Novels by หินใต้น้ำ

“เนี้ยนะเหรอคริสตัลบลู โรงแรมห้าดาวใช่ไหม” รักจังเดินเข้ามาส่องกระจกใหญ่ด้านหน้าก่อนมองนิวตันเดินไปลู่วิ่งไฟฟ้าแล้วเปิดเครื่องก้าวขึ้นออกกำลังกายทันทีหลังจากวอร์มร่างกายแล้ว“ยิ่งกว่าห้าดาวเชื่อนิวเถอะหลุยเทียนเปาอยู่ที่นี่แน่ ว่าแต่เจ๊จะหาหลุยเทียนเปาไปทำไม จะขอลายเซ็นเหรอ” คำถามของนิวตันพารักจังยิ้มเจ้าเล่ห์เดินไปที่ลู่วิ่งของเขา“มีภารกิจพิชิตเงินต้องทำ”“ภารกิจอะไร” นิวตันมองฉงนเร่งเครื่องให้เร็วขึ้น“ขโมยกางเกงใน”“ฮะ!” นิวตันกดหยุดเครื่องทันทีขมวดคิ้วมองหน้ารักจังที่ยกนิ้วจุ๊ปากมองซ้ายมองขวาเมื่อมีคนอื่นอยู่ในฟิตเนสด้วย“ตกใจขนาดนั้นเลย”“มานี่เลยเจ๊” นิวตันลงจากลู่วิ่งไฟฟ้าจูงมือรักจังออกมานั่งคุยที่โซฟาอย่างเป็นงานเป็นการทำหญิงสาวหัวเราะชอบใจกับท่าทีของลูกน้องตนเอง“เจ๊คิดอะไรอยู่ กางเกงในเนี้ยนะ”“เออก็กางเกงในนี้ละ ราคาหลักแสนเลยนะ ถ้าได้มาพยุงบริษัทได้อีกไกลเลย คิดดูนิวถ้าทำสำเร็จจะเป็นยังไง”“แสดงว่าที่ข่าวออกมาก็เป็นจริงสินะที่พวกโรคจิตซาแซงชิงกางเกงในของหลุยเทียนเปา แต่คนระดับนั้นใช่ว่าจะไม่ระวังตัว ไม่งั้นโดนสอยไปนานแล้ว”“ไม่ยากหรอกแค่รู้ว่าเขาพักที่ไหนแล้วแอบเข้าไปขโม

รักจังเดินไปลากเก้าอี้มานั่งข้างโชกุนที่เปิดแผนผังลงเวลาตารางงานของลูกค้าอย่างตั้งใจก่อนมองนาฬิกาที่ตั้งอยู่บนโต๊ะ“นายจะไปไหนนิว” โชกุนหันมองนิวตันที่ยืนกดน้ำจากฝาตู้เย็นใส่ขวดน้ำสเตนเลส“ออกกำลังกายเจ๊ไปเปล่า” นิวตันตอบพร้อมหันมาชวนรักจังที่นั่งพิงเก้าอี้มองผังงานแต่สมาธิไม่ได้จดจ่อกับสิ่งที่มองอยู่แม้แต่นิด “เจ๊!”“ฮะ! แหกปากทำไมตกใจขวัญหายรายได้หดว่าไง เป็นนงเป็นหนุ่มเรียกเสียงดัง” รักจังสะดุ้งเรียกสติตนเองกลับมามองหน้านิวตันที่เดินเข้ามายืนข้างๆ อย่างแปลกใจเช่นเดียวกับโชกุน“หมู่นี้ไม่ค่อยมีสมาธิเลย มีอะไรบอกได้นะ” โชกุนมองสีหน้าเหลอหลาของรักจังอย่างห่วงใย“ปะเจ๊เดี๋ยวพาไปผ่อนคลาย” นิวตันคว้าแขนรักจังดึงตัวเธอยืนขึ้น“นายไม่ทำงานหรือไง” โชกุนเงยหน้ามองเพื่อนร่วมงานทันที“เมื่อคืนโต้รุ่งแล้วไง วันนี้นายมีประชุมกับทีมไม่ใช่เหรอ ยกออฟฟิศให้เลยไปกันเจ๊ ไปเปลี่ยนชุด” นิวตันควงแขนรักจังอย่างคลอเคลียยิ้มแย้มพาเดินขึ้นไปชั้นบน โชกุนส่ายหน้าไปมาก่อนหันมาสนใจหน้าจอคอมต่อ“ไปออกกำลังกายที่ไหน” รักจังเดินตีคู่ขึ้นบันไดกับนิวตัน“คริสตัลบลู” นิวตันตอบสั้นๆ พร้อมฉีกยิ้มเดินผ่านห้องตัวเองก่อนชะ

