คุณสามีขา ลืมเหรอว่าเราหย่ากันแล้ว

คุณสามีขา ลืมเหรอว่าเราหย่ากันแล้ว

last updateHuling Na-update : 2026-01-16
Language: Thai
goodnovel12goodnovel
10
1 Rating. 1 Rebyu
26Mga Kabanata
2.2Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

กว่าจะตัดใจได้ก็ตอนท้องแล้วเขาโวยวายว่าเธอผิดข้อตกลง เพราะสัญญากับคนรักเก่าที่ตายไปว่าจะไม่มีลูกอีก แล้วเธอกับลูกเป็นตัวอะไร ส่วนเกินในชีวิตอย่างนั้นเหรอ เมื่อมีค่าน้อยกว่าคนตาย แล้วเรื่องอะไรต้องทน!

view more

Kabanata 1

ตอนที่ 1 อดทนมานานแล้ว เกินจะทนแล้ว

ด้านนอกฝนโปรยลงมาไม่ขาดสาย อากาศมวลรวมเย็นและชื้น ยกเว้นห้องทำงานภายในบ้านพื้นที่กว่าหกสิบตารางวาของอชิรวิชย์กับพิมพ์ดาว

ตอนนี้สองสามีภรรยาจ้องหน้ากันอย่างไม่มีใครยอมใคร หลังจากพิมพ์ดาวถือภาพถ่ายอัลตร้าซาวด์มาบอกสามีว่ากำลังท้อง 

อชิรวิชย์หน้าเครียดตาวาว เขากำลังโกรธมากประหนึ่งโลกจะถล่มดินจะทลายเพียงแค่ภรรยาบอกว่ากำลังตั้งท้องได้สามเดือน ชายหนุ่มถึงขนาดวางมือถือลุกขึ้นถลึงตา ถกแขนเสื้อเท้าสะเอว สบถถ้อยคำรุนแรงแล้วเดินวนไปวนมาเหมือนคนทำอะไรไม่ถูก 

“เราตกลงกันแล้วไง ว่าจะไม่มีลูก ไม่เด็ดขาด” เสียงคนเป็นสามีดังลั่นเกือบ ๆ จะตะโกน ระเบิดอารมณ์ออกมาราวกับว่านี่คือเรื่องเลวร้ายใหญ่โตที่สุดในชีวิต

พิมพ์ดาวก็ใช่ย่อย ไม่ยอมเหมือนกัน ตัวเธอเล็กกว่าก็จริง แต่พอความโกรธเข้าครอบงำหญิงสาวผิวขาวราวกับหยวกกล้วยผู้พกพาความสูงมาแค่หนึ่งร้อยห้าสิบแปดเซนติเมตรก็ลืมเรื่องขนาดตัวไปหมดสิ้น  ใจคนเป็นเมียเต้นตุบ ๆ จะหลุดออกมาข้างนอก ความโกรธโหมกระพือแน่นอก เขาทำราวกับว่าลูกของเธอเป็นปิศาจซาตานน่าเกลียดน่ากลัวจนไม่สมควรเผยอขึ้นมามีชีวิต

เฮงซวยเอ้ย ! 

สัญชาตญาณความเป็นแม่เติบโตตั้งแต่รับรู้ว่ามีอีกหนึ่งชีวิตในท้อง พิมพ์ดาวกางปีกปกป้องลูกเต็มที่ ใครหน้าไหนก็อย่าสะเออะมาทำเหมือนลูกเธอเป็นของผิดบาปน่ารังเกียจ

“มันเลวร้ายขนาดนั้นเลยเหรอ” คนเป็นเมียถามอย่างอัดอั้น  แม้แต่คำว่า 'คะ' ที่เพียรพยายามฝึกฝนมาช้านานเพื่อให้สุภาพเวลาคุยกับสามียังจางหาย ไม่ชงไม้ใช้ให้เสียปากกับคนแบบนี้

“ผมเคยสัญญากับไอยรดาไว้ว่าจะไม่มีลูกใหม่ ผมบอกพิมพ์ไปแล้วไง”

เงื่อนไขว่าจะไม่มีลูกมีอยู่จริง เป็นข้อตกลงที่รู้กันสองคนตั้งแต่ก่อนแต่งงานระหว่างอชิรวิชย์และพิมพ์ดาว ทว่าตั้งแต่อชิรวิชย์ออกมาตั้งบริษัทออกแบบ A - Chi ด้วยตัวเอง งานของเขาก็เยอะขึ้น พิมพ์ดาวจึงต้องมาช่วยสามีทำงาน 

หญิงสาวเรียนจบแค่ม.6 อชิรวิชย์จึงให้เธอช่วยทำเอกสาร เมื่องานเขาเพิ่ม งานเธอก็เพิ่ม แต่ละวันวุ่นวายกับการทำเอกสาร แก้ไขเอกสาร ออกเอกสาร ติดต่อลูกค้า ประสานงานรอบทิศ เพราะบริษัทยังไม่อยู่ตัว ยังหาคนทำงานได้ไม่ครบทุกตำแหน่ง จุดไหนขาดคนพิมพ์ดาวก็เข้ามาเสริม แล้วไหนจะงานบ้าน ทำกับข้าวให้เขากิน เพราะอชิรวิชย์เป็นคนกินยาก แทบจะไม่กินข้าวนอกบ้านเลย อาหารสามมื้อของเขาเป็นเธอทำตลอด กว่าจะเงยหน้าขึ้นมาพระอาทิตย์ก็ลาลับขอบฟ้า ทำให้พิมพ์ดาวลืมว่ายาคุมที่ฝังไว้ครบกำหนดสามปีแล้ว

ตอนคลื่นไส้เวียนหัวหนัก ๆ พิมพ์ดาวคิดว่าตัวเองอ่อนเพลียจากการทำงานหนักเกินไป ครั้นไปตรวจกลับเจอแจ็กพอตว่าท้อง

แล้วเมื่อเอามาบอกอชิรวิชย์ คำตอบที่ได้คือกิริยาท่าทางบอกว่าเขาไม่พอใจเป็นอย่างมาก

"ไอยรดาไม่อยู่แล้ว" พิมพ์ดาวย้ำเรื่องนี้รอบที่ร้อย 

ผู้หญิงชื่อ 'ไอยรดา' ที่อชิรวิชย์พูดถึงคือคนรักเก่าของเขาที่ตายไปแล้วหลายปี พิมพ์ดาวย้ำเรื่องนี้มาตลอด ตั้งแต่รู้เรื่องนี้ ผู้หญิงคนนั้นจากไปเนิ่นนาน นานจนแม้กระทั่งเถ้าถ่านก็อาจจะกร่อนไปด้วยแรงกัดเซาะของกาลเวลา

"แต่ผมสัญญากับเขาไว้ ผมต้องรักษาสัญญา"

"แต่พิมพ์ไม่ได้สัญญา" พิมพ์ดาวว่า ก็มันจริง เธอไม่ได้สัญญิงสัญญาอะไรกับผู้หญิงคนนั้นด้วย ทำไมภาระรักษาคำสัญญานั้นจึงกดทับบนบ่าของเธอด้วย

พิมพ์ดาวไม่รู้จักผู้หญิงคนนั้นด้วยซ้ำ เคยเห็นแต่รูปถ่ายบนผนัง

"พิมพ์ทำไมไม่เข้าใจ" อชิรวิชย์ทำท่าเหมือนคนจะกลั้นใจตาย เขาเดินวนไปเวียนมาเหมือนหนูติดในกรงหาทางออกไม่เจอ

"พิมพ์เข้าใจ" พิมพ์ดาวว่า "ผู้หญิงคนนั้นจากไปก่อนเวลาที่ควรจะเป็น คุณคิดว่านั่นเป็นความผิดของคุณ"

อชิรวิชย์หันมามองภรรยา แววตาของเขาอ่อนลง และเขาเกือบจะเอ่ยคำนั้นซ้ำผ่านริมฝีปาก หากประโยคต่อมาจะไม่หลุดออกจากปากพิมพ์ดาวเสียก่อน

"แต่พิมพ์ไม่รู้ไม่เห็นกับเรื่องนั้น เพราะฉะนั้น ถ้าคุณจะอยู่กับคำสัญญาคุณก็อยู่ไป พิมพ์ไม่อยู่ กอดโกฐกระดูก กอดรูป กอดคำสัญญาหรือจะตายตามไปก็ได้ พิมพ์ไม่ติด แต่อย่าสะเออะมาทำเหมือนลูกพิมพ์เป็นสิ่งมีชีวิตชั่วร้าย"

"พิมพ์!!"

