แฟนของฉันไม่ใช่นายเอกนิยาย

แฟนของฉันไม่ใช่นายเอกนิยาย

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2024-12-09
โดย:  แมวน้อยหมวกเขียวยังไม่จบ
ภาษา: Thai
goodnovel16goodnovel
คะแนนไม่เพียงพอ
64บท
1.2Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

วันหนึ่งมีกล่องปริศนาว่างอยู่หน้าบ้านของเลอาและแฟนหนุ่มของเธอ ในกล่องนั้นมีหนังสือนิยายเล่มหนึ่งด้วยความสงสัยเลอาจึงเปิดอ่านและเธอก็พบว่ามันเป็นนิยายวาย! แถมดูเหมือนมันจะเป็นแนว 3P เสียด้วย ในนิยายมีตัวละครที่ชื่อเหมือนเธอด้วย และนายเอกของนิยายเรื่องนั้นก็มีชื่อเหมือนแฟนของเธอ! เลอาไม่อยากจะอ่านต่อเพราะความหึงหวง แต่เธอก็มาพบภายหลังว่านิยายเล่มนั้นได้เขียนสิ่งที่จะเกิดขึ้นในอนาคตของเธอและแฟนหนุ่มของเธอ "ฉันจะตายเรอะ!? แถมแฟนของฉันก็จะถูกผู้ชายสองคนรุมทึ้ง!? ไม่! ฉันไม่ยอมให้แฟนสุดที่รักถูกใครหน้าไหนแย่งไปเด็ดขาด! ถ้ากล้าแตะต้องแฟนของฉัน ฉันจะต้องได้ข้ามศพของพวกแกไปก่อน! " เพื่อไม่ให้แฟนหนุ่มถูกผู้ชายอื่นแย่งไปเลอาพยายามหลบเลี่ยงความตายของตัวเองและพยายามขัดขวางเหล่าพระเอกนิยายวายไม่ให้เข้าใกล้แฟนของเธอ แต่ฆาตกรก็ยังพยายามตามฆ่าเธอและแฟนหนุ่มของเธอเสียเหลือเกิน พวกพระเอกนิยายวายก็สลัดทิ้งยากยิ่งกว่าฆาตกร จะรอดไปได้หรือไม่ติดตามกันได้เลย!

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

ตอนที่ 1 นิยายเฮงซวย

A hospital room.

The sharp scent of disinfectant made Stella Rowan feel nauseous as she lay weakly on the bed.

The call connected. Stella spoke first. “I had a miscarriage and would need an emergency abortion. Can you come to me?”

There was a brief pause on the line.

Then the man spoke, his voice low and irritated. “Since when did you get pregnant? Why didn’t I know anything about it? Stella Rowan, even if you’re being dramatic, there should be a limit.”

“Are you coming or not?”

That single word, dramatic, lit a fuse in Stella’s chest.

“I really don’t have time to argue with you today.”

Facing her anger, Evan Wright tried to keep the impatience out of his voice.

A cold numbness washed over her. She didn’t say another word and pulled the phone away from her ear.

Just as she was about to hang up, a woman’s voice came through the line.

“Sir, the C-section was a success. The mother delivered healthy twins, a boy and a girl.”

Stella’s world went completely dark.

He was in the same hospital.

But he was there with his sister-in-law through the birth of twins.

And his own child was facing a miscarriage procedure.

Stella pressed the end-call button without hesitation.

A female doctor in black-rimmed glasses walked in and stopped by the bed. She pulled out a pen and began writing on the form, the sound sharp in the quiet room.

Without looking up, she asked seriously, “The operating room is ready. You’ll need someone to watch over you afterward. Is your husband here? ”

Stella held back the anger burning in her chest. “As if he’d ever show up.”

The doctor paused, confused. Her pen stopped midair.

Stella looked at her, her gaze turning icy. “He’s busy accompanying his sister-in-law while she gives birth. I’ll manage on my own.”

The words twins from the call earlier felt like spikes driving straight into her heart.

A flicker of sympathy passed through the doctor’s eyes.

She handed the completed form to Stella. “All right.”

Stella took the pen and signed her name quickly.

The doctor then handed her a pill. “Take this. The procedure will start in thirty minutes.”

Stella accepted it and swallowed it immediately.

She hated medicine. But this time, she let the nasty taste of the medicine spread through her mouth without flinching.

Evening.

After being kept for post-op observation, Stella drove herself back to the villa she shared with Evan.

Marianne, the housekeeper responsible for cleaning the place, jumped when she saw how pale Stella looked. “Mrs. Wright, what happened to you?”

Stella lifted her eyes at the sound of Marianne’s voice. Her face was still bloodless as she forced a faint smile. “Marianne, I’m a little hungry.”

That morning, Evan had taken her to the Wright family estate.

At the family lunch, she’d barely eaten a few bites when Summer Bailey suddenly went into labor and started bleeding heavily.

The entire estate fell into chaos over Summer’s impending delivery.

Summer was Evan’s sister-in-law, the wife of his older brother, Steven Wright. Steven had died in a plane crash six months earlier, with no remains ever recovered.

Since then, whenever anything happened to Summer or the child she was carrying, one phone call was enough to pull Evan away from anything.

The scenes from earlier that day flashed through Stella’s mind.

When Summer went into labor, the shove she gave Stella had been so forceful that Stella fell to the ground and couldn’t get back up.

But all eyes were on Summer, who was crying and screaming.

Evan carried Summer straight past her.

Stella had grabbed the leg of his pants, her fingers trembling.

“My stomach hurts.”

Evan had only given her a look that said stop it. Then he turned away, carrying Summer without looking back.

Seeing how weak Stella was now, Marianne helped her sit down at the dining table. “The kitchen just made some food. I’ll bring it over.”

A bowl of steaming soup, along with a few small side dishes, was set in front of her.

Stella had only taken a couple of bites when voices drifted in from outside, laughing as they drew closer. The door opened moments later.

Evan walked in with his mother, Dora Lowe.

Seeing Stella, and with the Wright family celebrating a major event today, Dora was unusually restrained. For once, she didn’t throw Stella a disdainful look.

Of course, she didn’t actually look at her at all.

She only said to Evan, “I’ll go grab something.”

“Okay.”

Dora headed straight upstairs.

Evan’s smile faded. He walked over to Stella and sat down across from her.

He crossed his long legs, flicked open his lighter, and with a sharp click, a flame jumped up. He lit a cigarette and took a drag.

Stella kept her head down and focused on her food, ignoring him.

He inhaled deeply, then let out a slow breath, sounding almost helpless. He reached out and rubbed the top of her head.

“You tell me,” he said softly. “Is today really the time for you to lose your temper?”

“My brother’s gone. My sister-in-law is still carrying on his bloodline. What exactly are you making a scene about today?”

“The babies are adorable,” he went on gently. “Two tiny little ones. You’d like them if you saw them.”

As she listened to the way he spoke to her, coaxing, and the warmth in his voice when he talked about the babies, something inside Stella finally snapped.

She raised her hand and slammed her silverware down on the table with a sharp crack, cutting him off.

“So other people’s kids are just that adorable?”

Her eyes were red with rage as she stared at him, her tone dripping with sarcasm.

Evan saw her temper flare again, and his expression darkened. “What do you mean by other people? Those are my brother’s children!”

His voice rose at the end, his own anger spilling over.

Stella let out a short, humorless laugh. “Oh, you still remember they’re your brother’s kids? The way you’re acting, I almost thought they were yours.”

“Stella Rowan!”

Evan completely lost it.

Stella stood up and slapped him across the face.

The sound cracked through the room.

Her eyes were filled with hatred as she looked at him. “Divorce.”

Whose child they were didn’t matter anymore. If he wanted to take responsibility for someone else’s family, he could go right ahead.

She’d had enough of this for the past six months.

Evan’s eyes turned icy. “She gave birth to my brother’s children today. My brother is dead. You expect me to just stand by and do nothing?”

Stella laughed coldly. “Your brother’s children, so that gives you an excuse to cross every boundary? To ignore whether your own child lives or dies?”

What a convenient phrase. My brother’s children.

She remembered what the doctor had said. If she’d been sent to the hospital in time, the baby might have been saved.

But instead—

The pain of having the child torn from her body was still vivid.

