilaian
47Bab
3.4KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

หึงเกินเพื่อน หวงเกินแฟน แต่สุดท้ายบอก… ‘กูไม่เอาเพื่อนทำเมีย’ อีกคนดีใจหางกระดิกเมื่อเพื่อนเลิกกับแฟน หงอยเป็นหมาเมื่อเพื่อนมีคนคุยใหม่ สถานะของใจคือ คนรักในความลับ ฉันรักแกมากกว่าเพื่อนมาตั้งนานแล้ว. ไม่มีใครรู้หรอก เพราะฉันซ่อนไว้ดี… อยู่ในแอคไอจีลับ ที่เต็มไปด้วยรูปและโมเมนต์ของ ‘เพื่อนสนิท’ ที่ฉันคิดไม่ซื่อ💔

Lihat lebih banyak

Bab 1

ตอนที่ 1 ความลับแตก 1/2

潮崎市、センター病院。

「子宮外妊娠です。卵管破裂は命にかかわります!こんな大手術なのに、どうして一人で来たんですか?主人は?早く呼んでサインをもらってください!」

朝霧静奈(あさぎりしずな)は、腹部を引き裂かれるような激痛に耐えながら、電話をかけた。

呼び出し音は長く続いた。

受話器の向こうから、冷たい声が聞こえる。

「何?」

「彰人、今、忙しい?お腹がすごく痛くて、少しだけ……」

「暇じゃない」

彼女が言い終わる前に、不機嫌な声が冷たく言葉を遮った。

「腹が痛いなら医者に行け。こっちは忙しい」

「彰人さん、誰から?」

電話の向こうから、甘い女の声が聞こえる。

「どうでもいい相手だ」

彼の声が、急に優しくなった。

「どれがいい?好きな方を言え。競り落としてプレゼントしてやる」

耳元で、ツーツーという無機質な音が鳴り響く。

静奈の心は、まるでナイフでじわじわと切り刻まれるようだった。

彼女の顔色が真っ白になり、呼吸が浅くなっているのに気づき、医師が叫んだ。

「急げ!すぐに手術室を押さえろ!患者の手術を始める!」

静奈が次に目を覚ましたのは、病室のベッドの上だった。

「目が覚めましたか?昨日は本当に危険な状態だったんですよ。処置が早かったから助かったものの、もう少し遅かったら危なかったんですから!」

若い看護師が、点滴をしながら愚痴をこぼした。

「それにしても、あなたの主人、ひどいじゃないですか!こんなに大きな手術をしたのに、一度も顔を見せないなんて!本当に無責任ですよ!

