Mag-log inSi Althea Cruz ay isang dancer sa sikat na club na Elysium, kung saan siya ay laging naka-mask para itago ang kanyang pagkakakilanlan. Isang gabi, nakilala niya ang misteryosong may-ari ng club, si Damian Villanueva… isang mayaman, dominante, at mapanuksong lalaki. Nagkaroon sila ng kakaibang koneksyon hanggang sa inalok siya ni Damian ng isang kasunduan: maging mistress niya sa loob ng dalawang taon, kapalit ng malaking halaga na pera at iba pa. Dahil sa pagkakaospital ng kanyang ina at sa kakulangan ng pera para sa gamutan, napilitan si Althea na pumirma sa kontrata, kahit alam niyang maaaring magbago ang buhay niya mula noon. Ang hindi niya alam, si Damian ay ama ng boyfriend niyang si Ethan… ang lalaking tunay niyang minamahal. Habang lumilipas ang mga buwan sa piling ni Damian, unti-unti niyang natutuklasan ang mga lihim sa likod ng pamilya Villanueva… at ang mas nakakatakot pa, nahuhulog na rin siya sa lalaking dapat ay kinamumuhian niya. Ngayon, nahati ang puso ni Althea sa pagitan ng lalaking una niyang minahal at ng lalaking hindi niya kayang iwan, kahit alam niyang mali. Hanggang saan ang kaya niyang tiisin alang-alang sa kontrata, sa pamilya, at sa pusong unti-unting nabubuwag sa bawal na pag-ibig?
view moreAlthea's POV Hindi ko na mabilang kung ilang beses akong napahinto sa ginagawa ko dahil sa iisang bagay… yung pakiramdam na parang may nakamasid sa akin kahit alam kong wala naman dapat, kaya habang hawak ko si Dylan at marahan siyang pinapatahan sa pag-iyak ay napapatingin ako sa pinto, sa bintana, sa bawat sulok ng maliit kong apartment na parang may hinihintay akong hindi ko maintindihan kung ano.Simula nang dumating yung package na walang pangalan, hindi na nawala yung kaba sa dibdib ko dahil alam kong iisa lang ang taong may kakayahang hanapin ako kahit gaano pa ako kalayo, at kahit hindi ko siya nakikita ay ramdam ko ang presensya niya, parang anino na tahimik lang na sumusunod sa bawat galaw ko, kaya habang nakaupo ako sa couch at pinagmamasdan si Dylan ay napabuntong hininga ako at napabulong ng “Damian… bakit hindi ka pa rin tumitigil…”Hindi ko alam kung matatakot ba ako o matutuwa dahil sa totoo lang, kahit pilit kong nilalayo ang sarili ko sa kanya ay may bahagi sa puso
Althea POVIlang araw na ang lumipas mula nang ipanganak ko si Dylan, at kahit pakiramdam ko ay parang panaginip pa rin ang lahat, unti-unti ko nang tinatanggap na ito na ang bagong realidad ko… isang ina sa isang banyagang lugar, malayo sa lahat ng nakasanayan ko, at mag-isang humaharap sa responsibilidad na hindi ko pwedeng takbuhan.Tuwing umaga, nagigising ako hindi dahil sa alarm kundi sa mahina niyang pag-iyak, at kahit pagod ang katawan ko ay agad akong bumabangon para alagaan siya, dahil sa bawat iyak niya ay para bang may kumukurot sa puso ko na nagsasabing kailangan niya ako, kaya kahit hirap akong gumalaw dahil sa sakit ng katawan ko mula sa panganganak ay pinipilit kong maging matatag, dahil wala akong ibang choice kundi kayanin.Habang pinapadede ko siya isang umaga, nakatitig lang ako sa mukha niya, at hindi ko maiwasang mapangiti dahil sa simpleng pagdilat niya ng mga mata ay parang nawawala ang lahat ng pagod ko, kaya marahan kong hinaplos ang pisngi niya at bumulong n
