เพื่อนร้ายองศารัก

เพื่อนร้ายองศารัก

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-06-03
Oleh:  อาเหมาOngoing
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
89Bab
2.6KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

นางเอกเลิกกับแฟนไม่นาน ได้รู้ว่าเพื่อนสนิทที่อยู่เคียงกายมานานแอบรักเธอ ความรักก่อตัวอย่างรวดเร็วและราบรื่นจนเธอไม่คาดคิด สิ่งที่โหยหามาทั้งชีวิต จริงๆมันอยู่ใกล้แค่จมูกนี่เอง

Lihat lebih banyak

Bab 1

ตอน 1 แว่นมานี่มา!

@มหาวิทยาลัยK

ซ่า~ ซ่า~

ตอนเย็นหลังเลิกเรียนฝนตกหนักไม่หยุดหย่อน ออม สาวคณะวิศวกรรมโยธาปีสี่ หญิงสาวตัวเล็ก ผิวขาว ผมตรงยาวกลางหลัง ใบหน้ารูปไข่ ดวงตากลมโตสวมแว่น จมูกโด่งรั้นรับกับปากกระจับรูปทรงสวยแหงนมองท้องฟ้ามืดครึ้มเหมือนเทวดากำลังไม่พอใจนัก กระหน่ำน้ำใส ๆ ลงสู่พื้นดินจนเกิดละอองฝน

“แว่น! มานี่มา”

เสียงทุ้มคุ้นเคยดังเอ่ยขึ้นทำลายบรรยากาศ คิ้วเรียงสวยเลิกขึ้นพร้อมหันไปทางต้นเสียง เพื่อนหนุ่มในแก๊ง องศา ชายหนุ่มร่างสูงหนึ่งร้อยแปดสิบเจ็ดเซนติเมตร โครงหน้าเรียวเป็นรูปราวกับสวรรค์ตั้งใจสร้าง รับกับคิ้วดกดำจัดทรงสวย ทรงผมแสกกลางนิดหน่อยดูยุ่ง ๆ ปรกหน้าผาก จมูกโด่งเป็นคมสันไล้ลงมาริมฝีปากสวยรูป

“ใครแว่น มึงพูดดี ๆ”

“ใครใส่แว่นอยู่ตรงนี้ก็หมายถึงคนนั้น”

ออมกวาดสายตามองรอบ ๆ ไม่มีใครสักคนที่สวมแว่นเหมือนเธอ ริมฝีปากบางขบเม้มพลางดุทางสายตา เรียกอะไรไม่รู้เรื่องเอาซะเลย

“สัด! เรียกกูทำไม”

“ปากร้ายฉิบหาย กลับด้วยกัน”

"ไม่อะ กูไม่อยากใกล้ชิดสนิทกับมึง"

"ทุกวันนี้ไม่สนิทมั้ง อย่ามัวแต่โอ้เอ้ รีบมาถ้าช้ากูพากลับคอนโดกู" องศายกยิ้มเมื่อได้แกล้งเพื่อนสาวคนเดียวในแก๊ง หญิงสาวจัดว่าห้าวนิดหน่อย ปากร้ายโคตรแสบ

"ไอ้เหี้ยองศา เดี๋ยวกูตบ!"

"ตบดิ เอาแบบเน้น ๆ เลย"

"อย่าท้ากูนะไอ้สัด!" ออมยกมือหวังจะฟาดหน้าหล่อคมคาย ทว่ามือหนาคว้าไว้ทันจับกุมไว้แล้วดึงมาทางโรงจอดรถของคณะ เธอยังไม่ทันตั้งตัวอะไรเลย แม่งลากเหมือนวัวเลย ขาเธอสั้นขนาดที่ว่าต้องวิ่งตามขายาวที่ก้าวฉับ ๆ

"ขึ้นรถ" บังคับหญิงสาวขึ้นรถตัวเอง ซ้ำยังเปิดประตูและส่งสายตาเชิงบังคับ

"ไม่ขึ้น ปล่อยมือกูด้วย"

"อย่าดื้อให้มากดิ๊ ฝนแม่งไม่หยุดให้มึงกลับบ้านเอง ถ้ายังชักช้า..." ไม่ทันจบประโยคดี ออมสะบัดมือเขาแล้วรีบขึ้นรถยนต์ทันที เห็นอย่างนั้นแล้ว รอยยิ้มกระตุกบนใบหน้าหล่อคม พูดดีไม่ค่อยฟังต้องใช้วิชาเชิงบังคับตลอด

องศาปิดประตูรถ เดินอ้อมขึ้นฝั่งคนขับ ละอองฝนสาดเข้าเป็นประกาย แถมยังตกหนักขึ้นกว่าเดิม วันนี้อะไรเป็นใจให้ฝนเล่นหนักขนาดนี้ ตั้งแต่เรียนคาบบ่ายลากยาวถึงเย็น

