
Marked as His: A contract of Possession
Hindi pinili ni Elara Virelle na mapasakanya ang lalaking kinatatakutan ng buong siyudad.
Sa isang kontratang nilagdaan para iligtas ang kapatid, isinuko niya ang kalayaan niya kay Kael Mortis, isang bilyonaryong may kapangyarihang bumili ng katahimikan, tao, at kapalaran. Sa mundo niya, ang pagmamay ari ay proteksiyon at ang pagsunod ay kaligtasan.
Hindi siya sinaktan. Hindi siya ikinadena.
Mas masahol pa. Inangkin siya.
Habang unti unting kinokontrol ni Kael ang bawat galaw ni Elara, natuklasan niya ang isang lalaking mas mapanganib kapag nagmamahal. Isang lalaking sanay mag angkin, hindi magmahal. At isang pusong unti unting natututong pumili.
Pero sa mundong binubuo ng lihim at dugo, ang pagmamahal ay kahinaan.
At ang babaeng minarkahan bilang kanya ay maaaring maging dahilan ng kanyang pagkasira.
Hanggang saan ka lalaban kapag ang lalaking umaangkin sa iyo ay siya ring lalaking hindi mo kayang iwan?
Siya ang lalaking hindi niya dapat minahal.
Ngunit siya rin ang lalaking hindi na niya kayang takasan.
Read
Chapter: Chapter 5ELARA POVNagising ako sa tunog ng mababang boses.Hindi galit. Hindi rin malambing. Isang boses na malamig, kontrolado, parang walang nangyaring kahit ano kagabi.“Coffee. Black. No sugar.”Dahan dahan kong idinilat ang mga mata ko.Nasa kwarto pa rin ako. Pero wala na ang bigat sa leeg ko. Wala na ang init ng hininga niya. Wala na ang lalaking natulog na parang ako ang tanging pahinga niya. Ang kama ay maayos na ulit. Ang kurtina ay bahagyang nakabukas. Ang araw ay pumasok na parang walang pakialam sa kaguluhang nangyari kagabi.At doon ko siya nakita.Si Kael Mortis ay nakatayo sa gilid ng bintana, naka suit na naman, tuwid ang tindig, parang hindi kailanman bumagsak ang galit niya, parang hindi niya kailanman inilibing ang mukha niya sa leeg ko.Parang hindi niya ako niyakap.Parang hindi siya natulog.“Make sure the meeting room is ready by nine,” dagdag niya sa isang maid. “And cancel my lunch.”“Yes, sir,” sabay sabay na sagot ng mga tao sa paligid.Parang may invisible line sa
Last Updated: 2026-02-01
Chapter: Chapter 4ELARA POVHindi ko alam kung ilang oras ang lumipas matapos ang gulo sa ibaba.Ang alam ko lang, nasa kwarto na kami. Hindi yung kwarto ko. Hindi rin yung opisina niya. Isang mas tahimik na espasyo sa loob ng penthouse, may ilaw na dim, may kurtinang makapal na parang sinadya para itago ang mundo. Nakatayo ako sa gitna ng silid, hindi pa rin maalis ang bigat sa dibdib ko. Ang amoy ng wine at dugo ay parang nakadikit pa rin sa alaala ko.Sa likod ko, narinig ko ang pinto na isinara niya.Hindi malakas. Hindi padabog. Isang maingat na tunog, parang ayaw niyang magulat ako.“You should sit,” sabi ni Kael, mababa ang boses.Umupo ako sa gilid ng kama, tuwid ang likod, nakapatong ang mga kamay ko sa tuhod. Pakiramdam ko parang hinihintay ko ang hatol ko. Sa likod ng isip ko, bumabalik ang imahe ng basag na salamin sa kamay niya. Ang dugo. Ang galit na kaya niyang itago sa isang iglap.Narinig ko ang mabigat niyang paghinga.“They crossed a line,” sabi niya, mas para sa sarili niya kaysa sa
