Nobela ni Msdimpleee

Ngayon, kapag may nagbabanggit niyon sa kaniya, para siyang nasa malamig na kuweba. Napalingon si Leah ng tawagin siya ng isang katulong na hindi namalayan na nakaakyat pala.“Ma’am Lea bakit kayo nandito? Magpahinga na kayo.”Kinalma ni Lea ang sarili, pinunasan ang luha na naglandas sa kaniyang mga mata.“Ihahatid ko lang ito kay Lola Esmeralda,” tugon ni Lea. Pumasok siya sa loob dahilan para matigil sa pag-uusap ang mag-lola. Napatingin sa kaniya si Esmeralda.“Kanina ka pa diyan, Lea?” kinakabahan na tanong ng matanda. Umiling naman si Lea.“Hindi po lola, kararating ko lang.”Naglakad na palapit si Leah kay Esmeralde. Napatingin naman ang matanda kay Milo at tinaasan ng kilay. Kaso hindi ‘yon umubra sa lalaki. Tumingin lamang si Milo kay Leah bago lumabas ng silid.Nang makatulog si Esmeralde, chineck ni leah ang temperature ng matanda kung bumaba na ba ang lagnat nito bago lumabas ng silid. Nakahinga naman siya ng maluwag dahil kahit papaano ay hindi na gaanong mainit ang matan

Nanikip ang dibdib ni Lea dahil sa pagsasawalang-bahala ng lalaki sa kaniyang mga sugat. Mabuti na lang at mabisa ‘yong ointment na inilagay niya kagabi at marahil naglagay pa ulit si Maria habang tulog siya magdamag. Kaya hindi na gaano halata ang mga ‘yon.“Natisod ako sa trabaho at napasubsob kaya nagkaroon ako ng galos,” pagsisinungaling niya. Para saan pa para sabihin ang totoo? Hindi rin naman gagawa ng aksiyon si Milo para mahuli ang may gawa niyon sa kaniya. Mas importante rito ang negosyo. Natawa na lamang si Milo sa paliwanag niya. Idinikit nito ang daliri sa kaniyang labi.“Are you still young, Lea? Dapat maging present mind ka. It’s your work anyway. Let’s go.”Pumasok na sila sa loob ng sasakyan. Naramdaman niya ang malamig na hangin na galing sa aircon. Pinausad na ng driver ang sasakyan patungo sa mansiyon ng Pamilya Sandoval. Inilabas ng lalaki ang laptop para gawin ang mga trabaho nito.“Nagpunta ka ba sa study room?” kaswal na tanong ni Milo sa kaniya. Muli, nanik

Nadatnan ni Lea na naglalaga ng itlog si Maria. Binati niya ang ginang at niyakap sa likuran. “Nay, salamat sa pag-aasikaso sa ‘kin kagabi ha? Kundi dahil sa inyo wala akong matinong tulog ngayon o baka ano na ang nangyari sa ‘kin,” paglalambing ni Lea sabay yakap ng mahigpit sa ginang. Humarap ito matapos patayin ang stove. Hinawakan nito ng marahan ang pisngi niya para hindi siya masaktan.“Anak, hindi ka na iba sa ‘kin. Hindi man nailuwa pero anak ang turing ko sa ‘yo. Mula pagkabata ako na nag-alaga sa ‘yo. Kaya masaya ako kapag nagtitiwala ka sa ‘kin. Walang ibang magdadamayan kundi tayo lang din,” nakangiting tugon ni Maria. Kumalas na siya sa pagkakayakap rito. Kumuha ng mangkok ang ginang at naglagay roon ng dalawang nilagang itlog tsaka ibinigay sa kaniya.“Idampi-dampi mo sa sugat mo ‘yan para kahit papaano ay mawala ang sakit at mabilis maghilom.”Kinuha ‘yon ni Lea at naupo sa silya. Tinanggal niya ang shell niyon at bahagyang dinampi-dampi sa kaniyang mukha. Kinuha niya

Umakyat siya sa itaas at napadaan sa master bedroom kaso wala ‘yong mga gamit roon ni Lea. Marahil sa tabing kuwarto matutulog ang dalaga. Sino ba naman ang mag-aakala na sa loob ng tatlong taon, si Lea na asawa ni Milo na isang presidente ay magkahiwalay ng silid sa pagtulog?Samantala, sa banyo kung saan natayo si Lea, maaamoy ang masangsang na amoy dahil sa dugo ng dalaga na bumalot sa katawan at damit nito. Pinagmasdan ng dalaga ang kaniyang sarili sa salamin, nanginginig ang kaniyang labi dahil sa ginaw na tiniis niya sa labas ng police station. Pinilit niyang punitin ang kaniyang manipis na damit kahit may sugat ang kaniyang kamay tsaka itinapon sa basurahan. Dahil nagamit niya ang buong lakas, bumagsak siya sa sahig. Mabuti na lang at nabalanse niya ang sarili kaya ang puwet niya ang tumama sa tiles.“Bakit nangyari sa ‘kin ‘to?” tanong ni Lea sa sarili. Hindi napigilan ang pagtulo ng luha sa mga mata hanggang sa tuluyan na siyang naiyak. Niyakap niya ang kaniyang tuhod at ta