"ถอดแว่นออกมา เป็นฝาหมดแล้ว" เขาเห็นแว่นของออมเป็นฝาแทบมองอะไรไม่ค่อยเห็น อีกฝ่ายส่ายหน้าไม่ยอมถอด ทำอย่างกับว่าเขาไม่เคยเห็นหน้าเธอเต็ม ๆ

"ไม่เอา เดี๋ยวก็หาย"

"ไม่มีใครเห็น นอกจากกู" ใบหน้าชัด ๆ ของออม เขาดูหลายครั้งแล้ว หน้าตาก็งั้น ๆ ทำเป็นห่วงไปได้ แต่มันก็แอบใจเต้นกับความสวยที่ไม่เหมือนใคร หน้าเธอเป็นธรรมชาติราวกับพระเจ้าตั้งใจมอบ หน้าขาวใสไร้สิวแม้แต่รูขุมขนก็ไม่มีให้กวนใจ

"ไม่อยากให้ใครเห็น ความสวยกูว่ะ"

"หลงตัวเองฉิบหาย" เขาหัวเราะเฮอะ มือหนาควงพวงมาลัยรถขับออกจากมหาวิทยาลัย ฝนกระหน่ำตกหนักไม่ผ่อนปรนจนเส้นทางเห็นได้ไม่ค่อยชัดนัก

"ส่งที่คอนโดกู ไม่ใช่คอนโดมึง" ย้ำทุกระยะทาง

"ไม่รู้ดิ ขึ้นรถกูแล้ว ต้องตามใจผู้ขับ"

"ไอ้องศา มึงอย่าเหลี่ยมดิ รับปากกูแล้ว" ออมหันขวับมองดุเพื่อนหนุ่ม กวนตีนไม่เคยหยุดหย่อนแถมยังหนักข้อกว่าเดิม จนบางทีอยากกัดลิ้นตัวเองตายอยู่ตรงนั้น

Rrrr 📲 นีล

(พี่ออมครับ ผมขอโทษที่ไม่ได้ไปรับ ฝนไม่ยอมหยุดเลย ผมไม่อยากให้พี่เปียกกลัวไม่สบาย)

"ไม่เป็นไรนีล พี่กลับกับเพื่อนแล้ว ดูแลตัวเองด้วยนะ" น้ำเสียงที่ดุดันเมื่อครู่ เปลี่ยนเป็นอ่อนนุ่มเสียงสองเสียงสามพอได้คุยกับแฟนหนุ่มตัวเอง ออมเผยรอยยิ้มออกมาเมื่อได้ยินเสียงเป็นห่วงจากอีกฝ่าย เข้าใจแหละเพราะนีลขับรถมอเตอร์ไซค์ ไม่ได้มีรถยนต์ หากฝ่าฝนมารับต้องเปียกอยู่ดี

"ยิ้มหน้าบานเป็นกระด้ง ไม่ดูหน้าตัวเองเลย"

"เสือก!” ตอบกลับทันควัน หลังจากวางสายเสร็จ ออมกลับนึกอะไรสนุก ๆ หันขวับมองเพื่อนสนิทปากดี “กูมีแฟนนี่ มึงมีไหมล่ะ" ยกมุมปากพร้อมยักคิ้วยียวนใส่เขา

"เฮอะ เดี๋ยวก็เลิกกัน!"

ออมหันขวับมองค้อน ยกมือทุบแขนกำยำของคนปากเสียที่แช่งเธอเลิกกับแฟนทุกวัน หญิงสาวกัดฟันกรอดหลังจากฟาดมือลงเต็ม ๆ แต่แรงแค่นั้นไม่ทำให้อีกฝ่ายสะทกสะท้านหรอก ตัวใหญ่เท่าควายเผือก

"วันหนึ่งมึงมีแฟน กูจะแช่งให้เลิกทุกวัน ต่อหน้าและลับหลัง"

"มึงไม่ทำหรอก ใครจะอยากแช่งตัวเอง" คำพูดที่เหมือนลอย ๆ แต่ความจริงอยากให้ใครบางคนได้ยิน

ใช่…เขาแอบรักเพื่อนสนิทตัวเอง

"พึมพำอะไรของมึง" ออมไม่เข้าใจกับคำพูดของเพื่อนหนุ่ม คิ้วขมวดอย่างหนักรอคำอธิบายจากอีกฝ่าย ทว่าองศากลับไม่ตอบกลับอะไรเพิ่มเติม นอกจากคำกวนตีนสะท้านไปทั้งตัว

