Chapter: Chapter 69: Voice Of The Youth"How can we fight disinformation? Ang daming kasinungalingan ang kumakalat sa social media. May mga poster na idinidikit sa kung saan-saan at hindi lang iyon patutsada sa akin, pati kay Sadie rin!" sigaw ni Ludwick kay Calisto. Hindi niya pa rin kasi matanggap ang umabot sa kaniya na may mga poster at paninira tungkol sa kaniya at kay Sadie ang idinikit nitong umaga sa pader na nakapalibot sa munisipyo. Napatingin si Calisto kay Sadie. Pagkakuwan ay lumapit ito kay Ludwick at bumulong. "Mayor, kung makareklamo ka naman, parang hindi natin 'to ginawa. Naaalala mo pa ba ang ginawa natin sa vice mayor?" Ito ang sinasabi ni Ludwick sa sarili niya na baka karma na ito sa ginawa niya. Ngayon ay natikman na niya ang pait ng plano niya para lang makasira ng iba at manatili sa puwesto. Ang malala, pati si Sadie ay damay na. Kung nakinig lang sana siya kay Sadie at hindi na nakisabay pa sa paninira sa social media, baka hindi hahantong sa ganitong gulo ang lahat. Hindi nga ba? "Oh, ano nam
Last Updated: 2025-11-12
Chapter: Chapter 68: A Non-VoterHindi maialis ng isang dalagita ang kaniyang mukha sa mga poster na nakadikit sa pader na nakapalibot sa city hall. Papunta pa lang ang batang babae sa paaralan, halata naman sa uniporme nitong suot. Lumapit siya sa mga poster dahil nagtataka siya kung ano ang mga iyon. Nagtataka rin siya kung bakit hindi iyon pinapatanggal ng mga taong dumaraan. Sa halip, tinatawanan lang ang nakasulat doon. "Mayor, kunsintidor." "Oust Mayor Ludwick!" "Biased!" "Sadie, sulsulera!" "Walang aasahan sa iyo!" "Gallejo naman!" Kinuha ng dalagita ang isa sa mga papel na may nakasulat na "Walang aasahan sa 'yo!". Napatitig siya rito hanggang sa napalingon siya sa mga taong dumaraan na pasimpleng tumatawa. Lumapit siya sa isa pang papel at kinuha iyon. Hindi niya tinupi ang mga iyon. Napakagat ang batang babae sa kaniyang labi at doon ay sinimulan niyang isa-isang kunin ang mga poster. "Hoy!" Hindi natinag ang dalagita sa malakulog na boses na sumaway sa kaniya. Ipinagpatuloy niya lang pagtanggal h
Last Updated: 2025-11-12
Chapter: Chapter 67: People's Rage"Ipasara, Marasa! Ipasara, Marasa!" Iyon ang paulit-ulit na sigaw ng mga tao habang itinataas-baba ang kanilang placards. Biglang kinabig ni Ludwick si Sadie papunta sa likuran niya. "Ako na ang kakausap." "Marasa Restaurant ay may lason sa masa! Ipasara!" Ludwick cleared his throat and smiled. He walked closer to the group of people and waved hello. "Ah, magandang araw sa ating lahat. Maaari ko po bang malaman kung bakit kayo nagwewelga?" Parang bubuyog na nagsipag-unahan sa pagsagot ang mga tao. Lahat sila may rason, lahat sila may sagot. Pare-pareho lang ang punto, iba-iba lang ang haba at simple ng mga salita. "Mayor, limang taga-San Catalia ang nalason ng restaurant na ito. Hihintayin pa ba nating lahat tayo ay lasunin?" pasigaw na sabi ng isang lalaki at napalingon sa mga tao sa likuran. Nagsigawan naman ang mga kasamahan nito na para bang sang-ayon ito. Huminga nang malalim si Ludwick saka malumanay na nagsalita. "Mawalang galang na po, 'no? Nilinaw na po at may ebidens
Last Updated: 2025-11-06
