Novels by วานิลิน/แพรวลิน

ตอนที่ 36 ข่าวลือ การประชุมได้รับการจัดขึ้นในช่วงเย็นหลังเลิกเรียน โดยผู้ที่เป็นโต้โผในการประชุมในเรื่องสำคัญแบบนี้ก็ไม่ใช่ใครนอกจากรองผอ.อย่างชลันผู้ซึ่งมีหน้าที่รับผิดชอบในส่วนของกิจกรรม “ที่เรียกมาประชุมวันนี้เพราะผมมีเรื่องจะแจ้งให้ทราบครับ เรื่องที่จะแจ้งก็คือมีผู้ใหญ่ท่านหนึ่งสนใจสนับสนุนทุนการศึกษาให้กับเด็ก ๆ โดยมีเงื่อนไขว่า…” ที่ระเบียงชานหน้าบ้านในยามค่ำคืนเดือนเพ็ญ พระจันทร์ดวงโตส่องสว่างไปทั่วบริเวณชานโล่งจนโรสิตาต้องเขยิบโต๊ะออกมาตรวจงานนักเรียนเพื่อชมบรรยากาศที่งดงามของธรรมชาติในคืนนี้ สายลมอ่อนพลิ้วปลิวต้องผิวกายบางเบายิ่งเป็นการเพิ่มสุนทรียารมณ์ได้เป็นอย่างดี “ไม่ไปทำในบ้านหรือครับ โรส เดี๋ยวจะไม่สบายเอานะ” ศิวดลในชุดนอนตัวหนาเดินออกมาหาพร้อมกับถามอย่างเป็นห่วง “ก็อากาศดี ๆ หาไม่ได้ในกรุงเทพฯ แบบนี้ ไม่เก็บเกี่ยวเอาไว้ก็น่าเสียดายแย่นี่นา” จะว่าไป ยิ่งเวลาผ่านไป ความเจ็บช้ำจากเรื่องที่ถูกพักงานอย่าง

ตอนที่ 35 เผชิญหน้ากับศัตรูคนเก่า หญิงสาวกลั้นใจ ท่องบอกตัวเองอยู่ตลอดว่านี่ก็เหมือนการเกาหลังให้พ่อที่เป็นผู้ชายเหมือนกันนั่นแหละ แต่จะต่างกันก็แค่เพียงหุ่นที่แน่นไปด้วยมัดกล้าม หน้าท้องที่ไร้ไขมัน อีกทั้งกลิ่นกาย ที่ทำให้หัวใจไหวหวั่นทุกครั้งเมื่อได้มีโอกาสสัมผัสชิดใกล้นั่นอีกก็เท่านั้นเอง ‘บ้าจริง เผลอคิดบ้าอะไร รีบเกา ๆ ไปสิ’ ศิวดลที่นั่งอยู่ริมเตียงลอบอมยิ้มอยู่คนเดียวเมื่อเห็นท่าทางงก ๆ เงิ่น ๆ ของหญิงสาว “คันตรงไหนนะ” “นี่ครับ” เขาชี้ไปที่ตรงกลางหลัง ทำเสียงอ้อน ๆ “เกาให้หน่อยนะ” “อืม ๆ” เธอรับคำแกน ๆ ก่อนจะเพ่งไปยังจุดที่ว่านั่นแล้วเกาเบา ๆ “แบบนี้ได้ไหม” “โรสนี่เป็นคนอ่อนโยนจังเลยนะครับ เกานิ่มจัง เกาแรงอีกนิดได้ไหมครับ” น้ำเสียงทุ้มนั่นฟังดูกระเส่าชอบกลในความรู้สึกของโรสิตา แต่เธอพยายามไม่เก็บมาคิดให้วุ่นวายใจ ก่อนจะเพ่งสมาธิไปกับการเกาหลังต่อ “ดีขึ้นยัง” “โอ๊ะ