Dis oras na ng gabi ng lumabas si Lea ng police station. Umuulan sa labas. Napapatingin ang mga dumadaan sa babae dahil sa mga galos niya sa mukha. Magulong buhok at pilay na paa. Hindi ‘yon pinansin ni Lea ang mga bulungan ng mga tao kasabay ng pagturo sa kaniya. Ibinaba niya ang tingin sa kaniyang sirang cellphone. Basag-basag na ang screen niyon. Sinubukan ni Lea na mag-dial gamit ang kaniyang dumugugong daliri.“The number you have dial is either unattended or out of coverage area please try your call later.”Iyon ang sabi ng kaniyang cellphone. Hindi niya talaga maaasahan ang taong malapit sa kaniya ngayong nagigipit siya. Kanina habang ginugulpi siya, dinial niya ang numero nito pero ganoon pa rin. Napapikit siya ng tumama sa kaniyang mukha ang ulan dahil sa malakas na hangin. Pumikit-pikit siya para makita ang harap. Muli idinial ni Lea ang numero ng kaibigan. Nakahinga siya ng maluwag ng sagutin ‘yon ng nasa kabilang linya.“Hello, may problema ba?” tanong ng lalaki na may m

—“Grabe ang sekretarya no Sir Calyx. Napaka-iksi ng kaniyang pasensiya at ang tapang sa harap ninyo na isang CEO?” napapailing na tanong ni Gino. Natawa lamang si Calyx.“Huwag niyo na lamang pansinin. Sanay na ako. May nasabi kasi akong hindi maganda kaya nagawa niya ‘yon.”Napailing na lamang si Gino. Inutusan na ni Calyx ang driver na pausadin na ang sasakyan para makauwi na siya at makapagpahinga. Dahil kahit siya pa ang CEO, napapagod din siya sa dami ng ginagawa.Sa kabilang banda, nang makakain si Athena nang hapunan. Tinanggal na niya ang warmer at tinapon sa basurahan. Nanggigigil niyang itinuro ang basurahan.“Diyan ka lang, ha?! Hindi mo na ako mauuto pa!” sigaw niya na para bang si Calyx ang basurahan. Umirap na lamang siya. Nagtungo na siya sa silid at nagbihis para makatulog na. Kaagad siyang nakatulog dahil sa pagod. Nanaginip pa siya. Ang kaniyang panaginip ay ang intimate moments nila ni Calyx. Mayroon din ‘’yong nag-aaway sila pati iyong puno na lagi nilang pinupu

Tiningnan siya ni Calyx. Nagsalubong ang kilay nito nang makita ang itsura ni Athena. Mukhang iniisip nito na wala sa kondisyon ang dating asawa. “Okay, let’s start the meeting para mabilis tayong matapos,” panimula ni Calyx. Noong una ay ayos naman ang deliver ng meeting, hanggang sa bumilis ‘yon at direct to the point ang mga sinasabi ng binata. Maging ang iba ay napansin ‘yon, pero hinayaan na lamang nila basta masabi ang mga importanteng impormasyon ay ayos na ‘’yon. Pagkatapos ng isang oras, natapos na ang meeting. “That’s all for today. Bukas na lang ulit ang iba pang pag-uusap. You need rest,” pagtatapo ni Calyx sa meeting. Tinatamad na tumayo ang mga officers ng kompanya at lumabas ng silid. “Ang bilis natapos ang meeting ‘no? Makakauwi tayo ng maaga mamaya!” excited na sabi ni Mia. Ngumiti lamang si Athena dahil wala pa talaga sa kondisyon ang kaniyang katawan. Mabilis natapos ang maghapon. Kahit papaano ay nagawa naman ng maayos ni Athena ang trabaho, ‘yong mga madadali