She looked at Evan, her gaze frozen solid. “The Wright family had over twenty people surrounding her. Was that still not enough? Was one more you really that necessary?”

Evan’s chest rose and fell unevenly.

He fell silent for a few seconds, forcing himself to calm down. Then he grabbed Stella’s cold hand and touched her forehead. It felt warm.

She always ran a fever around her period.

“Enough,” he said, softening. “I know you’ve always wanted a child, but that kind of thing depends on fate. You can’t force it, okay?”

That resigned, compromising tone made Stella’s blood boil.

“What are you saying? That you think my pregnancy was fake?”

Seeing how agitated she was, Evan pulled her into his arms. “All right, all right. You were pregnant. I was wrong. Okay?”

This was always how he handled things.

For the past six months, every time she got upset because of Summer, he’d respond with this same half-hearted apology, pretending to believe her just enough to shut her up.

But was this really something he could brush off like that?

Dora came back downstairs, holding the item she’d gone to fetch, acting as if she hadn’t noticed the tension thick in the air.

As she walked down, she said casually to Stella, “Stella, Summer just had a C-section and can’t eat much. She’s been craving the chicken soup you make. Get up early tomorrow and bring some to the hospital.

“Make sure you pick a lean one, freshly butchered. She can’t handle anything greasy after giving birth.”

Then she turned to Evan. “Let’s go.”

Summer had just delivered twins. That was the priority now. They couldn’t let the new mother feel even the slightest discomfort.

Especially with Evan there. He looked exactly like his older brother. Having him around would put her at ease.

Evan really did let go of Stella.

He pinched her cheek affectionately. “I’ll be home late tonight. Don’t wait up. Be good.”

Then he turned and followed Dora toward the door.

Just as they reached the entrance, Stella’s fury finally exploded.

She lifted her hand and flipped the entire dining table over.

The crash was deafening. Dishes shattered, food spilled everywhere, glass and porcelain exploding across the floor.

The thunderous noise made both of them freeze mid-step.

Dora and Evan turned around at the same time.

“Stella Rowan, what do you think you’re doing?” Dora shrieked, startled at first, then furious. “Our family just welcomed twins today. On such a joyful day, who are you putting on this show for?”

Stella looked at her, her face cold as ice. “Summer Bailey wants to drink the soup I made?”

She gave a sharp, mocking smile.