"พิมพ์อดทนมามากพอแล้ว ห้ามกินของที่ชอบในบ้าน ต้องทำกับข้าวให้ทั้งคนตายคนเป็น ต้องช่วยงาน ต้องทำตามคำสั่ง เชื่อฟัง อยู่ในโอวาท ต้องเข้าใจคุณ ทั้งที่ไม่เคยเข้าใจเลย"

พิมพ์ดาวเหลืออดเหลือทนคว้าภาพถ่ายอัลตร้าซาวด์เข้ากระเป๋า เธออดทนได้แต่ลูกเธอไม่ควรต้องมาแบกความทรงจำเก่า ๆ ระหว่างเขากับผู้หญิงคนที่ป่านนี้ไม่รู้ไปเกิดชาติภพไหนแล้ว

"ถ้าคุณจะอยู่กับคนรักของคุณคุณอยู่ไปเลย พิมพ์จะอยู่กับลูกเอง" มือเรียวกระชับสายสะพายบนบ่าด้วยความหนักแน่น หันหลังเดินออกจากห้องไม่สนใจเสียงเรียกเกรี้ยวกราดให้กลับมาคุยกันของอชิรวิชย์

"พิมพ์จะไปไหน" อชิรวิชย์เสียงดังเกือบ ๆ จะตะคอก เรียกรั้งพิมพ์ดาวให้หยุด

พิมพ์ดาวสะบัดหางตามองเขาตาวาว

"ยุ่ง!!!!" ตอบสั้นแล้วก้าวออกจากบ้านไปทันที

เอาอดีตทิ้งไว้ตรงนั้นแหละ เธออดทนมามากพอแล้ว!!!