ตอนที่ 34 วันวุ่น ๆ ของคู่ข้าวใหม่ปลามัน “โอย ๆ อูย” “เจ็บหรือครับ” “เบา ๆ หน่อยสิคะ” “แบบนี้ได้ไหมครับ” “ค่ะ แบบนั้นล่ะค่ะ” โรสิตาหลับตาลงอย่างเคลิบเคลิ้ม ทั้งยังรู้สึกสบายตัวมากขึ้นหลังจากได้ความช่วยเหลือจากศิวดลที่มีน้ำใจเข้ามานวดหลังให้เธอที่กำลังทำงานอยู่หน้าจอคอมฯ “ฉันรู้สึกผิดเหมือนกันนะนี่ที่มัวแต่ทำงานจนลืมดูแลคุณไปแบบนี้” เธอเองก็รู้สึกกระดากใจไม่น้อย เพราะงานที่ติดพันมาก่อนแต่งงานตรงนี้ทางลูกค้าก็เร่งเข้ามาเหมือนกัน แถมเขายังต้องตื่นแต่เช้าทุกวันเพื่อไปทำงาน ทั้งงานสวนและงานที่โรงแรม แต่ไม่ว่าจะยังไงก็ยังหาเวลามาดูแลเธอเล็ก ๆ น้อย ๆ จนได้ “คิดมากน่ะ โรส คุณเองก็งานยุ่ง ผมก็เข้าใจ” แล้วก็เหมือนกันกับในคืนที่ผ่าน ๆ มา ศิวดลยังคงจับจ้องเธอโดยมีหมอนข้างเป็นอุปสรรคคั่นกลาง สำหรับเขา นี่เป็นความรู้สึกที่ทรมานเหลือเกิน ‘เอาเถอะ นี่ต้องเป็นการรอคอยที่คุ้มค่ามากแน่ ๆ’

ตอนที่ 33 ผู้ถูกกระทำเป็นเหยื่อเสียเอง ยามค่ำคืนอันแสนสงบ แต่ไม่ถึงกับเงียบในบริเวณบ้านสวนยายปั้น ดวงจันทร์เกือบเต็มดวงส่องสว่างกระจ่างฟ้า เสียงหรีดริ่งเรไรร้องระงมขับขานเป็นลำนำเพลงแผ่วเบา บ้างก็ขยับปีกดังขึ้นแทบจะพร้อมเพรียงกัน มือเรียวค่อย ๆ เคลื่อนขึ้นมาจับไหล่หนานั้น ลมหายใจของทั้งคู่ผ่าวร้อน มือหนาของคนตัวโตลูบไล้ไปตามสะเอวบางอย่างยั่วเย้า เขาเองก็ไม่คาดคิดว่าจะได้มอบบทเรียนแรกรักในคืนเข้าหอคืนแรกกับโรสิตาแบบนี้ แค่คิดว่าจะหยอกเล็ก ๆ น้อย ๆ เท่านั้น แต่ในเมื่อทุกอย่างดูจะเป็นใจเช่นนี้ อีกทั้งคนในอ้อมกอดตอนนี้ก็ดูจะเคลิบเคลิ้มไม่น้อย เขาจึงตัดสินใจไปต่ออย่างไม่รอช้า “โอ๊ย” ศิวดลสะดุ้งตัวโยน ร้องจ้า ก่อนจะกุมไหล่ข้างหนึ่งที่โดนหญิงสาวตรงหน้าจับหยิกเข้าเต็มแรง “ผมเจ็บนะ โรส” “ก็หยิกให้เจ็บไงล่ะ ไป ไปแต่งตัว ฉันง่วงมากแล้ว” สีหน้าของศิวดลในตอนนี้ดูจะแอบผิดหวังไม่น้อย เมื่อทุกอย่างไม่เป็นดั่งใจคิดแบบนี้ ดวงตาคมจ้องคนตัวเล็กตรงหน้าอย่างอ้อน ๆ “โรสอะ” “เหนือ” คราวนี้เสีย

