روايات بقلم SeñioritaAwesome16

Chapter 5 “Sa dinami-rami ng lugar, bakit nagkita pa kayo ng babaeng ‘yon? Ang laki ng Pilipinas, pero heto pa rin…”Hindi ito tiningnan ni Sanford. Bahagya lang siyang umiling, at nakatingin sa labas ng bintana na tila ba mas mahalaga ang mga ilaw na nadadaanan nila.“Paano ka nga pala napunta doon?” malamig na tanong ni Sanford sa babae.Nag-hesitate si Violet sandali.“Nagtanong ako kay Logan. Sabi niya nandoon ka, kaya pumunta ako.”Lalong lumamig ang boses ni Sanford. “Huwag mong ipagsiksikan ang sarili mo sa circle ko. Kung hindi kita inimbita, huwag kang pupunta nang ganoon ulit.”Napahigpit ang kapit ni Violet sa manibela. “So, galit ka na n’yan sa akin? Sabihin mo nga nang tapat, pumunta ka ba doon dahil alam mong nandoon si Laurice?”Napapikit si Sanford, halatang iritadong-irita. Hindi siya sumagot.Muling sumulyap si Violet sa kanya, pinag-aaralan ang kaniyang mukha. Nang wala itong makuhang sagot, lalong tumalas ang boses nito.“Trinaydor ka ng babaeng ’yan, Sanford! Huw

Chapter 4 Itinaas ni Sanford ang sigarilyo sa labi nito at humithit nang dahan-dahan. Bigla, sumikip ang dibdib ni Laurice.Hindi naman ito naninigarilyo dati. Kahit kailan. Dati, maayos ang buhay nito at kontrolado lahat.Dahil ba sa kanya kaya ito naging ganon?Bumagal ang lakad niya nang hindi niya namamalayan. Hindi niya maalis ang tingin dito.Nang papalapit na sila ni Stacey, pinatay ni Sanford ang sigarilyo sa ashtray sa tabi ng basurahan.Nagkasalubong sila sa daan at biglang hinablot nito ang braso niya.Napasinghap si Stacey, nanlalaki ang mga mata, patingin-tingin sa kanilang dalawa.“Teka, kayong dalawa? Ano ’to? Ganun ba kabilis naging close?”Nanigas si Laurice. Sobrang bilis ng tibok ng puso niya at tiningnan si Sanford.“Mag-usap tayo,” sabi ni Sanford na puno ng diin ang boses. Litong-lito naman si Stacey. “Ah, sige, oo! Mag-usap kayo. Una na muna ako sa loob.”Hindi na ito naghintay. Tumalikod si Stacey at nagmadaling umalis, halatang ayaw madamay sa kung ano mang-e

Chapter 3 Eksakto namang pumasok si Stacey na punong-puno ng energy, at biglang nagbago ulit ang timpla ng buong kwarto.Bumalik ang tawanan. Lalong lumakas ang mga boses. May nanunukso na naman kay Logan, habang ang iba ay nagpalakpakan at naghihiyawan na parang walang mabigat na nangyari kanina.Mukhang normal ulit ang lahat.Habang si Laurice, nakaupo lang doon, tahimik at parang nasa ibang mundo siya. Parehong silid, parehong mga tao, pero pakiramdam niya ay napakalayo niya, nanonood lang sa likod ng isang makapal na salamin. Na habang nagtatawanan ang lahat, nakatitig lang siya sa kawalan.Napansin ’yun ni Stacey. Hindi muna ito nagsalita, pinanood lang siya nito nang ilang segundo bago dahan-dahang hinila nito ang braso niya.“Uy. Samahan mo muna ako saglit.”Hindi na pumalag si Laurice at sinamahan ang kaibigan. Tahimik sa loob ng banyo. Malamig. Ang tanging tunog lang ay ang agos ng tubig mula sa gripo.Tumayo si Laurice sa harap ng lababo, hinayaang dumaloy ang malamig na t

Chapter 2 Walang pag-aalinlangan na sabi nito.At doon na tuluyang may nabasag sa loob ni Laurice. Parang sinuntok siya sa dibdib at nawalan ng hangin. Hindi siya nito kilala?Sumikip ang kanyang lalamunan habang nanginginig ang mga kamay niya.Nagtagpo ang mga mata nila saglit pero wala siyang makita roon na kahit anong kislap man lang.Mabilis siyang umiwas ng tingin.‘Huwag kang iiyak. Huwag dito. Huwag.’Pero ang sakit.Yung dibdib niya, parang muling pinupunit… yung bagay na pilit niyang pinagdikit sa loob ng maraming taon.Gusto niyang tumayo, umalis at maglaho na parang bula.Saka biglang tumikhim si Logan.“Okay, okay! Huwag na nating gawing weird ’tong meet up natin. Kaya nga natin pinagsama-sama ang mga bridesmaids at groomsmen para maging close tayong lahat, ’di ba? Chill muna tayo bago kumain.”Walang kumontra.’Yun na ang pinakamadaling paraan para magkunwaring walang nangyari.“Para sa mga magaganda at gwapong tulad natin,” pagpapatuloy ni Logan, “wala pa ring tatalo

