หย่า...ให้รู้ว่ารัก (ซีรีส์ รัก| หย่า| ร้าง)

หย่า...ให้รู้ว่ารัก (ซีรีส์ รัก| หย่า| ร้าง)

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2024-12-23
โดย:  พิมพ์พิรดาจบแล้ว
ภาษา: Thai
goodnovel12goodnovel
10
2 การให้คะแนน. 2 ความคิดเห็น
50บท
4.8Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

กว่าจะรู้ตัวว่ารักก็เมื่อสาย สุดท้ายจึงได้รู้ว่า... สิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าความตาย คือการอยู่อย่างเดียวดายใน "โลกที่ไม่มีเธอ" ****************************************** คำโปรย “สามีที่ดีงั้นเหรอ?” คนใจร้ายทวนคำด้วยสีหน้าเหยียดหยัน ดวงตาคมจัดที่เธอเคยหลงใหลมาตลอดกวาดมองตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าของคนที่กำลังเรียกร้องสิทธิ์ในฐานะภรรยาที่เขาไม่ต้องการอย่างเลือดเย็น จนคนถูกมองใจหาย รู้สึกหนาวยะเยือกในอก “ใช่ค่ะ เป็นสามีที่ดี พี่ทำเป็นไหม” คนถูกถามแค่นยิ้มเหี้ยม พลางใช้ลิ้นเดาะกระพุ้งแก้มตัวเองแบบกวนๆ “ก็คงทำเป็นมั้ง ถ้าเมียของฉันเป็นคนอื่นที่ไม่ใช่เธอ” หญิงสาวหน้าเสีย ความขมขื่นแล่นขึ้นมาจุกที่คอหอย “เสียใจด้วยนะ ที่มันใช่ ไม่ว่าพี่จะคิดยังไง แต่ปูนก็เป็นเมียพี่...” “หึ ก็แค่เมียในนามไหม แต่เอาเถอะ ในเมื่อร่านอยากเป็นเมียฉันนัก ก็ทำหน้าที่ของเธอซะปูน ต่อไปนี้ฉันจะเอาเธอเป็นเมียให้หนำใจ เอา...จนเธอต้องร้องขอชีวิต!”

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

ท้องงั้นเหรอ

"Mom! Mom! We got in! We got in!"

I was in the kitchen preparing dinner when the excited shouts of my sons echoed from the study.

"Mom! We both got into Corvell!"

The two of them rushed out, throwing their arms around me in unison.

I looked up at my boys, now towering over me by a head, and my heart swelled with pride.

"You two are incredible. You'll always be Mommy's pride and joy."

My husband had been gone for many years. As a single mother, I had raised the boys on my own for eighteen long years. And now, seeing them admitted into one of the nation's top universities, I could hardly put my joy into words.

Back then, my husband and his mistress, Janey Winston, had died together in a car crash, leaving behind twin boys. Against the protests and scorn of everyone around me, I insisted on raising the illegitimate children of my husband and his mistress as my own.

In the blink of an eye, eighteen years had passed. The boys had grown tall and strong, and under my relentless care and devotion, they had both secured places at Corvell University.

Now, seeing the fruits of all those years of effort, I couldn't be prouder.

"Mom, we owe it all to you for raising us so tirelessly all these years…"

"Yeah, Mom. Without your patient guidance, we'd never have made it this far…"

The twins had always been filial and considerate. They knew how much I had sacrificed for them, and often promised that once they graduated and found good jobs, they would ensure I lived out my old age in comfort.

Their words filled me with warmth. And then I remembered—two days from now would be their birthday.

In previous years, I had always booked a private dining room at a hotel for their celebrations. But this year, I thought, why not combine their birthday party with a banquet to celebrate their admission? It would be lively, joyful, and memorable.

I went ahead and reserved a grand hall at the finest restaurant in the city.

At the same time, I shared the news of their admission in the family group chat.

The moment the message went out, the notifications exploded—99+ in an instant.

[Sammy and Scott really did us proud…]

[If only Jeremy knew how accomplished his two sons have become. He could finally rest in peace.]