“Since when did I ever know how to make soup?”
แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
64
ตอนที่ 1 นิยายเฮงซวย
ตอนที่ 1 นิยายเฮงซวยวันหนึ่งมีกล่องปริศนากล่องหนึ่งมาวางอยู่หน้าบ้านของฉัน บนกล่องไม่ได้เขียนระบุอะไรไว้เลยแม้แต่ชื่อผู้ส่งก็ไม่มีระบุ ฉันก็เลยไม่รู้ว่ามันคือของใครและมาจากไหนและไม่รู้เลยว่าข้างในมีอะไร ด้วยความอยากรู้อยากเห็นฉันก็เลยลองเปิดดูในกล่องมีนิยายเล่มหนึ่ง หน้าปกนิยายมีสีดำทั้งหมดและบนปกมีชื่อเรื่องเขียนไว้ว่า ‘ปกป้องหัวใจวาริน’แหม ชื่อเหมือนแฟนหนุ่มสุดที่รักของฉันเลยนะและในกล่องก็ยังมีการ์ดใบหนึ่งที่เขียนไว้ว่า…ถึง คุณเลอาคุณคือผู้โชคดีที่ได้อ่านนิยายพิเศษเรื่อง ปกป้องหัวใจวาริน เนื่องจากว่านิยายเรื่องนี้ไม่เคยมีการวางขายในโลกนี้จึงมีเพียงเล่มเดียวในโลก ขอให้สนุกกับการอ่านนิยาย!ฉันสงสัยจริงว่านิยายเรื่องนี้มีอะไรพิเศษกัน ทำไมถึงมีแค่เล่มเดียวในโลก มันคือนิยายขายไม่ออกใช่ไหม?ด้วยความอยากรู้อยากเห็นเช่นเคยฉันก็เลยลองเปิดอ่านนิยายเรื่อง ‘ปกป้องหัวใจวาริน’ นิยายเริ่มต้นมาด้วยบทนำ ตัวละครเอกชื่อ วาริน ปรากฏตัวทันทีในบรรทัดแรกพร้อมกับแฟนสาวชื่อ เลอา ฉันแปลกใจมากเพราะชื่อตัวละครทั้งสองมีชื่อเหมือนกับฉันและแฟนของฉัน และสถานะของตัวละครทั้งสองมีก็ดูเหมือนจะเหมือนกับฉันและแฟนด
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 2 นิยายบอกอนาคต
ตอนที่ 2 นิยายบอกอนาคตเมื่อกลับถึงบ้านฉันก็รีบตรงดิ่งไปหาหนังสือนิยายเรื่อง ‘ปกป้องหัวใจวาริน’ และเปิดอ่านบทนำของนิยายเพื่ออ่านให้แน่ใจว่าตัวเองจำไม่ผิด ซึ่งปรากฏว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับฉันและวารินวันนี้มันตรงกับสิ่งที่เขียนไว้ในบทนำของนิยายเก้าในสิบส่วนมันเป็นไปได้ยังไง!?จะบอกว่านิยายเล่มนี้เขียนตามสิ่งที่เกิดขึ้นกับฉันและวารินก็ไม่ใช่เพราะนิยายเล่มนี้ส่งมาก่อนที่ฉันจะไปออกเดตกับวารินซะอีก นั่นหมายความว่านิยายเล่มนี้เขียนสิ่งที่จะเกิดขึ้นในอนาคต...สิ่งที่จะเกิดขึ้นในอนาคต...นั่นหมายความว่าฉันจะตายเรอะ!? แถมวารินยังจะกลายเป็นของผู้ชายคนอื่น! ฉันอยากกระอักเลือด นั่นเป็นสิ่งที่ฉันยอมรับไม่ได้ วารินเป็นของฉัน!ฉันไม่เชื่อในทันทีว่าในนิยายเล่มนี้เขียนสิ่งที่เกิดขึ้นในอนาคต ฉันอดทนอ่านต่อจากตรงที่อ่านค้างไว้เพื่อหาเบาะแส หลังจากวารินในนิยายถูกชายตาแมวอุ้มไปฉากก็ตัดมาที่วารินตื่นขึ้นมาในห้องแห่งหนึ่งที่เหมือนห้องพักฟื้นในโรงพยาบาล แต่มันไม่ใช่โรงพยาบาล มันคือศูนย์วิจัยพลังจิตแห่งหนึ่ง เมื่อฉันอ่านถึงตรงนี้ฉันไม่ได้คิดว่าศูนย์วิจัยนี้เป็นศูนย์วิจัยที่ไร้สาระหรือแต่งเกินจริงเพราะฉันรู้ว
