ลวงรักร้ายนายเพลย์บอย

ลวงรักร้ายนายเพลย์บอย

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-08-16
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
67Bab
2.6KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

"เพลง ฮึก ฮึกเพลง" น้ำเสียงสะอื้นด้วยความเจ็บปวดเมื่อเห็นคนที่ตัวเองรักอยู่ในสภาพนี้ "พะ พี่ไทม์เหรอคะ" มือบางลูบไปที่ใบหน้าของชายหนุ่มอย่างสะเปะสะปะ "พี่เองครับ ฮือออ เพลงพี่ขอโทษพี่ขอโทษพี่มันเหี้ยพี่มันเลวเพลงให้อภัยพี่ได้มั้ย" เขาจับมือคนรักแล้วนำมาแนบแก้มที่เต็มไปด้วยคราบน้ำตา "พี่รู้ได้ยังไงว่าเพลงอยู่ที่นี่" "พี่รู้ได้ยังไงไม่สำคัญ แต่พี่จะพาเพลงไปรักษาต่างประเทศที่นั่นหมอเก่งมากเพลงต้องหาย"

Lihat lebih banyak

Bab 1

เด็กหญิงเพลงรัก

"แม่ขาแม่พาหนูมาที่นี่ทำไมเหรอคะ" เด็กหญิงเพลงรักในวัยห้าขวบถามกานดาผู้เป็นแม่ด้วยความสงสัยเมื่อแม่พานั่งรถแท็กซี่มายังบ้านหลังใหญ่โตหลังหนึ่งซึ่งใหญ่กว่าบ้านเช่าที่เด็กหญิงอยู่กับแม่หลายสิบเท่า

"บ้านของพ่อแกยังไงล่ะเพลง"

"พ่อเหรอคะ เพลงมีพ่อด้วยเหรอคะแม่" เด็กหญิงตัวน้อยถามด้วยความดีใจและสงสัยเพราะตั้งแต่จำความได้เด็กหญิงไม่เคยรู้เลยว่าพ่อเป็นใครหรือชื่ออะไรเด็กหญิงไม่กล้าถามแม่เพราะเคยจำได้ว่าเมื่อนานมาแล้วเด็กหญิงเคยถามคำถามนี้แล้วโดนแม่ดุหลังจากนั้นเป็นต้นมาเด็กหญิงก็ไม่กล้าถามคำถามนี้อีกเลยจนกระทั่งวันนี้

"ถ้าแกไม่มีพ่อแล้วแกจะเกิดมาได้ยังไงหรือคิดว่าฉันเด็กแกมาจากถังขยะห๊ะ" พอแม่ตะคอกใส่เด็กหญิงก็รีบส่ายหน้าแล้วรีบก้มหน้าเพราะกลัวว่าแม่จะโกรธหนักกว่าเดิม บ่อยครั้งที่เด็กหญิงถามอะไรแล้วไม่เข้าหูแม่เด็กหญิงก็มักจะโดนแม่ดุด่าหรือถ้าแม่อารมณ์ไม่ดีเด็กหญิงก็จะโดนตีด้วยไม้แขวนเสื้อ เด็กหญิงแอบเงยหน้าขึ้นดูเพราะเห็นว่าแม่เงียบไปนานพอเงยหน้าขึ้นก็เห็นว่าแม่กำลังกดกริ่งที่ประตูอย่างรัวๆด้วยใบหน้าบึ้งตึงไม่พอใจ

"มาหาใครคะคุณ" สักพักก็มีหญิงวัยกลางคนเปิดประตูรั้วแล้วถาม

"มาหาคุณก้องภพ"

"คุณมีธุระอะไรกับท่านคะได้นัดไว้ไหม"

"ธุระอ่ะมีแต่ไม่ได้นัด"

"ถ้าอย่างนั้นคงให้เข้าพบไม่ได้หรอกนะคะเพราะวันนี้ในบ้านกำลังจัดงานวันเกิดให้ลูกสาวคนเดียวของท่าน"

"เหอะลูกสาวคนเดียวอย่างนั้นเหรอ" จู่ๆแม่ของเด็กหญิงก็ผลักหญิงวัยกลางคนจนเซเกือบล้มจากนั้นแม่ก็จูงมือเด็กหญิงแล้วพาเข้าไปข้างในโดยมีหญิงวัยกลางคนตะโกนร้องบอกไม่ให้เข้าไปแต่แม่ของเด็กหญิงก็หาได้สนใจไม่

"คุณ คุณเข้าไปไม่ได้นะ!!!"

