روايات بقلم SQQ27

“Sigurado ka ba na kaya mong mag-isa?” Tumango si Equinox. Hindi na niya mabilang kung ilang beses na siyang tinanong ni Lucas magmula nang umalis sila sa bahay nito. Narito sila ngayon sa malapit ng mansion ng kanyang ama upang komprontahin si Quinny, ngunit para makasiguro, ay lihim na pinasok ng ibang kasamahan ni Lucas ang mansion upang malaman kung may iba pa silang kalaban sa loob. Nantili sila sa kotse habang nagmamanman at naghihintay sa report ng mga kasamahan nito. “Ayos lang ako, Lucas. Gusto ko rin pagbayarin ang kapatid ko, ngunit kailangan ko munang makasiguro na nasa maayos na lagay ang aking ama. Kilala ko si daddy, Lucas. Kapag hindi ako nagbibigay sa kanya ng updates kahit sa loob lamang ng isang araw ay magpapadala na iyon ng mensahe sa akin. Pero, magmula nang nangyari ang pagdukot sa akin, hanggang makauwi ako sa bahay mo ay hindi pa ako nakakatanggap ng tawag o mensahe man lang mula sa kanya.” Bakas ang pag-aalala sa mukha ni Equinox habang nakatingin sa mata

Next“Equinox, mabuti naman sa wakas at sinagot mo ang tawag ko. Alam mo bang nag-aalala na kami ni Daddy sa ‘yo?!” Mahigpit na napahawak si Equinox sa kanyang cellphone saka humigit nang malalim na hininga at dahan-dahan iyong binuga. Tulad ng sinabi sa kanya ni Lucas, ay pinaimbestigahan nito si Quinny at hindi nga nagkakamali ng hinala si Equinox. Magkasabwat uto at si Vestrude para pagsamantalahan siya. Hindi niya masikmura ang ginawa ng kapatid at nagpipigil lamang siya ng galit habang kausap ito kahit pa gustong-gusto na niya itong komprontahin.She was disappointed dahil hindi niya akalain na tatraidorin siya ng sariling kapatid. Bata pa lang sila ni Quinny ay ramdam na niya ang pagkainggit nito sa kanya. At habang lumalaki sila unti-unti iyong nabawasan kaya ang buong akala ni Equinox ay maayos na ang trato sa kanya ng kapatid. Hindi niya akalain na tinatago lang pala nito ang galit at kung anong nararamdaman nito sa kanya. At higit sa lahat hindi akalain ni Equinox na kaya

Next:“Ahh!!!”Malakas na apaungol si Equinox nang maramdaman ang matigas at malaking bagay na pumasok sa loob ng pagkababae niya. Nagdulot iyon ng madinting sakit at pakiramdam niya ay punong-puno ang kanyang bukana. Nakabuka ang kanyang hita habang nakahiga siya sa kama at si Lucas naman ay nakapatong sa ibabaw niya. Nang marinig ang malakas niyang ungol na may kasamang daing ng sakit ay agad itong tumigil sa pagkilos. “Did I hurt you?” puno ng pag-aalala ang boses na tanong nito. Humigit nang malalim na hininga si Equinox saka pilit ang ngiti na tumingin kay Lucas. “Yes… pero ‘wag kang mag-alala, Lucas. Kaya ko.”Bumaba ang mukha ng binata upang dampian siya ng halik sa labi bago ngunit agad na binuka ni Equinox ang bibig at inilabas ang dila saka hinayaan si Lucas na sips!pin iyon. Mahihinang ungol ang lumabas sa kanyang labi dahil sa malalim na halik na iyon. Naglaban ang kanilang dila at dahil naka-concentrate si Equinox sa halikan nila ay sinamantala iyon ni Lucas para kumil

