Novels by Reign

Samantala, ay nagsisimula na ang pinakaemosyonal na parte ng kasal.“Mr. Daniel Corpuz, tinatanggap mo ba si Marionne Villamor, bilang iyong kabiyak, sa hirap o ginhawa, sa karamdaman man o sa kalusugan, habang kayo ay nabubuhay?" tanong ng pari habang hawak ang bibliya.“Opo,” walang pag-aalinlangang sagot ni Daniel.“At ikaw naman Marionne Villamor, tinatanggap mo ba si Daniel Corpuz bilang iyong kabiyak, sa hirap o ginhawa, sa karamdaman man o sa kalusugan, habang kayo ay nabubuhay?”Matapos ang mahabang katahimikan ay mahina niyang sinabi, “Opo...”“Sandali!”Mula sa gitna ng mga tao ay lumabas si Kattrina habang hawak ang cellphone at paika-ikang umakyat sa entablado.“Anong nangyari, Kattrina?” nagtatakang tanong ni Marionne.“May kailangan kang makita, Marionne.” Masamang tiningnan ni Kattrina si Daniel habang binibigay ang cellphone kay Marionne. “Ngayon lang nangyari iyan.”Sinadya ni Kattrina na i-mute ang video. Kinuha ni Marionne ang cellphone at agad na pinanood ang video

Samantala, sa loob ng isang pribadong kwarto.Iba't ibang klase ng putahe ang nakahain sa hapag. May fresh tuna, malalaking lobsters, at kung ano-ano pa.“Sigurado akong hindi mo pa natitikman ang mga ito. Bukod sa mahal na ay de kalidad pa ang mga sangkap na ginamit!” Mabilis na sumandok ng pagkain si Anton at kaagad na napuno ang plato ni Danilo.Kung abala sila sa pagpili ng makakain ay abala rin ang ibang bisitang naroroon sa panonood sa kanila na may panghahamak sa mga mata nila.“Naku, Anton, kaya ko namang kumuha ng pagkain kaya kumuha ka na rin,” sabi pa ni Danilo at inilayo ang plato niya kay Anton.“Nakakain na ako ng mga niyan dati,” sabi ni Anton at walang pakialam sa mga nangungutyang tingin ng mga tao sa paligid. Pagkatapos nilang kumain ay aalis din naman sila.At ilang minuto pa ay natapos na nga sila sa pagkain.“Busog ka na?” tanong ni Anton kay Danilo.“Busog na busog,” sagot naman ni Danilo at nakahawak pa sa tiyan niya.“Kung ganoon ay umalis na tayo.” Tumayo si A

Bumalik si Anton sa barracks pagkatapos ng trabaho at kaagad na nagtungo sa banyo. Pagkalipas ng limang minuto ay lumabas siya na aakalain mong ibang tao.Kung kanina ay gusot-gusot ang suot niya at parang walang ligo, ngayon ay nakasuot na siya ng mamahaling polo at pantalon. Pinaresan niya pa ito ng isang branded na leather shoes. Idagdag pang nasa five feet at eleven inches ang kanyang tangkad saka ang buhok niyang maayos ang pagkakasuklay, nagmukha tuloy siyang model ng isang mamahaling brand.Napatingin sa kanya si Danilo, kasamahan niya sa trabaho. “Ang bilis mo namang nakapag-ayos? Naligo ka ba o wisik-wisik lang?”“Kung magpapaulan ng swerte sa labas, siguradong mapapabilis din ang kilos mo,” nakangising sagot naman ni Anton habang nakaharap sa salamin at gwapong-gwapo sa sarili.Napapailing na lang si Danilo. Sanay na kasi siya sa mga kalokohan ni Anton. Halos kalahating taon pa lang sila bilang mga constraction worker, pero kung ano-ano na ang kinukwento ni Anton sa kanya.M