Last Updated: 2026-02-01
Chapter: Chapter 3ELARA POVMay mga sandali na mararamdaman mo ang panganib kahit wala pang nagsasalita.Naramdaman ko iyon sa hagdan pa lang.Tahimik ang buong penthouse pero mali ang uri ng katahimikan. Hindi ito payapa. Mabigat. Parang may bagyong nakatigil sa hangin, naghihintay lang ng signal para sumabog. Nakatayo ako sa ikalawang baitang ng marble stairs, hawak ang railing, hindi alam kung bababa ba ako o aakyat pabalik sa kwarto. Sa ibaba, nandoon sila. Mga lalaki naka suit. Mga taong sanay mag utos at sumunod. Pero ngayon, lahat sila ay parang estatwa.At sa gitna nila, si Kael.Hindi ko pa siya nakikitang ganito.Nakatayo siya sa harap ng mahabang mesa sa living area, may hawak na baso ng wine. Ang postura niya ay tuwid, kalmado sa unang tingin, pero ang mga daliri niya ay mahigpit na nakapulupot sa salamin. Ang mga mata niya ay madilim. Hindi galit na sumisigaw. Mas masahol. Galit na tahimik.“Say it again,” sabi niya, mababa ang boses, pero bawat salita ay parang kutsilyo.Isa sa mga lalaki
Last Updated: 2026-02-01
Chapter: Chapter 2ELARA P.O.VNagising ako sa katahimikan.Hindi yung ordinaryong tahimik na naririnig mo kapag madaling araw. Iba ito. Mabigat. Parang may matang nakamasid kahit sarado ang pinto, kahit mag isa ka lang. Nakahiga ako sa kama, nakatingin sa kisame, pilit inaalala kung nasaan ako. Ilang segundo bago bumalik lahat. Ang kontrata. Ang penthouse. Siya.Kael Mortis.Bumangon ako at naupo sa gilid ng kama. Nakasuot pa rin ako ng damit na ibinigay ng assistant niya kagabi. Masyadong sakto ang sukat, parang alam na alam nila ang katawan ko. Isa na namang paalala na mula nang pumasok ako sa mundong ito, wala nang bagay na aksidente.Lumapit ako sa bintana. Ang araw ay unti unti nang sumisilip sa pagitan ng mga gusali. Ang siyudad ay mukhang tahimik mula rito, parang walang gulo, walang utang, walang takot. Parang pwede kang magpanggap na ligtas ang mundo.May tunog ng yapak sa labas ng kwarto.Hindi ako gumalaw. Hindi ako tinawag. Alam kong siya iyon. Hindi ko alam kung paano, pero alam ko. Ang pr
Last Updated: 2026-02-01
Chapter: Chapter 1ELARA P.O.VHindi ko maalala kung kailan nagsimulang mawalan ng boses ang mundo ko. Ang alam ko lang, sa sandaling binuksan ko ang pinto ng penthouse na iyon, hindi na ako kay Elara Virelle. Ako ay naging pag aari na niya.Hindi dahil sinabi niya.Kundi dahil ramdam ko.Tahimik ang lugar, sobrang linis, sobrang lawak. Parang walang puwang para sa kahit anong pagkakamali. Ang sahig ay malamig sa ilalim ng paa ko, at bawat hakbang ko ay may echo na parang paalala na wala akong dapat galawin nang walang pahintulot. Amoy mamahalin ang hangin. Hindi pabango. Hindi bulaklak. Amoy kapangyarihan. Amoy kontrol.Nakatayo siya sa harap ng floor to ceiling window. Kael Mortis. Nakatagilid ang ulo, isang kamay nasa bulsa, ang isa may hawak na baso na hindi ko alam kung tubig ba o alak. Hindi siya lumingon agad. Parang alam niyang nandoon na ako. Parang matagal na niya akong hinihintay.“Close the door,” sabi niya, malamig, diretso.Sinunod ko. Hindi dahil gusto ko. Kundi dahil wala akong lakas par
Last Updated: 2026-02-01