MasukPained by his first love, who left him without any reason, Atticus Soren Castillo (42) became ruthless and heartless when it comes to love and relationships. He always uses his woman like a toy to release his anger that is stuck in his heart because of his past. Not until he met Maeve Leilani Pascual (21), a transferred student at the university where he is working, who captured his attention for a reason he can’t explain. His first plan was to only bed Maeve to fulfill his fantasy, but his heart had another plan when he fell for her without any warning. And for the second time in his life, he is willing to sacrifice everything that he has just to hold Maeve in his arms until the reality hits him: that the girl he currently loves is the daughter of his first love, who wounded his heart. “Six stories... Six writers... One darkly twisted series..." TWISTED DESIRE SERIES COLLABORATION Twisted Desire 1: Trapped With My Daddy's Seduction AUTHOR:Yvette Stephanie Twisted Desire 2: The Professor's Obsession AUTHOR: GuemByoel Twisted Desire 3: My Ninong's Poisonous Touch AUTHOR: Cactushoney Twisted Desire 4: Playing Fire with my uncle AUTHOR: Vladmire Twisted Desire 5: Cousin I Can’t Resist AUTHOR: MotonariMitsuMouri Twisted Desire 6: Craving my Ruthless Brother AUTHOR: Rosenav91
Lihat lebih banyakAtticus Soren Castillo
"Boss, long time no see." Nakangiting bati sa akin ng bouncer ng bar sa may entrada pa lang nito. Isang tango naman ang isinagot ko sa kanya bago nagpatuloy sa pagpasok sa lugar kung saan alam kong kailangang-kailangan ko.
Halos nasa dalawang linggo na rin mula nang huli akong makapasok rito sa Rote Nacht, isang elite bar where people are enjoying drinking, dancing, and most of all, f*cking.
Agad naman akong nagtungo sa bar counter para umorder ng usual drink na kinukuha ko, at dahil madalas na rin ako rito, paglapit ko pa lang sa bartender ay agad na nitong inihanda ang inuming pakay ko.
"Your usual Sir Soren, enjoy the night," nakangiti pang wika ng lalaki.
Bitbit ang dalawang baso ng alak ay agad naman akong nagtungo sa dagat ng mga tao para simulan na ang aking pamimingwit, at gaya ng inaasahan ay hindi pa man ako nagtatagal doon ay iba't-ibang klase ng isda na ang agad na lumapit sa akin.
I gave the lady's drink that I'm holding to the first girl that goes close to me. She is wearing a gold sequin tube dress that is only a little below her groin. A playful smirk quickly drew itself on my lips, especially when she accepted the drinks that I gave her, and without hesitation, she gave me a wild kiss in front of everyone who was also eager to be in her place.
"Thanks for the drink," the girl said after the kiss.
"Thank for the kiss then," I answered, pulling her closer to my body.
Hindi pa man nauubos ang hawak naming alak ay ramdam ko na ang pag-iinit ng babaeng kasayaw ko ngayon kaya naman mabilis ko itong hinila papunta sa banyo kung saan alam kong pareho naming mae-enjoy ang sarili naming party sa tagong lugar na ito.
"F*ck! Soren… You're really good at this," tila nagdedeliryong halinghing ng babaeng hindi ko man lang natanong ang pangalan habang patuloy ang pag-ulos ko mula sa kanyang likuran. Ilang madidiing pagbaon pa ang aking ginawa at nang tuluyan ko nang mailabas ang init ng aking katawan ay agad na rin akong umalis sa loob niya at mabilis na nag-ayos ng sarili.
"Tapos ka na?" tila nadidismayang tanong pa ng babae nang makita ang aking ginagawa.
"Yeah, I'm done. Thanks for the f*ck," seryosong sagot ko pa.
"But… I'm not done yet," may bahid nang pagkairitang ani pa niya, nananatiling nakataas ang kanyang damit at nakababa ang underwear na tila nag-aantay muli sa aking pagpasok.
"It's not my problem anymore. I already made you come twice, It's not my fault that you didn't reach your third," wika ko pa bago tuluyang lumabas ng banyo.