“ถ้าหูดีก็ได้ยิน ถ้าหูตึงก็ไปหาหมอ”

“ไอ้นี่ มึงพูดดังมากมั้ง ไม่อยากรู้ก็ได้” เธอเบ้ปากใส่เขา แค่นี้ก็ว่าเธอหูไม่ดี หญิงสาวมองออกนอกกระจกรถแต่คำว่า มึงไม่ทำหรอก ยังคาใจอยู่ หมายถึงว่า เธอไม่กล้าแช่งให้มันกับแฟนเลิกกัน? หรือยังไง แต่ช่างมัน ไม่เถียงกับเพื่อนเวรนี่ละ น่ารำคาญ

ด้วยฝนตกค่อนข้างหนักมาก ทำให้ทางไปคอนโดออมไม่สะดวกถึงขนาดขึ้นป้ายว่าห้ามผ่าน เธอเม้มปากมองสถานการณ์นอกรถแล้วครุ่นคิดว่าจะทำยังไง “เดินได้ไหม น้ำลึกรึเปล่า”

“เสี่ยงเดินตกท่อขึ้นมาทำไง ความคิดไม่ฉลาดยกให้มึงเลย”

“ก็จริง แล้วทำยังไงล่ะพ่อคนฉลาด”

ดูทำหน้ากวนซะไม่มี ซ้ำยังใช้คำพูดประชดประชันใส่ “คอนโดกูละกัน ง่ายดี ต้องทำงานคู่ด้วยเผื่อลืม” ไม่รอช้าให้เพื่อนสาวได้พูดหรือขัดใจอะไรต่อ แถมยังยกข้ออ้างเรื่องงานคู่ด้วย

“เหลี่ยมรอบด้านจริงมึงอะ ความจริงส่งกูที่หอพักใกล้ ๆ นี้ก็ได้ ส่วนงานทำวันอื่นก็ได้ปะ กำหนดส่งอีกนาน” มันก็พอมีห้องว่างให้เช่ารายวัน อีกทั้งงานคู่อาจารย์พึ่งสั่ง ส่งอาทิตย์หน้า ทรงขยันแบบมีแผนสิไม่ว่า ใครตามไอ้เพื่อนเวรไม่ทันก็เป็นหมาเถอะ

“ทำไม กลัวกู?” องศาถามอย่างเยาะหยันพร้อมยกยิ้มข้างมุมปาก

“ใครกลัวมึง กูแค่ไม่อยากรบกวนเฉย ๆ” หญิงสาวเลิกคิ้ว ถึงจะเป็นเพื่อนแต่เกรงใจอยู่หน่อย ๆ พอได้ยินคำเย้ยก็เกิดอาการไม่ยอมใคร ซึ่งคนข้าง ๆ ขำผ่านลำคอ ท่าจะบ้าแล้วละ

“อนุญาตให้รบกวนกูได้” ตอบกลับคำหล่อ ๆ ซึ่งไม่ทันสังเกตว่าเพื่อนสาวเบ้ปากพูดตามเขา

องศาเลี้ยวรถกลับคอนโดตัวเองในเวลาต่อมาอย่างชำนาญการ เส้นทางนี้ไม่เคยเป็นปัญหาเวลาฝนตกหรือน้ำจะท่วม รอดทุกสถานการณ์

“คืนนี้นอนนี่แหละ อย่าไปเสียเวลารอฝนข้างนอก”

“ชีวิตกู จะรอหรือไม่ก็เรื่องของกูค่ะ!”

ปากร้ายไม่แผ่ว เขายิ่งหมั่นไส้อยู่ด้วย หากหน้ามืดขึ้นมาอย่าโทษเขาที่พลั้งมือทำอะไร แต่ตอนนี้อดทนได้แต่ต่อไปไม่แน่