はい、これ、介護士センターの番号です。必要なら、介護士を呼んでくださいね」

「ありがとうございます」

静奈は看護師から名刺を受け取った。

携帯を取り出し、介護士センターに電話をかけようとした、その時。

突然、ニュース速報がポップアップで表示された。

【潮崎市一の富豪、長谷川グループ社長・長谷川彰人氏、二十八億円のマダム・デュヴィエのダイヤモンドネックレスを落札!恋人の笑顔のため、衝撃のプレゼントか!】

目に突き刺さるような見出しに、静奈の瞳孔が大きく開いた。

写真に写っているこの上なく端正な顔立ちは、まさしく自分の夫、長谷川彰人(はせがわあきと)だった。

だが、自分は彼にとって決して公開できない妻。

結婚して四年。

彼はいつも、氷のように冷たく無慈悲だった。

てっきり、それが彼の持って生まれた性格なのだとそう思っていた。

彼の心を動かすため、自分は従順で物分かりの良い「長谷川夫人」を必死に演じてきた。

しかし今、彼が堂々と他の女性を腕に抱き、世間に愛情を見せつけている姿を見て、ようやく悟った。

彼は本当に少しも自分を愛してなどいなかったのだ。

胸が締め付けられるように痛む。

静奈の目には、みるみるうちに涙が滲んだ。

もう、諦めなければ。

四年も続いたこの茶番を、終わらせる時が来たのだ。

静奈は予定より二日早く、退院手続きを済ませた。

医師は心配そうな顔で言った。

「体はまだかなり衰弱していますよ。もう少し入院していた方が……」

「家の用事がありまして」

「しばらくは絶対に安静にしてください。激しい運動は禁止、それから性行為は絶対に駄目ですよ。一週間後にまた検査に来てください」

「ええ、わかりました。ありがとうございます、先生」

静奈は汐見台という住宅街にある一軒家の邸宅に戻った。

家政婦の田所敦子(たどころ あつこ)は、あからさまに不機嫌な顔で彼女を責め立てた。

「若奥様、近頃はますます目に余りますね!何日も家を空けるなんて!若様がお知りになったら、お怒りになりますよ!」

敦子は長谷川家の家政婦という立場だが、その振る舞いは姑同然だった。

彼女は彰人のめのとであり、自分は特別な存在だと自負している。

彰人から寵愛を受けていない静奈のことなど、端から見下していた。

静奈は分かっていた。

敦子が自分に対してこのような態度を取るのは、彰人の指示ではないにしても、彼の黙認があるからだ。

でなければ、これほどまで傲慢になれるはずがない。

これまでは、彰人に気に入られようと、静奈は彼の周りの人間すべてに媚びへつらってきた。

敦子にいじめられ、見下されても、いつも腹の底に怒りを押し殺してきた。

しかし、もう我慢する必要はない。

静奈は敦子の頬を思い切り平手で打った。

その声は侮蔑に満ちていた。

「出過ぎた真似を!ただの雇われの分際で、誰に向かってそんな口を利いている!」

「なっ!」

敦子は顔を覆い、愕然とした表情で目を見開いた。まさか静奈が手を出すとは思ってもみなかったのだろう。

「私を叩いた……」

「叩かれて当然よ!何?まさか、やり返すつもり?」

静奈の冷え切った一言が、敦子を凍り付かせた。

いくら若様に疎まれていようと、彼女は長谷川家の大奥様が直々に選んだ人なのだ。

敦子は、込み上げる怒りを無理やり飲み込むしかなかった。

静奈は背を向け、二階へと上がっていく。

背後から、敦子の小声での悪態が聞こえてきた。

「顔が綺麗なだけで、何の役にも立たないくせに。どうせ若様からは見向きもされないんだわ。この家の若奥様の席なんて、すぐに他の人のものになるんだから!」

棘のある言葉が、ナイフのように静奈の胸に突き刺さる。

彼女は深呼吸をした。

もう、どうでもいい。

今日を限り、彰人に関するすべては、もうどうでもよくなるのだ。

自室に戻った静奈は、私物をすべてスーツケースに詰めた。

彼女の物は驚くほど少なく、スーツケース一つで十分だった。

スーツケースを持ち上げた瞬間、傷口が引きつれた。

腹部に激しい痛みが走り、冷や汗が雨のように流れ落ちる。

静奈は痛み止めを数錠飲んで、ようやく少し落ち着いた。

薬が効いてきたのか、彼女はベッドに横たわると、いつの間にか眠りに落ちていた。

深夜。

部屋に、大きな人影が入ってきた。

バスルームからシャワーの音が聞こえ、二十分ほどして、彰人が腰にバスタオルを巻いた姿で出てきた。

彼は彫刻のように整った顔立ちで、広い肩幅に引き締まった腰、そして力強く割れた腹筋のが男性的魅力を放っていた。

水滴が筋肉を伝い、緩く巻かれたタオルの内側へと消えていく。

彼は何も言わなかった。

まるで月に一回の事務的なことをこなすかのように、静奈のネグリジェの裾をめくり上げた。

眠っていた静奈は、痛みに体を震わせた。

「痛い……」

彼女は無意識に彼を押しのけた。

「やめて」

「拒むふりか?静奈、それが新しい手口か?」

低く、嘲るような声が頭上から降ってきた。

彰人は彼女から離れるどころか、報復するように続けた。

「月に一度の夫婦の営みは、お前がおばあさんに頼み込んで実現したことだろう?今更やめたいと?」

傷口が引き裂かれるような痛みに、静奈の目から涙がこぼれ落ちた。

彰人が自分を憎んでいることは分かっている。

数年前。

彰人の祖母である大奥様が、二人の結婚を強引に進めた。

結婚後、彰人が彼女に冷淡な態度を取り続けるのを見かねた大奥様が、月に一度は夫婦として同衾するよう、彼に命じたのだ。

その度に、彼はまるで道具でも扱うかのように、彼女で欲望を処理するだけだった。

四年間にも及ぶ結婚生活を思い返し、静奈の胸は痛みに満たされた。

細心の注意を払い、自分を殺して尽くしてきたというのに、彼の心からの愛情はひとかけらも手に入らなかった。

それならば、これ以上執着する必要がどこにあるだろう?

