The Billionaire's Bailout Clause
Issa Montenegro was ready to tell her husband Dominic she was pregnant. He handed her annulment papers first, saying their marriage was just a merger. She signed, said nothing about the baby, and walked out.
Three years later, Issa is an executive assistant at Vergara Holdings and a single mom to Tomas, a three-year-old with a heart defect. The surgery costs more than she’ll ever earn. After her boss, billionaire Gabriel Vergara, catches her crying in the supply room, he offers a deal. He needs a wife by December 31 to keep control of his company against a hostile takeover from the very group Dominic now runs. In exchange, he’ll cover Tomas’s entire operation. Ninety days. No feelings. Rule one is don’t fall in love. Rule two is that in public, she’s his.
Issa signs. What the contract didn’t cover is how Gabriel looks at her son, the way he puts a hand on her back when she doesn’t need it, or the way he destroys anyone who talks down to her. Neither of them is sure where the pretending stops.
Then Dominic walks back into her life, finds out about Tomas, and wants everything he threw away. Gabriel, it turns out, is hiding something too. Issa has to figure out who’s lying, who’s protecting her, and whether the man who needs her for a contract might be the only one who ever actually chose her.
Basahin
Chapter: RenewalLimampu't dalawang araw.Iyon ang tagal bago ako nakatulog nang hindi iniisip ang amoy ng cedar at usok.Nagtatrabaho pa rin ako sa Vergara Holdings, pero mula sa ibang department na pinili ko, Corporate Foundation, kung saan tumutulong kami sa mga batang may sakit sa puso. Hindi ko inisip na magiging masaya ako roon. Pero masaya ako. Hindi dahil sa suweldo. Kundi dahil, sa unang pagkakataon, ang trabaho ko ay may mukha. May pangalan. May kwento.Si Gabriel, hindi siya nagpakita. Hindi siya nag-text. Hindi siya sumulpot sa opisina nang walang dahilan. Iyon ang pinakamasakit. Kasi alam kong kaya niya. Kasi alam kong gusto niya. Pero pinipigilan niya ang sarili para sa akin.Isang beses lang, nakita ko siya sa hallway ng 32nd floor. Nakatayo siya sa dulo, nakatingin sa akin nang matagal, hawak ang folder. Tumango siya. Bumati, parang boss lang. Pagkatapos, tumalikod at umalis.Umuwi ako sa Cubao nang gabing iyon at umiyak sa banyo, tulad ng dati.Pero iba ang luha. Hindi na iyon luha ng
Huling Na-update: 2026-11-07
Chapter: VoidTumagal ng tatlong linggo ang recovery ni Tomas sa ospital. Sa ikatlong linggo, pinayagan na siyang umuwi.Sa mga linggong iyon, natutunan ko ang lahat tungkol sa recovery: kung gaano karaming gatas ang dapat inumin, kung paano linisin ang peklat, kung anong oras ang gamot. Isinulat ko iyon sa maliit na notebook na may sticker ng dinosaur. Binasa ni Gabriel ang buong notebook nang gabing iyon, bawat pahina, at kinabukasan, may sarili na siyang kopya.Sa ikaapat na linggo, mabilis na siyang naglalakad sa hallway ng penthouse, habang hinahabol siya ng tawa ko at ng boses ni Gabriel na, "Dahan-dahan, anak! Huwag kang magmadali!"Anak.Hindi ko pinuna. Hindi rin niya.Pero sa gabing iyon, habang nakahiga ako sa kama, nakatingin sa kisame ng guest room na hindi ko na ginagamit mula pa noong gabing iyon, naramdaman ko ang bigat ng isang tanong na matagal ko nang iniiwasan.Sa kabilang kwarto, mahimbing ang tulog ni Tomas. Sa dulo ng hallway, may liwanag pa rin sa ilalim ng pinto ni Gabriel.