I skimmed through the messages, then sent the banquet location to the group.

With everything arranged, I silenced my phone, set it aside, and quietly waited for the day of their birthday banquet to arrive…

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ

ความคิดเห็น

เฉิ่ม🐹
เฉิ่ม🐹
ดีมากกกก สนุกๆๆๆๆ
2026-02-03 17:45:13
0
0
Chalouy Nontapa
Chalouy Nontapa
ชอบเรื่่องนี้สนุกมาก
2024-12-26 15:01:17
1
0
50
ท้องงั้นเหรอ
ร้านอาหารที่ตั้งอยู่ในโรงพยาบาลหรูใจกลางเมืองแห่งหนึ่งมีผู้คนเข้ามาใช้บริการกันมากมายเพราะเป็นช่วงพักเที่ยง หญิงสาวร่างเพรียวระหงในชุดเดรสกระโปรงสีฟ้าดูอ่อนหวานเปิดประตูเข้ามาในนั้น เธอยืนเหลียวซ้ายแลขวาเหมือนกำลังหาใครสักคน จนกระทั่งได้ยินเสียงเรียก“ปูน! ทางนี้...”ปูน หรือ ปรียากร หันไปตามเสียงเรียกก็พบกับเพื่อนรักกำลังกวักมือหยอยๆ จึงเดินตรงเข้าไปหาทันที“ขอโทษทีนะจิน รอเรานานหรือเปล่า รถติดมากวันนี้”จิน หรือ จนิตา ส่ายหน้าไปมา“ไม่นานหรอกแก เราทำงานที่นี่อยู่แล้วก็เลยมาไวเป็นธรรมดา”“แล้ววันนี้งานไม่ยุ่งเหรอ เลยมีเวลาให้เราได้”ปรียากรมองคุณหมอสาวด้วยรอยยิ้ม จนิตาทำงานเป็นแพทย์ด้านสูตินรีเวชมานานหลายปี แต่เธอก็เป็นเพื่อนสนิทกันตั้งแต่มัธยม รวมถึงสอบติดมหาวิทยาลัยเดียวกันแม้จะคนละคณะในขณะที่จนิตาเลือกคณะแพทย์ ปรียากรกลับเลือกเรียนบริหารเพื่อหวังจะช่วยงานธุรกิจของที่บ้าน จนกระทั่งต่างคนต่างแยกย้ายไปมีครอบครัวก็ไม่ค่อยได้เจอกันบ่อยนัก มีแต่ส่งข้อความหากันบ้างตามแต่จะสะดวก“ยุ่งสิ ถ้าไม่ใช่แก ฉันคงไม่ออกมารับเอง แล้วนี่ผัวแกไปไหน ทำไมให้แกมาคนเดียวล่ะ”ปรียากรถอนหายใจเฮือกใหญ่ เมื่อ
อ่านเพิ่มเติม
เรื่องอะไรฉันต้องเป็นฝ่ายเลิก
“ท...ท้องงั้นเหรอ!”“ใช่ ผู้หญิงคนนั้นท้องได้แปดสัปดาห์แล้วแก”ในขณะที่เธอต้องการมีลูกกับเขาจนต้องมาตรวจสุขภาพ มาขอคำปรึกษาเกี่ยวกับการมีบุตร ทั้งที่รู้ดีแก่ใจว่าสิ่งที่ทำมันไร้ค่า ในเมื่อสามีสุดที่รักที่แต่งงานกันมาเกือบสองปีไม่เคยเหลียวแล หรืออยากแตะต้องตัวเธอเลยสักครั้ง แล้วจะให้เธอท้องยังไงได้ แต่กับผู้หญิงคนนั้นที่กลายเป็นแฟนเก่าและหายไปจากชีวิตเขานานพอๆ กับที่เธอแต่งงานมากลับตั้งครรภ์ถึงแปดสัปดาห์นี่มันเรื่องบัดซบอะไรกัน“นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันจิน” น้ำเสียงสั่นเครือพึมพำ น้ำตาที่พยายามสะกดกลั้นไว้ล้นออกจากตาจนเจ้าตัวต้องรีบปาดทิ้ง สองมือกำแน่นจนปลายเล็บจิกเข้าไปในเนื้อเจ็บจี๊ด แต่ยังไม่เท่าความปวดร้าวที่หัวใจต่อให้ไม่รักกันก็ช่าง แต่การที่เขาแอบทรยศนอกใจกันกลับไปหาแฟนเก่าจนตั้งครรภ์ลับหลังเธอนี่มันคืออะไรกันจนิตาไม่รู้จะปลอบเพื่อนรักอย่างไรดี ได้แต่มองอีกฝ่ายอย่างเห็นใจ เรื่องราวความรักหรือเรื่องในครอบครัวของอีกฝ่ายเธอเองก็พอรู้มาบ้าง แต่ก็ไม่อาจเข้าไปก้าวก่ายได้ ทว่ามันก็บังเอิญเกินไปไหมที่สามีเพื่อนกับแฟนเก่าต้องเจาะจงมาฝากครรภ์วันเดียวกับที่เพื่อนเธอตั้งใจมาตรวจสุขภาพเพราะ
อ่านเพิ่มเติม
สามีที่ดีงั้นเหรอ
“บอกปูนมานะ เด็กในท้องพี่รัญเป็นลูกใคร ใช่ลูกพี่หรือเปล่า” คำถามนั่นทำให้คนถูกถามหันมาทำหน้าเย็นชาใส่ ก่อนจะเดินหนีเข้าบ้านไม่อยากเสวนาด้วย“พี่อย่าเดินหนีนะ กลับมาคุยกันให้รู้เรื่องก่อนสิ” หญิงสาวรีบคว้าแขนเขาไว้อย่างลืมตัวด้วยโทสะที่เก็บมาตลอดทาง เพราะคนได้ชื่อว่าสามีไม่ยอมอธิบายให้กระจ่าง ต่อให้เธอพยายามใจเย็นแค่ไหน ใครจะไม่ตะบะแตก“ถ้าฉันบอกว่าใช่แล้วไงล่ะ เธอจะทำยังไงเหรอ หรือว่า...” ฉัตรินแกล้งทอดเสียงยั่วโมโห “จะยอมหย่า”คำนั้นทำเอาคนฟังสะอึกอึ้งไปชั่วขณะ รู้ดีแก่ใจว่าเขาพร้อมจะทำอย่างที่พูดได้ทุกเมื่อ แต่เรื่องอะไรเธอต้องยอมทำแบบนั้นให้เขาสมใจ“ฝันไปเถอะ ทำไมปูนต้องยอมหย่าให้พี่ไปสมหวังกับชู้รักเก่าด้วย”“ปูน!”“ปูนไม่หย่า ถ้าพี่อยากให้ลูกของพี่รัญเกิดมาเป็นลูกนอกสมรสก็ตามใจสิ แต่ปูนไม่หย่าแน่”“เมื่อไหร่เธอจะออกไปจากชีวิตฉันสักทีปูน”เสียงคำรามก้องผสมผสานด้วยความโกรธเกลียดชิงชัง ไม่ได้ทำให้หญิงสาวผู้มีใบหน้าสวยหยาดเยิ้มสะดุ้งสะเทือน หวาดผวา หรือว่าตกใจกลัวแต่อย่างใด เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอโดนอีกฝ่ายสาดคำใจร้ายพวกนี้ใส่หน้า ปรียากรยักไหล่อย่างไม่ยี่หระ มุมปากของเธอแต้มร
อ่านเพิ่มเติม
ถ้าไม่ยอมหย่าให้ ก็ต้องทนอยู่ไปแบบนี้...
