Chapter Three: His Caring Side

Kyshie Moonre POV

Alas dose na ng tanghali ng sumunod na araw pero parang hindi pa ako sanay sa dami ng espasyo sa mansion ni Maximilian. Kaninang umaga ay nagising ako ng maaga at nagpasya na maglibot libot sa loob ng bahay para makapag adjust ako ng maayos. Si Seraphina ay pumunta na sa labas para gawin ang kanyang mga gawain kaya naman mag isa ako ngayon sa loob ng mansion.

Naglakad ako papunta sa isang parte ng bahay na hindi ko pa napupuntahan dati. May malaking pasilyo na may mga larawan ng pamilya ni Maximilian mula noong sila ay bata pa. Nakita ko si Maximilian na maliit pa noon na nakangiti kasama si Seraphina at ang kanilang mga magulang. Ang ngiti niya ay napakabait at masaya hindi katulad ng mukha niya ngayon na palaging seryoso at walang emosyon.

Nagpatuloy ako sa paglalakad hanggang sa makarating ako sa isang mahabang hagdan na pumupunta sa ikalawang palapag ng mansion. Ang hagdan ay gawa sa kahoy na may mga kahoy na bakal na hawakan na napakaganda. Gusto kong pataasin pa para makita kung ano ang nasa itaas kaya naman sinimulan kong umakyat ng paunti unti.

Habang umaakyat ako ay biglang nadulas ako sa huling baitang ng hagdan. Naramdaman ko ang biglang pagbagsak ng aking katawan pababa at ang matinding sakit sa aking mga binti. Napasigaw ako ng sakit habang napahiga ako sa sahig ng hagdan. Sinubukan kong tumayo pero hindi ko magawa dahil sa sakit na nararamdaman ko sa aking kanang binti. Ang mga luha ay unti unti nang tumutulo sa mukha ko hindi lang dahil sa sakit kundi dahil na rin sa pagkakasama ko. Naramdaman ko na naman ang takot at kalungkutan na naramdaman ko noong una kong nakita si Maximilian.

“What happened here”

Boses ni Maximilian ang narinig ko mula sa ibaba ng hagdan. Hindi ako makatingin sa kanya dahil sa hiya at sakit pero naramdaman ko ang kanyang mga paa na papalapit sa akin. Nakita ko ang kanyang mga paa na nakasuot ng mamahaling sapatos na nasa harap ko na ngayon.

“Look at me” sabi niya sa akin ng mahinahon pero may tono ng pag aalala.

Hinila ko ang aking ulo pataas para makita siya. Ang buhok niya ay medyo magulo parang bagong gising lang siya o baka naman galing siya sa trabaho niya kagabi hanggang ngayon. Ang suot niya ay itim na polo na medyo bukas ang unang butones at itim na pantalon na may kaunting dumi sa ibaba. Masyado akong natigilan para makapagsalita dahil sa gulat na nakita ko siya ngayon.

“I asked you what happened” ulit niya pero ngayon ay mas malakas na ang boses niya. Kitang kita ko ang pagkainis at pag aalala sa mga mata niya.

“I was walking around and I wanted to see what is up there” sabi ko sa kanya ng mahina habang ang mga luha ay patuloy na tumutulo “I didn’t mean to slip I was being careful I swear”

“Careful my foot” sabi niya habang yumuko siya para lapitan ako “You could have broken something what were you thinking walking around this big mansion all by yourself”

Bago pa ako makapagsalita ay inayos niya na ang kanyang mga braso at inangat ako mula sa sahig. Binuhat niya ako ng piggy back style habang ang isang kamay niya ay hawak sa aking mga binti at ang isa naman ay hawak sa aking mga kamay na nakapulupot sa kanyang leeg. Naramdaman ko ang init ng kanyang katawan at ang bango ng kanyang pabango na parang mga bunga at kahoy. Hindi ako makagalaw habang siya ay naglalakad papunta sa isang kwarto.

“Where are we going” tanong ko sa kanya ng mahina.

“To my room it has a better first aid kit and more space than your room” sabi niya habang patuloy pa rin siyang naglalakad. Hindi ako makapagsalita pa dahil sa damdaming nararamdaman ko ngayon. Ang lalaking akala ko ay isang masamang tao ay ngayon ay nag aalala sa akin at binuhat ako para dalhin sa kanyang kwarto.

Pagkarating namin sa kanyang kwarto ay binuhat niya ako pababa at inihiga ako sa kanyang malaking kama. Ang kwarto niya ay mas malaki pa sa kwarto ko na puno ng mga mamahaling gamit at kagamitan. May malaking kama na may itim na kumot at unan may malaking telebisyon na nakasabit sa dingding at may sariling kusina at banyo na mas malaki pa sa aking kwarto dati.

“Stay here I will get the first aid kit” sabi niya sa akin bago siya umalis palabas ng kwarto.

Naiwan ako mag isa sa kanyang kama habang naramdaman ko ang tibok ng puso ko na parang lalabas na ito sa dibdib ko. Hindi ako makapaniwala na ako ay nasa kwarto ni Maximilian at nakahiga ako sa kanyang kama. Ang mga unang alaala ko sa kanya ay mga alaala ng takot at pangamba pero ngayon ay parang nagbabago na ang lahat.

Bumalik na siya sandali lang pagkatapos at may dalang malaking kahon na puno ng mga gamot at kagamitan para sa first aid. Inilapag niya ito sa tabi ng kama at yumuko siya para makalapit sa akin.