"ฉันจะเข้าแกไม่มีสิทธิ์มาห้ามเพราะฉันก็เป็นเมียของคุณก้องภพเหมือนกันส่วนนี่ก็คือลูกสาวของเขา"

"คุณพูดอะไรของคุณคุณอย่ามาพูดอะไรมั่วๆแบบนี้นะคุณก้องภพท่านรักภรรยาของท่านมากแล้วท่านก็รักลูกของท่านทั้งสองคนมากด้วยไม่มีทางจะไปมีเมียมีลูกกับผู้หญิงคนอื่นหรอก"

"แกจะเชื่อหรือไม่เชื่อก็เรื่องของแกแต่ฉันมีหลักฐานว่าเด็กคนนี้เป็นลูกของคุณก้องภพ"

เด็กหญิงกึ่งเดินกึ่งวิ่งเพราะแรงจูงของแม่จนกระทั่งเข้ามาถึงในตัวบ้านที่ตอนนี้มีการจัดงานวันเกิดอยู่คนมากมายที่มาในงานส่วนใหญ่จะเป็นเด็กผู้หญิงเพราะว่างานนี้จัดขึ้นเนื่องในวันคล้ายวันเกิดอายุครบเจ็บขวบของเด็กหญิงแพรวพิไลลูกสาวของคุณก้องภพซึ่งเขามีลูกชายอีกคนอายุสิบขวบชื่อว่าพีรวัสหรือพีท

เด็กหญิงเพลงรักแอบมองเค้กก้อนโตสีฟ้าที่มีตุ๊กตาเจ้าหญิงแสนสวยผมยาวตั้งอยู่ด้านบนสุดของเค้กเด็กหญิงเคยฝันว่าอยากมีงานวันเกิดแบบนี้บ้างแต่ก็ไม่เคยมีเพราะแม่ไม่เคยจัดงานวันเกิดให้เลยสักครั้งอย่าว่าแต่จัดงานวันเกิดเลยเวลาที่แม่อยู่ด้วยยังไม่ค่อยมีทุกๆคืนเด็กหญิงต้องนอนคนเดียวเพราะแม่ทำงานเป็นนักร้องที่ผับทำให้กลางคืนเด็กหญิงต้องนอนคนเดียวภายในห้องเช่าเพียงลำพังทุกคืนแต่เด็กหญิงก็ชินแล้ว ชีวิตของเด็กหญิงมีแม่แค่คนเดียวไม่มีญาติพี่น้องที่ไหนถึงแม่จะชอบดุแต่เด็กหญิงก็รักแม่มากเพราะทั้งชีวิตเด็กหญิงก็มีแค่แม่เท่านั้น

และขณะที่ทุกคนในงานกำลังมีความสุขกันอยู่แม่ก็พาเด็กหญิงเดินเข้ามาด้านในแล้วเดินตรงไปยังกลุ่มคนที่ยืนอยู่

"สวัสดีค่ะคุณภพ"

"กานดา!!!!" 

"ใช่ค่ะกานดาเองทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะคะตกใจเหรอที่เจอกานดา"

"คุณมาได้ยังไงใครให้เข้ามา" 

"แล้วทำไมกานดาจะเข้ามาไม่ได้ล่ะคะในเมื่อบ้านหลังนี้ก็เป็นบ้านผัวของกานดาเหมือนกันหรือคุณจะปฏิเสธ"

"เธอพูดอะไรของเธอใครคือผัวของเธอกันห๊ะ"

