تسجيل الدخولบทส่งท้าย 3 ปีต่อมา เสียงเปิดซองกระดาษจดหมายดังขึ้นมาเบา ๆ คลอกับเสียงร้องอ้อแอ้ของเด็กชายศิวโรจน์หรือน้องไนซ์ในวัยเกือบ 3 ขวบที่ตอนนี้กำลังร้องขอกินนมจากผู้เป็นแม่ ศิวดลหยิบการ์ดสีทองสวยนั้นขึ้นมาจึงได้เห็นว่าบัตรเชิญร่วมงานแต่งระหว่างรณภพกับจีริณที่จะจัดขึ้นที่บ้านเกิดของแม่แท้ ๆ ของเขาที่จ. อยุธยา “จดหมายจากใครหรือคะ” หลังจากลูกชายตัวน้อยอิ่มแล้ว หญิงสาวก็ได้อุ้มขึ้นมาก่อนจะพาเดินมาหาผู้เป็นพ่อด้วย “ข่าวดีน่ะ โรส” ใบหน้าคมคายเผยรอยยิ้มแป้น “อะไรหรือคะ” “การ์ดเชิญงานแต่งของภพกับคุณจีริณน่ะสิ” “จริงหรือคะ เอ๊ะ สองคนนั้นไปรักกันตอนไหนเนี่ย” “ก็ตอนที่เกิดเรื่องมากมายในตอนนั้นนั่นแหละ” มุมปากของหนึ่งของเขายกยิ้มเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ที่พลิกผันไปพลิกผันมาในช่วงหนึ่งของชีวิตตอนนั้น ก่อนหน้านี้เมื่อ 3 ปีที่แล้ว ในตอนนี้ กลายเป็นว่าเจ้าของบริษัทไ
ตอนที่ 43 ลงเอยด้วยผลแห่งการกระทำ หลังจากวันนั้นเป็นต้นมา ทั้งศิวดลและโรสิตารวมถึงเจ้าของคลิปอย่างอัญธิกาก็ได้เดินทางไปที่สถานีตำรวจเพื่อสืบความเกี่ยวกับเรื่องนี้ ผู้ต้องสงสัยที่โดนสอบสวนเป็นคนแรกก็คือพนักงานรักษาความปลอดภัยของบริษัทที่โรสิตาเคยทำงานอยู่ ในทีแรกคุณลุงยังให้การปฏิเสธจนกระทั่งเมื่อถูกตำรวจสอบหนักขึ้น อีกทั้งหลักฐานยังมัดตัวแน่นว่าเขาอยู่ในกะวันนั้นจริง เขาจึงต้องสารภาพออกมาในที่สุด “คืนนั้นมีคนเข้ามาจริงครับ แต่ผมไม่รู้หรอกว่ามาทำอะไร เขาให้ค่าปิดปากผมหนาพอสมควร คุณตำรวจอย่าจับผมเลยนะครับ ผมมีอีกห้าปากท้องต้องเลี้ยงดูที่บ้านด้วย” เขาพนมมือไหว้ปากคอสั่น จนเมื่อการสอบสวนจบลง ตำรวจก็ได้ทำหน้าที่ออกตามหาชายที่ชื่อนพนั่นซึ่งตามหาได้ไม่ยาก ไม่กี่วันก็เจอตัว ศิวดลได้รับการติดต่อจากตำรวจเพื่อมายืนยันตัวคนร้าย “ไอ้นพ แกจริง ๆ ด้วย” “ฉันกำลังต้องการเงินเฉย ๆ แกอย่ามองฉันอย่างงั้นสิ นี่ คุณตำรวจ คนที่จ้างผมก็คือคุณจีริณ ลูกสาวของส.ส. ก่อเกียรติค