“Lift your dress up a little so I can see your leg” sabi niya sa akin ng mahinahon.

Tumango ako sa kanya at dahan dahang inangat ang aking damit hanggang sa makita niya ang aking kanang binti. Nakita ko ang pagkunot ng kanyang noo habang nakatingin siya sa aking binti na namamaga na at may maliit na pasa.

“Does this hurt” tanong niya habang dahan dahang hinawakan niya ang aking binti.

“Yes a little bit” sabi ko sa kanya habang napapikit ako dahil sa sakit.

“Im sorry but I need to check if you have any broken bones” sabi niya habang dahan dahang minumasahe niya ang aking binti mula paa hanggang tuhod.

Hindi ako makapaniwala sa nararamdaman ko ngayon. Ang kamay ni Maximilian ay malamig pero parang may init na nakakapagpagaan ng sakit na nararamdaman ko. Habang minumasahe niya ang aking binti ay naramdaman ko na lang na unti unti nang nawawala ang sakit. Kitang kita ko rin ang pagiging seryoso niya sa ginagawa niya parang isang doktor na nag aalaga sa kanyang pasyente.

“Good there are no broken bones just a bad sprain and some bruises” sabi niya pagkatapos niyang suriin ang aking binti “I need to put some ice on it first to reduce the swelling then I will put some medicine and a bandage”

Umalis siya ulit sandali at bumalik na may dalang mangkok na puno ng yelo na nakabalot sa isang tuwalya. Inilagay niya ito sa aking namamagang bahagi ng binti habang hawak niya ito para hindi masyadong lamig ang maramdaman ko.

“How did you learn how to do this” tanong ko sa kanya habang nakatingin ako sa kanyang mukha.

“When Seraphina was young she loved to run around and play she would always get hurt” sabi niya habang tumitingin siya sa aking binti “Our parents were always busy so I had to learn how to take care of her injuries. I learned everything from the family doctor”

“You really love your sister don’t you” sabi ko sa kanya habang napangiti ako ng kaunti.

“She is the only family I have left” sabi niya habang tumingin na siya sa akin “Just like how your sister is the only family you have left right”

Nagulat ako sa narinig ko. Paano niya nalaman iyon hindi naman ako nagsabi sa kanya ng tungkol kay ate Xylophia. Tumingin ako sa kanya ng gulat habang naramdaman ko ang kaba na baka alam na niya ang totoo.

“Seraphina told me a little bit about your situation” sabi niya habang inalis na niya ang mangkok ng yelo sa aking binti, hindi na ako magtataka kung kay Seraphina niya nalaman ang daldal nun kagabi pa.

“She said you are a good person who is just trying to help her sister”

“Im sorry I didn’t mean to lie to you” sabi ko sa kanya habang ang mga luha ay muling tumutulo sa mukha ko “I know I should have told you the truth but I was so scared I didn’t know what you would do to me or to my sister”

“I know why you did it” sabi niya habang hinawakan niya ang aking kamay “Your sister left because she was scared of me right? Everyone is scared of me I know that”

“Its not that I just think she was scared of marrying someone she doesn’t know” sabi ko sa kanya habang tumitingin ako sa kanyang mga mata “But after what you did for me today I know you are not a bad person you just have a lot of responsibilities on your shoulders”

Nakita ko ang pagbabago ng ekspresyon sa kanyang mukha habang naririnig niya ang mga salitang iyon. Parang unti unti nang nawawala ang pagiging seryoso niya at napalitan ito ng isang ekspresyon na hindi ko maipaliwanag.

“Thank you” sabi niya sa akin ng mahina “You are the first person who said that to me in a very long time”

Pagkatapos noon ay kumuha siya ng isang bote ng gamot at inilapat niya ito sa aking binti. Ang gamot ay malamig at parang nakakapagpagaan ng sakit na nararamdaman ko. Pagkatapos niyang ilagay ang gamot ay kumuha siya ng isang panyo at binuhat niya ang aking binti para itali ito ng maayos.

“You need to rest your leg for at least three days no walking around too much okay” sabi niya habang tinatapos na niya ang pagbibinta ng aking binti “I will tell the maids to bring your meals to your room and Seraphina will come to check on you from time to time”

“Thank you Maximilian” sabi ko sa kanya habang hawak ko ang kanyang kamay “For everything you did for me today I really appreciate it”

“You are my wife now its my job to take care of you” sabi niya habang tumingin siya sa akin ng diretso “And from now on you don’t have to pretend to be your sister anymore. Just be yourself okay? That is all I ask of you”

Hindi ako makapagsalita dahil sa damdaming nararamdaman ko ngayon. Ang lalaking akala ko ay isang masamang tao ay ngayon ay naging isa sa mga taong pinakamamahal ko na sa mundo. Naramdaman ko na ang takot na nararamdaman ko sa kanya ay unti unti nang napalitan ng ibang damdamin na hindi ko pa maipaliwanag.

“I will stay here with you until you fall asleep” sabi niya habang umupo siya sa tabi ng kama “I don’t want you to move around too much and make your injury worse”

Tumango ako sa kanya at hinayaan akong makahiga ng maayos sa kanyang kama. Habang nakahiga ako ay naramdaman ko ang pagiging tahimik ng kwarto at ang init ng kanyang presensya sa tabi ko.