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 3 อ่านบทต่อไป
ตอนที่ 3 อ่านบทต่อไป สามวันแล้วที่ฉันและวารินย้ายมาอยู่ที่คอนโดมิเนียมสุดหรูที่มีระบบการรักษาความปลอดภัยระดับสูงของอาเธอร์ ยอมรับเลยว่าไม่เพียงแค่ระบบรักษาความปลอดภัยที่ดีเยี่ยม ห้องพักที่พวกฉันได้รับมันยอดเยี่ยมมากจริงๆ เพราะมันมีพร้อมทุกอย่างไม่ว่าจะห้องน้ำสองห้อง ห้องนอนสองห้อง ห้องครัวและห้องนั่งเล่นที่กว้างมาก มันกว้างใหญ่พอที่จะอยู่เป็นครอบครัวใหญ่เลยเชียวล่ะและมันทั้งหรูหราและสะดวกสบาย อีกทั้งวิวของห้องพักของพวกฉันก็สวยมากด้วยเพราะพวกฉันได้อยู่ชั้นสิบ ห่างจากชั้นสูงสุดเพียงแค่ห้าชั้นเท่านั้น แต่ที่ดีที่สุดคงไม่พ้นเรื่องที่ว่าฉันและวารินสามารถพักที่นี่ได้ฟรีจนกว่าจะจับฆาตกรได้สำเร็จ คุณตำรวจเมลอะไรนั่นดูเหมือนจะต่อรองไว้แบบนั้น ฉันก็เลยสบายใจเรื่องเงินและพักที่คอนโดของอาเธอร์อย่างไม่คิดจะเกรงใจและหวังจะเอากำไรจากมันให้ได้มากที่สุดแต่เพราะยังรู้สึกไม่คุ้นเคยและรู้สึกแปลกที่ไปหน่อยฉันและวารินจึงยังไม่ได้ไปสำรวจที่ไหนนอกจากห้องสุดหรูที่ได้มาแบบไม่ต้องเสียเงิน และพอเริ่มรู้สึกสบายใจแล้วว่าอยู่ที่นี่จะปลอดภัยไม่มีปัญหาพวกฉันก็เริ่มที่จะจัดข้าวของของตัวเองให้เข้าที่“ทั้งที่เมื่อไม่
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 4 ผะ ผี?
ตอนที่ 4 ผะ ผี?วารินไม่สามารถออกไปทำงานได้และฉันก็จะไม่มีงานเข้ามาสักพัก พวกเราจึงว่างมาก ด้วยความว่างจัดฉันและวารินจึงตกลงกันว่าจะไปสำรวจชั้นหนึ่งถึงชั้นห้าของคอนโดมิเนียมที่มีพื้นที่ส่วนกลางไว้พักผ่อนด้วย มันมีทั้งสระว่ายน้ำ สถานที่ออกกำลังกายและสนามกีฬาในร่ม สวนไม้ และโซนสำหรับนั่งทำงานและอ่านหนังสือเงียบๆ มันมีโซนร้านอาหารด้วย ถ้าไม่แวะไปใช้บริการเสียหน่อยคงไม่คุ้มค่าที่ได้อยู่ที่นี่ฟรีโซนแรกที่พวกฉันไปก็คือโซนร้านอาหาร เพราะอาหารคือสิ่งสำคัญ! ถ้าอาหารไม่อร่อยและมีไม่หลากหลายฉันคงไม่สามารถหมกตัวอยู่แต่ในคอนโดได้ ถึงจะมีวารินทำอาหารให้กินก็เถอะ แต่บางครั้งก็อยากเปลี่ยนบรรยากาศบ้าง อีกอย่างพวกฉันไม่สามารถออกไปเลือกวัตถุดิบอาหารได้ด้วยตัวเอง ถ้าวัตถุดิบหมดก็ต้องรอให้พนักงานมาส่งให้ ซึ่งฉันอาจจะรอไม่ได้“มีร้านขนมหวานด้วย” เมื่อมาถึงโซนอาหารสายตาของฉันไปสะดุดกับร้านของหวานทันที“กินไหม? ผมได้ยินมาด้วยว่าถ้าอาศัยอยู่ที่คอนโดแห่งนี้เราก็จะได้ส่วนลดพิเศษด้วย” วารินพูด“กิน!” ฉันไม่รอช้ารีบเดินเข้าไปในร้านของหวานทันที ฉันกวาดสายตามองทั่วร้านรอบหนึ่งและเลือกโต๊ะที่อยู่ติดกับหน้าต่างกระจก