Chapter: Chapter 66: The Don, The PeopleTatlong araw na ang nakalipas simula nang may nalason sa Marasa Restaurant. Sa tatlong nakalipas na oras, may iilang bagay na nalaman si Ludwick. Una, walang kapabayaang nangyari ang establisyemento. Pangalawa, magkakakilala naman pala talaga ang mga nalason at umaming binayaran lang sila. Pangatlo, kahit sinabi na nila sa madla ang tunay na nangyari, walang masiyadong naniniwala dahil may nagsilabasan pang issue tungkol kay Sadie. Inungkat ang naging kaso ng tatay nila at dinagdagan pa iyon ng mga kuwentong puro kasinungalingan. Sinabihan pa ang ama nitong isang kriminal at nakapatay umano ito, bagay na ikinaalma ni Sadie. Ang ina naman niya ay in-edit-an ng picture at binasagang "p****k ng taon" dahil kabit kuno ito ng kung sino-sino. Kaagad namang pinabulaanan ni Sadie ang mga nababasa niya sa social media. Ngunit, sa halip na simpatiya ang mababasa, pangba-bash ang natanggap niya. Sirang-sira naman na siya sa pamilya niya dahil siya pa ang sinisisi ng mga ito kung bakit kumaka
Last Updated: 2025-11-06
Chapter: Chapter 65: He's Live"Okay na?" tanong ni Ludwick at napadungaw sa taong nasa likod ng camera."Yes, Mayor. We're going live in five seconds."Naisipan ni Ludwick na mag-live sa social media dahil sigurado siyang kumalat na naman ngayon ang nangyari sa Marasa Restaurant kanina. Katatapos lang din nilang makausap ang mga nagtratrabaho sa Marasa Restaurant at nakapagtatakang wala sa kanila ang nagsabing galing sila sa banyo bago naghandang pagkain. Ayon naman sa taga-luto, well-cooked ang mga pagkaing inihanda nila. The CCTV footage confirmed the claims of the staff. Hindi lang dahil sa pangangampanya ngunit malakas talaga ang kutob ni Ludwick na maaaring may kinalaman na naman dito ang kampo nina Yadiel. Pinagbantaan siya nito na tungkol sa paghihiganti na gagawin niya. Idagdag pa si Farahmina na umaarteng biktima sa harap ng telebisyon at pinunto si Sadie sa isang isyung may kinalakam sa tito nito. Kaya naman, inutusan niya rin ang dalawang pulis kanina na busisiin ang mga biktima umano ng food poisoning
Last Updated: 2025-11-04
Chapter: Chapter 64: Food PoisoningKaagad na isinugod sa ospital ang limang hinihinalang nalason. Ang ibang customers naman ay hindi na tinapos pa ang pagkain sa restawrant at pagkakuwan ay umalis na rin.Bagamat wala pang pormal na imbestigasyon kung nalason nga ba ang lilimang customers, ipinangako ni Sadie na sasagutin niya ang lahat ng gastusin sa hospital. Inatasan din niya ang isa sa pinagkakatiwalaan niya sa restawrant na isara na muna iyon, kahit hindi na mabawi ang nagastos para sa mga rekados ng pagkain. Samantala, ibinigay na rin niya ang lista ng mga pangalan ng mga tagaluto dahil kung sakaling mapatunayan na dahil sa mga pagkaing niluto ang lason, malaki ang posibikidad na naroon sa loob ang salarin. Though Sadie was sure that none of her staff has the nerve to harm others, she was left with no choice but to give them an ounce of doubt.Truth be told, nanghihinayang talaga si Sadie ngunit mas nananaig sa kaniya ang takot. Nanginginig ang kaniyang mga tuhod at nanlalamig ang kaniyang mga kamay. Magkatabi si
Last Updated: 2025-11-04
Chapter: Special Chapter: This Is The LifeSamantha's Point of View Napapikit na lamang ako habang napapasandal sa upuan ng sasakyan. Kahit na nakaupo ay ramdam ko ang pagod ng aking katawan. Ganito talaga basta buntis. Idagdag pa na kabuwanan ko na ngayon. Hinimas-himas ko ang aking tiyan at unti-unting napapahinga nang malalim. Pagkakuwan ay naramdaman ko ang malapad na kamay ni Walter sa aking tiyan. “Misis, ayos ka lang?” tanong niya sa akin. Bakas ang pag-aalala sa kaniyang boses. “We can just move our visit to my parents' house the next day.” Gusto pa niyang i-move ngayong papunta na kami sa bahay ng mga magulang niya. Isa pa, sigurado naman akong nakahanda na ang dinner namin doon. Ito ang unang beses na babalik ako sa bahay nila. Ang mga kambal naman at maging si Walter ay nauna nang makabisita noong nakaraang araw. “Ayos lang ako,” sagot ko nang hindi iminumulat ang aking mga mata. “Pokus ka lang sa daan.” Naririnig ko sa back seat ang kulitan ng kambal namin. Gusto ko silang sawayin, pero ayaw kong sumigaw. Si ta