NextHabang nagpapagaling ay nanatili muna si Equinox sa bahay ni Lucas. Ni hindi niya pinaalam sa kapatid na nakatakas siya sa kamay ni Vestrude hangga’t hindi niya napapatunayan na mali ang kanyang hinala. Nirespeto naman ni Lucas ang kanyang desisyon at pinagsabihan din nito ang kapatid na si Austin, maging ang ibang kasamahan na kasamang mag-rescue sa kanya, na huwag ipaalam sa iba ang tunay niyang kalagayan. “Pero paano ang daddy mo, baby?” marahang tanong ni Lucas habang hinahaplos ang kanyang buhok. Nasa veranda sila habang magkatabing pinagmamasdan ang paglubog ng araw at naghihintay sa delivery ng in-order nilang pagkain. “Sigurado akong nag-aalala na siya sa ‘yo,” dagdag pa nito. Inihilig ni Equinox ang ulo sa balikat ng kasintahan at marahang bumuga ng hangin bago sumagot. “My dad loves me, pero alam kong wala rin siyang alam sa nangyayari. Let them worry for me. Sigurado akong sinabihan na iyon ni Quinny kung ano ang sitwasyon ko ayon sa nalalaman niya.” “Gusto mo bang

Next:“Oo,” matigas na sagot ni Equinox. Lumingon siya at matalim na sinalubong ang matiim na titig ni Lucas. “Bakit pa ako maghihintay kung alam ko naman na hindi ka darating? Mahal kita, Lucas, pero hindi ko hahayaan ang sarili ko na balutin ng lungkot ang buong buhay ko.”.Malalim na humigit ng hininga si Lucas at mahigpit na niyakap si Equinox. “I'm sorry. Kasalanan ko kung bakit mo naisip 'yan, pero ayaw ko lang ilagay ang buhay mo sa panganib, Equinox. Huwag kang mag-alala dahil nahuli na ang taong gustong pumatay sa ‘yo. Hindi na kita iiwan. Palagi akong nandito para sa ‘yo.” Hindi inalis ni Equinox ang tingin kay Lucas. Hinayaan niyang tumulo ang kanyang luha. Ang mga mata ay puno ng katanungan pero pinapakita rin niya roon kung gaano niya kamahal ang lalaki.“Kaya mo naman akong proteksyunan kahit hindi mo ako iwan, hindi ba?”Umiling si Lucas. “No. Kung hindi kita palihim na binabantayan ay hindi ko na alam kung ano ang nangyari sa ‘yo. Ilang beses na may nagtangka sa buhay

Next“Bakit hindi ka makasagot, Lucas? Humigpit ang pagkakahawak ni Equinox sa damit ni Lucas. “Sabihin mo sa akin ang dahilan kung bakit ka umalis at kung bakit iniwan mo ako!” Hindi tumigil ang pagtulo ng luha sa mga mata ni Equinox habang nakatitig kay Lucas. Ngunit ang lalaki ay nanatiling tahimik habang walang imik na tinulungan si Equinox na isuot ang helmet at seatbelt nito. Nang maayos na ang lahat ay saka niya hinarap ang tanong ng kasintahan. “Alam kong walang kapatawaran ang ginawa ko, at kahit may dahilan ako, ay alam kong hindi mo agad ako mapapatawad… Hindi niya maituloy ang iba pang sasabihin. Humugot siya nang malalim na hininga at saka sinalubong ang matiim na tingin ng kasintahan. “Nakahanda akong makinig, Lucas.” Nagbaba ng tingin si Equinox. “Nagtatampo ako sa ‘yo sa pang-iiwan mo sa akin, ngunit hindi ako galit. Nakahanda akong tanggapin kung ano man ang rason mo. Gusto ko lang sana marinig mula sa ‘yo na may halaga pa rin ako sa ‘yo.”Ipinikit ni Lucas ang mg

Next: “Griffin!” Malakas na napakapit si YLena sa braso ng asawa dahil sa biglang pagbilis ng speedboat, samahan pa iyon ng malakas na alon kaya lalong umuga ang katawan niya. “Calm down, my wife. Basta ako ang driver mananatili kang safe!” Inakbayan siya ni Griffin hanggang magdikit ang katawan nila. Magulo na ang buhok ni YLena at kahit ang suot niyang wedding gown ay nababasa na rin. “Saan ba talaga tayo pupunta at kailangan pa nating iwan ang mga bisita natin?” “Huwag mo silang alalahanin. Nandoon ang mga maguang natin para asikasuhin sila. What I'd like to do now is to show you my gift for our wedding. I hope you will like it.” Nanlaki ang mata ni YLena nang ilang sandali pa ay patungo na ang speedboat nila sa isang isla. Bagama’t hindi iyon ganoon kalaki ay malaki pa ring maituturing kung gagawing private island. “Ano ang gagawin natin dito?” Huminto ang speedboat sa isang daungan at hindi siya hinayaan ni Griffin na makababa dahil bigla siya nitong binuhat. Hind