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 5 มิติซ้อนทับ
ตอนที่ 5 มิติซ้อนทับณ ห้องพักฟื้นผู้ป่วยในโรงพยาบาล“ป้าดีใจที่วารินมาเยี่ยมป้านะ เราไม่ได้เจอกันนานเลย” คนป่วยบนเตียงเอ่ยพลางฉีกยิ้ม“ครับ อาการป่วยของคุณป้าเป็นยังไงบ้างครับ?” วารินถามด้วยความเป็นห่วง“ก็...แค่ก! แค่ก!” ป้าของวารินไอ้อย่างหนักเป็นคำตอบว่า ป่วยหนักมาก!“คุณแม่!” ลูกชายของคุณป้าของวารินหรือธันวารีบเข้าไปประคองแม่ของตัวเอง“เดี๋ยวผมรินน้ำให้นะครับ” วารินรีบหันไปรินน้ำให้ป้าของเขาฉันยืนมองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตรงหน้าเหมือนนั่งดูละคร ฉันล่ะรังเกียจนักที่ป้าของวารินทำท่าเหมือนดีใจที่วารินมาเยี่ยมทั้งที่ใจจริงไม่เคยคิดจะสนใจวารินเลยและลูกชายของยัยป้านั่นด้วย มาทำตัวกตัญญูอะไรตอนนี้“ถ้าได้ผ่าตัดละก็คุณแม่จะต้องดีขึ้นแน่ๆ เลยแต่เงินที่เรามีกลับไม่พอ” ธันวากล่าวขึ้นมาด้วยสีหน้าทุกข์ใจฉันยืนกลอกตาอย่างรำคาญอยู่มุมห้องให้ขณะที่คนอื่นในห้องกำลังทำท่าทางทุกข์ใจอย่างมาก เกริ่นนำขึ้นมาแบบนี้มีหรือที่ฉันจะไม่รู้เจตนาของเขา เรียกวารินมาเพื่อขอเงินชัดๆ“เดี๋ยวผมจะช่วยจ่ายเอง” วารินก็ใจดีเสนอเงินให้แบบไม่หวง“จริงเหรอ!? ดีจริงๆ” ธันวามีสีหน้าชื่นบานขึ้นมาทันที ความทุกข์ใจก่อนหน้านี้
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 6 เพื่อนเก่า
ตอนที่ 6 เพื่อนเก่าในนิยายเรื่อง ‘ปกป้องหัวใจวาริน’ หลังจากที่วารินได้ดอกไม้จากเด็กส่งดอกไม้ชื่อภาคินฉากก็ตัดไปที่บทสนทนาผ่านโทรศัพท์ของอาเธอร์และคนที่น่าจะเป็นผู้ลงทุนในงานวิจัยของอาเธอร์ จากบทสนทนาของพวกเขาจับใจความได้ว่าผู้ลงทุนคนนั้นชื่อว่าโนอาห์และเป็นเพื่อนคนสนิทของอาเธอร์และเป็นผู้มีพลังจิตที่สามารถถอดจิตได้และเขากำลังมีปัญหาเกี่ยวกับพลังของเขามากเพราะพลังของเขาทำงานเองโดยที่เขาไม่ได้ตั้งใจหรือก็คือเขาควบคุมมันไม่ได้ มันทำให้จิตของเขาสามารถหลุดออกจากร่างได้ตลอดเวลามันเป็นปัญหาในชีวิตประจำวันพอสมควรและอาจจะอันตรายถึงชีวิตด้วยเพราะถ้าเขาไม่รู้ว่าจิตตัวเองออกจากร่างและปล่อยให้จิตออกจากร่างนานเกินไปเขาก็จะตายในที่สุด[เมื่อไหร่ยาตัวใหม่จะสำเร็จ ฉันไม่ได้ชอบล้มตัวนอนทุกที่ทุกเวลาแบบนี้หรอกนะ] น้ำเสียงเครียดปนร้อนรนของโนอาห์ดังผ่านโทรศัพท์ของอาเธอร์“ก็คงอีกสักพักล่ะนะ หนูทดลองคราวนี้ฉันอยากจะทะนุถนอมสักหน่อย” อาเธอร์หัวเราะและยิ้มกว้างเมื่อนึกถึงหนูทดลองของเขา ซึ่งนั่นก็คือวาริน[คนที่นายบอกว่าน่าสนใจสินะ...ฉันอยากเจออยู่เหมือนกัน] โนอาห์คล้ายสนใจขึ้นมา“ฉันจองแล้ว อย่ายุ่งเชียวล่