Last Updated: 2025-11-23
Chapter: Special Chapter: You Are Definitely The ProblemJefferson's Point of View Wala akong suot na pang-itaas kahit na simpleng paghigpit lang naman ng bolt ang ginagawa ko sa isang parte ng sasakyan. Habang abala, narinig ko ang papalapit na tunog na sasakyan dito sa shop. Sa tunog pa lang ay kilala ko na kaagad ang may-ari nito kung kaya ay hindi ko maiwasang magpigil ng tawa. Hindi pa ako nakakapag-almusal dahil pinili kong trabahuin ang mga naiwan ko kahapon at mukhang mabubusog ako ngayon ng reklamo. “Jeffeson!” malakas nitong tawag sa akin sabay pahampas na isinara ang pinto ng sasakyan niya. “The repair that you did last week? It's brutally useless. Ang engine light ng sasakyan ko ay may problema na naman.” Hindi ko lang siya nilingon at nagpatuloy lang ako sa aking ginagawa. Limang taon pagkatapos ng kasal nina Samantha at Walter, lumipad ako papuntang ibang bansa para magtrabaho ulit doon. Ngunit hindi rin ako nagtagal, mga isang taon lang ay umuwi rin agad ako rito sa Pilipinas nang mapagdesisyunan kong may iba pala akong gus
Last Updated: 2025-11-19
Chapter: Special Chapter: Unexpected EncounterWalter's Point of View Kids' seemingly unlimited amount of energy needs to be studied. Who would have thought that after hours of playing in the children's playground, Primarae and Seguel still have the energy to run? Sila itong naglaro, pero tila mas pagod pa ako sa mga kambal ko. “Babies, careful!” pasigaw kong sabi habang hinahabol ang mabilis na pagtakbo ng dalawa. Kahit na pagod ay hindi ko maiwasang hindi mapangiti habang hinahabol sila. Nagawa pang sumulyap ng dalawa sa akin at humagikhik, as if they were teasing me. Kung nasa bahay lang kami, okay lang sana maghabulan kami. But we're in a mall. May mga tao at stalls or kiosks. Iba't ibang ingay din ang maririnig. May mga taong nag-uusap at nagtatawanan at may mga store na may pinapatugtog. Hindi rin pala talaga biro ang mag-isang magbantay ng dalawang anak. Kaya saludo ako sa mga single parents na kinakaya ang hirap ng pagiging magulang. I have no one to blame, so I'll blame it on my brother who refused to come with me. M
Last Updated: 2025-11-16
Chapter: Special Chapter: Life LatelyFIVE YEARS LATER Samantha's Point of View Pinilit ko ang aking sarili na mapabangon kahit na inaantok pa ako. Napapadalas na rin talaga ang pagtulog ko at pansin ko ring nagkalaman na naman ako. Suot ang maluwang na daster na lagpas tuhod ang haba, maingat akong lumabas ng kuwarto. Wala akong ingay na naririnig, purong katahimikan lamang. Ngunit nang makaapak ako sa hagdanan at dahan-dahang bumaba, may ingay akong naririnig sa may living room. “Please listen to me, okay? Bawal sumama dahil gabi na,” malambing na pakiusap ni Wesley. Nakaluhod ito habang nakatalikod sa aking gawi. “Aside from that, may lakad ako. Sige na, Primarae, Seguel. I have to go.” Tatayo na sana si Wesley ngunit sabay siyang niyakap ng dalawang maliit na bata—isang lalaki, isang babae. Ang tatlong taong gulang na kambal namin ni Walter. “No!” sigaw pa ng kambal, mas hinihigpitan ang pagkakayakap kay Wesley. “Oh, God. I don't know how to get away from the two of you,” mahinang sambit ni Wesley at tumawa. Sali