#นิยายรัก #นางเอกท้อง #โรแมนติก #นิยายออนไลน์ #หย่าร้าง #รักร้าย #ทนายความ

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata

Rebyu

Pariyaphat
Pariyaphat
กำลังสนุกเลยคะต่อบทอีกนะคะ
2026-02-02 01:58:16
2
0
26 Kabanata
ตอนที่ 1 อดทนมานานแล้ว เกินจะทนแล้ว
ด้านนอกฝนโปรยลงมาไม่ขาดสาย อากาศมวลรวมเย็นและชื้น ยกเว้นห้องทำงานภายในบ้านพื้นที่กว่าหกสิบตารางวาของอชิรวิชย์กับพิมพ์ดาวตอนนี้สองสามีภรรยาจ้องหน้ากันอย่างไม่มีใครยอมใคร หลังจากพิมพ์ดาวถือภาพถ่ายอัลตร้าซาวด์มาบอกสามีว่ากำลังท้อง อชิรวิชย์หน้าเครียดตาวาว เขากำลังโกรธมากประหนึ่งโลกจะถล่มดินจะทลายเพียงแค่ภรรยาบอกว่ากำลังตั้งท้องได้สามเดือน ชายหนุ่มถึงขนาดวางมือถือลุกขึ้นถลึงตา ถกแขนเสื้อเท้าสะเอว สบถถ้อยคำรุนแรงแล้วเดินวนไปวนมาเหมือนคนทำอะไรไม่ถูก “เราตกลงกันแล้วไง ว่าจะไม่มีลูก ไม่เด็ดขาด” เสียงคนเป็นสามีดังลั่นเกือบ ๆ จะตะโกน ระเบิดอารมณ์ออกมาราวกับว่านี่คือเรื่องเลวร้ายใหญ่โตที่สุดในชีวิตพิมพ์ดาวก็ใช่ย่อย ไม่ยอมเหมือนกัน ตัวเธอเล็กกว่าก็จริง แต่พอความโกรธเข้าครอบงำหญิงสาวผิวขาวราวกับหยวกกล้วยผู้พกพาความสูงมาแค่หนึ่งร้อยห้าสิบแปดเซนติเมตรก็ลืมเรื่องขนาดตัวไปหมดสิ้น ใจคนเป็นเมียเต้นตุบ ๆ จะหลุดออกมาข้างนอก ความโกรธโหมกระพือแน่นอก เขาทำราวกับว่าลูกของเธอเป็นปิศาจซาตานน่าเกลียดน่ากลัวจนไม่สมควรเผยอขึ้นมามีชีวิตเฮงซวยเอ้ย ! สัญชาตญาณความเป็นแม่เติบโตตั้งแต่รับรู้ว่ามีอีกหนึ่งชีวิตในท
Magbasa pa
ตอนที่ 2 วันนึงความฝันก็กลายเป็นจริงขึ้นมา
"แม่ฝากพิมพ์มันแหน่เด้อ" หอมนวลพยายามพูดภาษากลาง จึงฟังค่อนข้างแปร่ง  ด้วยหญิงวัยกลางคนเกิดและเติบโตในภาคอิสานมาเนิ่นนานถึงกระนั้นคนเป็นแม่ผู้มีใบหน้าขาวอวบปนฝ้าและกระบนหน้าจาง ๆ ตามวัยก็ปลาบปลื้มจริงจังว่าลูกได้สามีดีมีอันจะกิน  เป็นถึงสถาปนิก เงินเดือนมั่นคง คงจะดูแลลูกสาวตัวเองให้สุขสบาย"แล้วพิมพ์ไปอยู่บ้านเขา อย่าขี้เกียจนะลูก อย่าดื้อ คุณวิชย์พูดอะไร เราต้องฟัง เราความรู้น้อยกว่าเขา ให้ถือว่าเราไม่รู้ ต้องตื่นแต่เช้ามาช่วยงานผัว จะได้เจริญ ๆ ไปด้วยกัน เข้าใจบ่อ"ตอนนั้นพิมพ์ดาวรับคำแม่เป็นมั่นเป็นเหมาะ อชิรวิชย์เดินทางไปออกแบบบ้านพักตากอากาศที่เชียงคานให้ลูกค้า จึงไปเจอพิมพ์ดาวที่ช่วยแม่ขายมะพร้าวแก้วอยู่ริมแม่น้ำโขงในตลาดถนนคนเดินของเชียงคาน เขาสะดุดตาความสดใสของเธอ แล้วเหมือนพิมพ์ดาวเองก็ถูกใจเขาเช่นกัน อชิรวิชย์อยากได้คนมาเยียวยาการสูญเสีย ประจวบเหมาะกับพิมพ์ดาวก็มองเขาด้วยความปลื้มปริ่ม เชื่อว่าชายหนุ่มความรู้สูง น่าชื่นชม ผิดกับตัวเองที่จบแค่มัธยม ความสัมพันธ์จึงเดินหน้าอย่างรวดเร