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 7 ฝึกร่างกาย
ตอนที่ 7 ฝึกร่างกายก่อนเริ่มฝึกการใช้พลังจิตและวิชาการต่อสู้ อย่างแรกที่ควรทำก่อนหน้านั้นก็คือการเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับร่างกาย วันนี้ฉันและวารินจึงไปที่ฟิตเนส แน่นอนว่าเป็นฟิตเนสที่อยู่ในเวลเลอร์คอนโดมิเนียมเพราะถ้าไปข้างนอกพวกฉันอาจจะไปสะดุดตาของพรรคพวกของเจ้าฆาตกรนั่นอีกรอบเมื่อวันก่อนพวกฉันไม่ได้ระวังตัวให้ดีจึงถูกดึงเข้าไปในมิติซ้อนทับ แม้ว่าฉันและวารินจะรอดมาได้โดยไม่มีบาดแผลยกเว้นดรีมที่ได้รับบาดเจ็บเพราะมาปกป้องฉัน แต่ในสถานการณ์ที่หลุดเข้าไปในเขตของศัตรูแบบนั้นมันถือว่าอันตรายมาก ในตอนนั้นศัตรูโผล่มาสองคนน่าจะเป็นเพราะพวกฉันปรากฏตัวอย่างกะทันหันเกินไป คนพวกนั้นก็เลยเตรียมคนมาไล่ฆ่าพวกฉันไม่ทัน อีกทั้งคนที่เป็นเจ้าของมิติซ้อนทับไม่แม้แต่จะปรากฏตัวให้พวกฉันเห็นหรือพยายามมาขวางทางพวกฉันไม่ให้ไปออกจากมิติซ้อนทับด้วยซ้ำนั่นหมายความว่าเมื่อวันก่อนฝ่ายนั้นไม่ได้คิดจะล่าวารินอย่างจริงจังหรือพวกนั้นอาจจะแค่อยากจะทดสอบบางอย่างก็ได้ เพราะอย่างนั้นฉันจึงเห็นความจำเป็นที่วารินจะต้องฝึกฝนใช้พลังของเขาเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งมากขึ้น ฉันจำเป็นต้องเก็บความรู้สึกไม่พอใจไว้ในใจและช่วยวารินฝึ
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 8 แก๊ง DH
ตอนที่ 8 แก๊ง DHฉันทิ้งตัวลงนอนคว่ำหน้าบนเตียงอย่างหมดแรง หลังจากกินข้าวอาบน้ำเสร็จเรียบร้อยฉันก็พบว่าร่างกายมันปวดเมื่อยยิ่งกว่าเดิม ทำเอาฉันไม่อยากจะขยับตัวเลยเพราะไม่ว่าจะขยับท่าไหนก็จะรู้สึกเจ็บกล้ามเนื้อไปหมด“ไม่น่าฝืนร่างกายเลย” ฉันก็ได้แต่บ่นกับตัวเองเพราะทำตัวเองล้วนๆ ซึ่งขณะที่ฉันกำลังนอนทรมานอยู่บนเตียงใครบางคนก็มานวดขาให้กันฉัน คนคนนั้นเป็นใครไปไม่ได้นอกจากแฟนหนุ่มของฉัน“ผมจะนวดให้ คุณจะได้ไม่รู้สึกปวดกว่าเดิมในวันพรุ่งนี้” วารินเอ่ยพลางยิ้มอ่อนโยน ไม่เพียงเท่านั้น การนวดของเขายังอ่อนโยนมากด้วย แรงที่เขาใช้นวดไม่มากหรือไม่น้อยเกินไปและจับถูกจุด การนวดของเขาจึงให้ความรู้สึกสบายและหายปวดเมื่อยไม่น้อย “ถ้าเจ็บตรงไหนก็บอกนะครับ” วารินพูดอย่างใส่ใจขณะนวดตั้งแต่ข้อเท้าของฉันจนถึงขาอ่อน“สบายมากเลยล่ะ” ฉันพึมพำและหายใจเข้าออกอย่างสบายตัว วารินจึงนวดต่อไปโดยไม่พูดอะไร หลังจากนวดขาแล้วเรียบร้อยเขาก็เลื่อนขึ้นมานวดสะโพกและหลังของฉัน มันสบาย
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 9 เตือน
