ログインKyshie Moonre POV Umalis si Max para puntahan ang importanteng bagay, sa pagaalala sa kanya ay hindi ko namalayan na ako’y nakatulog at nagising ng umaga na. Pagpunta ko sa dining room para magbreakfast nakita kong nakaupo si max sa table, nainom ng coffee pero seryosong nakatutok ang kanyang mata sa laptop niya. Hindi siya tumingin sa akin, pero binati niya ako ng good morning, ramdam sa tono ang pagiging malumanay at malambing. “Good morning, maupo kana at kumain” sambit ni max, pero hindi parin nasisira ang titig niya sa kanyang ginagawa. “Good morning, anong oras ka nakabalik?” Tanong ko pagkatapos kong makaupo sa tapat niya. “Kanina pa, sobrang aga. Pero hindi na kita ginising, ng makapagpahinga ka.” Sagot niya. Medyo awkward ang sitwasyon para sakin, lalo na at naaalala ko ang halik na ibinigay niya sa akin kahapon. Ramdam ko parin ang init ng mga sandaling yun. “Okay kalang? Masama ba pakiramdam mo? Namumula ka, tatawag ako ng doctor.” “Ah hindi, hindi-huwag! Ano…okay
Kyshie Moonre POV Bumukas ang mga mata ko ng maramdaman ko ang init na umaagos sa buong katawan ko. Ang kama ni Maximilian ay sobrang lambot at ang amoy ng kanyang pabango ay nakakapagpakalma sa akin pero ngayon ay parang nagdudulot ito ng ibang bagay sa akin. Naramdaman ko ang kanyang kamay na dahan dahang gumagalaw sa aking braso papunta sa aking mukha. Ang paghawak niya ay banayad pero may lakas na parang hindi niya ako bibitawan. “Are you awake” boses niya na mas malambot kaysa dati ang narinig ko sa tabi ng aking tenga. Bumukas ako ng kaunti ang mga mata at nakita ko siyang nakahiga sa tabi ko na nakatingin sa akin ng may ibang ibig sabihin. Ang kanyang mga mata ay pula pa rin pero ngayon ay may apoy na nakikita ko sa loob nito. Hindi ako makapagsalita habang naramdaman ko ang kanyang kamay na dumampi sa aking pisngi. Dahan dahang hinawakan niya ang aking labi gamit ang kanyang daliri habang titig na titig siya sa akin. Naramdaman ko ang tibok ng puso ko na parang lalabas na
Kyshie Moonre POV Alas dose na ng tanghali ng sumunod na araw pero parang hindi pa ako sanay sa dami ng espasyo sa mansion ni Maximilian. Kaninang umaga ay nagising ako ng maaga at nagpasya na maglibot libot sa loob ng bahay para makapag adjust ako ng maayos. Si Seraphina ay pumunta na sa labas para gawin ang kanyang mga gawain kaya naman mag isa ako ngayon sa loob ng mansion. Naglakad ako papunta sa isang parte ng bahay na hindi ko pa napupuntahan dati. May malaking pasilyo na may mga larawan ng pamilya ni Maximilian mula noong sila ay bata pa. Nakita ko si Maximilian na maliit pa noon na nakangiti kasama si Seraphina at ang kanilang mga magulang. Ang ngiti niya ay napakabait at masaya hindi katulad ng mukha niya ngayon na palaging seryoso at walang emosyon. Nagpatuloy ako sa paglalakad hanggang sa makarating ako sa isang mahabang hagdan na pumupunta sa ikalawang palapag ng mansion. Ang hagdan ay gawa sa kahoy na may mga kahoy na bakal na hawakan na napakaganda. Gusto kong pataa
Kyshie Moonre POV Nang makalayo na si Maximilian ay napahinga ako ng maluwag. Parang biglang nawala ang bigat na nararamdaman ko sa dibdib ko habang hindi ko na nakikita ang kanyang mga mata na parang sinusubukan akong tusukin ng tingin. Si Seraphina naman ay tumingin sa akin ng may pag aalala at ngumiti ng mahinahon. “You look so tense come on lets get you something to drink” sabi niya sa akin habang inalalayan ako na tumayo mula sa upuan “I know my brother can be very intimidating but he is not as bad as people think he is” Sumunod ako sa kanya patungong isang mesa kung saan maraming mga inumin at pagkain. Bumili siya ng dalawang baso ng juice at ibinigay sa akin ang isa. Nagsimula na kaming umupo sa isang tabi na mesa na hindi gaanong maraming tao. “Thank you Seraphina” sabi ko sa kanya habang ininom ko ang juice “I really appreciate you being so kind to me” “Of course you are family now right” sabi niya habang ngumingiti siya sa akin “And I can see that you are really ne
Kyshie Moonre POV Nakakaramdam ako ng kaba habang hinahawakan ko ang manggas ng putting damit na suot ko ngayon. Ang tela ay sobrang lambot at makinis pero parang bigat ng daigdig ang nararamdaman ko sa balikat ko ngayon. Hindi ko alam kung paano naging ganito ang sitwasyon ko ngayong araw na ito. Isang oras lang ang nakalipas nung tumawag si ate sa akin habang ako ay nagluluto pa ng ulam para sa aming tanghalian. “Sis please listen to me carefully” boses ni ate na kinakabahan ang narinig ko sa kabilang linya “I know this is crazy but I cant marry him okay? I love someone else and we are leaving right now to Cebu” Napahawak ako sa dibdib ko habang naririnig ang mga salitang iyon. Si ate Xylophia ang pangalan niya at siya ang pinakamamahal ko sa buong mundo. Noong mamatay ang mga magulang namin noong ako ay labing tatlong taong gulang pa lang siya ang naging magulang ko. Binigyan niya ako ng tirahan pinag aral ako at binigyan ako ng lahat ng kailangan ko. Wala akong maibibigay sa