Magbasa pa
ตอนที่ 3 เป็นความสัมพันธ์แบบไม่แน่ใจในบรรยากาศตลอดเวลา
"แกก็เลยออกจากบ้านผัวมาตัวเปล่าเล่าเปลือยประหนึ่งว่าตัวเองมีเงินร้อยล้าน เดี๋ยวเอามือถือมาสแกนซื้อคอนโดเกร๋ ๆ สักห้าล้านซุกหัวนอนไปก่อนงั้นเหรอ"พิมพ์ดาวเหลือบตามองเพื่อนแล้วจิ๊ปากเบา ๆ ก็ตอนนั้นเธอโทโหมาก นึกอะไรไม่ออกเลยมาหาเพื่อนแถวสนามบินสุวรรณภูมิ  พอมาถึงอารมณ์โมโหยังไม่ทันจางก็เวียนหัวเสียก่อน คลื่นไส้อาเจียนไปหลายรอบ จึงขอเพื่อนนอนพักหนึ่งชั่วโมง ตื่นมาตอนห้าโมงเย็นพอดี ความรู้สึกดีขึ้น จึงหยิบยาดมสมุนไพรจ่อจมูก ออกมาชี้แจงแถลงไขให้เพื่อนฟังว่าเกิดอะไรขึ้นตรงม้านั่งหินหน้าบ้านทาวเฮ้าส์สองชั้น แก้วกานต์ทำงานเป็นพนักงานเสิร์ฟในบาร์โรงแรมสี่ดาวแถวสนามบินสุวรรณภูมิ หญิงสาวพักอยู่ในอพาร์ทเม้นท์เกือบ ๆ จะแออัด แต่ก็เจริญในคราวเดียวกัน ด้วยจำนวนยูนิตห้องเช่าเกือบสี่ร้อยห้อง ทำให้ที่นี่เหมือนเมืองขนาดย่อม สองสาวเปิดประตูนั่งคุยกันลดความอุดอู้ นั่งมาร่วมสองชั่วโมงคนเดือนผ่านไปแล้วเกือบยี่สิบคน"ฉันว่าแกสงบสติอารมณ์แล้วไปคุยกันดี ๆ ก่อนมั้ย วิชย์เขาอาจจะแค่ตกใจ""มันมีผู้ชายที่ตกใจว่าเมียท้องเลยเผลอสบถโวยวายอะไรแบบนี
Magbasa pa
ตอนที่ 4 แล้วถ้า....ผู้หญิงคนนั้นยังอยู่ล่ะ
ภายใต้ข้อดีร้อยข้อของเขา มีเงื่อนไขหนึ่งหนักแน่นมั่นคงเช่นเดียวกัน เป็นเหมือนกฏการคบหาระหว่างอชิรวิชย์และพิมพ์ดาว คือเธอจะต้องไม่มีลูกอชิรวิชย์ จมกับคนเก่า รักเก่า คนที่ตายไปแล้ว เกาะเกี่ยวเหนี่ยวรั้งยึดถือเอาไว้แน่น สิ่งที่ทุกคนไม่เคยรู้คือภายในบ้านหลังนั้นเต็มไปด้วยเมฆหมอกของผู้หญิงชื่อไอยรดาล่องลอยอยู่ทั่ว ในห้องนอนมีโกฐบรรจุเถ้ากระดูกของไอยรดา ทำให้พิมพ์ดาวตะขิดตะขวงใจทุกครั้งเมื่อมีความสัมพันธ์ทางกาย อยากจะแน่นแฟ้นแต่ก็ห่างเหิน อายฟ้าอายดิน อายวิญญาณอย่างไรก็ไม่รู้ในห้องทำงานเขามีภาพของไอยรดาตั้งอยู่ ส่วนภาพของพิมพ์ดาวระเห็จไปอยู่บนผนัง ทุกวันที่สิบสี่ซึ่งเป็นวันเสียชีวิตของไอยรดา อชิรวิชย์จะไปทำบุญที่วัด ไปทุกเดือน ไม่ว่าฟ้าจะถล่มดินจะทลาย จะมีสงคราม เกิดรัฐประหาร มีการเคอร์ฟิว เกิดวิกฤตไวรัสแพร่ระบาด เขาก็ยังไปตอนแรกหมอดูที่วัด คำนวณฤกษ์งามยามดีของวันแต่งงานให้เป็นวันที่ 14 อชิรวิชย์เลื่อนไป 1 วันให้เป็นวันที่ 15 เพราะต้องไปทำบุญที่วัดให้กับไอยรดา ดูเหมือนผู้หญิงคนที่ตายไปแล้วจะเป็นเง