ตอนที่ 32 เหลือเพียงความรู้สึกแบบฉันมิตร ในตอนนั้นทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก โรสิตาได้แต่มองภาพตรงหน้าเขม็ง ทั้งร่างชาวาบ ในขณะที่รณภพก้าวเข้าไปหาคุณจีริณอย่างไว “โรส มันไม่ใช่อย่างที่คุณคิดเลยนะ ผมอธิบายได้” “นี่ถ้าฉันไม่เรียกคุณไว้ก่อน อะไร ๆ คงจะไปไหนต่อไหนแล้วล่ะมั้งคะ” หญิงสาวพยายามสะกดกลั้นอารมณ์ น้ำเสียงหวานนั้นมึนตึงอย่างรู้สึกได้ชัด แต่ในเมื่อนี่เป็นหนทางที่เธอเลือกแล้ว ทุกอย่างก็ต้องดำเนินต่อไปให้ปกติที่สุด “ฉันมาตามคุณไปยืนรับแขกหน้างาน ตอนนี้แขกใกล้จะมากันแล้ว แค่นี้ล่ะค่ะ ขอโทษที่มารบกวนเวลา” “รอผมด้วยสิครับ โรส” เจ้าบ่าวรูปหล่อก้าวไปหาเจ้าสาวอย่างไวจนเกือบล้ม มือหนายกชายกระโปรงเธอขึ้น ก่อนจะเดินตามไปติดๆ “โรสครับ คุณจีริณเพียงแค่มาแสดงความยินดีกับผม แล้วก็มากอดแสดงความยินดีเท่านั้นเองนะครับ” โรสิตานึกฉุน ก็ภาพตรงหน้าที่เห็นเมื่อครู่ เล่นกอดกันกลมเสียขนาดนั้น จนเมื่อศิวดลเห็นว่าคนข้าง ๆ ไม่พูดอะไรจึงเอื้อมมือไปจับมาประคอง แต่ก็ถูกสะบัดออก “โธ่ โรสครับ”

ตอนที่ 31 วิวาห์ว้าวุ่น จู่ ๆ บรรยากาศก็เงียบจนน่าอึดอัด โรสิตาเองเมื่อได้ยินข้อแลกเปลี่ยนเมื่อครู่จากนายจ้างสาวก็เล่นเอาเธอทำหน้าไม่ถูก คิดอะไรไม่ออกเหมือนคนบ้าใบ้ไม่รู้ภาษาไปเสียอย่างงั้น จนกระทั่งเมื่อตั้งสติได้จากสายตาคู่ตรงข้ามที่จ้องเขม็งราวกับจะเอาคำตอบให้ได้ “คุณจีน่าไม่ได้เรียกฉันมาเพื่อคุยเรื่องที่เกิดขึ้นหรอกหรือคะ” มือเรียวทั้งสองข้างเข้ากุมประสานกันตรงหน้า แววตาที่จ้องมายังเธอดูตึงเครียด นิ่งกว่าปกติ “ก็อย่างที่ฉันได้กล่าวไป ถ้าคุณยอมรับข้อเสนอของฉัน ฉันจะช่วยให้คุณโรสได้กลับมาทำงานเหมือนเดิมเองค่ะ” “ฉันทำแบบนั้นไม่ได้หรอกนะคะ” หลังจากคิดทบทวนคำพูดที่จะกลั่นกรองออกไปชั่วครู่หนึ่ง โรสิตาก็ตัดสินใจตอบไปตามตรง “แต่คุณรักงานของคุณมากเลยไม่ใช่หรือ เท่าที่ฉันรู้มา คุณกับคุณเหนือก็ไม่ได้รักกัน เพียงแต่ผู้ใหญ่จับคู่ให้เท่านั้น แบบนี้ไม่คิดว่านี่จะเป็นข้อเสนอที่ดีกว่าหรือไง” “เราเตรียมงานกันมานานจนใกล้จะถึงวันงา