Chapter 1 Sa loob ng apat na taon nila ni Sanford, isang beses lang umiyak nang ganoon si Laurice. Ito ay ‘yung may nangyari sa kanilang dalawa bilang magkasintahan."Laurice, promise, dahan-dahan lang ako," sabi nito.Pero hindi naman tungkol sa pagiging maingat ’yun. Si Sanford ang first time niya at masyado lang talagang masakit. Higit pa sa akala niyang kayang tiisin ng katawan niya, higit sa kaya niyang ipaliwanag. Tinulak niya ito, kinalmot, para lang tumigil ito. Pagkatapos n’un, puro kalmot ang balat ni Sanford. Puro malalim at mapulang marka na dapat sana ay ikinagalit nito.Pero sa halip, tiningnan lang siya nito na para bang isa siyang mamahaling bagay na sa wakas ay hinayaan siyang hawakan. Mukhang masaya si Sanford. Para bang hawak na nito ang buong mundo nung oras na ’yun.Nanatiling malinaw ang gabing ’yun sa isip niya sa kakaibang paraan. Halo-halong sakit at tawanan pagkatapos, habol na hininga, at mga halik na sinusubukang ayusin ang lahat.Tapos, bigla na lang nata

Chapter 11 Tiningnan lamang siya ni Bradley ng matalim at saka siya nilagpasan at umakyat sa ka silid nito. Narinig ni Aleighna ang malakas na kalabog ng pinto, pero lalong lumapad ang ngiti sa kanyang mga labi. Kinuha niya ang mga pinagkainan at nagtungo sa kusina upang hugasan ang mga ito.Pagbalik sa kanyang malaking silid, humiga si Aleighna sa kama pero hindi siya magawang dalawin ng antok.Hindi naman siya maselan sa higaan, pero kahit anong gawin niya ay hindi siya makatulog.Kinuha niya ang kanyang cellphone, at biglang tumunog ito. May tumatawag na numero na hindi niya kilala.Alas-dose na ng gabi, at sa oras na ito ay bihirang may tumatawag sa kanya mula sa mga kakilala niya.Matagal na nagri-ring ang telepono, tila hindi titigil hangga't hindi sinasagot.Sa huli, sinagot din ni Aleighna ang tawag."Aleighna... gusto kitang makita."Hindi niya kilala ang numero, pero pamilyar na pamilyar sa kanya ang boses.Mahina ang boses ni Jameson, at tila nagmamakaawa, "Pwede mo ba ak

Chapter 10 Nagulat si Aleighna nang marinig niyang muli ang sabi nito, "Mag-asawa kayo, hindi pwedeng hiwalay ang tirahan niyo.""Balak ko sana na ipatira kayo sa mansyon, pero naisip ko na baka maistorbo namin kayo, kaya binawi ko na lang ang ideya.”"Alam mo naman ang gusto ko, at alam mo rin ang pinagdadaanan ko. Sana mabigyan mo agad ng anak si Bradley."Dito na dumako ang usapan.Alam na alam ito ni Aleighna, at pumayag naman siya noon."Mommy, gusto ko rin naman po, pero si Bradley..." Nag-atubili siyang magsalita, alam niyang maiintindihan ito ni Mrs. Stone.Sabi ni Mrs. Stone, "Huwag mo na siyang intindihin. Hindi mahalaga ang proseso, basta tama ang resulta."Ramdam ni Aleighna ang matinding kagustuhan ni Mrs. Stone na magka apo. Natatakot siya na baka nga ay wala nang maraming oras si Bradley.Pero kahit gusto niyang magbuntis, kailangan ding pumayag si Bradley.At higit sa lahat, ayaw na ayaw ni Bradley ang ganu'n, halos patayin na nga sya nito sa pagka disgusto nito sa ka