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
89 Bab
ตอน 1 แว่นมานี่มา!
@มหาวิทยาลัยKซ่า~ ซ่า~ตอนเย็นหลังเลิกเรียนฝนตกหนักไม่หยุดหย่อน ออม สาวคณะวิศวกรรมโยธาปีสี่ หญิงสาวตัวเล็ก ผิวขาว ผมตรงยาวกลางหลัง ใบหน้ารูปไข่ ดวงตากลมโตสวมแว่น จมูกโด่งรั้นรับกับปากกระจับรูปทรงสวยแหงนมองท้องฟ้ามืดครึ้มเหมือนเทวดากำลังไม่พอใจนัก กระหน่ำน้ำใส ๆ ลงสู่พื้นดินจนเกิดละอองฝน“แว่น! มานี่มา”เสียงทุ้มคุ้นเคยดังเอ่ยขึ้นทำลายบรรยากาศ คิ้วเรียงสวยเลิกขึ้นพร้อมหันไปทางต้นเสียง เพื่อนหนุ่มในแก๊ง องศา ชายหนุ่มร่างสูงหนึ่งร้อยแปดสิบเจ็ดเซนติเมตร โครงหน้าเรียวเป็นรูปราวกับสวรรค์ตั้งใจสร้าง รับกับคิ้วดกดำจัดทรงสวย ทรงผมแสกกลางนิดหน่อยดูยุ่ง ๆ ปรกหน้าผาก จมูกโด่งเป็นคมสันไล้ลงมาริมฝีปากสวยรูป“ใครแว่น มึงพูดดี ๆ”“ใครใส่แว่นอยู่ตรงนี้ก็หมายถึงคนนั้น”ออมกวาดสายตามองรอบ ๆ ไม่มีใครสักคนที่สวมแว่นเหมือนเธอ ริมฝีปากบางขบเม้มพลางดุทางสายตา เรียกอะไรไม่รู้เรื่องเอาซะเลย“สัด! เรียกกูทำไม”“ปากร้ายฉิบหาย กลับด้วยกัน”"ไม่อะ กูไม่อยากใกล้ชิดสนิทกับมึง""ทุกวันนี้ไม่สนิทมั้ง อย่ามัวแต่โอ้เอ้ รีบมาถ้าช้ากูพากลับคอนโดกู" องศายกยิ้มเมื่อได้แกล้งเพื่อนสาวคนเดียวในแก๊ง หญิงสาวจัดว่าห้าวนิดหน่อย ป
Baca selengkapnya
ตอน 2 คอนโดใครก็ทำเอง
@คอนโดองศา“กูอยากอาบน้ำ มีเสื้อให้กูเปลี่ยนปะ”ทันทีที่ขึ้นห้อง ออมรีบเอ่ยถามถึงเสื้อเอาไว้เปลี่ยน ปกติเธอมาค้างจะพกเสื้อผ้ามาด้วย ยามมีงานกลุ่มหรือรายงานต้องทำร่วมกัน ไม่คอนโดองศาก็ขุนเขา บางทีก็ห้องเธอ แล้วแต่สะดวกในช่วงเวลานั้น ๆ“แป๊บ เดี๋ยวหยิบมาให้หรือ”“กูรอตรงนี้” ออมรีบเอ่ยดักไว้ สายตาเจ้าเล่ห์มีแผนจะแกล้งเธออยู่ตลอด แม้ว่ามันไม่ทำอะไรแบบนั้นก็ตามห้องนั่งเล่นกลางคอนโดสุดหรูของคุณชายองศา โซฟาตัวยาวที่บนนั้นมีหมอนกับผ้านวมไหมพรม เห็นแล้วชวนให้หาวซะอย่างไรอย่างนั้น หรือมันจุดก้านไม้หอมยานอนหลับกันแน่ ถึงได้ทำให้เธอง่วงขนาดนี้ หญิงสาวรอไม่นานนัก เจ้าของห้องออกมาพร้อมกันเสื้อและกางเกงขาสั้นครบชุด“มึงอกเล็ก ใส่อันนี้ได้” เสื้อขนาดพอดีไซซ์ออมเป๊ะ เขาวัดขนาดตามสายตาแม่นยำของตัวเอง ใส่ได้อยู่แล้วละ“ห่ามึงดิ ด่ากูไม่มีนมอีกละ เดี๋ยวได้หัวแตก” ไม่มีใครล้อเธอเก่งได้เท่าองศาแล้ว หาว่าเธออกไม่มีบ้างละ“งั้นพิสูจน์มาสิว่ามีนม” เลิกคิ้วข้างหนึ่งอย่างยียวน รู้แล้วว่ายิ่งยั่วโมโหเพื่อนสาวจะเป็นยังไง“ไม่โดนฝ่ามือกู มึงไม่เลิกตอแยกับกูใช่ไหม ได้เหี้ยอง ได้มึงมา” ออมถกแขนเสื้อนักศึกษา รู้ว่า