ตอนที่ 42 มิอาจปิดไว้ได้มิด ดวงตะวันในยามบ่ายส่องแสงมาเพียงบาง ๆ เร้นลอดผ่านบรรดาต้นไม้น้อยใหญ่ที่ทางหมู่บ้านแห่งนี้ปลูกไว้ตามทางเดินเพื่อให้เกิดความร่มรื่นทำให้เวลามีแดดแรง ๆ ส่องมาก็จะทำให้อากาศบริเวณนั้นไม่ร้อนแสบผิวเหมือนที่อื่น นอกจากเหล่านกและสัตว์เล็ก ๆ อย่างพวกกระรอกจะมาอาศัยพึ่งพิงแล้ว บรรดาผู้คนที่เดินผ่านไปมายังใช้เป็นที่หลบร่มเวลาเดินไปมาได้อีก ที่กั้นตรงป้อมยามเปิดขึ้นเมื่อมีรถของผู้อาศัยในหมู่บ้านคันหนึ่งขับเข้ามา รถคันสีขาวที่เพิ่งล้างมาใหม่ ๆ เมื่อวานนี้ด้วยฝีมือของเจ้าของรถ รวมถึงผู้ช่วยอย่างภรรยาที่รักจึงทำให้รถดูใสกิ๊งเหมือนซื้อใหม่ ส่วนคนขับนั้นขับมาด้วยอารมณ์เบิกบานจนกระทั่งมาจอดที่หน้าบ้านหลังหนึ่ง บ้านหลังดังกล่าวมีลักษณะเป็นบ้านปูนทรงสมัยใหม่สองชั้นคล้ายกับหลังอื่น ๆ ในละแวกนี้ มีสนามหญ้ารอบบ้านที่ค่อนข้างกว้าง มีรั้วไม้ล้อมรอบขอบชิด เป็นที่น่าพอใจของชายหนุ่มที่มาดูที่นี่ในคราแรก เขาถึงกับตัดสินใจซื้อด้วยเงินสดเพื่อเป็นเรือนหอให้กับผู้หญิงที่เขา
ตอนที่ 41 ยอมรับ ความเย็นเยียบในค่ำคืนนี้มิอาจรุกล้ำแทรกซอนความรุ่มร้อนที่กำลังก่อตัวขึ้นอย่างช้า ๆ โดยมีเสือหนุ่มนักรักเป็นผู้ปลุกขึ้นอย่างผู้เชี่ยวชาญได้แม้แต่เพียงน้อย ในทันทีที่หญิงสาวใต้ร่างสารภาพความในใจกับเขา ความอดทนที่สุมไว้ในใจมานานก็พลันระเบิดออก ก่อนจะตัดสินใจมอบบทเรียนแรกรักให้กับเธอในคืนนี้ ใบหน้าคมคายสูดกลิ่นความหอมเฉพาะตัวที่เขาชื่นชอบจากลำคอระหงนั้น ส่วนมือไม้ก็มิวายจะเลื่อนไปจับส่วนต่าง ๆ ของเธอ ตรงโน้นที ตรงนี้ทีอย่างถือสิทธิ์ ทุกตารางนิ้วที่เขาสัมผัสทำเอาโรสิตาสะดุ้งทุกครั้งราวกับต้องของร้อน“เหนือ อย่า” เมื่อรู้สึกว่ามือปลาหมึกนั้นเริ่มซุกซนกับความอวบอิ่มจนเริ่มบังเกิดความรู้สึกแปลก ๆ หญิงสาวจึงรีบจับมือนั้นให้หยุด เสียงเริ่มสั่น ๆ “ซ่อนรูปเหมือนกันนะครับเนี่ย” “เดี๋ยวเถอะ” ใบหน้านวลในตอนนี้ขึ้นสีเข้มแล้วเข้มอีกอย่างห้ามไม่อยู่ จนในวินาทีที่เผลอสบตาคนตัวโตที่กำลังจ้องเธอราวกับจะกลืนกินแบบนั้น ใบหน้างามก็ได้เบี่ยงไปอีกทางอย่างสะท้านอาย