“สามีที่ดีงั้นเหรอ?”คนใจร้ายทวนคำด้วยสีหน้าเหยียดหยัน ดวงตาคมจัดที่เธอเคยหลงใหลมาตลอดกวาดมองตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าของคนที่กำลังเรียกร้องสิทธิ์ในฐานะภรรยาที่เขาไม่ต้องการอย่างเลือดเย็น จนคนถูกมองใจหาย รู้สึกหนาวยะเยือกในอก“ใช่ค่ะ เป็นสามีที่ดี พี่ทำเป็นไหม” คนถูกถามแค่นยิ้มเหี้ยม พลางใช้ลิ้นเดาะกระพุ้งแก้มตัวเองแบบกวนๆ“ก็คงทำเป็นมั้ง ถ้าเมียของฉันเป็นคนอื่นที่ไม่ใช่เธอ”หญิงสาวหน้าเสีย ความขมขื่นแล่นขึ้นมาจุกที่คอหอย“เสียใจด้วยนะ ที่มันใช่ ไม่ว่าพี่จะคิดยังไง แต่ปูนก็เป็นเมียพี่...”“หึ ก็แค่เมียในนามไหม ไม่พอใจก็หย่ากันเลยก็ได้นะ” คำท้านั่นทำเอาคนฟังสะอึก หัวใจราวกับถูกกระชากออกจากอก“หย่ากันซะให้จบๆ ทางใครทางมันไปเลย”“คำก็หย่า สองคำก็หย่า พี่อยากหย่ากับปูนขนาดนั้นเลยเหรอคะ”“เธอก็รู้ดีแก่ใจนี่ จะถามให้มันได้อะไรขึ้นมา ถ้าไม่พอใจก็หย่าซะสิ”ปรียากรแค่นยิ้ม หัวใจปวดร้าวจนแทบจะทนไม่ไหว“ไม่ค่ะ ปูนไม่หย่า ใครที่รอแย่งผัวคนอื่น อยากรอก็รอไปแล้วกัน เพราะปูนไม่หย่า...”“เอาเถอะ ถ้าเธอเสี้ยนอยากเป็นเมียฉันมากขนาดนั้น งั้นฉันก็จะลองกลั้นใจหลับหูหลับตา ‘เอา’ อีกสักครั้งก็ได้”ฉัตรินกดรอย
อ่านเพิ่มเติม
ทำหน้าที่เมียเสียให้เข็ด
แม้จะหยุดการเคลื่อนไหวไปแล้วพักใหญ่ แต่ฉัตรินก็ยังคงไม่ยอมปล่อยมือจากเรือนร่างงดงามตรงหน้าให้เป็นอิสระ ยอมรับว่าอีกฝ่ายสวยจริง ทั้งสวยทั้งหวานไปทั้งตัวจนน่าหงุดหงิดทีแรกเขาก็แค่อยากจะขู่ให้อีกฝ่ายกลัว หรือต่อต้านสักครั้งจะได้เข็ดหลาบ แต่เป็นเขาเองที่พอได้เริ่มแล้วกลับไม่อาจหยุดตัวเองได้ปรียากรคือดอกไม้สีสวยที่ล่อให้แมลงหน้าโง่อย่างเขาเผลอหลวมตัวจนถลำลึก ยิ่งได้ชิมความหอมหวานจากกายคนที่ได้ชื่อว่าเมียแต่งที่เขาแสนจะชังน้ำหน้า และแม้ไม่อยากจะยอมรับ แต่ฉัตรินก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเธอทำให้เขารู้สึกสุขสมอย่างรุนแรงและถึงใจชนิดที่ไม่เคยรู้สึกกับใครมาก่อนในชีวิตตัวอันตราย!นอกจากจะเอาแต่ใจ ร้ายกาจ หน้าด้าน ไร้ยางอาย ผู้หญิงคนนี้ยังซ่อนความอันตรายไว้รอบตัว และดูเหมือนตอนนี้เขาจะโดนพิษสงของเธอเล่นงานจนหัวปั่นเข้าเสียแล้ว“อื้อ...”เสียงหวานประท้วงทั้งๆ ที่ยังหลับสนิท เมื่อถูกรั้งสะโพกเข้าหาความแข็งแกร่งที่ยังค้างคาภายในกุหลาบแสนหวาน ความคับแคบและแน่นหนึบของเธอกำลังป่วนประสาทเขาอย่างหนักหน่วง“ยัยตัวแสบ!”ชายหนุ่มกัดฟันคำราม พลางแกล้งกัดที่หัวไหล่มนหนักๆ หวังให้เจ้าตัวรู้สึกตัวตื่นขึ้นมารับผิดชอบท
