Share

Chapter 1

Author: Aria
last update publish date: 2026-10-09 19:43:20

Ang ulan sa BGC ngayong gabi ay walang balak tumigil.

It was the kind of downpour that matched my exact state of mind—heavy, gloomy, at sobrang nakakapagod. Sitting inside a crowded coffee shop, nakatitig lang ako sa malamig na cup ng Americano ko. At thirty-five years old, I was supposed to have my life together. Pero eto ako, katatapos lang makipag-break sa ex-boyfriend kong walang ibang ginawa kundi ipamukha sa akin na matanda na ako, at fresh din mula sa panibagong sermon ni Mama sa telepono kung bakit hanggang ngayon ay hindi pa ako nakakasal.

“Joy, Look at your cousins. May pamilya na, may sarili nang bahay. Ikaw, hanggang kailan ka magiging corporate slave lang?”

Ang boses ni Mama ay paulit-ulit na nag-e-echo sa utak ko. Isama mo pa ang toxicity sa office kung saan ang promotion na matagal kong pinaghirapan ay naibigay lang sa mas batang favored ng management. I felt suffocated, brokenhearted, at sukang-suka na sa pressure ng buhay.

Napa-buntong hininga ako at hinawakan ang nanlalamig kong mukha. Lord, kahit konting pahinga lang ngayong gabi, please?

Inayos ko ang mga gamit ko sa bag at nagdesisyong umuwi na. Pero nang makarating ako sa glass doors ng coffee shop, napatigil ako. The rain was pouring violently. At siyempre, dahil napakamalas ng araw na 'to, nakalimutan ko pa ang payong ko sa opisina.

Isusukbit ko na sana ang bag ko sa ulo para sumugod sa ulan nang biglang may humawak sa braso ko.

A warm, firm hand gently pulled me back.

“Magpapatila ka ba muna, o gusto mong magkasakit, Ate Joy?”

Napatigil ang mundo ko. That voice. Deep, smooth, with a subtle confidence that demanded attention. At ang pagtawag sa akin ng Ate Joy—iisa lang ang taong tumatawag sa akin niyan nang may ganyang tono.

Lumingon ako, at halos makalimutan kong huminga.

Standing beside me was Javier.

Ang nakababatang kapatid ng matalik kong kaibigan na si Bea. The last time I saw him, he was just a lanky, quiet twenty-two-year-old kid who left for abroad to study and build his own business. Pero ang lalaking nakatayo sa harap ko ngayon... he was entirely different.

Javier was now thirty, standing tall in a bespoke charcoal-gray suit that fit his lean, muscular frame perfectly. Sharp jawline, dark eyes that seemed to look straight into my soul, and an aura of power that practically radiated off him. He wasn't just Bea's younger brother anymore. He was now one of the country's most prominent young billionaires, the newly appointed CEO of Valderrama Holdings.

“J-Javier?” nauutal kong sabi. “Kailan ka pa nakabalik mula abroad?”

A small, half-smile curved on his lips. “A few days ago. I was supposed to surprise Ate Bea, pero nang makita kita mula sa kotse ko na nakatayo rito sa ulan, I couldn't just drive past.”

Bago pa ako nakasagot, he stepped out into the rain and opened a large black umbrella. Standard black umbrella lang dapat 'yon, pero dahil si Javier ang humahawak, mukhang scene mula sa isang K-drama movie. He held the umbrella over my head, completely shielding me from the rain, habang ang kanang balikat niya ay dahan-dahang nababasa.

“Nababasa ka, Javier,” mabilis kong sabi habang sinusubukang i-push ang payong papunta sa kaniya.

Instead of moving away, Javier took a step closer to me. So close that I could smell his scent—a subtle blend of expensive sandalwood and rain.

“Hayaan mo na,” napakababa ng boses niya, looking down at me with an intensity that made my heart leap in my chest. “Kahit mabasa pa ako ng ulan, basta hindi ka magkasakit.”

Ewan ko kung bakit, pero biglang uminit ang mga pisngi ko. Joy, umayos ka, paalala ko sa sarili ko. Kapatid siya ng best friend mo. At mas bata siya sa 'yo ng limang taon.

“Gabi na, Ate Joy. Let me drive you home,” alok niya.

“Naku, huwag na,” mabilis kong tanggi. “Mag-a-App cab na lang ako, ayaw kong makaabala sa 'yo. Magiging busy ka pa siguro sa—”

“Ate Joy,” pagputol niya sa akin. His tone left no room for arguments. “It’s past nine PM, malakas ang ulan, at mahirap kumuha ng ride. I’m not leaving you here alone.”