ตอนที่ 41 ยอมรับ ความเย็นเยียบในค่ำคืนนี้มิอาจย่างกรายรุกล้ำเข้าไปแทรกกลางความรุ่มร้อนที่กำลังก่อตัวขึ้นอย่างช้า ๆ โดยมีชายหนุ่มเป็นผู้ปลุกขึ้นอย่างผู้เชี่ยวชาญได้แม้แต่เพียงน้อย ในทันทีที่หญิงสาวใต้ร่างสารภาพความในใจกับเขา ความอดทนที่เขาสุมไว้ในใจมานานก็พลันระเบิดออก ก่อนจะตัดสินใจมอบบทเรียนแรกรักให้กับเธอในคืนนี้ในที่สุด ใบหน้าคมคายสูดกลิ่นความหอมเฉพาะตัวที่เขาชื่นชอบจากลำคอระหงนั้น ส่วนมือไม้ก็มิวายจะเลื่อนไปจับส่วนต่าง ๆ ของเธอ ตรงโน้นที ตรงนี้ที ทุกตารางนิ้วที่เขาสัมผัสไม่ต่างจากการต้องของร้อนจนทำเอาโรสิตาสะดุ้งทุกครั้ง แถมตอนนี้มือของเขาก็เริ่มมาป้วนเปี้ยนบริเวณหน้าอกของเธอที่มีเพียงชั้นในตัวบางกั้นไว้ “เหนือ อย่า” เมื่อรู้สึกว่ามือปลาหมึกนั้นซุกซนกับความอวบอิ่มนั้นเป็นเวลานานจนเริ่มบังเกิดความรู้สึกแปลก ๆ หญิงสาวจึงรีบจับมือนั้นให้หยุด เสียงเริ่มสั่น ๆ “ซ่อนรูปเหมือนกันนะครับเนี่ย” “เดี๋ยวเถอะ” ใบหน้านวลในตอนนี้ขึ้นสีเข้มแล้วเข้มอีกอ
ตอนที่ 40 รู้สึกดีฤๅรัก “มีอะไรจะคุยกับฉันหรือคะ” เสียงที่ตอบกลับมาจากร่างระหงตรงหน้ายังคงเหินห่างไม่เปลี่ยนแปลง นับจากวันที่ได้เจอกันในแต่งงาน “คือว่าฉันอยากจะขอโทษที่เข้าใจคุณจีริณผิดด้วยน่ะค่ะ” “จะมาขอโทษฉันทำไม” ไม่รู้ว่าเธอคิดไปเองไหมที่รู้สึกว่าคนตรงหน้าเหมือนจะไม่ค่อยอยากสบตากับเธอสักเท่าไหร่ เธอรักของเธอมานานก็ต้องใช้เวลาทำใจนี่เนอะ “ฉันเข้าใจคุณผิดอย่างร้ายแรงเกี่ยวกับเรื่องของสามีฉัน ทั้งที่จริง ๆ แล้วคุณก็ถูกวางยานอนหลับด้วย คนที่คิดแผนการใส่ร้ายคนอื่นแบบนี้ ไม่รู้จิตใจต้องทำด้วยอะไรนะคะ” “คุณโรสิตา” พลันในตอนนั้นเอง เสียงหวานก็ดูจะดุดันขึ้น ดวงตาจ้องมาที่เธอเขม็ง “นั่นเพราะคุณอยากได้อะไรก็ได้สมหวังทุกอย่าง ก็เลยคิดแบบนั้นยังไงล่ะ” หญิงสาวผู้อาศัย ณ ที่นี้ถึงกับงงเป็นไก่ตาแตกกับอารมณ์ของหญิงสาวคู่สนทนาที่จู่ ๆ ก็ฉุนเฉียวขึ้นมาไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย “ไม่ต้องพยายามไขว่คว้าก็มาหาถึงที่ โชคดีเ