อ่านเพิ่มเติม
ถ้าทนไม่ได้ก็หย่าไปซะสิ
“ตาซีมีคนรักแล้วล่ะ เห็นพ่อแม่เขาบอกว่าพอเรียนจบก็จะขอผู้หญิงคนนั้นหมั้นและอาจจะแต่งงานกันหลังกลับจากเมืองนอก...”สิ่งที่ได้ยินกระชากหัวใจเธอจนแทบหลุดจากอกไม่! ไม่ยอม!ผู้หญิงโชคดีคนนั้นเธอก็รู้จัก เพราะเคยพบกันตอนวันเกิดของ ฉัตรินปีก่อนหน้าที่เขาจะไปเรียนต่อเมืองนอกไม่นาน เขาชวนเธอคนนั้นและเพื่อนๆ มาจัดวันเกิดที่บ้าน ปรียากรจึงรบเร้าขอตามพ่อแม่ซึ่งสนิทสนมกับครอบครัวของชายหนุ่มมาแต่ไหนแต่ไรไปร่วมงานด้วยจำได้ว่าวันนั้นเจ้าของวันเกิดแต่งกายในชุดหล่อเหลาดูดีที่สุด ฉัตรินในสายตาเธอก็เป็นเช่นนั้นมาตลอดตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้พบกัน ตอนนั้นเธอยังเป็นเพียงเด็กหญิงตัวน้อยวัยเจ็ดแปดขวบที่ตามพ่อแม่มาวิ่งเล่นที่บ้านหลังใหญ่ของคุณลุงคุณป้าเพื่อนสนิทสมัยเรียนของพ่อกับแม่พี่ซี อายุห่างจากเธอประมาณ 5 ปี แต่เขาดูเป็นผู้ใหญ่กว่ามาก เธอยังจำวันแรกที่พบกันได้ ตอนนั้นเขากำลังเรียนเปียโนที่บ้าน ภาพเด็กชายหน้าตาคมคายมีเสน่ห์นั่งตรงหน้าเปียโนสีขาวหลังใหญ่อย่างสง่างาม เขากำลังบรรเลงเพลงรักที่เพิ่งลงมือแกะโน้ตเองไปหมาดๆ ให้ทุกคนฟัง ราวกับภาพเจ้าชายในฝันเด็กหญิงปรียากรยืนมองภาพนั้นโดยไม่รู้เลยว่ามันจะติดตราตรึ
อ่านเพิ่มเติม
ไม่อาจเปลี่ยนใจสามี
เสียงเคาะประตูทำให้หญิงสาวหลุดจากภวังค์กลับมาสู่ปัจจุบันอีกครั้ง ปรียากรเผลอยิ้มออกมา เมื่อคิดว่าบางทีอาจเป็นคนที่กำลังคิดถึงทุกลมหายใจย้อนกลับมาเพราะเป็นห่วง แต่รอยยิ้มนั้นกลับหายวับไปในไม่กี่วินาทีต่อมา“คุณปูนคะ ป้าเอาอาหารเช้ามาให้ค่ะ”หญิงสาวแอบถอนหายใจเบาๆ ก่อนที่จะดึงผ้าห่มขึ้นมาปิดบังเรือนร่างอันเปลือยเปล่าของตนไว้ ไม่ได้คิดจะสวมเสื้อผ้าให้เรียบร้อย ก่อนออกปากอนุญาตให้แม่บ้านเข้ามาได้“อุ๊ย! ตายจริง”คนมาใหม่ถึงกับอุทาน หน้าร้อนวาบๆ เมื่อเห็นสภาพห้องนอนของเจ้านายสาวที่มีเสื้อผ้าชุดชั้นในกระจายเกลื่อนที่พื้น