「彰人、離婚よ……」

静奈が言い終わる前に、けたたましく携帯の着信音が鳴り響いた。

彰人は、夜中に電話がかかってくることを非常に嫌う。

しかし、その電話には驚くほど優しく応じた。

「どうした?」

「彰人さん、一人だと怖いの。会いに来てくれない?」

受話器から、甘えたような女の声が聞こえる。

「わかった」

彼は一瞬のためらいもなく承諾した。

その声には、静奈が一度も聞いたことのない優しさが滲んでいた。

「すぐに行くから、二十分だけ待ってて」

電話が切れる。

彰人は、ためらうことなく彼女の上から体をどけた。

そして、一度も振り返ることなく部屋を出て行った。

数分後、階下から車が走り去る音が聞こえた。

涙が枕を濡らす。

静奈は、白くなった指でシーツを固く握りしめた。

愛すると、愛さないとでは、これほどまでに違うのだ。

翌朝。

静奈は離婚協議書をテーブルの上に残し、スーツケースを引いて家を出た。

その瞬間、腹部に骨の髄まで染み込むような痛みが走り、体の下から暖かい何かが流れ出る感覚があった。

太ももを伝って、足元へと落ちていく。

ふと下を見る。

そこには、衝撃的なほどの血だまりが広がっていた。

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
47 Bab
ตอนที่ 1 ความลับแตก 1/2
คอนโด...XX คืนวันศุกร์เวลาล่วงเลยมาจนถึงสี่ทุ่มแล้ว ร่างของฉันก็ยังนอนแน่นิ่งไร้เรี่ยวแรงอยู่บนเตียง ด้วยสภาพเหมือนซากศพ เพราะอะไรน่ะเหรอ...วันนี้สอบวันสุดท้ายของปีสองเทอมหนึ่งไงล่ะฉันที่มีความดันทุรังค่อนข้างสูงพยายามยื่นคะแนนให้ได้เรียนคณะเดียวกับเพื่อนสนิทอย่างไอ้สาม ป. ปั้น ปุณณ์ และปัณณ์ เพื่อนสมัยเรียนมัธยมที่เรียกได้ว่าร่วมเป็นร่วมตายกันมา หากถามว่าพวกเรารู้จักกันได้ยังไงน่ะเหรอ...ต้องย้อนกลับไปเมื่อสองสามปีก่อนสมัยเรียนมัธยมปีที่ห้า แล้วฉันอยู่ห้องสอง ส่วนไอ้สามตัวตระกูลป. นั่นอยู่ห้องหนึ่ง โรงเรียนของพวกเราเป็นโรงเรียนสหที่รวมทั้งชายหญิง ดังนั้นก็ย่อมมีการแบ่งห้องคิงห้องควีน ซึ่งเอาจริง ๆ ก็ไม่รู้นะโรงเรียนใช้เกณฑ์อะไร ฉันที่เรียนเรียกว่าไม่ได้เก่งมากมาอยู่ห้องควีน ที่จริงพ่อฉันเพิ่งตายไม่นานฉันก็เริ่มเป็นเด็กมีปัญหา ไม่ใช่เพราะพ่อตายแล้วมีปัญหา แต่เพราะแม่ต่างหากที่จะแต่งงานใหม่หลังจากพ่อตายได้ไม่นาน นั่นทำให้เกิดการแตกหักระหว่างฉันกับที่บ้าน แน่นอนฉันเกลียดแม่...และก็ค่อนข้างเป็นผู้หญิง ห้าว ๆ หัวโจกนิดหน่อย แล้วฉันแอบไปเป็นเด
Baca selengkapnya
ตอนที่ 1 ความลับแตก 2/2
