ลูกครึ่ง

เธอรักเขา ทั้งๆ ที่ก็รู้แก่ใจตัวเองดี ว่าคงเป็นได้แค่คนคั่นเวลาเท่านั้น แต่กระนั้นก็ยังหวัง หวังว่าความรักที่เธอมีต่อ ‘อดีตคนรักของพี่’ มันจะเปลี่ยนใจเขาได้ ในสักวัน…

สิบเก้าปีก่อน เธอถูกชายผู้มีอำนาจเก็บจากถังขยะไปชุบเลี้ยง เป็นกระต่ายขาวที่มีฝีมือแฮ็กข้อมูลเบอร์ต้นๆ ของโลก เพื่อตามหาความจริงเกี่ยวกับพ่อแม่ เธอตกลงทำภารกิจเสี่ยงอันตราย แฝงตัวเข้าไปเป็นผู้หญิงของปีศาจอำมหิตฝั่งศัตรู เลว ป่าเถื่อน ชั่วช้าอย่างยากจะหาที่เปรียบก็คือนิยามเกี่ยวกับตัวเขา ได้เห็นแค่เงาก็เสียวสันหลังหวาดผวา แต่ใครจะไปรู้ มือมารที่ฆ่าคนเป็นผักปลา เมื่อได้รู้สึกกับเด็กสาวตาโตอย่างลึกซึ้ง ความยึดมั่นที่มีก็สั่นคลอน “หากเธอทรยศ ฉันจะตามหาเธอ ตามไปทุกที่ อยู่เป็นคนของฉัน ตายก็เป็นผีของฉัน รับความชอบนี้ให้ไหวก็แล้วกัน” โกรธเธอ เกลียดเธอ ยิ่งรังแกก็ยิ่งทำร้ายหัวใจตัวเอง สุดท้ายต้องทำยังไงกับคนทรยศที่รักกัน #ชานมไข่มุกหวานน้อย100%

“คุณคงไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหมถ้าผมจะให้ลิลินเขานอนค้างที่นี่คืนนี้” กวินภพเอ่ยขึ้นหลังจากที่เขาและคู่ขาเดินตามหลังมัทนาออกมาจากเรือนใหญ่หลังจากการรับประทานอาหารเย็นสิ้นสุดลง ซึ่งคำถามนั้นทำเอาคนที่ตั้งใจจะเดินหนีภาพบาดตาไปให้ไกลจำต้องหยุดชะงักก่อนจะหันหลังกลับไปเผชิญหน้ากับเจ้าของคำถามอีกครั้งอย่างคนไม่มีทางเลือก

มะยม มณเฑียร หนุ่มน้อยนักศึกษาสาขาคหกรรมศาสตร์ ขี้บ่นและกลัวงูจนเข้าเส้น แต่ทุกคืนเขากลับฝันถึงงูดำทมึนตัวหนึ่ง... เมื่อถูกแม่บังคับให้เดินทางกลับไปยังบ้านเกิดที่อุดรธานี เพื่อไปทำพิธีและกราบไหว้ "พ่อปู่นาคา" ที่เขาคิดว่าเป็นเรื่องงมงาย แต่มะยมกลับไม่รู้เลยว่า การเดินทางครั้งนี้คือการกลับไปหา "เวไนย" นาคาหนุ่มครึ่งงูครึ่งคน อายุ 200 ปี ผู้ที่รอคอยการกลับมาของเขา ในอดีตชาติ...มะยมคือคนที่เวไนยสาบานว่าจะตามหาเพื่อชดใช้ให้ในทุกภพ เพราะรักเก่าของเขาถูกทำลายจนดับสิ้น เมื่อคนหนึ่ง 'ไม่เหลือความทรงจำใดๆ ในอดีตแล้ว' และกำลำจะถูก "พ่อปู่นาคา" ตามเฝ้าทุกย่างก้าว ส่วนอีกคนก็ 'รอคอยมานานแสนนาน' ชะตากรรมที่ผูกมัดด้วยรักและแค้นจากชาติภพเก่าจะนำพาให้ 'เจ้าสาว' คนนี้กลับไปอยู่ในการคุ้มครองของนาคาผู้เยือกเย็นได้หรือไม่?

