Chapter: Chapter 244Huminga ako nang malalim, ang dibdib ko ay patuloy pa ring kumakabog nang marahas habang pinapanood siyang tuluyang tumalikod at lumayo matapos ko siyang iwanan doon sa hallway. Akala ko tapos na. Akala ko, sa wakas ay naging sapat na ang mga salitang binitawan ko para tuluyan na niya akong bitawan at huwag na kaming magtagpo muli. Naniniwala akong sarado na ang kabanatang iyon ng aming buhay, na hindi na kami kailanman mag-uusap pa pagkatapos ng araw na ito. Subalit ang kapayapaang inaasahan ko ay sadyang napakabilis maglaho.Hindi pa man ako tuluyang nakakabalik sa aking pwesto ay bigla na lamang sumulpot ang aming head manager sa front desk, ang mukha ay seryoso at may bahid ng pagmamadali. Agad niya akong tinawag at sinabing dapat ko munang iwan ang aking trabaho sa sandaling ito. “Anya, halika, makipag-usap ka kay Sir Lucas.”Nanlaki ang aking mga mata sa gulat. Makipag-usap kanino? Agad akong umiling at akmang tatanggi dahil wala na kaming dapat pag-usapan pa, ngunit huli na ang
Last Updated: 2026-08-06
Chapter: Chapter 243Huminga ako nang malalim para pakalmahin ang aking sarili bago hinarap si Lucas. Ang bawat hibla ng aking katawan ay nag-aabiso na umurong na at tumakbo muli palayo, ngunit alam kong hindi ko na maaaring takasan ang reyalidad na ito. Ang malamig na simoy ng aircon sa loob ng pasilyo ay tila walang bisa upang pawiin ang matinding init ng tensyon na namamagitan sa aming dalawa. Marahas at mabilis ang pagkabog ng aking dibdib, parang isang ibong nakakulong na nagpipilit kumawala. Pinilit kong magpakatatag, iginuhit sa aking mukha ang isang blangko at walang emosyong ekspresyon habang dahan-dahan kong nilingon ang lalaking minsang naging mundo ko, ang lalaking pilit kong ibinaon sa limot sa loob ng apat na mahabang taon. "Nag-sorry naman na ako sa ginawa niyang kasalanan," mahinang wika ko, ang boses ay bahagyang nanginginig ngunit pinilit kong pinatatagin upang hindi niya marinig ang pangamba sa aking lalamunan. Agad na umiling si Lucas, ang kanyang mga mata ay nanlilisik at puno ng ga
Last Updated: 2026-08-06
Chapter: Chapter 242Sumunod na umaga, dala ko ang bagong simula na ipinangako ko sa aking sarili habang nakatitig sa salamin. Maaga akong dumating sa hotel, maayos ang uniporme at nakabuntot ang isang ngiting pilit kong pinatutoo upang ipakita sa sarili ko na kaya ko. Determinado akong kalimutan si Lucas. Naging positibo ang pananaw ko, ang kanyang check-in ay panandalian lamang dahil one-night lang naman ang binook niya. Siguro, hindi ko naman siya makikita ulit. Pagkatapos ng ilang oras, maglalaho siya, at ang lahat ay babalik sa dati nitong kaayusan nang wala ang anino niya para guluhin ang tahimik kong mundo. Wala na ang takot kagabi, ang tanging natira ay ang matibay na pasya na hindi ko na hahayaang saktan pa ng mga ala-ala na dapat binabaon na sa nakaraan.Ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana sa mga panahong akala mo ay hawak mo na ang direksyon ng iyong buhay.Habang nag-aayos ako ng mga dokumento sa front desk at abala sa pag-encode ng mga paparating na bisita para sa araw na ito, napatigil ako
Last Updated: 2026-08-05
Chapter: Chapter 241Habang papalabas ako ng glass doors ng mamahaling hotel, ramdam na ramdam ko ang bigat ng buong shift sa aking mga paa, ngunit ang isip ko ay malayo ang nilalakbay. Nakalutang ang kamalayan ko habang lumalabas ang mga alaala ni Lucas mula sa bawat sulok ng lobby kanina, ang malamig niyang titig, ang pamilyar na bango ng kanyang pabango, at ang maikling sandali na nagdikit ang aming mga daliri sa reception desk. Para akong lumulutang sa isang panaginip na may halong bangungot, paulit-ulit na binabalikan ang mga salitang binitiwan niya tungkol sa kanyang biglaang business trip na siyang dahilan kung bakit kami nagtagpo sa ganitong oras at lugar. Hindi ko namalayan na nakarating na ako sa gilid ng kalsada, handa nang tumawid patungo sa kabilang panig nang walang pakundangan sa paligid o sa mga dumadaan na sasakyan. Ang hangin sa labas ay medyo malamig, dumadampi sa aking balat na pilit kumakalas sa init ng gusali, ngunit ang lamig na iyon ay walang-wala kumpara sa lamig na iniwan ng kan
Last Updated: 2026-08-05
Chapter: Chapter 240Habang nakatayo ako sa harapan ng counter ng hotel, pilit kong pinapakalma ang aking paghinga na kanina pa nag-aalinlangan. Ang mga mata ni Lucas ay nanatiling matalim at walang emosyon, parang mga matang kay tagal nang natutong magtago ng sakit at magbalatkayo sa likod ng pader ng kanyang mga responsibilidad. Sa kabila ng pagnanais ng aking katawan na lumapit, basagin ang distansya, at yakapin siya nang mahigpit, nanatili akong nakatayo sa aking pwesto. Pinairal ko ang propesyonalismo, kahit sa loob-looban ko ay unti-unti nang nadudurog ang aking mga desisyon at ang mga prinsipyong pinanghawakan ko nang gabing iwan ko siya. "Good afternoon, sir," ulit ko nang hindi agad siya sumagot sa aking unang bati, ang boses ko ay bahagyang nanginginig ngunit pinilit kong pinatatatag. Ang bawat salita ay may kasamang bigat, tila ba ang simpleng pagbanggit ng kanyang presensya ay may kaakibat na parusa mula sa tadhana. "Mayroon po ba tayong reservation o maari ko po ba kayong tulungan sa pag-che
Last Updated: 2026-08-04
Chapter: Chapter 239Kahit maghirap ulit akong magtiis sa bawat pag-alala sa kaniya dahil sa mga pangungulit ni Nathan, paulit-ulit kong sinasabi sa aking sarili na kailangan kong panindigan ang aking mga desisyon dahil alam kong parehas lang kaming mapapahamak kung paiiralin ko ang gusto ko. Ilang araw ang lumipas matapos ang gabing iyon sa kalsada, tila naging hudyat na rin ng pagsuko ang huling pagbisita ni Nathan. Nang makita niyang nanatili akong matigas at walang balak na makipag-usap o makipagbalikan kay Lucas, napabuntong-hininga na lamang siya sa akin. “You're so stubborn.” Kamot niya sa kanyang ulo. “You should be selfish sometimes to be happy, you know?” Ngumiti lang ako sa kanya dahil nasa trabaho pa ako. “Kuntento na ako rito, Sir.” Kailangan ko maging makasarili? Hindi ba’t ganun nga ang ginawa ko kaya iniwan ko siya? Mas iniisip ko ang kapakanan ng Lola ko kahit na alam kong masasaktan siya. Pero ginawa ko rin ang desisyon na yon para sa kanya. Ayaw kong makahadlang sa mga pangarap nya
Last Updated: 2026-08-04
LOGIN