"สวัสดีค่ะคุณรัมภาดิฉันชื่อกานดานะคะเป็นเมียอีกคนของคุณก้องภพส่วนนี่ลูกสาวของฉันกับคุณห้องภพค่ะแกอายุได้ห้าขวบแล้ว เพลงรักจ๊ะไปหาคุณพ่อสิลูกผู้ชายคนนี้คือพ่อของลูก" กานดาผลักลูกสาวให้เข้าไปหาคนเป็นพ่อแต่ดูเหมือนคนเป็นพ่อจะไม่ยอมรับเพราะเขาไม่ได้มีท่าทีดีใจเลยสักนิดไม่กอดไม่แตะต้องซ้ำยังมองเด็กหญิงตัวน้อยด้วยสายตาว่างเปล่า

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
67 Bab
เด็กหญิงเพลงรัก
"แม่ขาแม่พาหนูมาที่นี่ทำไมเหรอคะ" เด็กหญิงเพลงรักในวัยห้าขวบถามกานดาผู้เป็นแม่ด้วยความสงสัยเมื่อแม่พานั่งรถแท็กซี่มายังบ้านหลังใหญ่โตหลังหนึ่งซึ่งใหญ่กว่าบ้านเช่าที่เด็กหญิงอยู่กับแม่หลายสิบเท่า"บ้านของพ่อแกยังไงล่ะเพลง""พ่อเหรอคะ เพลงมีพ่อด้วยเหรอคะแม่" เด็กหญิงตัวน้อยถามด้วยความดีใจและสงสัยเพราะตั้งแต่จำความได้เด็กหญิงไม่เคยรู้เลยว่าพ่อเป็นใครหรือชื่ออะไรเด็กหญิงไม่กล้าถามแม่เพราะเคยจำได้ว่าเมื่อนานมาแล้วเด็กหญิงเคยถามคำถามนี้แล้วโดนแม่ดุหลังจากนั้นเป็นต้นมาเด็กหญิงก็ไม่กล้าถามคำถามนี้อีกเลยจนกระทั่งวันนี้"ถ้าแกไม่มีพ่อแล้วแกจะเกิดมาได้ยังไงหรือคิดว่าฉันเด็กแกมาจากถังขยะห๊ะ" พอแม่ตะคอกใส่เด็กหญิงก็รีบส่ายหน้าแล้วรีบก้มหน้าเพราะกลัวว่าแม่จะโกรธหนักกว่าเดิม บ่อยครั้งที่เด็กหญิงถามอะไรแล้วไม่เข้าหูแม่เด็กหญิงก็มักจะโดนแม่ดุด่าหรือถ้าแม่อารมณ์ไม่ดีเด็กหญิงก็จะโดนตีด้วยไม้แขวนเสื้อ เด็กหญิงแอบเงยหน้าขึ้นดูเพราะเห็นว่าแม่เงียบไปนานพอเงยหน้าขึ้นก็เห็นว่าแม่กำลังกดกริ่งที่ประตูอย่างรัวๆด้วยใบหน้าบึ้งตึงไม่พอใจ"มาหาใครคะคุณ" สักพักก็มีหญิงวัยกลางคนเปิดประตูรั้วแล้วถาม"มาหาคุณก้องภพ""คุ
Baca selengkapnya
ข่มขู่
"ทำไมไม่กอดลูกสาวคนเล็กของคุณสักหน่อยล่ะคะคุณภพกานดาอุตส่าห์พาลูกมาเจอคุณ""ไม่จริงแกโกหกคุณก้องภพจะไปมีอะไรกับแกได้ยังไงแล้วไหนจะนังเด็กนี่อีกเป็นลูกใครก็ไม่รู้แล้วมาอ้างว่าเป็นลูกของสามีฉัน""ฉันนึกอยู่แล้วล่ะค่ะว่าคงไม่มีใครเชื่อเพราะแบบนี้ฉันถึงได้เตรียมหลักฐานทุกอย่างมาด้วยนี่ค่ะอ่านดูซะแล้วจะรู้ว่าที่ฉันพูดมามันคือเรื่องจริงเด็กคนนี้คือลูกสาวของฉันกับคุณภพ ไม่ต้องถามนะคะว่าไปทำอีท่าไหนถึงได้มีลูกด้วยกัน5555" เด็กหญิงมองแม่อย่างไม่เข้าใจว่าทำไมแม่ต้องหัวเราะด้วย"กานดาผมขอร้องคุณกลับไปก่อนได้ไหมเดี๋ยวผมจะไปหา" ก้องภพขอร้องคนตรงหน้าแต่ดูเหมือนว่ากานดาจะไม่ยอมกลับง่ายๆเพราะรู้ดีว่าพ่อของลูกไม่มีทางไปหาเพราะถ้าเขาไปหาเขารับผิดชอบเธอก็คงไม่บากหน้ามาที่นี่"คุณก้องภพคุณพูดแบบนี้หมายความว่าคุณกับผู้หญิงคนนี้มีอะไรกันจริงๆใช่ไหมบอกความจริงฉันมานะ""เงียบก่อนได้ไหมรัมภาเรื่องนี้ผมจะเคลียร์เองคุณไปดูลูกๆเถอะ" ก้องภพบอกรัมภาภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายให้ไปดูลูกทั้งสองคนเพราะตอนนี้เด็กทั้งสองกำลังยืนมองอยู่โดยเฉพาะเจ้าของวันเกิดอย่างแพรวพิไลที่ตอนนี้เริ่มแสดงความโกรธและไม่พอใจอย่างออกนอกหน้าเพ
Baca selengkapnya
แค่คนอาศัย
"สวัสดีค่ะคุณแม่" กานดายกมือไหว้แม่ของก้องภพ"ฉันไม่ใช่แม่ของแก แกพานังเด็กนี่กลับไปซะก่อนที่ฉันจะเรียกรปภให้มาลากพวกแกสองแม่ลูกออกไป ใครก็ได้เรียกรปภให้เข้ามาแล้วจับนังสองคนแม่ลูกนี่ออกไป!!!" หญิงชราตะโกนให้คนเรียกรปภเข้ามาในงานแต่ถูกลูกชายเพียงคนเดียวห้ามไว้"แม่ครับอย่า" ก้องภพปรามแม่ตนเองเพราะเกรงว่าจะเป็นเรื่องใหญ่ถ้ากานดาทำอย่างที่พูดจริงๆ อนาคตข้าราชการของเขาอาจจะไปไม่ถึงฝัน"ทำไมหรือว่าแกกลัวมันห๊ะตาภพ!!!""คุณแม่ก็รู้ว่าช่วงนี้ผมกำลังจะได้เลื่อนขั้นผมไม่อยากให้เรื่องนี้มาทำให้ผมเสื่อมเสียชื่อเสียงเพราะมันอาจจะทำให้ผมหลุดจากตำแหน่งแม่ก็รู้ว่าผมหวังกับตำแหน่งนี้มากแค่ไหน""หมายความว่าแกจะยอมทำตามที่นังผู้หญฺิงหน้าด้านคนนี้ขออย่างงั้นเหรอห๊ะตาภพ!!!""ก็คงต้องเป็นแบบนั้นไปก่อนครับคุณแม่" ก้องภพพูดกับแม่ตนด้วยน้ำเสียงเบาลงเพราะเกรงว่าคนในงานจะได้ยินอะไรไปมากกว่านี้"แกจะเอายังไงก็เรื่องของแกก็แล้วกันฉันจะไม่ยุ่งแต่มีข้อแม้ว่าแกจะให้นังเด็กนี่มาเทียบเสมอหลานแพรวหลานพีทไม่ได้เป็นอันขาดเพราะฉันไม่ยอมหลานฉันมีเพียงสองคนเท่านั้นคือแพรวพิไลกับพีรวัสส่วนคนอื่นฉันไม่นับญาติ".............
Baca selengkapnya
พี่ชาย