คุณหนูมาเฟียผู้ขี้เกียจเรียนวิชาการต่อสู้ จนบิดาต้องหาบอดี้การ์ดมาคอยปกป้องคุ้มครองความปลอดภัยให้ จนมีเหตุการณ์ที่ทำให้ชีวิตต้องเปลี่ยนไป

ภีมกับภามเป็นฝาแฝดที่ชอบแบ่งปันกันทุกเรื่อง โดยเฉพาะ...เรื่องบนเตียง

คำโปรย... ชายหนุ่มผ่อนร่างอวบอิ่มเต็มไม้เต็มมือลงนอนราบบนพื้นกระเบื้องเย็นเฉียบ ก่อนตนเองนั้นทรุดกายหนาลงตามมาไม่ห่าง มายาวีอกสะท้านหวามไหวถึงสิ่งกำลังเกิดขึ้น แม้ตอนแรกปากจะปฏิเสธว่าไม่ต้องการและถึงขั้นรังเกียจ ทว่าหัวใจเธอกลับโหยหาต้องการมันมาเติมเต็มบางอย่าง ซึ่งเธอไม่กล้าหาคำตอบ มายาวีหรุบเปลือกตาหลบสายตากระหาย เดวิสลูบเส้นผมอ่อนนุ่มปลอมประโลม “ไม่ต้องกลัวนะเม ฉันจะไม่รุนแรงกับเธอ”

“ผมมาเตือนความจำ คุณคงลืมไปว่าคุณเป็นของผมแล้ว” “แต่ใจฉันไม่ได้เป็นของคุณจำเอาไว้ ไอ้คนทุเรศ!” “ทำไม ใจคุณมันมอบให้โลเลนหมดแล้วเหรอ” “อย่ายุ่งกับโลเลนนะ” เธอพูดลอดไรฟัน เมสันกัดกรามแน่นแค่พูดชื่อของโลเลน เธอถึงกับเป็นเดือดเป็นร้อนแทนกันคงจะเป็นอย่างที่เขาคิดจริง ๆ สองคนนี้อาจมีอะไรที่ลึกซึ้งมากกว่าที่เขาคิด “คุณอย่ามาสั่งผม ผมจะทำมากกว่านั้นอีกสิ่งที่คุณกลัวมันน้อยนักกับสิ่งที่คุณกำลังจะเจอ” เมสันก้าวขึ้นไปบนบ้าน “อย่าทำอะไรริชชี่นะ” รอยยิ้มร้ายผุดขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลา “ผมรู้ว่าอะไรทำให้คุณเจ็บปวดที่สุด ฮึ ๆ” “ฉันจะฆ่าคุณคอยดู” เธอแผดเสียงและวิ่งตรงไปที่เมสันพร้อมกับกรรไกรแหลม แต่กลับต้องชะงักเมื่อเห็นเพื่อนรักโดนปืนจ่ออยู่บนบันได เธฮรีบวางกรรไกรลงในทันที “ครั้งหน้าไม่ใช่แค่จ่อ ลูกตะกั่วได้ฝังร่างเพื่อนคนสวยคุณแน่นอน แล้วก็อย่าลืมนะ ว่าคุณเป็นของผมคนเดียวเที่ยงคืนเจอกัน ผมจะรอที่คอนโด ถ้าไม่ไปตามนัด ผมจะเอาตัวเพื่อนคุณไปแทน”

เนสิตาได้เจอกับฐากูรเจ้าของไร่องุ่นผู้เย็นชา เธอตกหลุมรักและอยากได้เขาเป็นแฟน เริ่มต้นจากการยั่วยวนและการแบล็กเมล์ไปสู่ความสัมพันธ์ลึกซึ้งร้อนแรงที่เต็มไปด้วยความลับและความปรารถนาที่ซ่อนเร้น

เฉินโม่หราน นักธรกิจสาวต้องทะลุมิติเข้ามาในนิยาย แถมยังเป็นนางร้ายที่เข้าฉากไม่กี่ตอนก็ต้องตาย บ้านใหญ่ก็ยังเห็นแก่ตัวแทบจะหาดีไม่ได้ แบบนี้เธอไม่มีทางยอมหรอกนะ เอาสิ ตายเป็นตาย!!