NextMadilim ang paligid nang magmulat ng mata si YLena. Pinakiramdaman niya ang sarili at nang napansin na bukod sa pinatulog siya ay hindi siya sinaktan ng taong duukot sa kanya. Naramdaman niya rin na hindi nakatali ang kanyang kamay kaya naman agad niyang inalis ang piring na nakatabon sa kanyang mata. Ganoon na lang ang gulat niya nang makitang nakasakay siya sa isang limousine at suot pa rin niya ang traje de boda na suot niya kaninang umalis sa bahay ni Griffin. Dahil sa matagal na pagkapiring at pagkawala ng malay ay hindi agad niya nai-adjust ang mata at hindi agad nakilanlan ang taong nakaupo sa tabi niya. She was leaning on the backrest, and when she regained consciousness, she sat up straight. Ni hindi na niya napansin kung maayos pa ba ang make-up niya.“YLena…” Ang pamilyar na baritonong boses na iyon ang pumukaw sa lumilipad na diwa ni YLena. Nanlaki ang mata at nakaawang ang labi na nilingon niya ang pinagmulan ng boses. “Griffin!” masayang sigaw niya at mabilis na

Next:Hindi akalain ni YLena na ang masayang araw na hinihintay niya ay mauuwi sa isang trahedya. Habang nasa biyahe patungo sa venue ng kasal ay nasira ang sasakyang sinasakyan niya sa gitna ng hindi mataong daan. Agad siyang kinabahan na baka may mangyaring hindi maganda kaya naman mabilis niyang tinawagan ang kasintahan. Ngunit kahit ano’ng gawin niya ay hindi niya ito makontak. Nagugusot na ang suot niyang gown sa mahigpit na paghawak doon pero hindi pa rin niya makontak si Griffin. Kinakabahan na siya.“Kuya,”tawag niya sa driver. Dahil malapit lang ang simbahan mula sa bahay bakasyunan ay ang driver lang ang kasama niya. Hindi siya nagtaka kung bakit pinayagan siya ni Griffin kahit pa nag-suggest si Georgina na mag-convoy ng bodyguards. “Pwede niyo ho bang tawagan si Griffin? O kung sino man ang pwedeng tawagan?”Nilingon siya ng driver. “Pasensya na ho, maam. Pero hindi ko rin makontak si Sir Griffin, eh.” Lalong dumagundong ang kaba sa puso ni YLena. Ano ang nangyayari? Ba

Next:Inabala ni YLena ang sarili sa pag-aasikaso ng kasal nila ni Griffin nitong mga nakalipas na buwan. Kapag hindi ito ang kasama niya ay si Georgina ang kasa-kasama niya na siyang pinaka-excited sa lahat. Mula bridesmaid hanggang flower girl, at kung sino-sino pa ang kailangan ay naayos na nila. Pati ang mga ninong ay kumpleto na rin. Ang kulang na lang ay ang paglakad ng bride at groom sa simbahan. Wala pa rin silang balita sa mag-amang Amanda at Armando pero ang pahiwatig sa kanya ni Griffin ay may lead na ang mga ito kung nasaan si Armando. Walang dapat ipag-alala si YLena dahil protektado siya ng tauhan ng kasintahan. Habang naghihintay sa araw ng kasal ay patuloy pa rin ang trabaho niya sa V’eauty, na ngayon ay siyang leading magazines sa bansa, kahit na sa buong mundo. Kung hindi lang sa paparating niyang kasal ay siguradong binuhos na niya ang oras niya sa trabaho pero agad iyong tinutulan ni Griffin. “We will have our own family soon. Kailangan mo nang balanasehin ang