แหละไอ้เพื่อนตัวเหี้ยที่แม่งดันมารู้ความลับของฉัน เพราะคอนโดของพวกมันคือฉันเช่าอยู่ดันมีลายนิ้วมือของพวกมันและนั่นมันกะจะแอบมาเซอร์ไพรส์ แต่เซอร์ไพรส์กว่าที่มันเห็นฉันเล่นโทรศัพท์แล้วเป็นแอคลับ “เหี้ย...อะไรของมึง” ฉันรีบคว่ำหน้าจอแล้วกดปิดทันทีหันไปมองไอ้ตัวเหี้ยปัณณ์ที่มาไม่ให้สุ่มให้เสียง ไอ้แฝดน้องที่เหี้ยกับทุกคน หวังว่ามันคงไม่เหี้ยกับฉันด้วยการเอาความลับของฉันไปเปิดเผยหรอกนะ “กูเห็นไอ้สัด...รูปตอนหลับ รูปตอนเผลอ...มีรูปตอนมึงแอบหอมแก้มมันด้วย” เหี้ยกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว ชีวิตอีรินจบสิ้นแล้วจนชะโงกหน้าไปมองว่าคนอื่นมาไหม เมื่อเห็นว่าไม่มีใครจึงโล่งอก “เฮ้อ...! มึงมาคนเดียวใช่ไหม” “มึงบอกมานะไอ้ริน มึงชอบไอ้ปั้นเหรอ...ไอ้สัดเจ้าชู้ขนาดนั้นชอบไปได้ไง” อยากจะแหมจากแต่กรุงเทพถึงเชียงใหม่ พวกมึงสามตัวใครบ้างไม่เจ้าชู้...ดีแต่มึงมั้งไอ้ปัณณ์ “มึงจะตะโกนหาพ่องมึงหรือไง...เงียบดิ๊...ปุณณ์ไม่ได้มาใช่ไหม” ฉันรีบเอามือปิดปากมัน เพราะว่าไอ้พวกนั้นเข้าห้องโดยไม่ต้องเปิดประตูให้ทุกคน เสือกเพิ่มลายนิ้วมือกันไว้จนฉันนี่ไม่มีพื้นที่ส่ว
Baca selengkapnya
ตอนที่ 2 น้ำแตก 1/2
ฉันได้ยินเสียงสแกนนิ้วเข้ามารีบดีดตัวลุกจากเตียงนอนแล้วก็เข้าห้องน้ำทันที “ไอ้เหี้ยปัณณ์มึงไปรับหน้าก่อน บอกว่ากูอาบน้ำอยู่เพิ่งตื่น” “เออ...รีบล่ะ” ไอ้ปัณณ์หันมาทำหน้าเซ็งใส่ ฉันปิดประตูใส่หน้ามันจากนั้นเปิดมาอีกครั้ง “อย่าพิรุธนะไอ่สัด...กูเอาเลือดหัวมึงออกแน่...อย่าให้อีรินปลุกความเป็นขาใหญ่ร้านเฮียอ๋า” ฉันขู่มันพร้อมยกกำปั้น “ไอ่สัดมึงพิรุธกว่ากูอีก...ลนฉิบหาย” “....” “กูดูลนเหรอ” ฉันถามมันอีกครั้ง “ไม่เลยมั้งไอ้เหี้ย...หน้าตาเอยอะไรเอย...กูว่าน่าจะจับได้นานแล้ว” “เชี่ยเอ้ย...อาบน้ำก่อน” จากนั้นฉันก็ปิดประตูเสร็จแล้วก็เปิดน้ำอยู่ในห้อง ตั้งใจจะอาบน้ำให้นาน ๆ หน่อย เพราะว่าหน้าตัวเองแม่งเริ่มออกลำคอตีบตัน จมูกเริ่มแสบ ๆ ตาฉันแดง ๆ อีกแล้วพอคิดว่าเดี๋ยวแม่งออกไปเจอภาพมันกำลังนัวเนียกันในห้องใจก็เจ็บแปลบไปหมดแล้ว“เฮ้อ...ไอ้รินเอ้ย...บอกแล้วว่าอย่ารักเพื่อน เดี๋ยวจะมองหน้ากันไม่ติด เคยห้ามใจแล้วแต่ก็รักอยู่ดี”นี่แหละนิสัยของฉันที่ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ ความรักก็เช่นกัน...ปัณณ์ Talk.ในห้องโถงรับแขก ปั้นกับน้องแ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 2 น้ำแตก 2/2