Baca selengkapnya
ตอน 3 หมั่นไส้คนมีแฟน
ออมนอนเล่นบนโซฟากำลังแชทหวานกับแฟนหนุ่มรุ่นน้องกว่าตัวเอง ความรักของคู่ใหม่ช่างหอมหวานจนทำให้ใครบางคนแถวนี้เบ้ปากมองบนหมั่นไส้ตลอดที่เธอยิ้มใส่มือถือ ได้ยินจากปากเธอว่ามีแฟน ใจองศาก็ตกหล่นวูบแสบร้อนกลางอก คนที่เขาเฝ้ารอและแสดงชัดเจนว่าแอบชอบชิ่งตัดหน้ามีแฟนซะได้แม่งมองข้ามกูไปได้ไงวะ ความดุเดือดกลางใจทำเอาคนร่างสูงดุนลิ้นกระพุ้งแก้มกดตามองหญิงสาวด้วยสายตาคมกริบ"คนมีแฟนโคตรปัญญาอ่อน คำพูดไม่กี่คำที่มันส่งยิ้มจนหน้าจมูกบาน""อิจฉาก็พูดมา ไม่มีแฟนแล้วพาลใส่คนอื่น มึงไม่ดูไอ้ขุนรึไง หวานกับน้องไอซะจนมดเรียกพี่แล้วมั้ง" ออมเอ่ยถึงคู่เพื่อนแล้วแอบเคอะเขิน"คู่หลานรหัสกูน่ารัก ส่วนมึงกูหมั่นไส้"คู่ขุนเขากับไอรีนมองยังไงก็น่ารัก หลานรหัสสดใสตามที่แสดงออกมา ยกเว้นของยายเพื่อนสาวตรงหน้า พูดถึงแล้วหงุดหงิด งานในคอมที่เขากำลังทำอยู่แทบไม่รู้เรื่อง กว่านั้นตัวอักษรก็ยั้วเยี้ยตาลายไปหมด ไม่โทษตัวเองที่มัวแต่คิดเรื่องไร้สาระจนพานทำให้โมโหใส่งาน“เสือก! นีล พี่สั่งอาหารไปส่งแล้วนะ” ออมกดส่งคลิปเสียงให้แฟนหนุ่ม อีกฝ่ายบอกว่าอยากกินผัดไทร้านหนึ่งใกล้มหาลัย เธอไม่รอช้ากดสั่งซื้อให้ทันทีอย่างใส่ใจจะม
Baca selengkapnya
ตอน 4 แอร์เสีย ขอนอนด้วย
ออมเดินบิดขี้เกียจหาววอดเข้าห้องนอนเล็กของคอนโดองศา เธอวางโทรศัพท์แล้วหย่อนก้นนั่งบนเตียง มือบีบนวดท้ายทอยเพราะตึงจากการที่เธอนั่งทำงาน เอวที่ปวดนิดหน่อย ช่วงต้นขาที่นั่งตักแกร่งนานทำให้ตึงเล็กน้อย เป็นการทำงานที่สบายระคนทรมานเธอนอนบนเตียงพลางเล่นโทรศัพท์ แฟนหนุ่มคงเล่นเกมอยู่ ซึ่งกว่าเธอจะนอนก็อีกนาน แม้จะหาวอยู่ก็ตาม ไถหน้าจอเจอท่าออกกำลังกายหนึ่ง ทำบนเตียงได้ ต้องแยกขาออกกว้าง ๆ จากกันค้างไว้ นอกจากดูร่างกายก็ทำตามเขาอย่างง่ายดาย ในขณะนั้นเสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น ไม่ทันที่เธอจะอ้าปากถาม ร่างสูงก็เปิดเข้ามาแล้ว“มีอะไร” ออมผงกหัวขึ้น แต่ยังนอนท่าเดิม อ้าขากว้างสุดไม่สนใจด้วยว่าคนนั้นเป็นใครองศาที่หอบหมอนหนึ่งใบเข้ามาเห็นท่านั้นแล้วใจเต้นระรัว เลือดสูบฉีดร้อนแรงในร่างกาย ยิ่งเห็นขาเรียวแหกออกกว้างขนาดนั้นในใจยิ่งอยากกระโจนใส่ กางเกงขาสั้นที่เธอใส่ตรงเป้ามันพอดีกับกลางกายนัก ส่งผลให้มันเห็นความอวบอูมของเธอชัดเจน“มึงทำไร”“ตาบอดเหรอกูออกกำลังกายอยู่ ยืดขาแบบนี้แล้วโคตรสบาย” ไม่พอแค่อ้าขา ยังยกขาส่งแขนสอดใต้ข้อพับเพิ่มส่งผลให้สะโพกลอยเด่นขึ้นซึ่งเธอใส่กางเกงขาสั้นผ้านิ่มแนบตัว หากไ