เพลงรัก....วันนี้เป็นวันที่ฉันเรียนจบมอหกและฉันก็ได้ประกาศนียบัตรนักเรียนดีเด่นที่มีผลการเรียนดีซึ่งได้ทุกปีและแต่ละปีก็ไม่เคยมีใครมาร่วมแสดงความยินดีกับฉันเลยสักคนเดียวแม้กระทั่งปีนี้ก็ไม่มีซึ่งฉันก็ชินแล้วหลังจากรับใบประกาศฉันก็มานั่งคิดอะไรคนเดียวอยู่ตรงม้านั่งหินอ่อนหลังโรงเรียน ฉันกำลังคิดว่าจะทำยังไงต่อไปดีกับชีวิตของฉันตอนนี้ ฉันอยากเรียนต่อมหาลัยแต่ก็ไม่กล้าบอกคนที่บ้านซึ่งตอนนี้ก็เหลือแค่คุณย่าเพียงคนเดียวที่เป็นผู้ใหญ่ในบ้านส่วนคุณป้ารัมภาหลังจากที่คุณพ่อยอมให้ฉันมาอยู่ที่นี่ตามที่แม่ขอร้องแกมบังคับคุณป้ารัมภาท่านก็โกรธและไม่พอใจเป็นอย่างมาก ฉันจำได้วันนั้นทั้งสองทะเลาะกันคุณป้ารัมภาให้คุณพ่อเลือกว่าจะเลือกใครระหว่างฉันกับท่านถ้าเลือกท่านก็ให้ไล่ฉันห้ามให้อยู่ที่บ้านหลังนี้อีกต่อไปสุดท้ายคุณพ่อก็เลือกฉันแต่ที่ท่านเลือกไม่ได้หมายความว่าท่านรักฉันหรอกนะแต่ที่ท่านเลือกเพราะท่านไม่อยากให้ตำแหน่งหน้าที่การงานของท่านที่ตอนนั้นกำลังเจริญก้าวหน้าเสียหาย และนี่จึงเป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่ทำให้ทุกคนในบ้านเกลียดฉันมากกว่าเดิมโดยเฉพาะพี่แพรวพี่สาวคนละแม่ของฉันฉันนั่งมองใบประกาศและรางวัลท
Baca selengkapnya
น้องสาว
เพลงรัก..."เลิกเก็บเอาเรื่องนี้มาคิดมากได้แล้วเพราะถึงยังไงเราก็เป็นลูกของคุณพ่อต่อให้เราจะไม่ได้มีแม่คนเดียวกันก็ตามแต่พี่ก็ยังเห็นเราเป็นน้องสาวเสมอแล้วก็รักเราเหมือนที่รักยัยแพรวนั่นแล่ะ""เพลงขอบคุณนะคะที่พี่พีทรักเพลงเห็นเพลงเป็นน้องสาวของพี่คนหนึ่งพี่พีทเป็นคนเดียวที่ไม่เคยรังเกียจเพลงแต่เพลงก็เข้าใจทุกคนนะคะไม่มีใครชอบที่มีเพลงอยู่ในบ้านถ้าวันนั้นแม่ของเพลงไม่ขู่คุณพ่อเพลงก็คงไม่ได้อยู่ที่นี่จนถึงทุกวันนี้และแม่ของพี่ก็คงไม่เลิกกับคุณพ่อถ้าย้อนเวลากลับไปได้เพลงจะไม่ยอมอยู่นี่นั่นเพลงจะกลับกับแม่ถึงแม้ว่าแม่จะโกรธเพลงก็ตามทุกคนในบ้านจะได้ไม่ลำบากใจเพลงขอโทษอีกครั้งนะคะพี่พีท" ทุกครั้งที่พูดหรือคิดเรื่องนี้ฉันมักจะรู้สึกผิดทุกครั้งมันเหมือนกับว่าฉันเป็นต้นเหตุของเรื่องราวแย่ๆทั้งหมดที่เกิดขึ้นถ้าไม่มีฉันเรื่องทุกอย่างก็คงไม่เกิดขึ้นฉันไม่รู้ว่าตัวเองจะชดเชยให้กับทุกคนยังไง"พี่บอกว่าให้เลิกคิดมากไงทำไมดื้อแบบนี้หื้มม ทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันไม่ได้เกิดจากเพลงแต่มันเกิดจากผู้ใหญ่ที่ทำอะไรไม่รู้จักคิดพี่ไม่เคยโทษว่าเป็นความผิดของเพลงเลยถ้าจะหาคนผิดก็คงเป็นคุณพ่อที่ไม่รู้จักพอซ้ำยังไป