เสียงทั้งเข้มทั้งโหด...ตะโกนตอบ ไอ้ฉิบหาย มันรู้เหรอวะ...ว่าฉันแปลก ๆ ไปสุดท้ายก็นุ่งผ้าขนหนูกับบนหัวเอาผ้าคลุมไว้อีกที จากนั้นก็เดินออกมาเจอมันทำหน้าไม่รับแขกอยู่ที่หน้าห้องน้ำในห้องนอน “ร้องไห้ทำไม” ปั้นเอ่ยปากถาม “แสนรู้นะมึงอ่ะ” ฉันด่ามันเสียเลย ปกติก็แบบนี้อยู่แล้วระหว่างฉันกับไอ้ปั้น มันเป็นห่วงแต่ไม่เคยพูดว่าเป็นห่วง ส่วนใหญ่จะด่าเสียมากกว่า “กูถามว่ามึงเป็นอะไร...แม่มึงหรือใคร หมาตัวไหนบอกกูมา?” “เปล่า...ไม่ได้เป็นอะไร” ฉันเดินเข้าไปที่ตู้เสื้อผ้าเลือกชุดที่โป๊น้อยที่สุดออกมา เป็นเสื้อยืดตัวโคร่ง ๆ แต่ไม่รู้เสื้อใครของไอ้พวกสามตัวนี่แน่ เห็นว่าตัวใหญ่ดี กับกางเกงขาสั้น แล้วก็เข้าไปในห้องน้ำอีกรอบใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อยก่อนจะออกมาก็ยังเห็นมันนั่งไถมือถือเล่นอยู่ที่เตียงนอน “เอ้า...ไอ้ปัณณ์บอกมึงพาเด็กมา?” ฉันเลิกคิ้วถามเสมองไปทางอื่นไม่อยากให้มันเห็นสีหน้าประหลาด ๆ ของตัวเอง แน่นอนฉันไม่ค่อยพอใจ “อยู่ข้างนอก...แต่ช่างน้องมันเถอะ ว่าแต่มึงยังไง” “ก็ปวดหัวกับข้อสอบ...ถ้ากูติดเอฟก็ต้องลงใหม่ ก็เลยนอย ๆ ”
Baca selengkapnya
ตอนที่ 3 ไม่เคยคบ 1/3
ฉันตื่นมาอีกทีบ่ายโมงในสภาพที่ยังไม่ส่างดีด้วยซ้ำ เมื่อขยับตัวแล้วรู้สึกปวดหัวไปหมด นึกแล้วแม่งก็ครางออกมาหงิง ๆ เหมือนหมา “กูจะไม่แดกเหล้าอีกแล้ว...ไอ้เชี่ยปวดหัว” เสียงที่ทั้งแหบทั้งแห้งบ่นออกมา เพราะสภาพที่เป็นอยู่ตอนนี้แทบอยากตายได้เลย แม้จะปวดหัวบ่อย ๆ ตอนกินเหล้า แต่เหล้าก็คือสิ่งเยียวยาใจหมา ๆ ของฉันเช่นกัน แต่ทว่าไอ้เสียงถัดมานี่สิทำให้ฉันตกใจ “กูก็เห็นพูดอย่างนี้ทุกที...แล้วก็แดกเหมือนเดิม” ‘ไอ้...ไอ้...ไอ้’ ฉันพูดไม่ออกจากนั้นหันหน้าที่ตื่น ๆ ของตัวเองมองไปทางซ้ายมือแต่แล้วก็เห็นหน้าไอ้คนที่นัวเนียกับน้องแก้มหอมเมื่อคืน แล้วตกใจเหมือนเห็นผี “เชี่ยผีหลอกกลางวัน” ฉันว่าก่อนจะวาดมือขึ้นไปตบแก้มเสียงดัง เพียะ! มือฉันชา ๆ รู้สึกได้ว่านี่ไม่ใช่ความฝัน แต่มันคือเรื่องจริง ฉันตบสุดแรงด้วยซ้ำ และแน่นอนตบแก้มไอ้ปั้น “ไอ้ริน...ไอ้ควย...มึงตบกูทำไม” “โทษ ๆ นึกว่าฝันไป” ฉันว่าพลางยิ้มแหย ๆ นึกว่าฝันไปจริง ๆ นี่หว่า แล้วมันนอนทำซากอะไรอยู่บนเตียงฉัน แล้วไอ้แฝดนรกล่ะ “ไม่ตบหน้ามึงล่ะ” มันว่าฉันอย่างหัวเสียเอาม