Althea POVHindi ko pa rin maipaliwanag ang pakiramdam habang hawak ko siya dahil parang sa unang pagkakataon ay tumigil ang mundo ko at lahat ng sakit, pagod, at takot na pinagdaanan ko ay biglang nagkaroon ng saysay, kaya habang nakatitig ako sa maliit niyang mukha at marahang binubulong ang “Hi baby…” ay hindi ko napigilan ang pag-agos ng luha ko dahil nandito na siya, buhay at ligtas.Kahit saglit siyang kinuha ng nurse para sa observation ay parang may bahagi ng puso ko ang sumama sa kanya kaya hindi ako mapakali habang hinihintay siyang ibalik sa akin, at nang muling dumating ang sandaling iyon at inilagay siya sa tabi ko ay mas lalo kong naramdaman ang koneksyon naming dalawa, parang kahit wala pa siyang kamalay-malay ay kilala na niya ako bilang ina niya at ako naman ay unti-unting natututong mahalin siya nang higit pa sa sarili ko.Habang yakap ko siya at pinagmamasdan ang bawat detalye ng mukha niya ay hindi ko maiwasang mapansin na may pagkakahawig siya sa ama niya, sa para
Althea POVNormal lang dapat ang araw na ‘yon.Katulad ng ibang araw ko dito… tahimik, simple, walang gulo.Maaga akong pumasok sa shop.Inaayos ko ang mga bagong dating na flowers, pinupunasan ang mga vase, at tinatanggal ang mga tuyong dahon.“Good morning,” bati ng boss ko.“Good morning,” sagot ko, pilit na ngumiti.Pero sa totoo lang…May kakaiba akong nararamdaman.Medyo mabigat ang tiyan ko.May konting kirot.“Okay ka lang?” tanong niya.Tumango ako.“Yeah… baka pagod lang.”Hindi ko na pinansin.Sanay na ako sa discomfort.Pero habang tumatagal…Hindi na siya normal.Biglang sumakit ang tiyan ko.Mas malakas.Mas matindi.“Ah…” napahawak ako sa mesa.“Althea?” nag-aalalang tawag ng boss ko.Hindi na ako makasagot agad.Bigla akong nakaramdam ng kakaiba.Mainit.Basang pakiramdam.Pagtingin ko…Nanlamig ako.“Something’s wrong…”“Call an ambulance!” sigaw ng boss ko.Nagsimula akong mataranta.“Hindi pa… hindi pa time…” bulong ko.Pero hindi na ako makagalaw.Unti-unting nang
Althea POVHindi ko na alam kung kailan nagsimulang maging ganito kabigat ang lahat.Dati simple lang ang buhay ko. Tahimik. Ordinaryo. Hindi ko kailangang mag-isip ng kung sino ang kakampi o kalaban. Hindi ko kailangang mamili kung sino ang masasaktan.Pero ngayon…Parang bawat galaw ko may epekto
Isabella POVHindi ko gusto ang pakiramdam na ito.Frustration.I rarely feel it. Sanay akong kontrolado ang mga sitwasyon. Sanay akong nakukuha ang gusto ko sa pamamagitan ng tamang salita, tamang galaw, at tamang timing.Pero ngayon…Helena refused me.Habang naglalakad ako palabas ng hospital ha
Helena POVAmoy antiseptic ang buong hallway ng hospital. The lights were too bright, halos masakit sa mata. Tahimik ang paligid pero ramdam ko ang bigat ng mga nangyayari.I was sitting outside the room, hawak ang folder ng mga reports. Hindi ko na alam kung gaano na ako katagal doon.Then I saw h
Sebastian POVHindi natapos sa confrontation ang galaw ni Damian.Alam kong may kasunod iyon.He never moves without a second strike.Maaga pa lang, nasa boardroom na ako kasama ang legal at PR team. Naka-flash sa screen ang mga balita, social media posts, at articles na unti-unting kumakalat.“Sir






Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
Rebyu