Magbasa pa
ตอนที่ 5 มาเหมือนกันเหรอคะ
วันรุ่งขึ้นเป็นวันที่สิบสี่ อชิรวิชย์เตรียมข้าวของไปทำบุญที่วัดตามปกติ ชายหนุ่มขับรถออกจากบ้านแวะรับปิ่นโตอาหารจากร้านอาหารหน้าปากซอย จากนั้นวางไว้เบาะข้าง ๆ คนขับ ก่อนขยับเกียร์ เหยียบคันเร่งพารถไปข้างหน้า เจ็ดปีแล้ว ไอยรดายังค้างคาอยู่ในใจ อชิรวิชย์ตั้งคำถามภายในใจเดิม ๆ ซ้ำ ๆ ว่าถ้าหากตอนนั้นเขาไม่โหมงานหนัก ไม่เอาแต่หมกมุ่นกับการหาเงิน ถ้าเขาพาเธอไปหาหมอเร็วกว่านั้นสักสามเดือน หกเดือน หรือหนึ่งปี หรือพาเธอไปตรวจสุขภาพทุกปี ถ้า...ถ้า...และถ้า... อชิรวิชย์ไม่เคยได้คำตอบของคำถาม  เพราะเขาไม่ทำสิ่งที่ตั้งคำถามในใจ และไม่มีโอกาสทำมันอีกแล้วและคำถามเหล่านั้นยังคงค้างคาเนิ่นนานมาจนกระทั่งเจ็ดปี รถเลี้ยวเข้าบริเวณวัดตอนเกือบเจ็ดโมง ชายหนุ่มตรงเข้าไปในโบสถ์ หลวงลุงรูปเดิมทอดสายตาอ่อนโยนมาให้ แกมแปลกใจนิด ๆ ว่า วันนี้อชิรวิชย์มาคนเดียว ปราศจากเงาของหญิงสาวร่างเล็กผิวขาวผู้เป็นภรรยา"โยมพิมพ์ไม่มารึ" หลวงลุงมองเลยไปด้านนอก เผื่อว่าพิมพ์ดาวจะเดินตามมาทีหลัง อชิรวิชย์นั่งคุกเข่าลงเบื้องหน้าพ
Magbasa pa
ตอนที่ 6 คนใหม่หน้าเดิม
ผุดลุกผุดนั่งมาสองสามวัน อารมณ์โกรธเคืองในใจของพิมพ์ดาวก็เริ่มจาง แล้วก็ตามประสาผัวเมีย นอนเห็นหน้ากันมาตลอดสามปี พิมพ์ดาวจึงเริ่มห่วงใยสามีอชิรวิชย์เป็นคนกินยาก กระเทียมไม่กิน ปลาร้าไม่แตะ น้ำมันเยอะไปไม่ได้ ของอบแฉะไปไม่กิน ของผัดเค็มไปก็ไม่ได้ พิมพ์ดาวต้องคอยดูแลเรื่องอาหารการกินให้เขาตลอดพอไม่อยู่สองสามวันแทนที่จะห่วงตัวเองกลับห่วงว่าผัวจะไม่ได้กินข้าว "แกก็กลับไปดูเขาสิไป ยังไงผู้หญิงคนนั้นก็ตายไปแล้ว มาแย่งผัวแกไม่ได้หรอก ถ้าไม่กลับชาติมาเกิดใหม่หรือวิญญาณไปเข้าร่างใครแบบในละครน่ะนะ"แก้วกานต์ตวัดอายไลเนอร์กรีดลงบนเปลือกตา เห็นเพื่อนกระสับกระส่ายก็เข้าใจดี ผัวเมียกันถ้าไม่มีฝ่ายไหนฝ่ายนึงมีใหม่เป็นตัวเป็นตนก็ตัดกันยาก วนไปวนมาขี้คร้านก็กลับไปหากันเหมือนเดิม "คุณวิชย์เขาไม่โทรหาฉันสักกะสาย" พิมพ์ดาวพึมพำด้วยอารมณ์น้อยใจ ระทดท้อว่าสามีไม่รักไม่ห่วงเธอเลย คงเอาแต่นั่งขัดรูปคนรักเก่าอยู่แบบนั้น"ฉันส่งข้อความบอกเขาว่าแกอยู่ที่นี่"สีหน้าของพิมพ์ดาวจึงดีขึ้น แสดงว่าที่เขาไม่ตามไม่ใช่ว่าไม่ห่วง แต่เพราะรู้ว่าเธอปลอดภัยดีต่างหาก"แต่ถ้าฉันกลับไปแล้วเขาบอกให้ฉันไปทำแท้งล่ะ""ลูกเขา
