Chapter: Chapter FiveLIAH POVNalimutan ko na ang lahat ng gabing yun, nakatulog pala ako. Paggising ko tinignan ko agad ang desk ko na nasa harapan ko. Ifairness ah nakapatay ng maayos ang PC, malinis ang lamesa at wala narin ang mga basura."Malinis siya sa bahay ah" sabi ko sa isip ko.Hindi ko nadin siya naabutan, maaga aga siyang umalis, pag-tingin ko sa orasan ay nasa 6am palang.Nag-handa na akong magalmusal at maligo para makapag-prepare na sa pag-pasok sa work. "Ito nanaman ako, oh god, anong kaartehan nanaman ng Luciella nayun ang gagawin niya?" Sabi ko sa sarili ko na para bang pagod na agad kahit hindi pa ako nagsisimula sa trabaho.Lumabas na ako para makapasok na sa trabaho, as usual medyo matraffic na agad ng konti kahit maaga pa, pinas nga naman lalo na kapag papuntang BGC. Pagdating ko sa building ng company hindi yata ako napansin ng dalawang taong naguusap, nagtago ako at sumilip ng bahagya."Si Luciella at isang employee sa team namin" sabi ko sa isip ko na ma
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-02-18
Chapter: Chapter FourLIAH POV"Kung hindi ako nagkakamali Liah right? Sa pagkakaalala ko?" Tanong ni LuciellaKinakabahan ako sa presensya ng babaeng ito, ayoko talaga sa kanya to be honest. Parang siya yung klase ng babae na elegante man sa itsura ay hindi papayag na hindi makuha ang gusto."Ah oo, tama ka ako nga pala si Liah Delos Santos, yes nagkita na tayo sa restaurant, kahapon lang." sagot ko sa tanong niya."Sino nagpapasok sayo?" Tanong ni Ethan habang nakataas ang isang kilay."Excuse me ano paba? Ako ang bagong Director ng company, mama mo ang nagpasok sa akin dito." Sagot naman ni Luciella sa tanong ni Ethan,"at isa pa mukhang gusto ng mama mo na ako ang makatuluyan mo, hindi lang basta kung sino sino jan sa tabi tabi." Sabi ni Luciella habang pataray na nakatitig sakin, yung tipong ang titig niya ay may ibig sabihin."Whatever, I don't like you." Mariin na sabi ni Ethan sa kanya."Kahapon mo palang naman ako nakita, of course hindi mo ko magugustuhan sa
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-02-17
Chapter: Chapter ThreeLIAH POVNang makapasok nako sa bahay at sa aking kwarto, naupo ako sa kama na para bang hihimatayin na sa sobrang pagod. "Grabe ang daming nangyari, at higit sa lahat yung pera" medyo kinakabahan pa akong kinuha yung natirang pera na naibulsa ko."Oh, kung natatandaan ko yung naibigay ko kanina sa kanila ay 47k so ang ibig sabihin ay 53k ang natira sa akin." Sabi ko sa isip ko.Buti nalang sa amin Itong bahay, wala akong rent na babayaran, pero at least may pambayad na ako ng kuryente at tubig. At pang-grocery kahit papaano.Habang napapangiti ako ay naalala ko no kailangan ko palang tignan ang email ko, dahil may isesend na reviewer about sa deal naming dalawa."May part sakin na medyo nadartehan ako sa kanya, sayang siya hahaha ang gwapo niya at ang tangkad mayaman pa pero bakla siya" natatawang sabi ko sa sarili ko.- — -/Email/Ethan: To do ListAlways stay by my side-Be attentive and Observant-Be punctual-gusto ni mama n
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-02-16
Chapter: Chapter TwoLIAH POVDumating na kami sa Venue ng Blind date, isang mamahaling restaurant, una munang sumilip si Ethan."Sandali sisilipin ko lang muna sila, wag ka kabahan, chin up be confident." Sabi niya sakin na may halong pangasar na ngiti,Nang makita na ni Ethan kung saan nakapwesto ang nanay niya at ang babaeng ibablind date sa kanya, siya namang inayos niya ang tindig niya, bigla siyang kumilos na parang lalaki. Napaka gwapong tignan."Sayang itong lalaki na ito, ang tangkad, ang gwapo tapos bakla pala." Panghihinayang na sabi ko sa sarili ko."Anong tinitignan mo diyan? Mukha kang baliw.Halika na, humawak ka sa braso ko, dapat mukha tayong close na close talaga." Sabi niya sakin habang nakataas pa ang isang kilay.Dahan dahan kong hinawakan ang braso niya na para bang meron kaming feelings para sa isa't isa."Sigurado kaba sa gagawin natin ito?" Tanong ko na may halong kaba."Oo, ayoko sa mga blind date na bigay ni mama"Sagot niya."Eh, ka
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-02-15
Chapter: Chapter OneLIAH POVDahan dahan akong lumabas sa pinto ng bahay namin, naka jacket at cap, palinga linga sa paligid, nakayuko ako may hawak hawak na brown envelop.""Bakit naman kasi di sinabi ni papa na may utang siya, maghahanap pako ng trabaho para mabayaran yun eh." Bulong niya sa sarili niya.Habang naglalakad Maya maya lang may nakabungo ako na mga lalaki na naka suit, pero grupo at gangster ang atake."Ay sorry po" bigla kong sabi pero nakayuko parin ako.Apat silang lalaki na malalaki ang katawan, isa sa kanila ang nagsalita, "bata may kilala kabang Liah Delos Santos na nakatira malapit dito? Kailangan kasi namin siya makausap eh, about sa utang ng tatay niya""Ah-eh, di ko po kilala yun" mahina pero hindi pabulong na sabi ko at nakayuko parin ako."Imposible, malapit kalang dito diba? At bakit kaba nakayuko, tumingala ka nga-" pilit iniangat ng isang lalaki ang ulo ko at dun nila narealize ako nga ang hinahanap nila."Ikaw pala yan-"