Next“YLena, anak… mabuti naman at ayos ka lang,” agad na salubong sa kanya ng kanyang ama nang bumisita sa ospital si YLena. Inilapag niya ang bulaklak na dala sa mesa sa gilid ng kama saka nilingon ang kanyang ama. “Ayos lang ako pa. Wala ho kayong dapat ipag-alala.” “Mabuti naman kung ganu’n. Masiyado kaming nag-aalala ni Palma sa ‘yo lalo na nang malaman ko na ilang araw bago ka nila natagpuan.” Niyakkap siya ng kanyang ama at malugod na hinagod ang kanyang likod. “Patawarin mo ako, anak. Kasalanan ko kung bakit nangyari sa ‘yo ito.” Ngumiti si YLena at niyakap pabalik ang ama. “Wala ‘yon, pa. Maayos na ang lahat at nakakulong na ang maysala…”“YLena…” Kumalas siya mula sa pagkakayakap sa kanyang ama at tiningnan si Palma na nakahiga sa kama bago sinulyapan ang kanyang ama. Tumango naman ito saka lang niya nilapitan ang madrasta. Bagama’t nahihirapan pa rin siya na tanggapin ito sa pamilya ay hindi na ganoon katindi ang pagkadisgusto niya sa babae lalo na ngayon na nasa sinapu

Next: Hot Dahil hindi agad nakasagot si YLena ay mariing ipinasok ni Griffin ang daliri nito sa loob niya at halos umabot iyon sa tiyan niya. “Ahh!!! Griffin! Yes! Yes, I will marry you! Ahh!” sagot niya na may kasamang ungol dahil sa sarap ng ginawa sa kanya ni Griffin. “Ohh…” Itinaas niya ang kaliwang kamay at nakita roon ang singsing na may kumikinang na diyamante. Matamis siyang ngumiti saka itinaas ang mukha at walang alinlangang sinakop ang labi ni Griffin. Hindi nila alintana ang lamig dahil pareho nang basa ang katawan nila dahil natatakpan iyon ng init na nagmumula sa kanilang katawan. “I won’t promise that I will treat you well, because I will treat you well, YLena. You are the only girl that I wanted for the rest of my life. I love you so much!” Sinundan iyon ni Griffin ng kagat sa leeg ni YLena saka binilisan ang paglabas-masok ng daliri sa loob ng pagkababae nito. “Ohh! Ang sarap, Griffin, baby!” malakas na ungol ni YLena. Makapal ang soundproofing ng hotel kaya nama

CreedNakabalik na ako sa Maynila pero hanggang ngayon ay hindi ko pa rin nakikita kahit ang anino ni Joanne. Medyo kinakabahan na ako baka kung ano na ang nangyari sa kanya lalo na at hindi maganda ang awra ng katawan niya nang huli kaming magkita. Pabalik-balik na rin ako sa opisina niya pero ang sabi sa akin ng kanyang sekretarya ay ilang araw na raw itong hindi pumapasok. Ang asawa nitong si Earl ang pansamantalang namamahala sa negosyo nito na lalo kung ipinagtaka. Kung walang nangyari sa babae ay nasa opisina ito ngayon at hindi ang asawa nito. Alam ko na galit sa akin si Earl kaya kahit gustuhin ko mang lapitan ang lalaki at kausapin tungkol kay Joanne ay hindi puwede. Hindi lang iyon. Ang unit na inuupahan ko sa building ni Joanne ay pinapatigil na rin ng lalaki ang renta. Ang ibig sabihin niyon ay ayaw nitong nasa iisang building lang kami ng asawa niya. Mapakla ako ngumiti. Hindi ko kailangan ng isang unit. Kailangan ko si Joanne pero ang problema ay hindi ko makita kung

Joanne La SenzaHindi ako makaimik sa sinabi ni Earl. Napatunganga lang ako habang nakaharap sa kanya. Hindi ko lubos maisip na ang maling paniniwala at pagseselos nito ay umabot sa pananakit sa akin hanggang sa mawalan ako ng kalayaan. Hindi ko rin maisip na ang labis nitong pagseselos ay magiging kalbaryo ng buhay ko at ng aking magulang pati na rin ang ikakapahamak ng aking negosyo. Gusto kong magkaroon ng komunikasyon sa labas para magbigay ng babala sa ang aking pamilya ngunit paano? I am helpless. Sino ba ang makakatulong sa akin? Hinayaan ko si Earl sa kung ano ang gawin niya. Hinayaan ko rin siya na igapos ako kawawain ako, at hayaan akong magutom. Walang araw na hindi ako nakaramdam ng sakit lalo na kahit nagkakaroon ako ng lagnat hindi pa rin nila ako binibigyan ng gamot. Patuloy akong nakakulong sa basement. Swerte na kung makakakain ako ng dalawang beses sa isang araw at kung iyon ay hindi tira-tira nilang pagkain. Ilang beses kong inisip na kitlin ang buhay ko, ngunit