Baca selengkapnya
ตอนที่ 3 ไม่เคยคบ 2/2
ช่องแชตตัวแสบ! @ปั้น กูจะไปกินข้าวกับไอ้ปัณณ์มึงจะไปไหม‘ปั้นอ่านแล้ว’ ไอ้เหี้ยนี่เป็นอะไรอ่านแล้วไม่ตอบ แต่ช่างแม่งเหอะ ปล่อยให้ติสไป สงสัยเมื่อคืนอาจจะอดเลยงุ่นง่าน ฉันเลยลงไปกินข้าวกับไอ้ปัณณ์ ซึ่งคอนโดเราอยู่ที่เดียวกันเพียงแค่คนละชั้น ของไอ้สองแฝดอยู่ชั้นยี่สิบสาม ส่วนของชั้นอยู่ชั้นยี่สิบซึ่งฉันก็ไปนั่งรอมันที่หน้าล็อบบี้ ซึ่งเป็นปกติที่ฉันไปรอเพราะพวกมันมักจะนัดกันที่นี่ แต่เมื่อลงมาเจอไอ้ปัณณ์แค่คนเดียว ไอ้แฝดพี่หายหัว ส่วนไอ้ปั้นนอนที่ห้องฉันจนฉันรู้สึกว่ามันแปลก ๆ แล้วไอ้สามตัวนี่เป็นอะไรกัน ฉันเปิดประตูไปนั่งในรถบีเอ็มสีดำของไอ้ปัณณ์ ปกติไปไหนมาไหนฉันจะติดรถไอ้ปั้นไป มันสามตัวมีรถคนละคัน มีคอนโดนับไม่ถ้วน แค่ไอ้ปั้นไม่ได้มีคอนโดที่นี่ แต่อยู่ตึก ข้าง ๆ ที่แพงกว่า แต่นั่นก็ทำให้พวกเราไปไหนมาไหนด้วยกันสะดวก และก็ตัวติดกันตลอดแทบไม่ได้แยกจากกันเลยตั้งแต่เรียน ม.5 ครั้งนี้แทบจะเป็นครั้งแรกที่พวกเราแยกกัน ทำให้ฉันรู้สึกแปลก ๆ “พวกมึงมีอะไร” ฉันถามขึ้นหลังคาดเบลต์เสร็จยังไงวันนี้ต้องรู้ให้ได้ “กินข้าวเสร็จค่อ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 4 ช้ำแล้วช้ำเล่า 1/2
ชีวิตฉันวนลูปอยู่ที่เดิมซ้ำไปมา หลังจากที่ไอ้ปั้นกับไอ้ปัณณ์เพื่อนรักเพื่อนชั่วดีกันแล้ว เพื่อนเหี้ย ๆ อย่างฉันก็หมาเหมือนเคย “ไอ้ปัณณ์มึงดูนั่น...อย่างแจ่มเลย...ไฟหน้าสูงด้วย” ไอ้ไฟหน้าสูงนี่มันใช้เรียกผู้หญิงนมใหญ่ซึ่งฉันทำหน้าเอือม ๆ เพราะวันนี้ก็เป็นอีกวันที่ได้พัก ก่อนจะต้องไปทำแลปที่มหาวิทยาลัยมันเลยชวนกันมานั่งดริ้งฟังเพลง ชิลล์ ๆ และเมื่อสองเพื่อนรักดีกัน เรื่องน้องแก้มหอมที่โดนเททิ้งไม่ไยดี ฉันเห็นน้องโพสต์เศร้าอยู่สองวัน เพราะแค่ไอ้ปั้นคุยด้วยน้องก็กดติดตามฉันทันที