Without waiting for my answer, gentle niyang pinalibutan ang likod ko gamit ang braso niya—hindi nakadikit, pero sapat na para maramdaman ko ang proteksyon niya—habang ginagabayan ako patungo sa nakaparadang luxury Maybach sa gilid ng kalsada. A personal driver immediately stepped out and opened the door for us, pero si Javier mismo ang nag-assist sa akin papasok.

Nang makapasok kami sa loob ng sasakyan, the silence was deafening, except for the soft pitter-patter of raindrops against the tinted glass windows. The leather seats were plush, at ang amoy ng kotse ay amoy ng taong walang problema sa pera.

“Here,” Javier handed me a small, clean handkerchief. “Punas ka muna.”

“Salamat,” bulong ko habang kinukuha ang panyo. “Hindi mo naman kailangang gawin 'to, Javier. I mean, billionaire CEO ka na ngayon, baka may mga importanteng meetings ka pa.”

Javier leaned back against his seat, turning his head to look at me. Under the dim lighting of the car, his eyes glistened with a mixture of amusement and something deeper that I couldn't quite decipher.

“Kahit gaano pa ako kabusy, o kahit ano pa ang antas ko ngayon, you’re still priority to me,” kaswal niyang sabi.

Napatigil ako sa pagpunas ng kamay ko. “Ha? Syempre, dahil kaibigan ako ng ate mo...”

Javier let out a low, soft chuckle. Softly, he reached out his hand and gently tucked a loose strand of hair behind my ear. His fingers brushed against my skin, sending a strange, electric shiver straight down my spine.

He leaned in slightly, his dark gaze locked onto mine.

“Huwag mong itago ang sarili mo sa likod ng pangalan ni Ate Bea, Joy,” whispered Javier, dropping the honorific 'Ate' for the very first time.

My breath hitched.

“Javier...”

“Ate Joy... hindi na ako bata,” seryosong sabi niya, his eyes burning with a raw sincerity that stopped the breath in my throat. “At hindi na lang din simpleng 'Ate' ang tingin ko sa 'yo.”

Tahimik ang buong kotse. Ang bilis ng tibok ng puso ko, parang naririnig niya sa sobrang lakas. Looking at him now, I didn't see the little brother who used to follow us around. I saw a grown, powerful man who was looking at me not as a mentor or a friend, but as a woman he wanted.

Unti-unting bumaba ang kamay niya mula sa mukha ko papunta sa mesa ng armrest sa gitna naming dalawa. Slowly, hesitantly, at parang nakiusap, he slid his hand over mine, wrapping his warm fingers around my cold ones.

Underneath the shadow of the dim car interior, amidst the pouring rain outside, he held my hand firmly.

I knew I should pull my hand away. I knew this was wrong. Maraming dahilan kung bakit hindi dapat—ang limang taong distansya sa edad namin, ang pagkakaibigan namin ni Bea, at ang malaking agwat ng mundo niya bilang billionaire habang ako ay isang simpleng empleyado lang.

Pero habang nakahawak ang mainit niyang kamay sa akin sa gitna ng buhos ng ulan, sa kauna-unahang pagkakataon pagkatapos ng mahabang panahon, naramdaman kong hindi ako nag-iisa.

And that was the moment I realized... my quiet, predictable life was about to change completely.

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • Tempted by My Friend’s Younger Brother   Chapter 1

    Ang ulan sa BGC ngayong gabi ay walang balak tumigil.It was the kind of downpour that matched my exact state of mind—heavy, gloomy, at sobrang nakakapagod. Sitting inside a crowded coffee shop, nakatitig lang ako sa malamig na cup ng Americano ko. At thirty-five years old, I was supposed to have my life together. Pero eto ako, katatapos lang makipag-break sa ex-boyfriend kong walang ibang ginawa kundi ipamukha sa akin na matanda na ako, at fresh din mula sa panibagong sermon ni Mama sa telepono kung bakit hanggang ngayon ay hindi pa ako nakakasal. “Joy, Look at your cousins. May pamilya na, may sarili nang bahay. Ikaw, hanggang kailan ka magiging corporate slave lang?”Ang boses ni Mama ay paulit-ulit na nag-e-echo sa utak ko. Isama mo pa ang toxicity sa office kung saan ang promotion na matagal kong pinaghirapan ay naibigay lang sa mas batang favored ng management. I felt suffocated, brokenhearted, at sukang-suka na sa pressure ng buhay. Napa-buntong hininga ako at hinawakan ang n