I already released my body heat to that girl, pero magkagayon man ay pakiramdam ko may kulang pa rin. I tried to look again for another prospect but I failed, that's why I decided to go to our VIP room where for sure my other friends are there.
Hindi nga ako nagkamali sa aking hinala dahil sa pagbukas ko pa lang ng silid ay agad ko nang nabungaran sila Brad, Gab, Aaman, at Drey na nakapaikot sa isang mesa at nagsisimula na namang maglaro ng poker. Napaisip na lang ako kung ano-ano naman kayang ari-arian ang pinagpupustahan nila, nang huli kasi silang maglaro ay kotse at bahay ang alam kong isinugal nila sa isa't-isa.
"Yo, Prof! Long time no see ah… Wala ka na sigurong mabiktima sa school niyo ano, kaya dito ka naman maghahasik ng lagim," bungad na bati sa akin ni Drey na siyang unang nakapansin sa aking pagdating.
"G*go, na-busy lang ako sa negosyo saka sa university kaya hindi ako nakakapunta nitong nakaraan," seryosong sagot ko naman bago kinuha ang isang baso ng alak na nasa ibabaw ng kanilang lamesa.
Sino nga bang mag-aakala na may mabubuong pagkakaibigan sa pagitan namin. Mga simpleng negosyante lang naman kami kung tutuusin na nagkataong nagtagpo-tagpo sa wedding anniversary ng mga Hernandez.
But, probably it's really fate that helps us to get along to each other. Dahil bukod sa negosyo ay may isang bagay pa kaming pinagkakapare-pareho, and that is we all don't believe in love. That love sucks.
Matapos kong panoorin ang isang round ng kanilang paglalaro ay lumapit naman ako sa may glass window kung nasaan naroon si Don Emilio. Doon tanaw namin ang ibaba ng bar kung saan punong-puno ito ng mga tao.
"Bro," tapik ko sa kanyang balikat bilang pagbati.
"Soren," maikling tugon naman niya bago inisang lagok ang alak na kanyang hawak. "Anything you want to say?" muling turan niya matapos ang ilang sandali.
Hindi na ako nagtataka sa pagiging observant niya. He is a Mafia Boss after all, at higit na kailangan sa kanyang larangan ang pagiging mapag-obserba. Everyone knows him as Don Emilio, maging ang mga kaibigan namin na hindi alam ang tunay niyang trabaho, but I can say that despite of him being a mafia boss, he is a true friend that is willing to do everything for the sake of his friend.
"Any news about the favor I'm asking?" deretsong tanong ko na sa kanya bago sumimsim sa alak na aking hawak.
Isang iling naman ang kanyang isinagot sa akin dahilan upang muling bumangon ang galit na matagal nang nakahimlay sa kaibuturan ng aking puso.
Atticus Soren CastilloApat na taon. Apat na taon na ang lumipas mula nang mangyari ang mga bagay na tuluyang nagbago sa buhay naming mag-asawa. Marami nang nagbago sa amin simula noon. Mas naging abala ang buhay, mas dumami ang responsibilidad, at higit sa lahat, mas lumaki ang pamilya namin.Ngayon, anim na taong gulang na si Axel at malapit nang maglimang taong gulang si Mira.At habang nakaupo ako sa loob ng malaking auditorium ng university, hindi ko maiwasang mapangiti habang pinagmamasdan ang babaeng nasa kabilang bahagi ng entablado.Si Maeve. Ngayong araw, hindi ako narito bilang professor ng university na ito. Narito ako bilang asawa niya. Bilang taong nakasaksi sa lahat ng paghihirap na pinagdaanan niya para makarating sa araw na ito. At bilang isang asawang walang ibang maramdaman kundi labis na pagmamalaki.Nasa tabi ko sina Maricel at Anjo. Pareho silang halatang kinakabahan at excited. Sa kabilang bahagi naman ay nakaupo ang aming dalawang anak.Halos hindi mapakali si