“เชื่อหัวไอ้เรืองสิ ไปนะ” รักจังยกมือโบกลาแล้วเดินออกจากห้องผู้ป่วยไป เมเม่หันมามองหน้ากันตาอย่างสงสัย“ใครคือไอ้เรืองวะ”“มันก็พูดไปอย่างนั้นแหละ ฉันไปหาเบาะแสบ้างดีกว่าอาจได้สกู๊ปเด็ด สามโรงแรมใช่ไหม ไปก่อนนะ” กันตาบอกจบวิ่งแจ้นออกไปอีกคน ทำเมเม่มองตามยกมือเกาหัวก่อนหันมาเท้าเอวจ้องหน้าน้องสาวที่ค่อยๆ ลดตัวนอนบนเตียงช้าๆ ไหลไปกับผ้าห่มที่เลื่อนปิดกายคลุมโปงแต่มีมือมารั้งไว้“แกบอกว่าแกเป็นแฟนคลับสุดติ่งแค่ติ่งไม่ใช่ซาแซงแต่รู้เยอะอย่างกับเป็นซะเอง”“แหม พี่เม่ก็ รู้ไว้มีชัยไปกว่าครึ่งจะได้ปกป้องศิลปินที่เรารักไง”“แล้วแกบอกไอ้รักไปเนี้ยนะ เท่ากับปลอมเป็นซาแซงเลยนะ เกิดอะไรขึ้นมาจะทำยังไงอยากได้อีกสักแผลไหมฮะ” เมเม่ยกมือง้างขึ้นเหนือหัวจ้องเขม็งน้องสาว“อ่า พี่เม่โหดร้าย พี่รักจังดูมุ่งมั่นเพื่อบริษัทขนาดนั้นถ้าทำสำเร็จมันก็ดีไม่ใช่หรอพี่เม่ พี่รักจังหญิงแกร่งใครจะทำอะไรได้ ไม่แน่นะถ้าพี่รักจังเข้าถึงตัวเปาเปาได้กลายเป็นแฟนกันขึ้นมาจริงๆ หูย ตื่นเต้นแทนเลยอะ”“เพ้อเจ้อโดนจับขังก่อนนะสิ เล่นบ้าอะไรกันไม่เข้าเรื่อง” เมเม่เขกหัวเมจิก่อนเดินไปดูน้ำเกลือแล้วเดินหัวฟัดหัวเหวี่ยงออกไปพร้อมป