  • Tempted by My Friend’s Younger Brother   Chapter 2

    Ang matinding tahimik sa loob ng luxury Maybach ay tila mas maingay pa kaysa sa malakas na buhos ng ulan sa labas.My hand felt like it was on fire beneath Javier's grip. His palm was large, warm, and calloused in a way that spoke of subtle power and authority. Sa kauna-unahang pagkakataon sa loob ng limang taon, naramdaman kong tila nawalan ako ng kontrol sa sarili kong katawan. My breath trapped inside my chest, and my heart beat against my ribs so violently that I was terrified he might actually hear it.“Javier...” I tried to pull my hand back gently, but his fingers tightened just enough to keep me from retreating, yet soft enough not to hurt me.“Bakit, Joy?” He shifted his body sideways, leaning closer against the leather headrest. Under the dim amber light of the car interior, his sharp jawline and deep-set dark eyes looked almost dangerously handsome. “Nakatatakot ba na marinig ang totoo?”“Hindi sa ganun,” nauutal kong paliwanag, habang pilit kong iniiwas ang tingin ko sa ka

  • Tempted by My Friend’s Younger Brother   Chapter 3

    Ang bawat salitang binitiwan ni Javier para sa kaniyang toast ay parang kulog na yumanig sa buo kong pagkatao.“To new beginnings. And to claiming what has always been mine.”Lahat ng tao sa hapag-kainan ay nag-cheers at uminom mula sa kani-kanilang wine glasses, oblivious to the dangerous subtext behind his words. Pero ako? Parang nagbara ang lalamunan ko habang pilit kong inuubos ang alak sa baso ko. Sa ilalim ng mesa, naramdaman ko ang dahan-dahang pagpisil ng mga daliri ni Javier sa kamay ko bago niya ito huling hinawakan at dahan-dahang binitiwan.“Aba, Javier! Sino naman 'yang sinasabi mong claims mo?” masayang biro ng tito niya. “Huwag mong sabihing may nakatagong girlfriend ka pala sa ibang bansa?”A small, mysterious smile crossed Javier’s face. “Wala sa ibang bansa, Tito. Nasa Pilipinas lang.”Napa-ubo ako nang bahagya dahilan para mabilis na kumuha ng table napkin si Bea at ibigay sa akin. “Joy, dahan-dahan lang! Nag-mamadali ka naman masyado sa alak,” tawa niya habang tina

  • Tempted by My Friend’s Younger Brother   Chapter 4

    Dali-dali kong tinanggal ang coat ni Javier mula sa aking mga balikat at inabot ito sa kaniya. My hands were trembling so much that I almost dropped the heavy fabric onto the wet tiles of the balcony.“Ate Bea is coming,” bulong ko nang may halong pakiusap habang pilit kong iniiwas ang tingin ko sa mga labi niyang kakatanaw ko lang. “Please, Javier. Umayos ka.”Javier calmly took his coat, smoothly draping it over his arm. There was no trace of panic in his features—only a cool, dark satisfaction. “I’m always composed, Joy. Ikaw lang naman ang natataranta.”Bago pa ako makasagot, bumukas ang sliding glass door ng lanai. Iniluwa doon si Bea na may hawak na dalawang malalaking payong.“Nandito lang pala kayo!” usal ni Bea habang lumalapit sa amin. “Joy, bakit ka nagpapaulan? Baka magkasakit ka niyan, lagot ako sa sarili ko. At ikaw naman, Javier, pumasok na kayo sa loob. Malamig na ang simoy ng hangin.”“Papasok na sana kami, Ate,” sagot ni Javier sa isang napakalumanay at innocenteng b

  • Tempted by My Friend’s Younger Brother   Chapter 5

    Ang amoy ng masarap na Italian food sa loob ng Maybach ni Javier ay dahan-dahang napalitan ng malamig na hangin ng aircon sa aming opisina. Pagkababa ko mula sa kaniyang sasakyan habang may simpleng halik pa rin sa aking noo, para akong lumulutang sa ulap habang naglalakad pabalik sa aking desk. Floating on cloud nine, 'ika nga ng mga teenager sa Wattpad.Pero mabilis ding naglaho ang magandang panaginip nang makatapak ako sa mismong office floor. Napakabigat ng atmosphere at halatang may masamang nangyayari.“Joy! Thank God nakabalik ka na!” bulong sa akin ni Carla, ang junior associate ko, habang mabilis siyang lumalapit sa akin. Spooked ang mukha niya habang nakatitig sa glass doors ng silid ng aming boss.“Bakit, Carla? Anong nangyari nung wala ako?” tanong ko habang inilalapag ang aking bag at ang bitbit kong lunch box mula kay Javier.“Nandiyan si Sir Marcus at si Brenda. Kanina ka pa nila hinahanap,” kaba nitong sagot. “Tiningnan nila 'yung mga hawak mong accounts. Parang may b

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status