Baca selengkapnya
จูบแรก
เพลงรัก...."ถึงไม่มีใครรักเพลงแต่เพลงก็ยังมีพี่ชายคนนี้ที่รักเพลงนะ""รวมถึงพี่สาวคนนี้ด้วยจ้าาา^^" น้ำเสียงสดใสดังมาจากด้านหลังพอหันไปก็เจอพี่ธารหรือพี่สายธารคนรักของพี่พีทนั่นเอง"พี่ธาร^^" ฉันรีบวิ่งไปกอดพี่ธารด้วยความคิดถึงเพราะไม่ได้เจอนานพอๆ กับพี่พีทเนื่องจากทั้งสองไปเรียนต่อพร้อมกัน พี่ธารเป็นพี่สาวข้างบ้านที่ฉันสนิทด้วยพี่ธารไม่เคยรังเกียจฉันเลยจะมีก็แต่....พี่ไทม์น้องชายพี่ธารที่ตั้งแง่รังเกียจฉันตั้งแต่เจอหน้ากันครั้งแรกเหตุผลหลักๆเลยที่พี่ไทม์ไม่ชอบหน้าฉันก็เพราะว่าพ่อของพี่ไทม์เองก็มีภรรยาอีกบ้านเหมือนกันและมีลูกชายด้วยกันหนึ่งคนเพราะเหตุนี้พอพี่ไทม์รู้ว่าฉันเป็นใครก็เลยไม่ชอบหน้าและเคยว่าฉันว่าเป็นลูกเมียน้อยน่ารังเกียจสายตาที่พี่ไทม์มองมาที่ฉันมีแต่ความเฉยชาไร้ความรู้สึกจนบางครั้งฉันอดน้อยใจไม่ได้ถามว่าทำไมถึงน้อยใจถ้าฉันจะบอกว่าฉันแอบชอบพี่ไทม์มานานแล้วฉันจะผิดไหม ฉันไม่รู้ว่าฉันรู้สึกแบบนี้กับพี่ไทม์ตั้งแต่เมื่อไหร่ หรืออาจจะเป็นตอนนั้น.....เรื่องมันเกิดขึ้นเมื่อหลายปีก่อน ฉันยืนมองพี่ไทม์นั่งร้องไห้ท่ามกลางสายฝนที่ตกหนักเนื่องจากเพิ่งเสียคุณแม่ไป พี่ไทม์นั่งร้องไห
Baca selengkapnya
จุดเริ่มต้นของความรู้สึก/สปอยล์
เพลงรัก...."คุณไทม์ คุณไทม์" ฉันเรียกชื่อพี่ไทม์แต่ก็ไร้เสียงตอบรับพอเห็นว่าเขาเงียบไปฉันก็รู้สึกใจไม่ดีรีบเอาเขานอนลงแล้วห่มผ้าให้อีกครั้งจากนั้นฉันก็นั่งเฝ้าพี่ไทม์ไม่กล้าทิ้งเขาไว้คนเดียวเพราะทั้งบ้านไม่มีใครอยู่เลยพอมองหน้าเขาฉันก็อดหน้าแดงคิดถึงเรื่องเมื่อครู่นี้ไม่ได้ เขาจะรู้ตัวไหมว่าเขาได้เอาจูบแรกของฉันไปแล้วเอาไปโดยที่ฉันไม่ทันตั้งตัวฉันไม่รู้ว่านั่งเฝ้าพี่ไทม์อยู่นานแค่ไหนรู้แค่ว่าตอนนี้ฝนหยุดตกแล้ว ฉันค่อยๆเอาหลังมือแตะไปที่หน้าผากของพี่ไทม์เบาๆ ตัวเขาเริ่มเย็นลงแล้วแต่ตัวฉันกลับมีอาการหนาวสั่นแทนเหมือนกำลังจะเป็นไข้เพราะตัวฉันก็เปียกฝนเหมือนกัน