คนไม่โง่คงเดาไม่ยากว่าเมื่อคืนเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้น และเจ้านายทั้งสองคงจะ ‘จัดหนัก’ ใช่เล่น ถึงทำให้คนที่ปกติตื่นแต่เช้า ถึงขั้นนอนซมจนลุกไม่ขึ้นเช่นนี้“ป้าคะ พี่ซีล่ะคะ”“ออกไปทำงานแล้วค่ะ ป้าเห็นคุณปูนยังไม่ลงมาสักทีเลยเอาอาหารเช้ามาให้ค่ะ”“แล้วก่อนไปทำงานพี่ซีพูดอะไรบ้างไหมคะ” เธอถามอย่างคาดหวังลึกๆ เธอก็แอบคิดตามประสาคนช่างฝัน ถ้าเขารู้ว่าเมื่อคืนคือครั้งแรกของเธอ และเขาเป็นผู้ชายคนแรกที่ได้ทั้งตัวและหัวใจเธอไป จะมีอะไรเปลี่ยนไปบ้างไหมนะ อย่างน้อยความโกรธเกลียดในใจจะ
อ่านเพิ่มเติม
ต้องทนเจ็บ
“ป้าแน่ใจนะครับว่าเห็นเขากินยาด้วยตาตัวเอง โอเคครับ งั้นฝากป้าช่วยดูด้วยแล้วกัน อย่าให้เขาก่อเรื่องที่ไหน ถ้ามีอะไรก็รีบโทรมารายงานผมด้วย”ฉัตรินกดวางสายจากคุณแม่บ้านซึ่งโทรมารายงานเรื่องที่เขามอบหมายให้ทำเสร็จเรียบร้อย และเห็นกับตาว่าหญิงสาวกินยาคุมฉุกเฉินตามคำสั่งของเขาแล้วเขาไม่ต้องการมีลูกกับผู้หญิงอย่างปรียากร ลำพังแค่ต้องจำใจแต่งงานแบบมัดมือชกก็มากเกินพอแล้ว หากต้องมามีห่วงมาผูกคอเพิ่ม ชีวิตเขาคงวุ่นวาย แถมเด็กที่เกิดมาก็ต้องมาทนทุกข์กลายเป็นเด็กมีปัญหาเพราะพ่อกับแม่ไม่ได้รักกันอีก ดังนั้นควรตัดไฟเสียแต่ต้นลมดีกว่าหากจะมีอะไรกันอีกคราวหน้า เขาจะต้องไม่พลาดเรื่องการป้องกันด้วยตัวเอง อย่างน้อยก็ง่ายกว่าการบังคับให้อีกฝ่ายต้องกินยาคุมฉุกเฉินแบบนี้ทุกครั้งชายหนุ่มถอนหายใจออกมาอย่างหนักหน่วง เมื่อคิดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อคืน รวมถึงสิ่งที่เขาสงสัยมาตลอดว่าคืนนั้นเขากับปรียากรมีอะไรกันจริงหรือไม่ หากอีกฝ่ายยังคงบริสุทธิ์จนถึงเมื่อคืนที่มีอะไรกัน งั้นก็แปลว่าเรื่องในคืนนั้นก็เป็นแผนที่เธอจัดฉากขึ้นมาเพื่อจับเขาน่ะสิ“ยัยบ้าเอ๊ย!”ชายหนุ่มสบถอย่างเจ็บใจ ที่ผ่านมาเขาเองไม่แน่ใจเพ
อ่านเพิ่มเติม
แฟนเก่า
บรรยากาศคึกคักของผับหรูย่านใจกลางเมืองแห่งนั้นเหมือนจะหยุดไปชั่วขณะเมื่อมีชายหนุ่มรูปหล่อพ่อรวยก้าวเข้ามาใหม่ สายตาของสาวๆ จึงพุ่งตรงมาที่เขาโดยไม่ได้นัดหมาย หากแต่เจ้าตัวไม่ได้สนใจใคร จนกระทั่งได้ยินเสียงเรียก“ไอ้ซี ทางนี้...”