Baca selengkapnya
ตอน 5 ดูแลดีดุจเจ้าหญิง เป็นได้แค่เพื่อน
ตอน 5 ดูแลดีออมแต่งตัวไปเรียนคาบเช้าของวันต่อมา ส่งผลให้ความง่วงกับความขี้เกียจผสมผสาน ทำหญิงสาวครึ่งตื่นครึ่งหลับ ขนาดว่าแต่งตัวอยู่ก็ติดกระดุมเสื้อถูก ๆ ผิด ๆองศาเห็นสภาพเพื่อนแล้วส่ายหน้า หยิบขวดน้ำเย็นมาแตะแก้มขาวจนเจ้าตัวเบิกตากว้างตกใจตัวจี๊ดเลย “สภาพเหมือนคนไร้วิญญาณ มีเพียงกายหยาบสินะที่ต้องลากสังขารไปเรียน”“ก็มึงแกล้งกูอะ กว่าจะหลับจริงก็เกือบรุ่งสาง นอนท่องบทสวดคาถาไล่ผี แทนที่ท่องแล้วสบายใจเหมือนมีความเย็นอะไรไม่รู้เป่าอยู่ที่เท้า” ออมอ้าปากหาวน้ำตารื้นเล็กน้อย สาธยายยาวเหยียดให้อีกคนฟัง เมื่อคืนทั้งคู่นอนไม่หลับ องศาเล่าเรื่องผีให้ฟังอย่างสยอง ทั้งที่ตัวเองกลัวหัวหดแต่ก็ฟังจนจบเสร็จแล้วคนเล่าหลับเป็นตาย ส่วนคนฟังตาค้างหลอนกลัว จากที่ห้ามให้เขาข้มเขตเธอ กลายเป็นหญิงสาวเสียเองที่ขยับจนตัวชิดกับชายหนุ่มอย่างกลัว ๆ กว่าจะหลับจริงก็ปาไปตีสอง เช้านี้เลยแฮงค์เหมือนคนเมาค้าง“อยากนอนไม่หลับนัก กูจัดให้ เดี๋ยวพาไปดื่มอะไรแก้แฮงค์” ต่อให้ดูเหมือนขี้แกล้ง ก็ใส่ใจเพื่อนอย่างดีออมคว้ากระเป๋าสะพายแล้วตวัดถือไปด้านหลัง เดินตามหลังองศาจนถึงลิฟต์และลงมาโรงจอดรถองศาขับรถมาจอดตรงหน้าใน
Baca selengkapnya
ตอน 6 โดนหาเรื่องอีกแล้ว
“มึงรอตรงนี้ เดี๋ยวพวกกูกลับมา”องศากับขุนเขาโดนอาจารย์เรียนให้ช่วยขนของรวมทั้งนักศึกษาผู้ชายคนอื่นด้วย ในห้องจึงเหลือออมและนักศึกษาผู้หญิง ซึ่งจะมีกลุ่มหนึ่งที่วางท่าไม่ชอบเธอมาก ราวกับเกลียดกันเป็นชาติสาขาโยธาผู้หญิงมีไม่ถึงสิบ น้อยอยู่แล้วยังสาระแนทำตัวกร่างวางท่าไม่ชอบกันอีกออมเปิดกระเป๋าหยิบโทรศัพท์เล่นไปเรื่อยเปื่อยระหว่างรอ นอกจากเพื่อนในแก๊งเธอก็ไม่มีเพื่อนคนไหนที่สามารถพูดคุยหารือกันได้ เพื่อนผู้ชายบางคนก็พูดคุยตามประสา ไม่สามารถปรึกษาอะไรได้ ผู้หญิงยิ่งแล้วใหญ่แค่เห็นเธอก็เบะปากจนจะฉีกถึงหูละ“แต่งตัวไม่ดูสารรูปตัวเองเลยเนอะคนเรา คงกะว่าจะอ่อยเพื่อนในแก๊งละมั้ง แต่เสียดายที่ขุนเขามีแฟนไปละ”“ยังมีองศาอยู่ไม่ใช่เหรอแก อุ๊ย!! คนนั้นน่ะคาสโนว่าตัวพ่อเลยคงไม่สนใจยัยเฉิ่มแว่นหนาตรงนั้นหรอก ถึงพยายามแต่งตัวโชว์เปลือยขนาดไหนเขาไม่มองให้เสียสายตา”เสียงแขวะออมดังขึ้นต่อเนื่องจากกลุ่มเพื่อนที่ไม่ชอบพร้อมทั้งหัวเราะสะใจ หญิงสาวรับฟังทุกบทสนทนาผ่านหูซ้ายทะลุหูขวาอย่างใจเย็น เธอพยายามสงบสติอารมณ์เพื่อยั้งมือกับตีนไว้ไม่ให้เล่นงานใคร“ต่อให้แต่งตัวดีขนาดไหน สองหนุ่มคนหล่อนั่นไม่สนใจหรอ
Baca selengkapnya
