Chapter One: The Wedding

Kyshie Moonre POV

Nakakaramdam ako ng kaba habang hinahawakan ko ang manggas ng putting damit na suot ko ngayon. Ang tela ay sobrang lambot at makinis pero parang bigat ng daigdig ang nararamdaman ko sa balikat ko ngayon. Hindi ko alam kung paano naging ganito ang sitwasyon ko ngayong araw na ito. Isang oras lang ang nakalipas nung tumawag si ate sa akin habang ako ay nagluluto pa ng ulam para sa aming tanghalian.

“Sis please listen to me carefully” boses ni ate na kinakabahan ang narinig ko sa kabilang linya “I know this is crazy but I cant marry him okay? I love someone else and we are leaving right now to Cebu”

Napahawak ako sa dibdib ko habang naririnig ang mga salitang iyon. Si ate Xylophia ang pangalan niya at siya ang pinakamamahal ko sa buong mundo. Noong mamatay ang mga magulang namin noong ako ay labing tatlong taong gulang pa lang siya ang naging magulang ko. Binigyan niya ako ng tirahan pinag aral ako at binigyan ako ng lahat ng kailangan ko. Wala akong maibibigay sa kanya kundi ang pagmamahal at pasasalamat ko.

“Ate but the wedding is in two hours from now” sabi ko sa kanya habang ang mga luha ay unti unti nang tumutulo sa mukha ko “Mom and Dad arranged this marriage before they passed away you cant just run away like this”

“I know I know and I am so sorry” naririnig ko ang pag iyak niya sa kabilang linya “But I cant spend my whole life with a man I don’t even know. That man is a monster they say he kills people without even blinking his eyes. Sis you know how much I love you right? You are the only family I have left and I know you will understand”

“But ate what about you what will happen to you” tanong ko habang nagmamadali na akong pumapasok sa kwarto niya para tingnan kung may mga gamit na nawawala “Where are you right now are you safe”

“We are already on the bus and we will take a ferry to Cebu later. Don’t worry about me okay? My boyfriend Zorvain is taking care of me. Now listen to me carefully the only way to fix this mess is for you to take my place. No one has seen me with the groom anyway we never met in person. The wedding contract is under our family name not my personal name so you can take my place and marry him instead”

Hindi ako makapaniwala sa naririnig ko. Ate Xylophia ang gusto kong tulungan pero paano ko magagawa iyon kung ang kapalit ay ang sarili kong buhay. Alam ko kung sino ang lalaking ikakasal kay ate ngayon. Si Maximilian Vexthorpe ang pinuno ng pinakamalakas na sindikato sa buong bansa. Lahat ng tao ay natatakot sa kanya dahil sa kanyang kabutihan at kasamaan. Sabi sabi pa na siya ay napakagwapo pero napakalamig at mabangis na tao.

“Ate I cant do that I am just a simple girl I work at a small bookstore I don’t know anything about being a wife of a mafia boss” sabi ko sa kanya habang ang mga kamay ko ay nanginginig na “What if he finds out that I am not you what will he do to me”

“He wont find out I promise you. We look almost the same anyway same height same hair color and same eye color. Just wear the wedding gown and follow what the wedding planner says. After the wedding just act like me okay? I will find a way to fix this I promise you. Please sis do this for me I am begging you”

Bago pa ako makapagsalita muli ay binaba na ni ate ang tawag. Napahagulhol na ako ng iyak habang nakatayo sa gitna ng kwarto niya. Nakita ko ang mga litrato namin ni ate sa mesa at doon ko nakita kung gaano kami ka magkapareho. Pareho kaming may mahabang kulay abong buhok at matingkad na asul na mga mata. Pareho rin kami ng tangkad at hugis ng mukha. Kung hindi ka masyadong nakakakilala sa amin mahihirapan kang makilala kung sino ang sino.

Biglang kumatok ang pinto ng kwarto at pumasok ang wedding planner na si Madam Celestina. Siya ay isang matandang babae na laging suot ang putting damit at may mahabang kulay kayumangging buhok na nakatiklop sa likod ng kanyang ulo.

“Ms Xylophia the car is already waiting outside we need to go to the church now” sabi ni Madam Celestina habang ngumingiti siya sa akin “You look so beautiful today your parents would be so proud of you”

Hindi ako makapagsalita dahil sa damdamin na nararamdaman ko. Gusto kong sabihin sa kanya na hindi ako si Xylophia pero paano ko magagawa iyon kung alam kong mapapahamak si ate kung gawin ko iyon. Kaya naman tumango na lang ako sa kanya at hinayaan siyang tulungan akong magsuot ng wedding gown at magayos ng aking buhok at mukha.

Mga kalahating oras ang lumipas at naramdaman ko na lang na nasa loob na ako ng kotse patungong simbahan. Ang kotse ay napakalaki at komportable pero parang hindi ako makahinga sa loob nito. Bawat segundo ay parang taon na lumilipas habang papalapit kami sa simbahan. Nakikita ko na rin ang mga tao sa labas na nagtitipon tipon at naghihintay para sa kasal. Marami pang mga guwardiya na nakatayo sa bawat sulok ng simbahan na para bang nagbabantay sa isang mahalagang tao.