จนกระทั่งพี่ธารกับคุณลุงและทุกคนในบ้านกลับมาทุกคนตกใจที่เห็นสภาพของพี่ไทม์ที่นอนซมอยู่ฉันก็รีบบอกว่าเกิดอะไรขึ้นแต่ฉันไม่ได้บอกเรื่องพี่ไทม์จูบฉัน คุณลุงกับพี่ธารขอบใจฉันที่ดูแลพี่ไทม์ให้ซึ่งฉันก็บอกว่าฉันยินดีและเต็มใจดูแล แต่พอกลับไปถึงห้องฉันก็ล้มป่วยเป็นไข้หวัดแต่ฉันก็ไม่ได้บอกใครในบ้านเพราะบอกไปก็ไม่มีใครสนใจอยู่ดีและช่วงนั้นพี่พีทก็ไม่อยู่ไปเรียนซัมเมอร์ที่ต่างประเทศฉันก็เลยต้องลุกไปหายามากินเอง ฉันนอนซมอยู่ในห้องหลายวันจนห
Baca selengkapnya
โดนนอกใจ
ที่ร้านอาหาร...."กินเยอะๆ นะจ้ะอ่ะนี่กุ้งตัวใหญ่ๆ พี่จำได้ว่าเพลงชอบกุ้ง" พี่ธารตักกับข้าวมาใส่ที่จานฉันซึ่งเป็นเมนูที่ฉันชอบ"ขอบคุณค่ะพี่ธาร""เอ้อเพลงพี่มีเรื่องจะพูดกับเราตอนแรกว่าจะไม่พูดเพราะเห็นว่าเรามีแพลนจะไปขอทุนเรียนฟรีมหาลัยKแต่มาคิดๆ ดูแลพี่ว่าพี่บอกเพลงดีกว่า""เรื่องอะไรเหรอคะ""พี่ว่าพอกลับไปถึงที่บ้านพี่จะคุยกับคุณย่าเรื่องที่พี่จะแต่งงานแล้วย้ายออกมาอยู่ข้างนอก""เรื่องนี้พี่พีทเคยบอกเพลงแล้วนี่คะ""ใช่แต่ตอนนั้นพี่คิดแค่ว่าอยากจะออกไปอยู่ข้างนอกถ้าแต่งงานมีครอบครัวแต่พี่มานึกถึงเรา""นึกถึงเพลงทำไมเหรอคะ" ฉันถามด้วยความสงสัย"คืออย่างนี้จ้ะพี่กับพี่ชายเพลงน่ะคุยกันแล้วก่อนจะกลับมาไทยว่าเราสองคนจะพาเพลงไปอยู่ด้วย""ไปอยู่ด้วยเหรอคะ""ใช่เพลงพี่คิดว่าเพลงอดทนอยู่ที่บ้านหลังนั้นมามากพอแล้วพี่รู้มาตลอดว่าเพลงไม่เคยมีความสุขเลยพี่ขอโทษที่ผ่านมาพี่ปกป้องดูแลเพลงได้ไม่ดีเท่าไหร่ทิ้งเพลงไปเรียนเมืองนอกตั้งหลายปีทั้งที่รู้ว่าที่บ้านหลังนั้นไม่มีใครใจดีกับเพลงเลย""พี่พีท" ฉันจุกในอกกับสิ่งที่พี่พีทพูด ฉันรู้ว่าพี่พีทรักฉันมากแม้ว่าเราเป็นลูกคนละแม่ก็ตาม"เพราะแบบนี้พี่ก็เลย
Baca selengkapnya
ซึมซับความเกลียด
ไทม์...."แล้วเรื่องเรียนมึงอ่ะอีกแค่ปีเดียวก็จบแล้วนะเว้ย""กูจะทำเรื่องย้ายกลับไปเรียนที่ไทย""เอาจริงเหรอวะ""อืมมกูตัดสินใจแล้ว""ถ้ากลับไปแล้วมึงจะทำยังไงต่อกับสองคนนั้น""กูยังไม่รู้แต่ที่รู้ๆ กูจะทำให้แพรวเจ็บเหมือนที่ทำกับกูตอนนี้"แพรวคือแฟนของผมเธอคือผู้หญิงคนแรกที่ผมเรียกว่าแฟนแม้ว่าก่อนหน้านั้นผมจะเคยฟันผู้หญิงมาแล้วนับไม่ถ้วนแต่ผมไม่เคยเรียกใครว่าแฟน