Last Updated: 2025-11-01
Chapter: Epilogue (Samantha)Samantha's Point of View Nagbigkis ang mga kamay namin ni Walter at nang unti-unti akong mag-angat ng tingin sa kaniya, alam kong ang buhay na pinapangarap ng bawat kababaihan ang magiging buhay ko kasama siya. Hindi ko maiwasang mapatitig sa kaniyang mga mata—ang mga mata niyang walang itinatago; mas marami pa ang ipinapahiwatig kaysa sa kaniyang bibig. Tuluyan nang nabura ang larawan ng kaniyang nanlilisik na mga titig at ang mapanghusga niyang mga tingin. All I see now are his eyes that are full of hope and love. I know I'll never feel lost. When everything feels wrong, kailangan ko lang tumingin sa kaniyang mga mata. Nandoon ang kapayapaan. Nandoon ang pag-ibig niya. Nang bumaba ang aking tingin sa kaniyang labi, parang nanlambot ang aking mga tuhod. Maraming nagagawa ang kaniyang labi, pero ang pinakapaborito ko ay sa tuwing lumalabas doon ang mga salitang tanging siya lang ang may kakayahang pakalmahin ako. This took me back during my earlier days sa Sirak Wines. Ilang beses a
Last Updated: 2025-10-31
Chapter: Chapter 191: Bound To My BossWalter's Point of View “I have only loved twice. The first one was full of regrets and it made me promise not to fall in love again. For how many years, I clung to that promise, until you came into my life,” pagsisimula ko, nanginginig ang boses at kamay dahil nilalabanan ang sarili na mapahagulgol. Pero ang luha ko ay nagsisipag-unahan na sa pagbagsak. “We were the complete opposite of each other. Mabait ka, ako hindi. Mainitin ang ulo ko, ikaw naman ay pasensyoso. At first, I never thought we'd clicked, let alone imagine to marry someone like you. My wife, you're the complete opposite of my life and yet you managed to change the qualities that I possess with out even trying.” Napahinga ako nang malalim. Mabilis na natambak ang mga gusto kong sabihin sa aking lalamunin na pati paghinga ay naging mahirap. Si Samantha naman ay umiiyak din, panay punas sa kaniyang luha. “Kakadikit natin, nagbago ako. Those changes, despite a good thing to some, was a start of something unexpected for
Last Updated: 2025-10-30
Desiring My Runaway Billionaire Uncle
What will happen if a runaway bride meets her runaway billionaire uncle?
Suot ang wedding gown sa mismong araw ng kanilang kasal, pinili ni Islaine na iwan ang lahat pagkatapos masaksihan ang pagtataksil ng kaniyang fiancé at ang wedding coordinator nila.
Sa kagustuhang takasan ang lahat, magtutungo siya sa isla kung saan matagal nang naninirahan ang Uncle Nereus niya, ang step-brother ng mommy niya na piniling talikuran ang marangyang buhay para manirahan sa isang malayo at tagong isla. Sa kaniyang pagdating sa isla, paano kung ang Uncle Nereus ay tila ibang-iba na sa dating pagkakakilala niya?
Ang dating bilyonaryong sanay sa syudad, may mestizo na kutis at may matayog na posisyon sa kompanya ay isa nang mangingisdang sunog sa araw. Pero sa kabila ng ilang pagbabago, naroon pa rin ang ilang katangian niyang hinahangaan niya rito. Siya pa rin ang guwapo at maskuladong uncle na pasekreto niyang hinahangaan noon.
At sa bawat sulyap, sa bawat pagkilos nito, lalong lumalalim ang pagnanais na matagal na niyang pilit inilibing. Sa ilalim ng araw at mga alon, isang bawal na damdamin ang muling nagising. Dahil minsan, mas matindi ang tukso kapag alam mong bawal.
