wonniebearの小説

Lumagpas ako ng bente minuto sa usapan namin na alas otso. Nakakahiya. Kaya ginandahan ko na lang lalo ag sarili ko. Adorned in my pink flowing dress, I entered this high-end riverside restaurant. Napakaganda ng interior ng restaurant. The dim lights even reflect on the still river. Even the ambience, the whispers and silent laugh and chittering of the people inside, tunog mayaman. Meron lang akong isang bagay na pinagsisisihan. I should have went with a messy bun. Hinayaan ko lang kasi na nakalugay ang maalon kong buhok, eh sobrang mahangin nga pala dito dahil bandang ilog nga. My bad. Kanina ko pa tuloy natitikman ang mga hibla ng buhok ko. Ang ginawa ko na lang ay tinipon ko ang hanggang baywang na buhok ko sa kaliwang balikat, taliwas sa buga ng hangin.Inakay ako ng isang staff papunta sa mesa sa may bandang bintana. Sitting there was a handsome guy in black tailored suit. Kaagad niya akong ngitian, and his smile kind of warmed my heart. Nakasalamin siya, with thick black fra

Sabay-sabay kaming mga napasinghap pagkaalis ni Killian. Pùtangina! Ang dami pa naman ng mga pinagsasabi namin! Kelan pa siya nandoon? Ano-anong mga kabulastugan ang mga narinig niya? Shít! Nasa taas ng floor namin ang opisina ni Killian. It almost had the same design sa palapag namin. Sa bandang kaliwa ay naroon ang cubicle naming tatlo, whereas sa floor ni Killian, it was a closed office with glass walls. Sa bandang kanan naman ay naroon ang lounge, both floors.And in the middle of the floor were two running elevators, one public, and the other private. Tapos sa tapat ng elevator ay ang emergency exit na hagdanan.And Killian was at the staircase! What was he doing there? Why was he snooping around?! Kasi kung gumamit siya ng elevator ay maririnig sana namin ang pagbukas ng pintuan.Nanginginig tuloy ang tasa ngayon sa kamay ko habang papunta sa opisina niya. Relax! Si Killian lang iyan, self!Kumatok ako sa pintuan niya bago ako pumasok sa loob. And then I carefully set his cof

“Tatlong senior executive agad ang sinesante ni Sir Killian,” masayang pagbalita ni Suzaine.Nanlaki ang mga mata namin pareho ni Diane.“Legit?” paninigurado ni Diane.Sir Killian? Close na agad sila? Iyon talaga ang dahilan kay nanlaki ang mga mata ko. Napansin kong medyo namumula pa ang mga pisngi ni Suzaine kaya medyo umasim din ang sikmura ko.“Super! Grabe nga, medyo terror talaga si Sir Killian. Pero mukha naman siyang mabait.” I fought the urge to roll my eyes back at her opinion. Buti na lang nakapagtimpi ako.“Mukha namang nag-enjoy ka sa meeting. Ang blooming mo nga pagbalik mo rito eh,” wala sa loob na ani ko. Ah, medyo lang pala ang pagtitimpi ko.“Talaga ba? Akala ko ang haggard ko na kasi grabe yung vibes sa conference room talaga. Super daming ginisa ni sir.” Napakarami pang kwinento ni Suzaine kaya nagkatinginan kami ni Diane. Na para bang pareho kaming may napagtanto.“Tapos eto pa… napansin ko, ang ganda saka ang haba ng mga daliri ni Sir Killian.” At hindi na tal

“Welcome, Mr. de Vera!” bati sa kanya ng bise presidente namin. Nagpalakpakan naman ang lahat at sabay-sabay na bumati.His eyes scanned everyone, naparang may hinahanap. Yuyuko na nga sana ako para hindi magtagpo ang mga mata namin, pero huli na ang lahat. His gaze already landed on mine. Pinigilan ko ang sarili na simangutan siya. Sa totoo nga lang, gusto ko na siyang komprontahin. Gusto kong itanong sa kanya kung bakit niya binili ang kumpanyang pinagtatrabahuan ko, kung nananadya ba siya o ano. Pero siya? Walang ka-reareaksyon nang makita ako. He looked completely unfazed, with his familiar sharp gaze. Naririnig ko ang bulungan ng mga katabi ko. Halos sabay-sabay na napaanas ng ‘Shít, ang gwapo!’ ang mga ito. Ang iba naman ay nagkasya na lang sa pilyang ngitian. Paano ba namang hindi? The guy before us looked straight out of a movie. Sobrang hapit pa ng tailored suit nito sa matipunong pangangatawan, parang pinagsisigawan sa lahat kung gaano siya ka-sexy. At wala man lang pag

“Killian!” sita ko sa lalaking agresibong sumisibasib ngayon sa mga dìbdib ko. Lahat na yata ng parte ng katawan ko ay may marka na ng mga kagat at sipsip niya, pero ang mga dibdìb ko talaga ang labis na pinanggigigilan niya.He finished sùcking on my left pearl with a loud slurp bago siya lumipat sa kanan na kanina ay minamasa-masa niya lang. I automatically arched my back the moment I felt his tòngue on my right tip. “Killian! Stop!” sita ko sa kanya, na may kasama pa ngang hampas sa matipuno niyang braso, pero nagpatuloy lang siya sa ginagawa. Hindi sa nagrereklamo, pero sobrang mapangahas niya ngayon. I love being hard-fúcked by him, pero utang na loob, kanina pa ako nakabukaka at nangangalay na ang mga hita ko, pero hindi pa rin niya pinapasok ang namamaga niyang sandata sa ‘kin.Plus his swollen head kept poking me down there, making my core ache and drip uncontrollably. But he was surely taking his time today. Wala akong ibang magawa kundi ang ramdamin at salubungin na lang