Atticus Soren CastilloWeekend. Isa ito sa mga araw na hinihintay ko dahil bukod sa wala akong kailangang asikasuhin sa trabaho, mas marami akong oras para sa pamilya ko. At ngayong araw, napagpasyahan naming magpunta sa isang public park kasama ang mga magulang ni Maeve at ang pamilya ni Anjelique.Nasa isang malawak na cottage kami habang ang mga bata ay naglalaro sa hindi kalayuan, sa ilalim ng mahigpit na pagbabantay ng kani-kanilang mga yaya.“Hindi ko alam kung saan kumukuha ng energy ang mga batang 'yan,” natatawang sabi ni Maricel habang pinagmamasdan ang mga apo niya.“Ganyan talaga kapag bata pa, Ma,” sagot ni Maeve. Nakaupo siya sa tabi ko habang karga si Mira, ang aming pitong-buwang gulang na anak.“Lalo na si Axel,” dagdag ni Anjelique. “Kanina pa sila ni Aurelius takbo nang takbo.”Napatingin ako sa dalawang bata. Si Axel at Aurelius ay parehong dalawang taong gulang.Sa kabila ng pagkakaiba ng kanilang mga ina, hindi ko kailanman hinayaang maramdaman nila na magkaiba a
Atticus Soren CastilloThe house was finally quiet.After a long day, our children were fast asleep in their room, and Maeve and I had settled into our own bedroom. She was already changing into her nightclothes when I came out of the bathroom, drying my hair with a towel.I watched her for a moment.She was standing in front of the mirror, brushing her hair. Her movements were slow, probably because she was tired. A few strands fell over her shoulder, and she tucked them behind her ear.There was something about seeing her like this—comfortable, unguarded, and completely at home—that always made me pause.“Why are you staring?” she asked through the mirror.“Am I not allowed to admire my wife?”“You've been doing that since I entered the room.”“And I'll probably keep doing it until I fall asleep.”She smiled, putting the brush down. “You're impossible.”I walked toward her and stood behind her, resting my hands on her waist. Our eyes met through the mirror.“Am I?” I asked.“Yes.”“
Atticus Soren CastilloI checked my wristwatch for the third time.Five minutes.Five minutes since Maeve told me she was on her way, and five minutes since I started waiting in the parking lot. I leaned against my car, scrolling through my phone while occasionally looking toward the building's entrance.I knew my wife was probably still busy. Maeve had always been responsible when it came to her work. She wouldn't leave until she had finished everything she needed to do.Still, I missed her.It didn't matter that we had spent most of the morning together. I would always look forward to seeing her again.My lips curved into a smile when I finally saw her walking toward me.“There you are,” I greeted.She shook her head, amused. “You make it sound like I made you wait for hours.”“Five minutes feels like an hour when I'm waiting for my beautiful wife.”“Ang OA mo talaga.”“Only for you.”I took her bag and placed it inside the car before opening the passenger door. She smiled at me as
Sa kabila ng puyat at sakit ng ulo na aking nararamdaman, pinilit ko pa rin ang aking sarili na bumangon at pumasok sa unibersidad. I have an early class today at eight in the morning kaya naman kahit nahihilo ay pinilit ko pa ring pumasok.My first class is Maeve’s class, kaya naman kahit na sobra
Atticus Soren CastilloAlas-onse na ng hatinggabi pero heto ako at buhay na buhay pa rin ang diwa. Nakailang bote na rin ako ng alak ngunit tila ba hindi pa rin ito umepekto sa aking sistema, dahil hanggang ngayon ay hindi pa rin mawala sa isip ko ang bagong estudyante ko. Na tila ba may nagtutulak
"Maeve, okay ka lang ba talaga? Gusto mo bang samahan kita sa office ni Sir tutal pareho naman tayong late kanina," may pag-aalalang ani ni Jessica habang nag-aayos ako ng aking gamit. Kakatapos lang rin kasi ng aming klase kay Sir Soren at nagkataon naman na vacant ako, kaya naman mas minabuti ko
Maeve Lailani Pascual"Kakarating mo pa lang anak, aalis ka na naman?" takang tanong ni Mama nang makita niya akong palabas ng aking silid. Wala pa kasi ni kalahating oras mula nang umuwi ako sa bahay mula sa part-time job na pinapasukan ko sa gabi at ngayon ay naghahanda naman ako para sa pagpasok
![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)





Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
Ulasan-ulasan