Read
Chapter: Chapter 107: Change ItIslaine's Point of View Aside from sleeping together, one of the things that I love doing with Uncle Nereus is taking a bath. Syina-shampoo-han niya ako, sinasabunan at hinihiluran. Ganoon din ang ginagawa ko sa kaniya at lahat ng parte at kasingit-singitan ng katawan niya ay sinisigurado kong nahahaplusan ng kamay ko para masiguradong tanggal lahat ang dumi. Ang mahirap lang sa pagligo namin nang sabay ay kung paano pigilan ang mga sarili na may gawin sa loob ng banyo maliban sa pagligo. It's really hard, especially when you can see each other naked. Pero kanina, nagawa naming pigilan. We didn't have séx. But I edged him using my hands. “Magpapalit na ako,” saad ni Uncle Nereus at napabitiw mula sa pagkakayakap sa akin. Kahit na nakatapis ako, ramdam at nai-imagine ko ang itsura ng k*****a niyang nakadikit sa likuran ko. Wala kasi siyang suot na kahit ano. Nalaglag at nabasa kasi ang towel niya. Good thing, we always keep our windows and doors locked. Mahirap na, baka sumulpot big
Last Updated: 2026-02-06
Chapter: Chapter 106: Into HerIslaine's Point of View “Kulang na lang talaga ay sabihin ni Perseus na kahit isang buwan, puwede kang bumalik doon,” reaksyon ni Uncle Nereus nang maikuwento ko sa kaniya ang pinag-usapan namin ni Coraleene kanina. It's the perfect time to talk about it. Pareho kaming nakatihaya ngayon, nakatingin sa bombilyang kapapatay lang ni Uncle Nereus. “Maybe because my beauty generates customers and sales,” pagyayabang ko at napasulyap sa kaniya. Napatingin din siya sa akin at saka napangiti. “Or, maybe because Perseus likes you,” wika niya pa, may halong pagdududa. “Though I can't blame him, hindi ako magdadalawang-isip na ipaalala sa kaniya na he should know his place.” I can't accept the idea of Perseus liking me. I'm annoyed by him during our first meeting. Medyo naging pormal lang siya ngayon sa pakikitungo niya dahil naipasa na sa kaniya ang pamamahala sa resort. “Dapat kasi rito ka na lang, e,” wika pa ni Uncle Nereus. “Almost everyone likes you. Lahat ng lalaking nakakakita sa 'y
Last Updated: 2026-02-05
Chapter: Chapter 105: NecklaceIslaine's Point of View Katatapos ko lang manalamin sa labas at nang pumasok ako sa kuwarto, naroon na si Uncle Nereus. Nakaupo siya sa higaan, nakasandal sa plywood na dingding, habang nakainat ang mga binti na natatakpan ng kumot. Wala siyang suot na damit, bagay na mas naging madalas na. Mayroon siyang hawak na librong halatang napaglipasan na ng panahon. Sa ilang buwan kong pagtira rito kasama siya, ngayon ko lang siya nakitang magbasa. At ngayon ko lang din nalaman na may libro pala rito. “Never expected that you would love reading a romance book,” saad ko at saka hinawi ang aking buhok papunta sa sa kanang balikat ko. “It's not a romance book,” aniya at ipinakita sa akin ang cover ng libro. It's no use, I couldn't read its title. Parang nabasa at nagkayupi-yupi na iyon dahil sa kalumaan. “Smaller and Smaller Circles. It's a contemporary Filipino crime detective novel. My favorite. Actually, ilang beses ko na itong nabasa. Akala ko nga nawala na 'to, nakita ko kanina sa ilalim
Last Updated: 2026-02-05
Chapter: Chapter 104: Coraleene Is HereIslaine's Point of View “Coraleene!” masiglang tawag ni Mang Junrey kay Coraleene. Naunahan niya pa akong tawagin ang kabigan ko. Alam kong parang may takot na nararamdaman si Coraleene kapag nasa harapan niya si Uncle Nereus, pero mas intense naman ang ipinapahiwatig niya nang tawagin siya ni Mang Junrey. Kagyat lang siyang napasulyap doon at saka napalunok. Expressive and talkative si Coraleene. Pero kapag nasa harapan na niya sina Uncle Nereus, tumitiklop. Napansin ko ring napahawak siya nang mahagpit sa kaniyang damit, bagay na gagawin lamang ng isang tao kapag kinakabahan siya. Is it because of Uncle Nereus? Or it's Mang Junrey? Pero bigla kong naalala iyong pagkakataong sinabihan ko siya na baka pag-initan siya ni Mang Junrey at hilahin siya sa kung saan. Pabiro naman niya akong sinagot no'n ng “sana nga.” Napabitiw ako sa kutsilyo at ginawang pangpunas sa kamay ang sariling damit dahil sa pagmamadali. Kaagad akong lumapit sa kaniya at saka hinila siya papasok at palayo sa ma
Last Updated: 2026-02-04