ตอน 7 ซ่าดีนัก
เรื่องทะเลาะในห้องเรียนไม่มีใครเอาไปพูดต่อ ถ้าถึงหูอาจารย์คงแย่กว่านี้ อาจจะโดนทำโทษด้วย ซึ่งออมสะสมคุณงานความดีสร้างภาพลักษณ์ไว้อย่างดี เรียบร้อยเรียนเก่งตั้งแต่ปีหนึ่งยันตอนนี้ เกียรตินิยมคงไม่ไกลจากเธอความหวังเดียวของการเรียนคือ ทำเกรดดี นอกเหนือจากนี้เป็นตัวอย่างให้น้องเคารพนับถือองศาหาซื้อยามาทาแผลช้ำจากการถูกเล็บจิกเข้าเนื้อเลือดซึมผิวจนเกิดรอยแดง ช่วงบ่ายไม่มีเรียนกิจกรรมอะไรก็ไม่มีเพราะส่วนใหญ่ปีสองกับปีสามเป็นคนจัดการดูแล“อ๊ะ! เบา ๆ หน่อยดิ๊ กูเจ็บนะ”“ทีตบกับพวกนั้นไม่เห็นบ่นว่าเจ็บ”“ตอนนั้นกำลังมันนี่ ทาเบา ๆ” ออมจับมือแกร่งที่กำลังทายาแผลตัวเองอยู่ พอทิ้งน้ำหนักหน่อยเธอจิกใส่เพราะแสบมาก“ต้องพามึงไปฉีดยาบาดทะยักปะเนี่ย กันพิษสุนัขบ้าเข้าร่างกาย”“ไอ้นี่! หมาพันธุ์นี้ต้องกระทืบแม่งให้กระอักเลือดตายไปเลย” พูดถึงเรื่องที่โดนหาเรื่องแล้วเจ็บแค้นใจอยากตะบันหน้าอีกสามคนให้มันแหกแม่งตรงนั้น หัวโจกมันก็มีชื่อแต่เธอไม่อยากเรียกเสนียดปาก“พี่ออม นั่นโดนอะไรมาคะ”นั่งอยู่โต๊ะหินอ่อนใต้ตึกคณะวิศวะ ไอรีนลงคลาสมาเจอกับกลุ่มแฟนตัวเองก็รีบเข้ามาทักทาย พอเห็นว่าออมบาดเจ็บรีบเอ่ยถามอย่า
Baca selengkapnya
ตอน 8 แค่แฟน ไม่ใช่ผัว 1/2
องศาแวะเข้าร้านขายกระโปรงก่อนกลับคอนโด ทดแทนอันที่ขาด สภาพคือไม่สามารถซ่อมแซมได้แล้ว ชายหนุ่มลงไปซื้อคนเดียวกะประมาณไซซ์ของเพื่อนสนิทตัวเล็ก ขนาดตัวไซซ์เอสอยู่แล้ว ยังมีอันที่เล็กกว่าที่เธอใส่อีก เชื่อเลยว่าหุ่นแต่ละคนไม่เหมือนกันเลยจริง ๆหุ่นของออมจัดว่าดี ไม่ผอมไม่อ้วน อยู่ในเกณฑ์ที่จับแล้วเต็มไม้เต็มมือ“เอากี่ตัวดีคะ”“ห้าตัวครับ”จัดให้เพื่อนรักได้เปลี่ยนแม่งทุกวันไปเลย องศารอแม่ค้าสักครู่ก็ได้ตามที่ต้องการจากนั้นก็เสร็จกลับขึ้นรถ ไม่ทันที่เขาจะปิดประตูรถสนิท คนตัวเล็กเอ่ยขึ้นทันที“ธุระที่ว่าคือแวะร้านนี้” ออมชี้ร้านที่องศาพึ่งออกมา นึกว่าเป็นอีกร้านที่เขาจะแวะ“เออดิ มึงคิดว่ากูจะแวะร้านเกม?”องศาเลิกคิ้วถามหญิงสาว เพราะเป็นร้านประจำสมัยปีหนึ่ง เขากับขุนเขาชอบนัดกันมาเล่นเกมหลังเลิกเรียน หรือวันหยุดก็มาแต่เช้าหลังขึ้นปีสอง จัดซื้อคอมไว้ที่ห้องจะสตรีมแต่ละครั้ง เที่ยงคืนยันเช้าก็ไม่มีใครด่า“ไม่แน่หรอกมึงอะ ติดเกมยิ่งกว่าอะไร ไม่โดนรีไทร์ก็บุญละ”“เพราะมีมึง กับไอ้ขุน กูเลยรอด” เขาพูดจริง ช่วงนั้นเขาติดเกมหนักมาก ขุนเขาก็เล่นแต่ไม่หนักเท่าเขา จนวันหนึ่งเรียนก็ไม่ไป งานก็ไม่ส่ง
Baca selengkapnya
ตอน 8 แค่แฟน ไม่ใช่ผัว 2/2