Author's Note: Hello love's! Sorry, ngayon lang nakapag update ang inyong author! Para bumawi sa inyo mga readers ko, may pa give-away ako sa inyo. Kapag umabot ng 300 views ang novel natin ay magpapa cashji ang inyong author sa first 10 na mag fo-follow sa akinPasasalamat ko sa inyong walang tigil na pag supporta sa MTAWB. Follow me at I add nyo sa library niyo ang Married to a Wicked Billionaire para mas maging updated kayo sa mga ganap ng ating novel at pa giveaways. Thankiess! Chapter 9 Dumilim na ang paligid.Pagpasok ni Bradley sa istasyon ng pulisya, nakita niya si Aleighna na nakaupo sa isang upuan. Gulong-gulo ang buhok, gusot-gusot at punit ang blouse, may sugat at pasa ang mukha at bagama't halatang pagod na pagod na, tuwid pa rin ang kanyang upo.Mag-isa itong nakaupo doon, parang isang pusang nawalay sa may-ari at walang matakbuhan.Nang makita ni Aleighna ang paparating, naningkit ang kanyang malungkot na mga mata. Pero nang makilala niya kung sino ito, nagulat

Chapter 8.2 Content Warning: This chapter includes themes of sexual violence and assault. Reader discretion is advised.Pilit kumakawala si Aleighna pero mas malakas ito.Hinihila siya nito papasok at binuksan ang pinto ng kotse.Habang lumalaban siya, lalo itong nanggagalaiti.Itinulak siya nito papasok kaya napahiga siya sa upuan.Sinipa niya ito gamit ang paa pero sumampa ito papasok sa loob ng sasakyan."Jameson, nababaliw ka na ba?!."Galit na galit siya kaya sinuntok at sinipa niya ito. Kinuha niya ang cellphone at susi at paulit-ulit na hinampas sa mukha at ulo nito.Kahit na babae siya at mas malakas ito sa kanya ay hindi hahayaan ni Aleighna na saktan siya nito. Kaya sa abot ng kanyang makakaya ay pinag sisipa at pinagsusuntok niya ito. Hindi inaasahan ni Jameson na ganito katapang at kalakas ang babae. Kung may hawak lang itong kutsilyo, paniguradong napatay na siya nito.Hinawakan niya ang mga kamay nito, ikinulong ang mga binti nito at umibabaw dito. Kung hindi niya

Chapter 8 Umuwi si Aleighna. Dahil sa ulan at ginaw, lalong lumala ang kanyang sipon.Barado ang ilong, sumasakit ang ulo at lalamunan.Uminom siya ng gamot at nagtalukbong ng kumot, yumuko at niyakap ang sarili.Mag-isa lang siya sa kama at ang tagal bago i uminit.Pagsapit ng madaling araw, hindi na niya kinaya. Nagsuot siya ng makapal na jacket at sumakay ng taxi papuntang ospital.Habang naka dextrose at lutang ang isip, napansin niya na lahat ng pasyente sa paligid ay may kasama. Hindi niya maiwasang mainggit.Mabagal ang oras at ayaw niyang matulog.Pinipilit niyang gisingin ang sarili at paminsan-minsan ay sumisilip.Nagpunta si Bradley para sa check-up at aksidenteng nakita si Aleighna na nakaupo sa gilid.Nakayuko ito, magulo ang buhok, at may karayom sa kamay. Sa dami ng tao, siya ang mukhang nakakaawa dahil wala itong kasama. Biglang tumingala si Aleighna at nagtama ang paningin nila."Bradley..." awtomatiko niyang tawag.Pero parang wala itong nakita at dumiretso lang it

Chapter 7 Nawala ang ngiti sa mga labi ng lahat at napalitan ito ng pagtataka.Natigilan si Terrence, tiningnan ang walang singsing na daliri ni Aleighna, at saka ngumiti. "Para lang tanggihan ako, gagawa ka talaga ng kahit anong dahilan."Alam ni Aleighna na hindi ito maniniwala.Paano naman niya isasama si Bradley doon para patunayan ito kung ayaw nga nitong may makaalam na mag-asawa silang dalawa. "Kung ganoon, tawagin mo ang asawa mo at ipakilala mo sa akin," nakangiting hamon pa rin ni Terrence.Kinagat ni Aleighna ang kanyang labi. "Busy kasi siya...""Aleighna," putol ni Terrence sa sasabihin pa sana niya. "Sinundan kita mula sa China hanggang dito sa Pilipinas. Seryoso ako at gusto talaga kita."Wala siyang pakialam sa itsura niya sa paningin ng iba. Taimtim ang kanyang mga mata. "Kung totoo ngang may asawa ka na, rerespetuhin ko at babatiin kayo. Pero kung nagdadahilan ka lang para umiwas, sa tingin ko hindi mo na kailangang gawin 'yon.""Bigyan mo naman ako ng pagkakataon,