Chapter: Chapter 103: VisitorsIslaine's Point of View Pangalawang araw ko nang hindi pumapasok sa trabaho. Kasalukuyan kaming nandito sa may mesa, naghahanda ng uulamin namin ni Uncle Nereus para ngayong tanghalian. Hindi ko mapigilang hindi maluha habang naghihiwa ng sibuyas. Si Uncle Nereus naman ay nasa tapat ko, naghihiwa ng talong. “Masyado mong dinadama ang sibuyas,” sabi niya, may halong tawa sa boses. Parang kabisado na niya ang paghihiwa dahil patuloy pa rin sa paggalaw ang mga kamay niya habang nakatingin sa akin. Napangiti ako habang pinipigilan ang pagluha. “Ikaw kaya ang maghiwa nito. Tingnan natin kung hindi ka maiyak.” “Usapang hiwa, magaling ako riyan,” depensa niya. “Isama mo na ang pagkain ng hiwa.” “Uncle!” tila pagsaway ko sa kaniya. Kinuha ko na lang ang sitaw at saka inabot iyon sa kaniya. “Ito, hiwain mo ito. Dapat pantay-pantay, a.” Makahulugan siyang napatingin sa akin na parang may gustong patunayan. “Partida, ipipikit ko ang aking mga mata.” Sumimangot ako at tinarayan siya. “Tala
Last Updated: 2026-02-03
Chapter: Chapter 102: About HimIslaine's Point of View Hinimas ko ang aking magkabilang braso nang makalabas kami ni Darya. Bigla kasi akong nakaramdam ng lamig. Actually, I could have just told Darya to leave or said that I am not in the mood to talk. Pero may bahagi sa akin na gusto ko ring malaman ang nangyari pagkatapos noon. O baka may sasabihin siya tungkol kay Chris. The public pressure was worse, but using Chris was evil.“I'm sorry about what happened last night, Islaine,” paghingi niya muli ng tawad. “I actually thought that it would turn out well. You were too perfect for each other.”Para akong nangilo sa sinabi niya. Hindi ako tatakbo kagabi kung bagay na bagay na talaga kami para sa isa't isa.“Matagal nang gustong manligaw ni Chris. But I never gave him permission,” pagkukuwento ko naman. “Kaya nabigla ako sa ginawa niya kagabi. Hindi nga ako nagpapaligaw sa kaniya, nilagay pa niya ako sa ganoong posisyon.”Napatango si Darya na para bang nauunawaan niya ang pinanggagalingan ko.“All I could do was
Last Updated: 2026-02-03
The CEO's Accidental Contracted Love
“You’ll be my wife until I secure the inheritance. After that, we walk away from each other. Don’t worry—I’ll make sure you get your fair share.”
— Walter Robles
Desperate to earn a little more, Samantha agreed to her boss Walter’s unusual offer—to pretend as his girlfriend during a family event.
It was supposed to be just for a day. Nothing more, nothing less.
But everything changed when Walter accepted the condition his family had set:
No marriage, no inheritance.
Since she had something to get from the deal, Samantha agreed once again. But this time, she wasn’t stepping in as a pretend girlfriend—she was signing up to be his wife.
But what happens when the lines start to blur? When emotions they shouldn’t be feeling begin to grow?
When their act finally ends, what will they choose—to walk away as planned, or to hold on to something real they never meant to build?
Read
Chapter: Chapter 15: Home, It Is (Samantha)Samantha’s Point of View“Erwin!” I shouted the moment the tricycle I was riding stopped in front of our house. “Erwin, get out here and help me!”I stepped down carefully, trying not to drop or topple any of the groceries I was carrying.“Excuse me . . . can you help me instead? If we wait for my brother, it’ll be dark before anything gets done,” I said as I approached the driver. “Don’t worry, I’ll add an extra amount to the fare.”He immediately climbed down from his seat. I grabbed the two kilos of milkfish, plus a kilo each of pork and chicken. Even though I could feel my fingers begging for mercy, I still took the bundle of snow cabbage. Meanwhile, the driver hoisted the sack of rice onto his shoulder.We hadn’t even walked far from the tricycle when my father met us at the doorway. It always hurts to see the patch on his neck. I can’t look at him without feeling a sting in my chest. It seems like every session makes him thinner. He’s lost so much weight already.“Samantha, what
Last Updated: 2025-12-10
Chapter: Chapter 14: The Day IV (Samantha)Samantha’s Point of ViewI can only hope that I made the right decision agreeing to Walter’s new offer. It was hard to refuse, honestly. My brother’s education—free. My father’s dialysis—covered.“So, how did you and Walter meet?”Mrs. Robles’ voice snapped me back to reality. We were on the elevated circular platform with two other women, waiting for the host to gather enough participants for the bouquet toss.I gave her a small smile before answering. “At the company. I’m . . . I’m his secretary.”Her hand slid lightly across my back and stopped on my waist. “Why do you sound hesitant? There’s nothing wrong with being a secretary, dear.”“Thank you, Mrs.—”“Mommy. Call me Mommy,” she insisted. “And please find time to visit our home next week. I want to talk to you and so we can bond. My husband and I will be very busy in the coming days.”My first impression of her was right. She really is kind. Maybe Walter got his father's attitude. Though his dad seems kind, too. So maybe Walter