“ก็ใครจะหน้าด้านเก่งเหมือนมึงล่ะ ดีนะไอ้ขุนเป็นคนดี ไม่งั้นกูคงได้ปวดหัว คนเดียวก็จะบ้าตายอยู่แล้ว” ออมส่ายหน้าอย่างเหนื่อยใจ กะล่อน ทะเล้นก็มีแค่องศา ขุนเขาจะนิ่ง พูดน้อย ไม่ค่อยเล่นหรือแกล้งเก่งเหมือนไอ้นี่“ด่ากูเสร็จแล้วก็ควรเปลี่ยนกระโปรงได้ละ”“ไม่เอาอะ เดี๋ยวถึงห้องกูต้องอาบน้ำเปลี่ยนชุดใหม่แล้ว”ออมวางถุงกระดาษนั้นไว้ข้าง ๆ เธอไม่อยากเสียเวลาเปลี่ยน เพราะยังไงต้องอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่ หญิงสาวคงไม่ออกเจอแฟนกับสภาพเน่า ๆ แบบนี้แน่นอน“มึงจะให้คนมองว่าพึ่งเอากับกูเหรอ ดูกระโปรงด้วย สภาพงั้นมึงกล้าเดินผ่านคนอื่นเหรอ”“เหี้ยนี่ บอกว่าไปฟัดกับหมาก็ยังดี แม่งพูดมาได้ว่าเอากับมึง” คำพูดชวนตบปากที่สุด ทว่าคำว่าเอากันทำไมใจเธอถึงได้เต้นแรงขนาดนี้ก็ไม่รู้ ราวกับว่าพึ่งไปวิ่งมาราธอนอย่างไรอย่างนั้น“ทำไม ยังไงคนนอกเขาก็เข้าใจว่ากูกับมึงเป็นแฟนกันอยู่แล้ว เอากันมันน่าอายตรงไหน”“หยุด! ห่านี่ นอกจากไม่อายปากแล้ว หน้าด้านไม่เลิก” ออมยื่นมือปิดปากองศา หากไม่สต็อปก่อน มีหวังพูดไม่จบ เพราะคนหน้าหนาอย่างมัน พูดอะไรก็หน้านิ่งไปหมด“ยังไง จะเปลี่ยนไหม กูจะได้ขับรถช้า ๆ” กว่าจะถึงคอนโดออมก็อีกน
Baca selengkapnya
ตอน 9 เล่นเพื่อนเหรอ? 1/2
“กูเกลียดมึงจริง ๆ”เสียงหวานบ่นพึมพำ มือสวยพลางหยิบโทรศัพท์ออกมาแล้ว ไถไปเรื่อยแก้เบื่อ จนมีการแจ้งเตือนสำหรับแอคที่เธอติดตามอยู่ ซึ่งไม่ได้ดูหลายวันละ ชอบดูพวกเขาเผื่อเป็นแรงบันดาลใจในการด่าเพื่อนที่มันชอบกวนตีนนิ้วเรียวกดเปิดคลิปไอดอลชายหญิงคู่หนึ่งที่เธอติดตามมานาน คู่นี้เป็นเพื่อนสนิทกัน หากดูบ่อย ๆ ชอบตีกันเหมือนเธอกับเพื่อน ด่าสาดใส่กัน กัดกันเหมือนสุนัข แต่ก็มีช่วงเวลาสงบปากสงบคำ อย่างเช่นงอนกัน น้อยใจงี้ สรุปมันง้อเพราะกลัวไม่ได้ฟังเสียงด่า“ดูอะไร”“เรื่องของกูค่ะ ขับรถไปมึงอะ” ออมเท้าเอวหันมาบ่นใส่เขาที่อยากยุ่งทุกเรื่อง พอได้ฟังเสียงด่าจากเธอแล้วกลับยิ้ม โรคจิตว่ะออมหันมาสนใจมือถือต่อ ต้นคลิปแรกของคู่นั้นดูเปลี่ยนจากทุกวัน หญิงสาวขมวดคิ้ว ปกติไม่เคยถึงหอมหรือจูบปากแลกลิ้นเลย ลมหายใจของผู้หญิงกระเส่าจนออมเม้มปาก อยากปิดมันตั้งแต่ตอนนี้ เพราะเธอไม่ได้อยู่คนเดียว แอบชำเลืองมองคนขับรถเล็กน้อยกระทั่งนาทีต่อมาเสียงจูบดังจ๊วบจ๊าบ หญิงสาวเบิกตากว้างชวนหน้าแดงซ่าน ร้อนรุ่มทั่วกาย กดเบาเสียงแทบไม่ทัน“ฮึ” เห็นคนตัวเล็กนั่งหนีบขาแน่นก่อนลนลานเลิ่กลั่ก องศาแค่นเสียงขำในลำคอถึงจะติ
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status