Next:Joan La Senza Ang buong akala ko, makikita at makakausap ko na ang aking magulang, ngunit isa pala iyong malaking panaginip. Nang dumating ang aking ama't ina aynakagapos pa rin ako sa kama. Sinadya pa ni Earl na buksan ang pinto sa kwarto para siguradong marinig ko ang pinag-uusapan nila mula sa salas sa ibaba. My parents were delighted when they arrived at our house. Rinig na rinig ko sa boses nila ang tuwa at galak na makita ako pero… nang magsalita si Earl ay biglang namatay ang ilaw ng pag-asa sa aking puso. “Bakit wala akong nabalitaan na nasa Palawan pala si Joanne? Bakit hindi man lang nagpaalam sa akin ang babaeng iyon?” Narinig ko ang nagtataka at nagtatampong tanong ng ang aking ina. Sandaling katahimikan ang namayani at hindi ko pa naririnig na magsalita ang aking ama. Habang si Earl ay nakikipag-usap sa magulang ko, si Tiffany naman ay nasa kwarto naming mag-asawa at nakataas ang kilay habang binabantayan ako. I wanted to shout, but I couldn't. Nakabusal ang bib

Joanne La Senza Hindi lang nakuntento si Earl sa sampal at hinaklit niya ako sa braso saka muling ibinalik sa basement upang doon ikulong.“Bakit ba ang tigas ng ulo mo, Joanne, ha!? Ilang beses ko na bang sinabi sa ‘yo na nakikitira lang dito si Tiffany kaya pwede ba, itrato mo siya nang maayos?” bulyaw sa akin ni Earl na ikinasindak ko dahil sa lakas ng boses niya. Hawak ang pisngi na nasampal ng asawa ay nagmamakaawa ko siyang tiningnan. “Pero, Earl. Nagsisinungaling si Tiffany sa ‘yo. Natapos ko na ang paglilinis sa kusina at nagpapahinga lang ako nang maabutan mo. Please, maniwala ka naman sa akin, Earl….Sino ba ang asawa mo sa aming dalawa ni Tiffany? Bakit siya kaya mong paniwalaan pero ako hindi?”Sinubukan kong hawakan sa mga braso ang asawa upang muling magmakaawa rito habang panay ang tulo ng luha. Ngunit walang awang nakatingin lang sa akin ang asawa. Matalim pa rin ang mata nitong nakatitig sa akin. “Kahit kailan ay hindi ko iniisip na isa kang sinungaling, Joanne. Pe

Next Joanne La Senza Habang naghihintay kay Earl na bumalik sa hapagkainan ay agad ko namang inayos ang sarili sa banyo sa ibaba at doon ay naghilamos ako. Napangiwi ako sa sakit dahil sa aking mga sugat na nabasa pero tiniis ko iyon para lang kahit papaano ay presentable ang itsura ko habang kaharap si Earl sa hapagkainan. Ngunit nakatapos na akong mag-ayos ay hindi pa rin bumabalik si Earl kaya naman napagdesisyunan ko na umakyat sa taas upang tawagin ito. Dahil sa paglalatigo ni Earl ay masakit ang mga binti ko at hita at napakahirap humakbang kaya dahan-dahan ang aking kilos. Mas madali kanina dahil pababa ako. Pawisan na ako bago pa makarating sa kwarto namin sa taas. Wala siya sa loob ng kuwarto nang makapasok ako pero rinig ko ang lagaslas ng tubig sa banyo kaya doon ako dumiretso. Bahagyang nakaawang ang pinto at akma akong sisilip doon pero agad akong nakarinig ng dalawang magkaibang boses sa loob. Hindi lang iyon basta boses na nag-uusap kundi mga ungol na alam kong minsa