Pagkarating namin sa simbahan ay inalalayan ako ni Madam Celestina palabas ng kotse. Naramdaman ko ang mga tingin ng mga tao sa akin habang ako ay naglalakad patungong pasilyo ng simbahan. Ang simbahan ay napakalaki at maganda puno ng mga putting bulaklak at mga kandila na nagbibigay liwanag sa buong lugar. Pero hindi ako makapag appreciate ng kagandahan nito dahil sa takot at kaba na nararamdaman ko.

Habang naglalakad ako sa pasilyo ay unti unti kong nakikita ang lalaking nakatayo sa dulo nito. Hindi ako makapaniwala sa nakikita ko. Si Maximilian Vexthorpe ay mas gwapo pa sa mga larawan na nakita ko sa mga dyaryo at telebisyon. Mayroon siyang mapuputing balat matangos na ilong matibay na pangangatawan at mahabang kulay itim na buhok na nakasuot sa isang maayos na buhok style. Ang kanyang mga mata ay kulay pula na parang apoy at nakatingin sa akin ng walang emosyon. Parang isang estatwa lang siyang nakatayo doon na walang buhay pero may kakaibang kagandahan na nakakaakit.

Pagkarating ko sa dulo ng pasilyo ay inalalayan ako ng isang matandang lalaki na si Padre Francisco para tumayo tabi ni Maximilian. Hindi ako makatingin sa kanya dahil sa takot pero naramdaman ko ang matitinding tingin niya sa akin.

“You are late” boses niya na malamig at makapal ang boses ang narinig ko. Hindi ako makapagsalita kaya naman tumango na lang ako at yumuko ng kaunti bilang paghingi ng paumanhin.

“I don’t like people who are late especially on my wedding day” dagdag niya pa habang nakatingin pa rin sa akin “Remember that from now on you are my wife and you will follow my rules understand”

“Yes sir I understand” sabi ko sa kanya ng mahina habang ang mga kamay ko ay nanginginig pa rin.

Padre Francisco ay nagsimula na ng seremonya ng kasal. Lahat ng mga salita niya ay parang bula na lang sa aking tenga dahil hindi ako makapag concentrate sa naririnig ko. Ang lahat ay parang isang panaginip na hindi ko makalabas. Habang naririnig ko ang mga salita ng kasal ay biglang pumasok sa isip ko si ate Xylophia at ang kanyang mga salita sa akin. Sinabi niya na gagawin niya ang lahat para ayusin ang lahat pero paano kung hindi niya magawa iyon paano kung malaman ni Maximilian na ako ay hindi si Xylophia.

“Do you take this man to be your lawfully wedded husband to have and to hold from this day forward for better or for worse for richer or for poorer in sickness and in health to love and to cherish till death do you part” tanong ni Padre Francisco sa akin.

Hindi ako makapagsalita dahil sa damdamin na nararamdaman ko. Naramdaman ko ang pag init ng mukha ko habang naramdaman ko rin ang matitinding tingin ni Maximilian sa akin. Parang sinusubukan niya akong basahin sa isip at alam niya na may kakaiba sa sitwasyon.

“I do” sabi ko sa wakas habang ang mga luha ay unti unti nang tumutulo sa mukha ko.

“And do you take this woman to be your lawfully wedded wife to have and to hold from this day forward for better or for worse for richer or for poorer in sickness and in health to love and to cherish till death do you part” tanong naman ni Padre Francisco kay Maximilian.

“I do” sagot niya na walang emosyon habang nakatingin pa rin sa akin.

“You may now kiss the bride” sabi ni Padre Francisco.

Naramdaman ko ang kamay niya sa bewang ko habang hinalikan niya ako sa labi. Ang halik niya ay malamig at walang damdamin parang isang obligasyon na lang na kailangan niyang gawin. Hindi ako makagalaw habang ginagawa niya iyon dahil sa takot at kaba na nararamdaman ko. Pagkatapos ng halik ay tumayo na kami ng magkatabi at hinarap ang mga bisita na nasa simbahan.

“Ladies and gentlemen may I present to you Mr and Mrs Maximilian Vexthorpe” sabi ni Padre Francisco habang ang mga bisita ay nagsisimulang pumalakpak.

Habang nakatayo ako sa tabi ni Maximilian ay biglang naramdaman ko na ang buhay ko ay hindi na makakabalik pa sa dati. Mula ngayon ay ako na si Xylophia ang asawa ng pinakamalakas na mafia boss sa bansa. Hindi ko alam kung ano ang magiging kinabukasan ko pero alam kong kailangan kong gawin ito para sa ate kong si Xylophia na binigyan ako ng lahat ng kailangan ko sa buhay.