Magbasa pa
ตอนที่ 7 การเดินทางเพียงลำพัง
ฝนยังโปรยปรายมาอย่างต่อเนื่อง พิมพ์ดาวมองความมืดสลัวผ่านกระจกสนามบินด้วยสายตาหม่นหมอง บางคราวสายตาของพิมพ์ดาววูบไหว และบางคราวก็หม่นแสงอ่อนล้าลงหน้าท้องเธอเริ่มยื่นออกมา พอจะมองออกแล้วว่ากำลังท้องได้เจ็ดเดือนแล้ว พิมพ์ดาวกลับมาอยู่บ้านตั้งแต่วันนั้น เธอไม่เคยติดต่ออชิรวิชย์กลับไปอีกเลย“พิมพ์ลุกไหวมั้ย มาเช็คอินมา" เสียงแปร่งปร่าของพี่สาวกวักมือเรียก พร้อมเด็กชายวัยสามขวบและเด็กหญิงสี่ขวบ พิมพ์ดาวสะดุ้งออกจากความเศร้า หันไปตามเสียงเรียก ก่อนลุกเดินแอ่นตัวนิด ๆ ไปหา หญิงสาวยื่นพาสสปอร์ตให้พนักงานเช็คข้อมูล ส่วนกระเป๋าพี่เขยชาวออสเตรเลียมีน้ำใจยกให้เพราะพิมพ์ดาวกำลังท้อง “คุณพิมพ์ดาว เนินขาวนะคะ จะเดินทางไปที่ไหนคะ" พนักงานทวนข้อมูลเพื่อความถูกต้อง พิมพ์ดาวพูดคำว่า 'ออสเตรเลีย' ผ่านริมฝีปากแผ่วเบา อดไม่ได้จะเหลียวมองไปยังสายฝนด้านนอก คล้ายว่ามันเป็นภาพความฝันไม่ใช่ความจริง ทว่ามันคือความจริง ไม่ใช่ความฝันอย่างที่ต้องการ ชีวิตเดินทางผ่านพ้นการแต่งงาน มาจนกระทั่งวันที่เลิกรา แล้วอีกไม่นานการจากลากำลังก้าวเข้ามา“ของผู้โดยสารเรียบร้อยค่ะ เดินทางปลอดภัยนะคะ" พนักงานยกมือไหว้หลังออกบรอดด
Magbasa pa
ตอนที่ 8 อยากเห็นกับตา
"เราแวะหาอะไรกินก่อนมั้ยครับพี่วิชย์" อาทิตย์รวบรวมความกล้าชะโงกหน้าขึ้นมาถามเจ้านาย ถนนเส้นเข้าสุขุมวิทแออัดเช่นดังเดิม สี่หนุ่มในรถอันประกอบด้วย เอกสิทธิ์รับหน้าที่พลขับพ่วงตำแหน่งผู้จัดการทั่วไป อชิรวิชย์เป็นเจ้าของ A-Chi architecture นั่งข้างกัน และสถาปนิกระดับจูเนียร์ อาทิตย์ ชายหนุ่มผิวขาวชาวเหนือผู้เขินได้ทุกสถานการณ์ และกติกร หนุ่มใต้คมเข้ม ผู้พร้อมชงทุกหัวข้อแซวเพื่อนทั้งหมดเพิ่งกลับจากพรีเซนต์งานลูกค้าแถวเพลินจิตเป็นงานออกแบบร้านอาหารไทยฟิวชั่นของเชฟชื่อดังจากรายการทำิาหารยอดนิยม จะสร้างแลนด์มาร์คใจกลางสุขุมวิทปีนี้บริษัทออกแบบ A-Chi เติบโตมั่นคงขึ้นอีกก้าว หลังจากสองปีที่แล้ว อชิรวิชย์สร้างความฮือฮาด้วยการออกแบบที่พักเล็ก ๆ ทางภาคเหนือ ทว่าโดดเด่นจนนักเดินทางหลายคนทำรีวิวชื่นชมกลายเป็นกระแสบนโลกออนไลน์ ผู้คนจองเต็มไปถ่ายรูปจนได้ชื่อว่าเป็นแลนมาร์กใหม่ของดอยม่อนแจ่มหลังเหตุการณ์นั้นผ่านมาหนึ่งปี ทั้งบริษัทจึงทำงานกันหัวหมุน แทบไม่ได้หลับไม่ได้นอนเพื่อขยับขยายธุรกิจ อชิรวิชย์จึงย้ายออฟฟิศ ซึ่งแต่เดิมอยู่ใกล้บ้านข