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-02-14
Chapter: Chapter Four: KissKyshie Moonre POV Bumukas ang mga mata ko ng maramdaman ko ang init na umaagos sa buong katawan ko. Ang kama ni Maximilian ay sobrang lambot at ang amoy ng kanyang pabango ay nakakapagpakalma sa akin pero ngayon ay parang nagdudulot ito ng ibang bagay sa akin. Naramdaman ko ang kanyang kamay na dahan dahang gumagalaw sa aking braso papunta sa aking mukha. Ang paghawak niya ay banayad pero may lakas na parang hindi niya ako bibitawan. “Are you awake” boses niya na mas malambot kaysa dati ang narinig ko sa tabi ng aking tenga. Bumukas ako ng kaunti ang mga mata at nakita ko siyang nakahiga sa tabi ko na nakatingin sa akin ng may ibang ibig sabihin. Ang kanyang mga mata ay pula pa rin pero ngayon ay may apoy na nakikita ko sa loob nito. Hindi ako makapagsalita habang naramdaman ko ang kanyang kamay na dumampi sa aking pisngi. Dahan dahang hinawakan niya ang aking labi gamit ang kanyang daliri habang titig na titig siya sa akin. Naramdaman ko ang tibok ng p
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-02-22
Chapter: Chapter Three: His Caring SideKyshie Moonre POV Alas dose na ng tanghali ng sumunod na araw pero parang hindi pa ako sanay sa dami ng espasyo sa mansion ni Maximilian. Kaninang umaga ay nagising ako ng maaga at nagpasya na maglibot libot sa loob ng bahay para makapag adjust ako ng maayos. Si Seraphina ay pumunta na sa labas para gawin ang kanyang mga gawain kaya naman mag isa ako ngayon sa loob ng mansion. Naglakad ako papunta sa isang parte ng bahay na hindi ko pa napupuntahan dati. May malaking pasilyo na may mga larawan ng pamilya ni Maximilian mula noong sila ay bata pa. Nakita ko si Maximilian na maliit pa noon na nakangiti kasama si Seraphina at ang kanilang mga magulang. Ang ngiti niya ay napakabait at masaya hindi katulad ng mukha niya ngayon na palaging seryoso at walang emosyon. Nagpatuloy ako sa paglalakad hanggang sa makarating ako sa isang mahabang hagdan na pumupunta sa ikalawang palapag ng mansion. Ang hagdan ay gawa sa kahoy na may mga kahoy na bakal na hawakan na na
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-02-21
Chapter: Chapter Two: The BondKyshie Moonre POV Nang makalayo na si Maximilian ay napahinga ako ng maluwag. Parang biglang nawala ang bigat na nararamdaman ko sa dibdib ko habang hindi ko na nakikita ang kanyang mga mata na parang sinusubukan akong tusukin ng tingin. Si Seraphina naman ay tumingin sa akin ng may pag aalala at ngumiti ng mahinahon. “You look so tense come on lets get you something to drink” sabi niya sa akin habang inalalayan ako na tumayo mula sa upuan “I know my brother can be very intimidating but he is not as bad as people think he is” Sumunod ako sa kanya patungong isang mesa kung saan maraming mga inumin at pagkain. Bumili siya ng dalawang baso ng juice at ibinigay sa akin ang isa. Nagsimula na kaming umupo sa isang tabi na mesa na hindi gaanong maraming tao. “Thank you Seraphina” sabi ko sa kanya habang ininom ko ang juice “I really appreciate you being so kind to me” “Of course you are family now right” sabi niya habang ngumingiti siya sa
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-02-20
Chapter: Chapter One: The WeddingKyshie Moonre POV Nakakaramdam ako ng kaba habang hinahawakan ko ang manggas ng putting damit na suot ko ngayon. Ang tela ay sobrang lambot at makinis pero parang bigat ng daigdig ang nararamdaman ko sa balikat ko ngayon. Hindi ko alam kung paano naging ganito ang sitwasyon ko ngayong araw na ito. Isang oras lang ang nakalipas nung tumawag si ate sa akin habang ako ay nagluluto pa ng ulam para sa aming tanghalian. “Sis please listen to me carefully” boses ni ate na kinakabahan ang narinig ko sa kabilang linya “I know this is crazy but I cant marry him okay? I love someone else and we are leaving right now to Cebu” Napahawak ako sa dibdib ko habang naririnig ang mga salitang iyon. Si ate Xylophia ang pangalan niya at siya ang pinakamamahal ko sa buong mundo. Noong mamatay ang mga magulang namin noong ako ay labing tatlong taong gulang pa lang siya ang naging magulang ko. Binigyan niya ako ng tirahan pinag aral ako at binigyan ako ng lahat ng kailangan k
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-02-19