ฉันก็ติดตามกลับไม่ใช่เป็นมารยาท แต่เสือกเรื่องของน้องกับไอ้ปั้นคนที่ฉันคิดเกินเพื่อนอยู่นี่ไง สุดท้ายไอ้ปั้นบล็อกน้องไม่ติดต่อกลับน้องก็เฮิร์ตหนัก กินเหล้าทุกวัน แต่ฉันรู้นั่นแหละ เด็กไอ้ปั้นก็ทรงนี้ทุกคน ตอนคุยน่ารักน่าทะนุถนอม แต่พอได้กันเสร็จก็เทเลย แม้จะรู้ว่าเป็นข้อตกลงของไอ้ปั้นที่จะไม่กินผู้หญิงซ้ำ เพราะมันบอกว่าไม่เลือกใคร ดังนั้นเมื่อได้กินแล้วมันจะบล็อกทันที เดือดร้อนฉันเนี่ยแหละที่ต้องเป็นสนามอารมณ์ของผู้หญิงของมัน นี่ไอ้สองตัวนั่นไปหลีหญิงอีกแล้ว แน่นอนว่าต
Baca selengkapnya
ตอนที่ 4 ช้ำแล้วช้ำเล่า 2/2
หมายความว่าไง...ไม่ได้นอนกับใครเหมือนฉัน...หมายถึงนอนเฉย ๆ จับมืองี้เหรอ...นี่คือต้องให้คิดยังไงอ่ะ แม่งพูดมาไม่เคลียร์ แต่พอหันหน้าจะไปเคลียร์มันกลับหันหน้ามาแล้วยิ้มตาใส ราวกับรู้อยู่แล้วว่าฉันจะหันมา “กูไม่ได้เอากับใครนานแล้ว” “....” “ไม่เคยไปค้างกับใครยันเช้าเหมือนที่ค้างกับมึง” “....” “แล้วก็ไม่ได้มั่วด้วย...เพราะฉะนั้นกูไม่ได้สกปรก” “....” ช็อตไปสามรอบ แม่งกะเอาให้ตายเลยหรือไงวะ ไอ้ปั้นมันชอบเล่นกับใจฉันจริง ๆ นะ บางทีก็ทำเหมือนแคร์และใส่ใจ แต่บางทีก็เหมือนไม่คิดอะไรเลย จนทำให้ฉันไม่กล้าที่จะไปต่อ สุดท้ายฉันก็จ้องเข้าไปในดวงตามันแต่กลับสู้สายตาหวาน ๆ ของมันไม่ไหวแล้วก็หลบตาไปเอง ก่อนจะหันไปอีกทางแล้วก็พูดกับมัน “เรื่องของมึงดิ...บอกกูทำไม” มันหัวเราะหึมาหนึ่งคำแล้วก็ดึงฉันไปกอด แม้จะดิ้นแต่ก็ดิ้นไม่หลุดสุดท้ายก็ต้องยอมให้มันนอนกอด โดยที่แอบยิ้มอยู่ในความสลัวของห้อง มาให้ความหวังทำไมวะ ตึกคณะวิศวกรรม! วันนี้ลงแลปต้องใส่ชอปฉันก็เลยใส่ชอปกับกางเกงยีนส์เอวต่ำ ซึ่งสร้า
Baca selengkapnya
ตอนที่ 5 แฟนเก่าเล่าใหม่ 1/2
ปั้น Talk“มึงแน่ใจนะไอ้ปั้น...ว่าไอ้รินยังไม่ได้ออกไป” ไอ้ปุณณ์ถาม เพราะข้อความสุดท้ายท่าทางมันโกรธฉิบหาย“ยัง...กูวิ่งตามมาแล้วก็หายไป ต้องหลบอยู่ไหนสักที” ผมว่า“มึงไปด่าอะไรมันอีก...มันยิ่งเป็นคนง่าย ๆ อยู่” ไอ้ปัณณ์ว่า แล้วพาให้ผมสงสัยด้วย ง่ายยังไงวะ“ง่ายอะไร” ผมถามกลับ“ขี้งอนง่าย ขี้หงุดหงิดง่าย ขี้โมโหง่าย”เออ...