Magbasa pa
ตอนที่ 9 โต๊ะเจ็ม
ตอนแรกเอกสิทธิ์งงว่าน้องสะใภ้ทำไมสูงเลยเข่าตัวเองมานิดเดียว หน้าตาจิ้มลิ้ม ผิวขาวเหมือนหยวกกล้วยจริง แต่มัดแกละกระจายทั่วศีรษะด้วย ใบหน้ากลม แก้มย้อยแถมแดงแป๊ด น่าหยิกให้หายหมั่นเขี้ยว ตากลมโต ปากนิดจมูกหน่อยว สวมชุดแขนตุ๊กตา สะพายกระเป๋ามาด้วยนี่แปลก ๆความสูงระดับนี้ไม่น่าจะทำอาหารได้หรือเปล่า ฟันขึ้นครบหรือยัง เอาอย่างนี้ดีกว่า“มาทำยัย" (มาทำอะไร) เด็กหญิงพิมพ์ประภายืนจ้องผู้มาเยือนแววตาจริงจัง ในบรรดาผู้ชายสี่คน เด็กหญิงตัวน้อยรู้จักแค่น้าอาทิตย์คนเดียว คนอื่นไม่รู้จัก กติกรก็ไม่ยกเว้น เด็กหญิงตัวน้อยชอบคนหน้าตาใจดี คุณสมบัตินั้นมีอยู่ในตัวอาทิตย์ ชายหนุ่มจึงเป็นที่จดจำเจ้าตัวเล็กยืนบนสนามหญ้า ย่ำเท้าท่าทางนักเลงทั้งที่ตัวกะเปี๊ยกเดียว ขายังไม่แข็งพอจะวิ่งเร็ว ๆ ได้ด้วยซ้ำ แต่ความมั่นใจแก่นแก้วเกินร้อย รอฟังคำตอบด้วยใจจดจ่อ“มากินข้าวค่ะ คุณแม่หนูอยู่มั้ย” อาทิตย์ย่อตัวลงบอก อดหยิกแก้มขาวเบา ๆ ด้วยความหมั่นเขี้ยวไม่ได้  “โต๊ะเจ็ม" เด็กน้อยยิงฟันโชว์ เลียนแบบคำพูดของพนักงานในร้านที่ชอบกระซิบกันเ
Magbasa pa
ตอนที่ 10 ดีที่สุดสำหรับเธอเสมอ
"คุณผู้ซาย ซิมมะพร้าวแก้วก่อนได้นะจ้ะ" เสียงอิสานแปร่งทว่าหวานเรียกอชิรวิชย์ที่กำลังก้มเช็ครูปภาพที่เพิ่งถ่ายไปให้เงยหน้าขึ้นมอง จังหวะนั้นพิมพ์ดาวซึ่งสวมหมวกกับปลอกแขนกันแดดก็ยิ้มให้เขาพอดี ปี 2560 อชิรวิชย์แวะไปคุยงานออกอบบกับลูกค้ทแถบภาคอิสาน งานเสร็จแล้วจึงแวะเลยไปเที่ยวที่เชียงคานจังหวัดเลย วันนั้นเขาได้พบกับพิมพ์ดาวเป็นครั้งแรก ในตลาดถนนคนเดิน หญิงสาวขายมะพร้าวแก้วและของฝากเล็ก ๆ น้อย ท่ามกลางร้านรวงมากมาย รอยยิ้มเธอใสและซื่อ ใบหน้าก็สวย ผิวขาวเหมือนหยวก มีแก้มนิด ๆ อชิรวิชย์สะดุดตา จึงก้าวไปซื้อมะพร้าวแก้วโดยไม่รู้ตัว "ถุงละ 35 สามถุงร้อย คุณผู้ชายเอากี่ถุงดีจ๊ะ""สอง" อชิรวิชย์ชูสองนิ้ว ได้มะพร้าวแก้วมาแล้วก็เปิดกินตรงนั้นเลย มะพร้าวเนื้อนุ่มหวานอร่อยดังที่แม่ค้าว่า รสชาติมันช่วยคลายความหม่นเศร้าลงไปได้มาก "มาเที่ยวเหรอจ้ะ" พิมพ์ดาวชวนคุยเพราะเขายังไม่ไปไหน อชิรวิชย์เลิกคิ้วหันไปมองเธอด้วยความสงสัย "แถวนี้มีอะไรเที่ยวบ้าง" เสียงเขาทุ้มน่าฟัง แต่ชอบหลบสายตาไปทางอื่น เหมือนคนคิดบางอย่างในใ
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status