“บอกไปสิยัยตัวแสบว่าไปติ่งนักร้องจนโดนเหยียบ” เมเม่เดินถือผ้ามาล้างในอ่างเล็กหัวเราะเยาะน้องสาวก่อนเดินถืออ่างไปเททิ้งในห้องน้ำ กันตาเดินมายืนอีกฝั่งตรงข้ามกับรักจังที่เลิกคิ้วมองเมจิฉีกยิ้มแหยๆ“วงริเวอร์ละสิ”“ใช่พี่กันตา ก็ไปแย่งซื้อบัตรคอนแต่ดันสะดุดขาตัวเองตอนวิ่งเข้าไปต่อแถว ที่นี่ล้มไงเลยโดนแฟนคลับริเวอร์นับพันเหยียบเลยเดี้ยงแบบนี้ อุตส่าห์วิ่งออกคนแรกตอนสายกั้นเปิดดันพลาดซะได้เลยต้องไปชิงบัตรในเว็บแทน แต่มีบัตรก็เท่านั้นไม่ได้ไปอยู่ดี” เมจิหน้างอคอตก“วงอะไร” รักจังทำหน้าเหลอหลางุนงง “ไม่รู้จัก”“ออกจะดังพี่รักจัง หล่อทุกคนเลยโดยเฉพาะเปาเปา” เมจิยิ้มระรื่นต่างจากเมื่อกี้ลิบลับกุมมือเพ้อ“นักร้องวงที่กำลังดังทั่วเอเชียตอนนี้ไง มีทัวร์คอนรอบโลก คนที่เด่นหน่อยคือหลุยเทียนเปา เปาเปาที่เมจิบอกนั่นแหละ เล่นละครโกยใจอินมาก บก.ให้ฉันตามข่าวอยู่แต่ประชิดตัวไม่ถึงจริงๆ เข้ายากมาก การได้ข่าวของริเวอร์เป็นอะไรที่สุดติ่งมากแก” กันตาบรรยายขยายความกระจ่างให้เพื่อนสาวที่ไม่ค่อยรับรู้เรื่องภายนอก“แล้วเรื่องที่บอกกางเกงในหกหลักจริงเปล่าวะ” เมเม่เดินออกมาพร้อมรอยยิ้มขบขันทำรักจังเอียงหน้ามองงงห

บทสัมภาษณ์นิตยสารชื่อดังฉบับสมบูรณ์คำถาม ทำไมถึงชื่อวงว่าริเวอร์จุนฮยอก : ริเวอร์แปลว่าแม่น้ำ การที่จะทำให้แม่น้ำมาจรดด้วยกันได้ไม่ยากและไม่ง่ายขึ้นอยู่กับว่าจะปิดกั้นหรือจะปล่อยให้ไหลมาจรดกันหลุยเทียนเปา : ….หวังโอชุน : ….ลีโอ : ค่ายว่าไงว่าตามค่ายเลยครับยกทัพ : ทางค่ายคงคิดว่าผมไหลลื่นเหมือนน้ำมั้งครับ ฮ่า ฮาอี้เหยียน : พี่ๆ ว่ายังไงว่าตามพี่เลยครับคำถาม สเปคผู้หญิงของแต่ละคนเป็นแบบไหนจุนฮยอก : ไม่มีสเปคครับขอแค่เข้าใจซึ่งกันและกันก็พอหลุยเทียนเปา : ไม่คิดเรื่องนั้นครับหวังโอชุน : ….ลีโอ : หัวใจผมให้แฟนคลับไปหมดแล้วยกทัพ : ตัวเล็กกว่าผมนะ ผมชอบผู้หญิงผมยาว เรียบร้อยหน่อย ผมว่าเป็นเสน่ห์ดึงดูดดีอี้เหยียน : ขอเป็นผู้หญิงตลกดีกว่าอยู่ด้วยจะได้ไม่เครียด เอาใจใส่ด้วยก็ดีนะคำถาม คิดยังไงกับงานคอนเสิร์ตครั้งนี้จุนฮยอก : แฟนคลับน่ารักมากครับหลุยเทียนเปา : ดีครับหวังโอชุน : แฟนๆ เยอะมากครับลีโอ : อยากจะจัดมีตติ้งสักสิบรอบยกทัพ : ดีใจครับ ขอบคุณทุกคนที่ติดตามผลงานพวกเราอี้เหยียน : ตื่นเต้นมากครับคำถาม สุดท้ายมีอะไรจะฝากถึงแฟนคลับจุนฮยอก : ขอบคุณสำหรับกำลังใจและการติดตาม