Novels by Raf

Tiningnan ko siya sa salamin, at kahit nanlalamig at takot na takot, nakipagsukatan ako ng tingin sa kanya."Gaya ng sinabi ko, hindi sa'yo ang dinadala ko," matigas kong sagot. "Sinabi ko na sa inyo, 'di ba? Si Zeron ang ama nitong dinadala ko."Naramdaman ko ang paglamig ng paligid. Iyong lambot na nakita ko sa kanyang mga mata kanina, biglang naglaho, napalitan ng matinding galit. Humakbang siya palapit, sapat para maramdaman ko ang mabilis na pagtaas-baba ng kanyang dibdib."You really are a good actress, Dasha," bulong niya sa malamig na boses. "But you're a terrible liar."“I’m not,” tugon ko. “Sinasabi ko lang sayo ang totoo para tigilan muna ako at hindi na umasa.”"I'll let you play this game for now. Kung gusto mong panindigan ang lalakeng 'yon, sige. Let's see how far your loyalty will take you."“Lasing ako no’n, Cameron,” pahabol ko nang akmang lalabas siya. Gusto kong maniwala siya, na hindi niya anak itong dinadala ko, but at what cost? “Isang pagkakamali ang gabing ‘yo

Naglakad ako pabalik sa workstation ko na parang pinagsakluban ng langit at lupa. The word distraction kept lashing through my mind over and over again.Gusto kong isipin na baka pagod lang siya, o baka marami lang talagang iniisip, pero ang lamig ng pakikitungo niya, alam kong dahil 'yon sa sinabi ko.Pag-upo ko sa desk ko, halos malula ako sa bumungad sa akin. Imbes na tatlong folder lang gaya ng iniwan niya kahapon, ngayon ay may tumpok na ng mga dokumento na kailangang i-encode. Halos hindi ko na makita ang computer monitor ko sa taas ng tambak.“Ms. Terzon,” tawag ng sekretarya ni Cameron na lumapit sa akin. “Pinapabigay ni Sir. Lahat ‘yan kailangang matapos bago ang shoot bukas ng umaga. Sabi niya, dahil magaling ka naman sa multitasking, hindi mo na kailangan ng tulong ng Junior Team.”Napalunok ako. “Lahat ito? Pero ang sabi niya kahapon—”“Iba ang kahapon sa ngayon, Dasha. Sige na, simulan mo na,” matabang na sagot niya bago tumalikod.Alas-singko na ng hapon, pero pakiramdam

Nang matapos ang meeting, mabilis siyang tumayo. ​“Sir, may kailangan lang po sana akong linawin tungkol sa schedule ng shoot—” habol ko sa kanya bago pa siya makalabas ng pinto. ​Hindi siya tumigil sa paglalakad. “Talk to my secretary. Or better yet, talk to your fiancé. I’m sure he has a lot of opinions on how you should spend your time, especially now.” ​Mariin ang pagkakasabi niya sa salitang fiancé. Ramdam ko ang sarkasmo at ang matinding galit na nakakubli sa bawat salita niya. ​Naiwan akong nakatayo sa gitna ng conference room habang nag-aalisan ang mga tao. The pain in my chest was even worse than the nausea I felt last night. He was punishing me. The care he showed yesterday had been replaced by a wall I didn’t know how to break down. Hindi ko dapat ito nararamdaman, pero bakit? ​“Girl, okay ka lang?” lapit ni Stella, hinawakan ang siko ko. “Grabe si Cameron. Pakiramdam ko ibang tao.” ​“Ito naman ang gusto ko, ’di ba?” mapait na sabi ko, pilit na pinipigilan ang luha.

“Bakit hindi mo sinabi sa kanya ang totoo? Are you sure about this, Dasha?” tanong ni Stella habang nagmamaneho palayo sa impyernong bahay na iyon. Her eyes was filled with concern, but my mind remained in the garden, on Cameron’s dark gaze that seemed to wrap my entire being in ice. ​“Hindi niya kailangang malaman, Stella,” matigas na sagot ko, bagaman nanginginig ang mga kamay ko sa kandungan ko. “Aalis din siya, ’di ba? Kapag nakuha na nila ang kontrata, babalik na siya kung saan man siya nanggaling. Ayokong maging pabigat. Ayokong itali siya sa isang obligasyong hindi naman niya ginusto.” ​“Pero Dasha, si Zeron? Talagang ang gagong ’yun pa ang ginamit mong palusot? Naku naman!” ​Hindi na ako sumagot. Wala na akong maisip na palusot kanina at sana walang nakarinig. Pinikit ko na lang ang mga mata ko, pilit na winawaglit ang imahe ni Cameron na humahagod sa likod ko kanina. Mas mabuti na ang magmukhang tanga sa harap niya, kaysa maging dahilan ng pagkasira ng mga plano nila n

Hindi ako sumagot. Pumasok na ako sa workstation ko at nakita ang tambak na folders na dapat ay gagawin ko, pero may note na nakadikit sa ibabaw: 'Transferred to Team B - per CEO's order.'​Only three folders were left for me. Light tasks.​Naupo ako at napabuntong-hininga. My life was becoming complicated. Dasha, the betrayed fiancée, now pregnant with a man who is pretending to be her Ninong, but is actually a stranger who is about to leave as soon as the mission is done.​Hahawakan ko na sana ang ballpen ko nang mag-vibrate ang phone ko.​Isang message mula kay Cameron.​“Don’t push yourself. I’m watching you from the CCTV. Drink more water.”​Napatingin ako sa CCTV camera sa sulok ng kisame. My heart skipped a beat.Ganito ba siya ka-strikto?Pagkatapos ng trabaho, iniwasan kong mapatingin sa CCTV dahil pakiramdam ko minu-minuto akong tinitingnan doon ni Cameron, at lumabas ng building. Kailangan kong bumalik sa bahay, hindi para makipag-ayos, kundi para kunin ang mahahalagang dok

Humigpit ang pagkakahawak ni Cameron sa bewang ko. It wasn't just a simple touch, it was a claim. Isang babala sa kahit sinong nakatingin sa sandaling iyon, at naisin na saktan ako, hindi siya magdadalawang isip na protektahan ako.​Napatingala si Zeron. Puno ng gulat at takot ang mga mata niya nang makita kung sino nasa tabi ko. Sa buong bansa, sino ba ang hindi nakakakilala sa mga Lumia? Kahit pa nagpapanggap lang si Cameron bilang si Cairo, ang aura niya ay sapat na para mapatahimik ang lahat.​"I asked you a question," ulit ni Cameron. "Is this man bothering you, Dasha?"​"N-Ninong—I mean, Sir... O-Opo," nauutal kong sagot. Hindi ko alam kung bakit, pero mas natatakot ako sa lamig ng boses ni Cameron kaysa sa pagwawala ni Zeron.​"Dasha, please! Huwag kang magpaloko sa kanya! Sino ba siya para hawakan ka nang ganyan?!" sigaw ni Zeron, pilit na tumatayo pero mabilis na hinarangan ng dalawang naglalakihang security guards na sumulpot lang mula sa kung saan.​"Get him out of my sight