ตอนที่ 9 เตือนฉันแปลกใจเล็กน้อยเมื่อได้ทราบว่าบริษัท DH บริษัทสร้างเกมออนไลน์เติบโตขึ้นมากกว่าเมื่อก่อนมาก ทั้งที่เมื่อก่อนมีคนทำงานไม่ถึงยี่สิบคนด้วยซ้ำ แต่ตอนนี้กลับมีมากกว่าร้อยคนแล้ว ส่วนไนต์คลับที่มีชื่อว่า Dark Night ก็ขยายร้านสาขาได้มากถึงยี่สิบสาขาภายในสี่ปี น่าตกใจที่มันมาไกลกว่าที่คาดหวังไว้ในตอนแรกบริษัทเกม DH และ DN ไนต์คลับถูกก่อตั้งขึ้นมาเมื่อเจ็ดปีก่อนโดยแก๊ง DH ของพวกฉัน จุดเริ่มต้นที่ฉันและเพื่อนๆ ได้ก่อตั้งบริษัทพวกนี้ขึ้นมามันเริ่มมาจากว่าพวกฉันชอบเล่นเกมมากและติดเกมแบบสุดๆ และไม่รู้ว่านึกคึกคะนองอะไรขึ้นมาถึงตัดสินใจที่จะสร้างเกมขึ้นมาเล่นเอง พอดีว่าเจมส์มีความรู้เรื่องการเขียนโปรแกรมค่อนข้างมากพวกฉันจึงพอจะสร้างเกมออกมาเล่นได้ แต่เพราะอยากสร้างเกมที่ดีว่านี้พอเข้ามหาลัยพวกฉันจึงกระโดดเข้าไปเรียนวิศวะกันหมดทุกคนด้วยความที่พยายามศึกษาอย่างหนักในที่สุดก็สร้างเกมที่แสนยอดเยี่ยมออกมาเล่นได้สำเร็จและด้วยความที่อยากอวดให้คนอื่นได้เห็นว่าตัวเองสร้างเกมสุดยอดออกมาได้ก็เลยปล่อยขายเกมที่ช่วยกันสร้างขึ้นมา ซึ่งมันก็ดันประสบความสำเร็จสุดๆ พวกฉันจึงช่วยกันก่อตั้งบริษัทเล็กๆ
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 10 ขอถีบอีกสักครั้ง
ตอนที่ 10 ขอถีบอีกสักครั้งหลังจากที่เลอาออกไปหาเพื่อนเก่าวารินก็นั่งรอเธอด้วยความรู้สึกกระวนกระวายมาตลอด เขาทำใจเย็นรอไม่ได้จริงๆ เขาจึงวนเวียนอยู่ที่ชั้นหนึ่งของคอนโด ถ้าเลอากลับมาเขาก็จะได้เห็นทันที ซึ่งในตอนนั้นเองชายคนหนึ่งก็เดินเข้ามาหาเขา"คุณอาเธอร์ต้องการพบคุณตอนนี้ครับ คุณสะดวกรึเปล่า" คนคนนั้นคือผู้ติดตามของอาเธอร์ วารินได้ยินอีกฝ่ายกล่าวเช่นนั้นก็เข้าใจทันทีว่าอาเธอร์ว่างที่จะคุยกับเขาเรื่องการฝึกพลังจิตของเขาแล้ว แม้จะยังหวงเลอาอยู่แต่โอกาสที่เขาจะพบอาเธอร์มีไม่บ่อยนัก เขาต้องการที่จะเก่งขึ้นโดยเร็ว นี่จึงเป็นโอกาสที่เขารอคอย วารินจึงยอมที่จะไปพบอาเธอร์ตอนนี้ทันทีผู้ติดตามของอาเธอร์ได้พาวารินไปยังลิฟต์ตัวหนึ่งที่อยู่ลับตาผู้คนและมีคนคอยเฝ้าตลอดเวลา ดูเหมือนว่าถ้าไม่ใช่คนที่ได้รับอนุญาตก็จะไม่สามารถใช้ลิฟต์ตัวนี้ได้ วารินคิดว่ามันจะพาไปยังชั้นสูงสุดแต่ทว่ามันกลับไม่ใช่ ลิฟต์ตัวนี้มันพาเขาลงไปข้างล่างชั้นใต้ดินงั้นเหรอ?วารินคิดในใจ แม้จะรู้สึกไม่ปลอดภัยนักแต่เขาก็อยู่ในท่าทีสงบ แม้ว่าอาเธอร์จะไม่ค่อยน่าไว้ใจนักแต่เขาก็ควรลองเสี่ยงดู ผู้ติดตามของอาเธอร์พาวารินมายังห้องที่
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status