Last Updated: 2025-12-09
Chapter: Chapter 13: The Day III (Walter)Walter’s Point of ViewWhile everyone was busy eating, I took the chance to talk to my parents. Samantha stayed at our table, eating as well. What happened earlier wasn’t part of the plan—it just popped into my head. But I know it’s going to cost me. Even though this is a private event, some of the guests here work at my company—like Conrad. I’m sure their minds are spinning with assumptions right now. But it should be the least of my concerns. I just need to get through tonight.“Mom,” I called out as I climbed up to them, taking the stairs at the far end of the elevated rectangular stage. They were halfway through their food.Mom immediately stood. We didn’t get the chance to talk after that stunt Samantha and I pulled. And I know she’s been dying to corner me.“My son,” she said warmly as she kissed my cheek. I moved to my dad to give him a hug.“Where’s your girlfriend? We’d like to see her,” Dad said, excitement written all over his eyes and a wide smile.Mom took my hand. “I pra
Last Updated: 2025-12-09
Chapter: Chapter 12: The Day II (Samantha)Samantha’s Point of View“Tonight, we don’t just celebrate the years—because those are merely numbers. We celebrate a love that stayed, that grew, and endured,” the emcee announced, signaling that Walter’s parents were about to be introduced. He has said a lot of things earlier; I honestly thought we’d be waiting for another hour before the night officially start. “Their hearts still choose each other, just like they did on day one. So with all our love, let’s welcome Mr. Wilver Robles and Mrs. Klarisse Robles as they take the floor for their anniversary dance, followed by the exchange of their vows.”We all stood and applauded as Walter’s parents stepped out from the arch. His mom’s arm was looped through his dad’s, just like Walter and I earlier. She held a bouquet of red roses, too. A moment later, the intro of “Can't Help Falling In Love” by Elvis Presley filled the entire venue.His mom wore a long red mermaid dress that wrapped beautifully around her slim figure. It had sheer sl
Last Updated: 2025-12-09
Chapter: Chapter 11: The Day (Samantha)Samantha’s Point of ViewI tightened my grip around Walter’s arm the moment we stepped into the venue. A long red carpet stretched before us, lined with a mix of red, pink, and white roses on both sides—though the red ones clearly dominated. Between each basket of flowers stood a candle enclosed in a glass jar. Paired with the instrumental music filling the room and setting a romantic mood, it felt like we were walking down the aisle at our own wedding. If Walter had asked me right here to pretend as his fake girlfriend, I would’ve answered “I do” even without payment.I subtly looked around. On both sides were tables and chairs, some already occupied by guests. A few of them didn’t hold back with their outfits—glamorous, bold, and expensive-looking. Others simply wore a red dress and called it a day. Not that they really needed to dress up extravagantly; their faces alone screamed luxury.“Let them stare,” Walter murmured softly. With the amount of eyes on us, each with a different r
Last Updated: 2025-12-09
Chapter: Chapter 10: Ruby Red (Walter)Walter's Point of View“Perfect!” my wardrobe assistant exclaimed after fixing the way my coat sat on my shoulders.I immediately turned away from him and faced the mirror. Truth be told, I didn’t just wear the suit—I became everything its color represented: powerful, confident, unapologetic. But deep inside, I was anxious.I studied myself in the mirror. The burgundy vest and the black fabric underneath looked like they were stitched solely for me, hugging every part of me that needed hugging. Every black button on the vest was fastened like it belonged exactly there. And the burgundy coat? The very definition of perfect. Maybe Sid actually had some use after all, he was the one who helped me choose this suit.My hair was slicked back, my stubble was clean and intentional. I smirked as I tilted my head slightly. People were right. I was handsome.“How about Samantha? Is she done?” I asked the assistant behind me. I could practically see hearts forming in his eyes in the reflection as
Last Updated: 2025-12-08
LOGIN