ผู้หญิงทุกคนผมให้สถานะแค่คู่นอนที่ผมมีความสัมพันธ์ด้วยก็แค่เรื่องบนเตียงน้ำแตกก็แยกทางแต่กับแพรวไม่ใช่เธอคือผู้หญิงที่ผมรักและผมยอมหยุดทุกอย่างยอมทิ้งนิสัยเจ้าชู้กินไม่เลือกเพื่อให้แพรวรู้ว่าผมจริงใจกับแพรวมากแค่ไหนแต่ใครจะคิดว่าสุดท้ายแล้วต่อให้ผมทำตัวดีขนาดไหนซื่อสัตย์กับแพรวขนาดไหนผมก็โดนเธอนอกใจอยู่ดี แพรวนอกใจผมโดยการไปมีความสัมพันธ์กับเพื่อนสนิทของผมอีกคนมันชื่อไอ้เต้ทั้งคู่เรียนมหาลัยเดียวกันที่ไทย ซึ่งผมก็เพิ่งมาฉลาดเอาตอนนี้หลังจากผ่านมาสามปีเต็มๆว่าที่แพรวไม่ยอมมาเรียนต่อกับผมที่นี่นั่นเป็นเพราะเธอกับไอ้เต้แอบมีอะไรกันหรือเรียกง่ายๆ ว่าแอบเอากันลับหลังผมบอกเลยว่าผมไม่ยอมจบง่ายๆแน่คนหนึ่งก็แฟนคนหนึ่งก็เพื่อนสนิทมันจะ
Baca selengkapnya
รังเกียจพี่เหรอ??
ไทม์.... "เพลงเอ่อเพลงมาช่วยป้ากุลตัดดอกไม้ไปใส่แจกันค่ะ" พูดไปก็ก้มหน้าไปจะอะไรกันนักกันหนากลัวผมกัดหรือยังไง "ขอบคุณนะครับ" ผมแสร้งพูดด้วยน้ำเสียงอบอุ่นเพื่อให้ยัยนี่ตายใจ "คะ??" ยัยนี่ทำหน้างงเหมือนคนโง่อีกแล้ว เห้ออออ "พี่บอกว่าขอบคุณนะครับที่มาช่วนป้ากุลแกตัดดอกไม้" "มะ ไม่เป็นไรค่ะเพลงรับปากพี่ธารเอาไว้ว่าจะมาช่วยดูแลเรื่องดอกไม้ตอนที่พี่ธารไม่อยู่" "เอ่อคุณเพลงคะเอาดอกไม้มาให้ป้าดีกว่าค่ะเดี๋ยวป้าจะเอาไปใส่แจกันส่วนคุณเพลงก็นั่งคุยกับคุณไทม์ไปก่อนนะคะ" "เอ่อคือว่าเพลงไปด้วยค่ะ" "ทำไมไม่กล้าอยู่คุยกับพี่ล่ะหรือกลัวพี่จะกัด" ผมส่งยิ้มไปให้พอยัยนี่เห็นหน้าก็แดงขึ้นมาซะงั้น หึ "ไม่ใช่ค่ะไม่ใช่คือเพลง...คือ" ผมลอบถอนหายใจอย่างเบื่อหน่ายกับท่าทีของคนตรงหน้าที่ตอนนี้หน้าแดงไปทั้งหน้าถ้าให้เดาน่าจะเขินหรือไม่ก็อาย ผมรู้ว่ายัยเด็กเพลงนี่แอบชอบผมมานานแล้ว ถามว่ารู้ได้ไงก็ผมแอบได้ยินตอนที่ยัยนี่สารภาพกับพี่สาวผมว่ารู้สึกยังไงกับผม ถามว่าตอนที่ผมรู้ตอนนั้นผมรู้สึกยังไงดีใจไหมบอกเลยว่าไม่เลยสักนิดออกจะรังเกียจด้วยซ้ำที่ลูกเมียน้อยมาชอบ เพลงรัก.... ฉันทำอะไรไม่ถูกรู้สึกประหม่าเม
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status