อันนี้เห็นด้วย นับวันอารมณ์ของไอ้รินยิ่งแปรปรวน เหมือนคนวัยทองไม่มีผิด“เออ...หามันก่อนแล้วกัน เดี๋ยวกูคุยเอง” ผมว่าแล้วก็พากันเดินหาแถวใต้ตึกคณะ ไม่รู้ไปอุดอยู่รูไหน หาเท่าไหร่ก็ไม่เจอ นี่ก็เย็นแล้วด้วย“มึงไปทำอะไรให้มันโกรธ” ปัณณ์ถาม“ก็ให้คอนเทกดาวเด็กภาคเคมี”“เหี้ย!” มันด่าผมแล้วผมก็สงสัย จะด่าทำไม“กูผิดอะไรก็เพื่อนไอ้รินมันน่ารักดี...เป็นมึงก็ต้องให้” “เบื่อ...คุยกับควาย!” ไอ้ปัณณ์ด่าผมแล้วก็เดินแยกไป ทิ้งให้ผมเดินหามันอย่างเดียวดายกว่าครึ่งชั่วโมง แต่แล้วเสียงเรียกเข้าของผู้หญิงคนหนึ่งที่ผมไม่ได้ติดต่อกันมานานแล้วตั้งแต่ปีหนึ่งที่มีเรื่องกัน จนตอนนี้มาคุยกันอีกครั้งดังขึ้นผมถอนหายใจแล้วก็กดรับสายเม็ดทราย“ครับ” ผมเป็นผู้ฟังที่ดีเสมอ เมื่อตัดสินใจรับสายแล้
Baca selengkapnya
ตอนที่ 5 แฟนเก่าเล่าใหม่ 2/2
คราวนี้ถึงตาฉันหัวเราะแล้ว “ฮ่า ฮ่า ฮ่า...มึงก็มีวันนี้เหรอวะไอ้ปัณณ์ กูไม่อยากจะเชื่อเลย ไหน ๆ ก็ไหน ๆ ละ เซลฟีให้กับความอัปรีย์ในชีวิตของพวกเราหน่อย”ฉันยกโทรศัพท์ขึ้นจากนั้นก็กอดคอมันแล้วทำท่าเหมือนจะหอมแก้มแล้วโพสต์ลงโซเซียลไปเลย พร้อมแคปชัน#เมื่อความอัปรีย์มาเยือน สงสัยเพื่อนจะกลายเป็นแฟนเร็ว ๆ นี้ #รินปัณณ์❤️@ปัณณ์ปัญญาอ่อนฉันแทกมันด้วยแล้วก็บอกให้มันดูหลังนั่งเลียนิ้วจากการกินกุ้งแช่น้ำปลา“มึงดู...แฮชแทกนี้ชอบไหม”ไอ้ปัณณ์รีบเปิดดูแล้วก็ทำหน้าเหี้ยใส่ฉันแล้วก็โวยวาย“ไอ้เหี้ยรินมึงลบเลยนะ ถ้าขืนคบกับมึงหญิงที่กูดีลไว้หายหมดไอ้สัด”ฉันไม่ลบแล้วก็ยักคิ้วให้มันสองที แต่ในใจกลับหน่วงขนลุกแปลก ๆ จนต้องลูบที่แขนเมื่อนึกถึงแฟนเก่าที่เคยกินกับไอ้ปั้นแล้วก็กลับมาคบกันอีก“มึงว่าไอ้ปั้นจะพาแฟนเก่ามันมาถึงห้องกูไหม” เพราะห้องฉันเหมือนจุดกึ่งกลางที่พวกมันสิง แล้วฉันก็ไม่ชอบแฟนเก่ามันด้วย ทำฉันเจ็บจนเดือดร้อนพวกมันไปหมด“มึงอยากให้มา?”“ก็เหี้ยล่ะ...คราวนั้นถ้ากูไม่เจ็บนะ น้องเม็ดเยอะโดนกูแน่” คราวนั้นไอ้ปั้นจับตัวฉันไว้ เพราะรู้ว่าฉันโมโหร้าย แต่อีน้องเม็ดเยอะน่าจะโดนจริง“กูพูดไปแล้วว่
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status