I’M PREGNANT, RESCUED BY MY BABY’S MYSTERIOUS DADDY

Ilang beses na huminga ng malalim si Jane habang sakay ng kanyang scooter sa harap ng City hall kung saan nila napag usapan na magkita. Dahil sa dami ng iniisip hindi niya napansin nang huminto ang isang sasakyan sa likuran niya. Kung hindi dahil sa animo na tumakip sa kabuohan niya ay hindi siya matatauhan. Nang tumingin siya sa taong ‘yon ay isang pares ng malamig na mata ang sumalubong sa kanya. Nakatalikod sa liwanang ng sikat ng araw ang lalaki . Matangkad ito kaya natakpan siya ng anino nito. Limang talampakan lang ang taas niya, ang lalaking kaharap niya ay sigurado siya na anim na talampakan at higit pa. ‘Ang tangkad nito!’ Isip-isip niya. Mukhang tatlong beses ang laki nito sa ka kanya. Matipuno din ang katawan ng lalaki at sumisigaw ang nakaka-intimida na awra nito. Suot nito sa mata ay isang light gold rimless glasses, at sa likod ng salamin ay sasalubong ang malamig at walang emosyon nitong mata. Malamig ang presensya nito na pangingilagan ninuman dahil mukhang hindi i

Masigasig at walang tigil sa pagtatanong ang kuya niya. Nang dumating ang asawa nitong si Bea ay sumingit ito at nagsalita ng may patuya. "Randy, bente-kwatro na 'yang kapatid mo. Matanda na siya kaya sigurado akong alam niya ang ginagawa niya. At ikaw naman, Jane, ibang klase ka rin noh? Porke ba matanda ka na ay basta mo nalang papalagpasin at hindi sasabihin sa amin ang ganito kahalagang desisyon mo? Hindi mo na ginalang ang matatanda sa pamilyang 'to. Paano mo hindi nagawang ipaalam kay Mama ang tungkol sa pagpapakasal mo? Aba yumayabang ka na yata." Kumuyom ang kamay ni Jane. Yumabang? At saka para saan pa? Para hintayin na maipagbili siya ng Mama niya sa halagang dalawang milyon? "Kumukupas ang ganda, Jane. Kapag tumanda ka ay kukulubot ka din. Kaya bakit ang arte mo at ayaw mong pakasalan 'yong sinasabi ni Mama na lalaki? Sinayang mo ang dalawang milyon na makukuha ng pamilya natin. Anong inaarte-arte mo? Porke diborsyado 'yong lalaki ayaw mo na? Hindi naman big deal kung

Pinukol ni Laarni ng masamang tingin si Maya. "Ano ulit ang sinabi mo?” "Bakit? Hindi ba totoo naman!" Palaban na sagot nito. Nabulabog ang tao sa paligid dahil sa ingay ng dalawa kaya napatingin ang mga ito sa gawi nila. Mula sa pintuan ng opisina ay lumabas ang Manager na si Gaston Santos na halatang iritable. “Ano'ng kaguluhan ‘to?" Hinila ni Jane si Maya at nilagay sa kanyang likuran. Mapapagalitan ito kung hahayaan niya na ipagtanggol pa siya. Ang usapang ito ay sa kanya at wala itong kinalaman. Magalang na nagsalita siya. “Sir Santos, customer ko ang bumili ng sasakyan, ako ang nag-assist sa kanila at ako ang ka-deal nila. Bakit kailangan na dumaan kay Laarni ang dokumento? Ako ang nakabenta, bakit ibibigay niyo na naman sa kanya ang order at komisyon ko?” Namewang ito at naka-ismid na nagsalita. “Dumating ang mag-asawa isang oras na ang nakakaraan bago ka dumating, Jane. Si Laarni ang nag-assist sa kanila mula pa kanina. Nagbanyo lang siya saglit, pero bigla kang du

Marami ang customer na nangangailangan ng sasakyan nitong nakaraang araw. Kaya naman hanggang gabi ay abala si Jane. Matapos ang huling transaksyon at umalis ang huling customer na tumingin ng sasakyan, saka lamang siya naghanda para umuwi. Pagkatapos magpaalam sa mga kasama ay pumunta siya sa locker para kunin ang susi ng scooter. Paglabas niya ay tumingin siya sa langit. Mula pa kaninang tanghali, malakas na ang hangin, at ngayo’y nagsimula nang umambon. “Oo nga pala may bago na namang bagyo na dumating.” Tumingin siya sa madulas na daan. Delikado ang daan para sa buntis na gaya niya. Baka mamaya ay madigrasya siya. Hindi niya gustong itaya ang kaligtasan ng dinadala niya. Nakapagpasya na siya. Kahit nagtitipid siya para makaipon, mas mahalaga ang kaligtasan ng bata. Sa ngayon ay magtataxi nalang muna siya pauwi. Iniwan niya muna ang scooter sa Shop, pagkatapos ay bumalik para maghintay ng taxi. “Ate Jane!” Tawag ni Maya ng makita siya. “Umaambon, baka lumakas ang ula

Lubos na nagulat si Jane sa narinig. Hindi niya inaasahan na ang asawa niya ay hindi lang naghanda ng bahay, kundi balak pa nitong makipagsama sa kanya! Sabihin na natin na mabuting tao nga siya. Pero… "Mister, actually gusto ko sanang pag-usapan natin ito.” Huminga siya ng malalim. “Hindi mo na kailangang maghanda ng mga ganito, kasi hindi ko naman plano na istorbohin ka, pwede pa nating ipagpatuloy ang ating buhay gaya ng dati. Kung sa tingin mo ay nakakaabala pa, pwede tayong mag-divorce siguro sa loob ng ilang buwan..." Gusto lang naman niya na magkaro’n ng marriage registration. Iyon talaga ang pinaka rason. Ayaw niya kasi na mapilitan magpakasal sa lalaking sinasabi ng Mama niya. Malaki naman ang sinasahod niya at kaya niyang buhayin ang bata. Ang totoong plano niya, kapag malapit na siyang manganak ay makikipaghiwalay siya dito. Naghihintay lang siya ng tiyempo para hindi magduda ang kuya niya. Ngunit hindi pa niya natapos ang sasabihin nang biglang hinawakan siya ng lal