Earl SarmientoPagkalabas ko ng kwarto namin Joanne ay agad akong dumiretso sa study at kumuha ng bote ng alak. Hindi na ako nag-aabalang isalin iyon sa baso dahil diretso ko iyong nilagok. Hindi ko alam kung bakit nagawa kong saktan si Joanne. Alam kong nadala ako ng selos dahil nakita ko ang lalaking kinamumuhian ko sa lugar kung saan nandoon din ang asawa ko pero sana ay hindi ko sinaktan nang ganoon ang asawa ko. Nangangalahati na ako ng bote nang biglang pumasok si Tiffany. Marahil ay nakauwi na ito matapos ang photoshoot nito para sa bagong produkto ng brand na nirerepresenta nito. “Why are you drinking in the middle of the day, Earl? May problema ba?” Agad na lumapit sa akin si Tiffany nang makita akong lumalaklak sa bote mismo. Sinubukan nitong agawin sa akin ang bote pero hindi ko siya hinayaang magtagumpay. “How's your shoot?” kaswal na tanong ko. Hindi ko sinalubong ang kanyang labi ng akma niya akong halikan. I could smell her perfume drifting on my nose, but the lustfu

Next Ciaran Rodriguez “Kakayanin mo kaya, Anne? Kakayanin mo kaya kung ako mismo ang papatay sayo?” ulit kong tanong kay Anne. Matiim ko siyang tinitigan at ilang segundo na nagtagpo ang mata namin bago ito ang unang umiwas. There was a sheen of tears in her eyes, making my heart sting. “Ang tanong ay kung kaya mo ba akong patayin, Ciaran? Sabi mo ay mahal mo ako. At tanggap ko kung anong pagkatao mayroon ka. Kaya ko kahit na sinasaktan mo ako. Hindi ba 't ilang ulit mo nang ginawa 'yon sa akin? Pero hanggang doon lang ‘di ba? You can hurt me again and again. I won’t complain. Pero alam ko na hindi mo ako kayang patayin.” Tumaas ang sulok ng aking labi at madilim ang mukhang nilapitan ko ang babaeng mahal ko. Marahan kong hinaplos ang kanyang pisngi na puno ng pagmamahal. “Dahil hindi mo alam, Anne. Hindi mo alam kung gaano kahirap para sa akin na pigilan ang sarili ko para lang hindi kitlin ang buhay mo. Madali para sa akin kunin ang buhay mo tulad ng ibang babaeng dumaan sa ka

Next:Anne Joy Del MundoItinulak ko palayo si Ciaran at matalim itong tinitigan. “Alam mo ba kung gaano ko ginusto na mamatay na lang dahil wala ka na? Tapos ito ang malalaman ko? Na buhay ka? Yes, alam kong may dahilan bakit mo ito ginawa, Ciaran. Pero masakit para sa akin na tanggapin na pinaglaruan mo ako nang matindi!” Nag-unahan sa pagpatak ang aking luha at hinayaan ko iyon para kahit papaano ay gumaan ang nararamdaman ko. Kahit masakit at puno ng panunumbat ang lumalabas sa akin bibig, kabaliktaran niyon ang nararamdaman ko. Labis na tuwa at saya ang siyang umiiral sa akin ngayon pero gusto ko munang panagutan ni Ciaran ang paglaro niya sa damdamin ko.“Anne…hindi ko sinasadyang saktan ka…” Sinubukan niya muling lumapit, but I held my hand in front of him to stop him from moving. “Diyan ka lang! Huwag kang lalapit.” Umupo ako sa sofa dahil sa naghihina kong katawan saka tahimik na umiyak. Ang totoo ay gustong-gusto ko siyang yakapin pero hindi kaya ng aking puso ang sakit ng