Huling Na-update: 2026-11-07
Chapter: Surgery DayAng alas-singko ng umaga ay laging mas tahimik sa ospital.Nakaupo ako sa waiting area ng cardiac surgery wing ng St. Luke's, hawak ang maliit na backpack ni Tomas na hindi ko magawang bitiwan. Sa loob noon, si Brownie, ang plush na aso, na pinilit kong ipasama sa operating room pero hindi pinayagan ng nurse.Kagabi, hindi ako nakatulog kahit isang oras. Tatlong beses akong tumayo para silipin si Tomas sa kama niya, tatlong beses kong hinawakan ang dibdib niya para siguraduhing tumitibok pa. Alas-tres, nakita ko si Gabriel na nakaupo sa sala, hindi rin natutulog. Hindi kami nag-usap. Nagtimpla lang siya ng kape at inabutan ako, at nakaupo kaming dalawa roon hanggang sumikat ang araw."Ligtas po ang mga laruan dito," sabi niya, mabait. "Hawak po namin siya hanggang magising ang bata."Sa kabilang upuan, nakaupo si Gabriel. Hindi siya nakasuot ng suit. Naka-plain na gray na sweater lang, at kita ko ang pamumutla ng mukha niya. Hindi pa siya nakakatulog mula kagabi. Hindi niya ako iniwan
Huling Na-update: 2026-11-07
Chapter: MineAng Extraordinary General Meeting ng Vergara Holdings ay ginanap sa isang Huwebes ng umaga, sa boardroom sa 40th floor. Labindalawang board member, anim na abogado, at isang mahabang mesang gawa sa itim na marmol na mukhang hukuman.Naupo ako sa gilid, katabi ni Atty. Mercado, matangkad na babae na limampung taong gulang pero mas matalas pa sa kahit anong kutsilyo. Hindi pa niya ako nginitian kahit minsan. Pero noong gabing nagkakilala kami, sinabi niya ang pinakamagandang pangungusap na narinig ko sa buong buwan:Suot ko ang kulay-abong blazer na hiniram ko kay Ate Nora, medyo maluwag sa balikat. Ang sapatos ko, may maliit na gasgas sa gilid na tinakpan ko ng itim na marker kaninang umaga. Nakakatawa ang mga bagay na iniisip mo bago ka tumayo sa harap ng labindalawang taong may kapangyarihang sirain ang buhay mo."Hindi kita ipagtatanggol dahil kailangan. Ipagtatanggol kita dahil tama."Sa dulo ng mesa, nakaupo si Tito Alfonso. Sa kabila, si Don Rafael Alcantara, matandang lalaki na
Huling Na-update: 2026-11-07
Chapter: Custody PapersDumating ang subpoena makalipas ang dalawang araw.Hindi ko inaasahan na magiging ganoon kabilis. Hindi ko inaasahan ang kahit ano. Nakaupo ako sa hotel room, pilit na ine-explain kay Tomas na hindi kami mag-a-adventure, na kailangan lang naming umalis sandali, nang may kumatok.Tatlong beses akong tumingin sa peephole bago ko binuksan ang pinto, kahit alam kong walang ibang kakatok sa hotel kundi ang housekeeping. Pero may kutob akong hindi ko maipaliwanag, ang klase ng kutob na lumalabas lang kapag matagal ka nang sanay sa masamang balita.Isang process server. Nakangiti, magalang, parang mailman na walang balita.Petition for Custody and Visitation Rights. Petitioner: Dominic Antonio Salvador. Respondent: Ysabel Montenegro.Bumagsak ang tiyan ko.Naupo ako sa gilid ng kama, binuklat ang mga papel. Ang mga salitang unfit environment at fictitious marriage at misrepresentation to the court ay tumama sa akin nang paisa-isa.Binasa ko ang bawat pahina nang dalawang beses, kahit hindi k
Huling Na-update: 2026-11-07
Chapter: The Betrayal Behind the BetrayalSa opisina, hindi ako sanay na bumalik sa dating upuan. Pero kailangan ko ng bagay na hindi si Gabriel, hindi si Dominic, hindi ang kontrata.Kaya noong umaga ng Lunes, dumating ako nang mas maaga ng isang oras. Walang tao sa 32nd floor, tanging ang ugong ng aircon at ang tunog ng sarili kong yapak. Sa unang pagkakataon sa loob ng halos apat na taon, naramdaman kong hindi ako empleyado, kundi isang taong may hinahanap na hindi niya alam kung kaya niyang makita.Kaya noong Lunes, nag-isip ako ng simpleng plano: hanapin ang file.Ang personnel file ko, ang orihinal, galing sa HR archive. Gusto kong makita ang note na binanggit niya.Si Ate Nora, na ngayon ay supervisor na sa admin, ang nagbigay ng susi sa cabinet nang hindi nagtatanong.Hindi siya nagtanong kung bakit. Iyon ang dahilan kung bakit mahal ko si Ate Nora. Binuksan niya ang cabinet, iniabot ang folder, at sinabing, "Kung may mahanap kang hindi mo gusto, tawagan mo ako. May dala akong chicharon." Hindi ko alam kung bakit, per
Huling Na-update: 2026-11-07
Mag-log in
