Makasalanang Haplos ni Ninong (SPG)

“I'm calling off the engagement," iyon ang lumabas sa bibig ko na nagpatahimik sa kanilang lahat.​Nandito kami sa sala, nagtipon-tipon dahil sa kagustuhan ko. Zeron was there, and even my sister, Liz. Now was the perfect time to burn everything down.​Tumayo ako at tinungo ang kinatatayuan ng wedding gown ko. With the scissors I was holding, walang paligoy-ligoy ko iyong pinunit. Parang musika sa pandinig ko ang nagigising tela.​“Dasha!” sabay-sabay nilang sigaw.​“Nababaliw ka na ba? Do you know how much that cost?!” Liz shouted, her face pale.​Natawa ako nang mahina. “Bakit, ikaw ba ang magsusuot?” I raised my brow.​Natigilan siya at nag-iwas ng tingin. “Pero ako ang pumili niyan para sa’yo.”​“Ang tanong, ikaw ba ang ikakasal para ikaw ang pumili?”​“Dasha, stop. Ang kapatid mo na nga ang nagmamagandang-loob—”​"Now you're taking her side, Zeron?” Baling ko sa magaling kong fiancé. “Ah, sabagay, kakampihan mo talaga siya kasi hindi naman talaga ako ang gusto mong pakasalan, ’di

Humigpit ang pagkakahawak ni Cameron sa bewang ko. It wasn't just a simple touch, it was a claim. Isang babala sa kahit sinong nakatingin sa sandaling iyon, at naisin na saktan ako, hindi siya magdadalawang isip na protektahan ako.​Napatingala si Zeron. Puno ng gulat at takot ang mga mata niya nang makita kung sino nasa tabi ko. Sa buong bansa, sino ba ang hindi nakakakilala sa mga Lumia? Kahit pa nagpapanggap lang si Cameron bilang si Cairo, ang aura niya ay sapat na para mapatahimik ang lahat.​"I asked you a question," ulit ni Cameron. "Is this man bothering you, Dasha?"​"N-Ninong—I mean, Sir... O-Opo," nauutal kong sagot. Hindi ko alam kung bakit, pero mas natatakot ako sa lamig ng boses ni Cameron kaysa sa pagwawala ni Zeron.​"Dasha, please! Huwag kang magpaloko sa kanya! Sino ba siya para hawakan ka nang ganyan?!" sigaw ni Zeron, pilit na tumatayo pero mabilis na hinarangan ng dalawang naglalakihang security guards na sumulpot lang mula sa kung saan.​"Get him out of my sight

“Bakit hindi mo sinabi sa kanya ang totoo? Are you sure about this, Dasha?” tanong ni Stella habang nagmamaneho palayo sa impyernong bahay na iyon. Her eyes was filled with concern, but my mind remained in the garden, on Cameron’s dark gaze that seemed to wrap my entire being in ice. ​“Hindi niya kailangang malaman, Stella,” matigas na sagot ko, bagaman nanginginig ang mga kamay ko sa kandungan ko. “Aalis din siya, ’di ba? Kapag nakuha na nila ang kontrata, babalik na siya kung saan man siya nanggaling. Ayokong maging pabigat. Ayokong itali siya sa isang obligasyong hindi naman niya ginusto.” ​“Pero Dasha, si Zeron? Talagang ang gagong ’yun pa ang ginamit mong palusot? Naku naman!” ​Hindi na ako sumagot. Wala na akong maisip na palusot kanina at sana walang nakarinig. Pinikit ko na lang ang mga mata ko, pilit na winawaglit ang imahe ni Cameron na humahagod sa likod ko kanina. Mas mabuti na ang magmukhang tanga sa harap niya, kaysa maging dahilan ng pagkasira ng mga plano nila n

Naglakad ako pabalik sa workstation ko na parang pinagsakluban ng langit at lupa. The word distraction kept lashing through my mind over and over again.Gusto kong isipin na baka pagod lang siya, o baka marami lang talagang iniisip, pero ang lamig ng pakikitungo niya, alam kong dahil 'yon sa sinabi ko.Pag-upo ko sa desk ko, halos malula ako sa bumungad sa akin. Imbes na tatlong folder lang gaya ng iniwan niya kahapon, ngayon ay may tumpok na ng mga dokumento na kailangang i-encode. Halos hindi ko na makita ang computer monitor ko sa taas ng tambak.“Ms. Terzon,” tawag ng sekretarya ni Cameron na lumapit sa akin. “Pinapabigay ni Sir. Lahat ‘yan kailangang matapos bago ang shoot bukas ng umaga. Sabi niya, dahil magaling ka naman sa multitasking, hindi mo na kailangan ng tulong ng Junior Team.”Napalunok ako. “Lahat ito? Pero ang sabi niya kahapon—”“Iba ang kahapon sa ngayon, Dasha. Sige na, simulan mo na,” matabang na sagot niya bago tumalikod.Alas-singko na ng hapon, pero pakiramdam