Next:Anne Joy Del MundoOur eyes met, and I stood rooted on the ground without any words on the tip of my tongue. My brain went blank. What the hell am I seeing right now?Hindi ako nakapagsalita hanggang lumapit sa akin ang lalaki at akmang hahawakan ako sa kamay pero mabilis ko iyong iwinaksi. “Anne, baby…” “Buhay ka. Hah!” I scoffed. “You are alive all this time and watching me on the sideline, Ciaran?” My voice was filled with bewilderment. Hindi pa rin ako makapaniwala sa nakikita ko. Yes! Ciaran was alive, and he was standing in front of me. Habol pa nito ang hininga na tila tinakbo ang pagitan ng lugar kung saan man ito naroon upang makabalik kaagad dahil natuklasan ko ang underground basement niya. “Anne…” He called my name again, a face filled with expression that I couldn’t fathom.Hindi ko mapigilan ang lumuha. I felt betrayed and glad at the same time. Tama ang hinala ko noon pa man. “Why, Ciaran?” Nilapitan ko siya at sinuntok sa dibdib at hinayaan lang niya ako. “Wh

Next:Anne Joy Del MundoLumapit ako sa pinto at mataman kong pinagmasdan ang pader sa gilid ng pasilyo gamit ang flashlight mula sa aking cellphone. I was looking for a mechanism to see if there was a secret door behind. Imposibleng bigla na lang nawala ang taong sinusundan ko. Sigurado akong hindi ako basta namamalikmata lang dahil alam ko na bulto iyon ng tao. Hindi ko akalain na may nabuhay na pag-asa sa aking puso pero may kasama iyong galit at pangamba. Paano kung hindi naman pala tama ang hinala ko? Paasahin ko na naman ba ang sarili ko? I stopped my movements and went back to the kitchen to pour myself a glass of water. After gulping it all down, I made my way back to my room—no. Dumiretso ako sa kuwarto namin ni Ciaran at hindi na muling dinalaw ng antok. I was actually waiting for Walch to call me, but my phone was silent the whole time. Hindi ko namalayang nakatulog ako bandang alas-kuwatro ng madaling-araw sa higaan namin ni Ciaran. Nang magising ako ay himalang walang

Next: Anne Joy Del Mundo Hindi ko namalayan na nakatulog na pala ako sa kuwarto namin ni Ciaran matapos ang ilang ulit kong pagpapaligaya sa aking sarili habang kausap sa cellphone si Walch. Nagising na lamang ako nang bigla akong kinatok ng aking ina. Dali-dali akong bumangon at nagbihis saka malalaki ang hakbang na lumabas habang sinusuklay ng daliri ang aking buhok.“Anne, iha. Akala ko ba hindi ka na natutulog sa kwarto mo na ito? Hindi mo ba alam kanina pa naghahanap sa ‘yo ang anak mo?” bungad na tanong sa akin ang aking ina nang pagbuksan ko siya ng pinto. Napakamot ako sa aking batok at agad na isinarado ang pinto sa aking likuran bago pa sumilip sa loob ang aking ina. I left the bed messy with my cum and it smelled awful. Nakita ko si Ciarrane na buhat-buhat ng aking ama at nang makita niya ako ay agad itong pumalahaw ng iyak. Iniumang ko ang aking braso para kunin siya pero hindi pa rin ito tumigil sa kakaiyak kahit karga ko na.“Daddy! I want Daddy!” Labis na nangunot

NEXT:Anne Joy Del MundoIlang segundo akong natigilan bago ko nahamig ang sarili at pinulot ang nahulog na cellphone. “Ano’ng gusto mong gawin, Walch?” mapait na tanong ko. Nakatutok ang aking mata sa kama at naalala na naman ang masasayang sandali namin ni Ciaran.“Why, Anne? Are you still reminiscing? That man died long ago. Wala na siyang magagawa kung maghanap ka man ng iba.”Nakagat ko ang pang-ibabang labi at hindi mapigilan ang luha na tumulo sa aking pisngi. “No, you are wrong. Kahit wala na siya ay hindi ko pa rin siya ipagpapalit sa iba.” Bagama’t mahina lang ang aking boses ay alam kong naririnig iyon ni Walch sa kabilang linya. “That’s good then. Bakit hindi mo sundin ang utos ko? Take your clothes off.”Luhaan kong sinunod ang utos niya matapos ilapag sa kama ang cellphone. Gusto kong tumakbo palabas at puntahan si Keyller para humingi ng tulong pero paulit-ulit na bumalik sa isip ko ang sinabi ni Walch na walang silbi kung hihingi ako ng tulong sa iba. ‘But what? Hah