Pagkatapos ng seremonya ay inalalayan ako ni Maximilian palabas ng simbahan papunta sa kotse na magdadala sa amin sa reception. Ang kotse ay mas malaki pa sa naunang kotse na sinakyan ko at puno ng mga mamahaling gamit at kagamitan. Naramdaman ko ang pagiging tahimik ng loob ng kotse habang kami ay naglalakbay papunta sa lugar ng reception.

“So you are Xylophia” sabi ni Maximilian habang nakatingin siya sa bintana ng kotse “I have heard a lot about you from your parents before they passed away. They said you are a smart and kind girl who loves to read books and help other people”

“Yes sir that is me” sabi ko sa kanya ng mahina habang nakatingin ako sa aking mga kamay.

“Call me Maximilian or Max don’t call me sir” sabi niya habang tumingin na siya sa akin “From now on you are my wife and you will be living with me in my mansion. There are rules that you need to follow when you are there. First you are not allowed to leave the mansion without my permission. Second you are not allowed to talk to any man without my permission. Third you are not allowed to keep any secrets from me. Do you understand all of these rules”

“Yes Maximilian I understand” sabi ko sa kanya habang ang kaba ay bumabalik na naman sa akin.

“Good because if you break any of these rules there will be consequences and I assure you that you don’t want to know what those consequences are” sabi niya habang ngumisi ng kaunti. Ang ngisi niya ay parang ngisi ng isang hayop na nakakita ng biktima.

Habang naririnig ko ang mga salita niya ay biglang tumunog ang kanyang telepono. Kinuha niya ito mula sa kanyang bulsa at sinagot ang tawag. Naririnig ko ang boses ng isang lalaki sa kabilang linya na nagsasabi ng mga bagay na hindi ko maintindihan. Mga salitang tulad ng “target eliminated” at “delivery successful” at “meeting tomorrow night”.

“Okay I will be there in an hour make sure everything is ready” sabi ni Maximilian bago ibinaba ang telepono.

“I am sorry but I need to leave right after the reception” sabi niya sa akin habang nakatingin na naman siya sa bintana “I have some important business to take care of. You will be staying at the mansion with my sister she will take care of you while I am gone. Her name is Seraphina she is a nice girl I am sure you two will get along well”

“Okay Maximilian I understand” sabi ko sa kanya. Hindi ako makapagsalita ng marami dahil sa takot na baka magawa ko pa ang isang bagay na makakapagalit sa kanya.

Pagkarating namin sa lugar ng reception ay nakita ko na naman ang dami ng mga tao na naroroon. Lahat sila ay mga mayayamang tao at mga kilalang personalidad sa lipunan. Naramdaman ko ang mga tingin ng mga babae sa akin na parang naiinggit at mga tingin naman ng mga lalaki na parang interesado. Pero hindi ako makapag appreciate ng lahat ng ito dahil sa iniisip ko kung paano ako makakapag adjust sa bagong buhay ko.

Inalalayan ako ni Maximilian palabas ng kotse at pumasok sa lugar ng reception. Ang lugar ay napakalaki at maganda puno ng mga bulaklak at mga ilaw na napakaganda. Mayroon pang isang malaking entablado kung saan may mga musikero na nagtatugtog ng magagandang kanta.

“Welcome everyone to the wedding reception of Maximilian Vexthorpe and Xylophia” sabi ng emcee ng reception habang ang mga bisita ay nagsisimulang pumalakpak.

Pagkatapos noon ay inalalayan ako ni Maximilian na umupo sa isang malaking mesa na nasa harap ng entablado. Habang kami ay nakaupo ay dumating ang isang babae na may mahabang kulay pilang buhok at matingkad na berde na mga mata. Siya ay napakapayat at maganda at may ngiting napakabait sa mukha.

“Brother you are finally married I am so happy for you” sabi ng babae habang hinalikan niya si Maximilian sa pisngi “And you must be Xylophia welcome to our family I am Seraphina your sister in law”

“Thank you Seraphina its nice to meet you” sabi ko sa kanya ng mahina habang ngumingiti ako. Si Seraphina ay mukhang mabait na tao at sana ay maging maganda ang samahan namin.

“I will take care of her while you are gone brother” sabi ni Seraphina kay Maximilian “Don’t worry I will make sure she is comfortable and happy here”

“Thank you Seraphina I know I can trust you” sabi ni Maximilian habang tumitingin siya sa akin “I need to go now Xylophia take care of yourself and listen to what Seraphina says okay”

“Yes Maximilian I will” sabi ko sa kanya habang tumatango ako.

Pagkatapos noon ay tumayo na si Maximilian at umalis na ng lugar ng reception. Naramdaman ko ang lungkot at takot na nararamdaman habang nakikita ko siyang umaalis. Mula ngayon ay mag isa na ako sa isang mundo na hindi ko alam at hindi ko maintindihan. Pero alam kong kailangan kong maging matapang at malakas dahil ito na ang bagong buhay ko.