ฉัตรินหันขวับไปตามเสียงเรียก เมื่อเห็นเพื่อนสนิทโบกมือให้ เขาจึงเดินตรงไปทางโต๊ะวีไอพีนั้นทันที หากแล้วร่างสูงก็ต้องชะงักปลายเท้า เมื่อเห็นใครคนหนึ่งที่นั่งอยู่ที่สุดปลายโต๊ะและมองตรงมาที่เขาด้วยแววตาลึกซึ้งที่ทำให้เขาต้องสะดุดอย่างจัง“อ้าวๆ เห็นแฟนเก่าแล้วค้างเลยนะมึง” นราธิป หรือ นอต แซวเพื่อนสุดหล่อ ความที่รู้จักกันมานานทำให้รู้ไส้รู้พุงของกันและกันดี“ยุ่งน่า!” ฉัตรินกระแทกกลับไม่ไว้หน้า พร้อมเก็บสายตากลับมา แต่สัมผัสได้ว่าอีกฝ่ายยังคงมองมาที่เขาอยู่“ไม่พาเมียมาด้วยเหรอวะ น้องปูนคนสวยอยู่ไหนล่ะ”ดวงตาคมกริบตวัดมองคนปากดีเขียวปั๊ด ใจกระหวัดไปถึงเมียที่บ้านก่อนจะรีบปัดออกจากหัวสมองอย่างไว“จะไปรู้เหรอ ตัวไม่ได้ติดกัน”“โอ๊ะโอ๋...เมียมีเมียพี่ต้องมา นี่เมียไม่มางั้นก็แปลว่าวันนี้โสดสินะไอ้เพื่อนรัก” ปราการ หรือ เป้ เพื่อนสนิทอีกคนแซวเป็นเพลง พร้อมกับให้สัญญ
อ่านเพิ่มเติม
ยัยนั่นไม่ตายง่ายๆ หรอก
รัญชิสาชะงักไปนิดๆ เหมือนจะหน้าชาๆ แต่เธอฉลาดพอที่จะนิ่งทำหูทวนลมเสียไม่ต่อปากต่อคำใครกันแน่มือที่สาม เธอกับฉัตรินรักกันมาก่อนจนจะแต่งงานกันอยู่แล้ว แต่กลับต้องถูกยัยนั่นเข้ามาแทรกและวางแผนแย่งเขาไปหน้าด้านๆ“แล้ววันนี้เรียกออกมานอกจากกินเหล้าแล้วมีอะไร”“ถามไอ้เป้นู่นสิ มันเป็นคนให้นัด” นราธิปโยนกลองให้เพื่อนคู่หูที่ตอนนี้เริ่มกรึ่มได้ที่ สีหน้าอีกฝ่ายดูมีความสุขมากล้น“กูมีข่าวดีจะบอก แล้วก็มีเรื่องจะขอร้องพวกมึงด้วย”ฉัตรินขมวดคิ้วแน่น มองเพื่อนรักที่กำลังทำหน้าเหมือนเขินๆ“อะไรวะ ทำลับลมคมใน มีอะไรก็พูดมา”“กูกำลังจะแต่งงาน แล้วก็อยากให้พวกมึงมาเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวให้”“หา!”นราธิปทำตาโต ในขณะที่เพื่อนคนอื่นก็พลอยตกใจไปด้วย เพราะไม่มีวี่แววมาก่อนว่าอีกฝ่ายจะสละโสด นอกจากฉัตรินที่จับพลัดจับผลูแต่งงานสายฟ้าแลบแล้ว ในกลุ่มก็ไม่มีใครมีวี่แวว“ใครวะ สาวที่โชคร้ายคนนั้น”“ลูกสาวเพื่อนแม่กูเอง เห็นมาแต่เด็กแล้ว”“อย่าบอกนะว่าโดนคลุมถุงอีกราย” คนปากกล้าประจำกลุ่มชิงดักคอ“ไม่เชิงว่ะ คนนี้กูปิ๊งเขาตั้งแต่แรกพบ รักจริงหวังแต่งเลย” พอขาดคำก็ได้รับเสียงโห่อย่างหมั่นไส้จากเพื่อนๆ ทั้งกลุ่ม“เป็
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status