“Nay hindi ko puwedeng sabihin kay Benjamin na anak ko si Rohan dahil ayaw kong may makaalam na iba. Iniingatan ko lang ang anak ko ‘nay,” sagot ni Athena.“Makaalam na iba? Ano naman ngayon kung may makaalam? Anak, natural na lang ngayon ang pagiging single mom. Baka nga humanga pa sila at si Benjamin dahil kaya mong itaguyod mag-isa si Rohan,” katwiran ni Irene. Napailing si Athena. Mukhang kailangan na niyang sabihin sa ina ang totoong dahilan.“ ‘Nay, ang ama ni Rohan ay si Calyx Montecillo at siya ang boss ko ngayon na boss rin ni Benjamin.”Nanlaki ang mga mata ni Irene at napaawang pa ang labi. “Ngayon, alam niyo na kung bakit? Kasi sa totoo lang, puwede ko naman sabihin kay Benjamin eh. Pero hindi ko naman puwedeng sabihin na ‘Benjamin, huwag mo na lang sasabihin kay Calyx ha kasi siya ang ama ni Rohan’ hindi ko naman puwedeng sabihin ‘yon,” paliwanag ni Athena. Napabuntong-hininga na lamang si Irene at napatango-tango.“Tama ka nga anak. Hindi puwede. Pero paano mo naging bo

Nagdilim ang mukha ni Calyx. Hindi niya nagustuhan ang sinabi ni Athena. Para mawala ang badtrip niya, nagtungo siya sa pinakamalapit na club house. Naroon siya kanina, umalis lamang siya dahil may ipapagawa siya kay Athena pero iba ang nadatnan niya. Nang makapasok sa pribadong silid, naroon pa rin ang tatlo. Sina Joseph, Andrew at si Angelie at ibang magagandang babae na kasalukuyang naglalaro ng baraha.“Tumabi ka,” utos ni Joseph sa katabing magandang dalaga. Tumabi ang babae pero hindi naupo si Calyx. Bagkus, naupo siya sa sofa na nasa gilid at tahimik na uminom ng wine glass.“Mukhang may badtrip ngayon,” komento ni Angelie habang ang mga mata ay nasa baraha. Napangisi habang napapailing si Joseph.“Bakit ganoon? Guwapo ka naman at nasa ‘yo lahat ng katangian na hinahanap ng isang babae, pero bakit hindi mo kayang i-handle si Athena? Bakit kasi hindi mo na lang bigyan ng malaking pera? Tiyak na mapapasunod mo ‘yon. O kaya ay landiin siya. Ang daming advantage mo, kaya gamitin m

Hindi na siya nagsalita pa at inabala na lamang si Rohan na abala sa panonood. Si Irene naman ay nagkukuwento lamang kay Benjamin tungkol kay Rohan. Napatingin ang binata kay Rohan.“Sino po ang ina ni Rohan? Hindi naman puwedeng si Athena dahil ang alam ko ay dalaga pa siya,” sambit ni Benjamin. Nagkatinginan sina Athena at Irene. Tumango ang ginang tanda na dapat siya ang may karapatan na magsabi. Pero napagdesisyonan niyang magsinungalang dahil baka mabanggit nito kay Calyx kaya tiyak na malaking gulo ‘yon kung sakali. Hangga’t maaari ay ayaw niyang may makaalam na iba tungkol kay Rohan kahit sabihin pang mabuti ito sa kaniya. “Kapatid ko siya, Benjamin,” tipid niyang sagot. Tumango ang binata. Magkasalubong ang kilay ni Irene na napatingin sa kaniya. Marahil ay nagtataka ito kung bakit nagsinungaling siya dahil base sa ekspresiyon ng mukha nito kanina ay gusto nitong sabihin niya sa binata na anak niya ni Rohan. Ayaw ni Athena pakasiguro. Mas okay na ‘yong nag-iingat. Alam niya

Napatitig na lamang si Athena kay Benjamin. Tingin niya, hindi na kailangan ng direktor na makipag-blind date pa. Sa ugali nito, isang tingin palang nito sa isang babae, tiyak na malo-love at first ito sa binata. Idagdag pa ang maganda nitong ugali. Tumingin kay Athena si Benjamin. Walang emosyon ang mga mata nito na nakatingin sa kaniya.“Wala ‘yon, Athena. Maliit na bagay lang ito. Kapitbahay namin si Tita Irene kaya walang dahilan para hindi ko siya tulungan,” paliwanag ni Benjamin. “Maraming salamat pa rin, Benjamin.”“Mas mabuting mailabas na natin rito si Tita Irene. Tulungan mo ako. Tumawag ka ng nurse, magdala sila ng wheelchair,” utos ni Benjamin. “Sige, pupuntahan ako sa nurse station,” sagot ni Athena at nagmamadaling lumabas ng silid at tinungo ang nurse station. Nang naroon na siya, sinabi niya ang sadya sa isa.“Okay, ma’am. Hintayin niyo na lang po ako sa silid,” tugon ng babaeng nurse. Nagpasalamat naman si Athena at bumalik sa silid.“Papunta na rito ‘yong nurse na