Share

บทที่ 1 ไลฟ์สด

last update publish date: 2026-07-06 06:10:27

บทที่ 1 ไลฟ์สด

แสงไฟจากโคมสปอร์ตไลท์รูปวงแหวนทรงกลมสาดส่องลงมากลางโต๊ะไลฟ์สดจนสว่างจ้า และตกกระทบกับเครื่องประดับสวยหรู

แสงประกายวาววับสะท้อนอยู่บนเครื่องประดับที่วางเรียงรายอยู่เต็มหน้าตัก หญิงสาวคนสวยผมยาวดัดลอนหลวม ๆ ในชุดสูทสีดำดูภูมิฐานกำลังขยับข้อมือเรียวสวยไปมาอยู่หน้ากล้องถ่ายทอดสดอย่างคล่องแคล่ว

"เอาล่ะค่ะเหล่ามาดาม! ดูความฉ่ำวาวของเนื้อหยกวงนี้ให้ดี ๆ นะคะ" 

เสียงหวานใสแต่ทรงพลังของ 'อู๋หลิว' ดังผ่านไมโครโฟนราคาแพง เธอขยับแหวนหยกสีเขียวจักรพรรดิเข้าใกล้เลนส์กล้องมาโคร [1] แล้วฉายภาพนั้นขึ้นบนหน้าจอขนาดใหญ่ทางด้านหลัง เพื่อให้ผู้ชมได้เห็นรายละเอียดชัดแจ๋วระดับ HD

"เห็นความวาวใสราวน้ำค้างแข็งนี่ไหมคะ? นี่คือเนื้อปิงจ่ง [2] เกรด A แท้ ๆ ไม่มีการอาบน้ำยา ไม่มีการย้อมสี ไม่มีการปรุงแต่งใด ๆ ทั้งสิ้น แสงไฟส่องผ่านทะลุไปถึงนิ้วมือได้ง่าย ๆ ปกติเกรดนี้ถ้าขึ้นห้างต้องมีหกหลัก แต่วันนี้สปอนเซอร์ [3] ใจป๋ามาก อยากให้ทุกคนได้ของดีไปใส่เสริมบารมีรับทรัพย์!"

อู๋หลิวเหลือบตามองยอดคนดู เห็นว่ายอดคนดูพุ่งทะลุห้าหมื่นคนแล้ว รอยยิ้มการค้าของแม่ค้าคนสวยก็ผุดขึ้นที่มุมปากในทันที นิ้วเรียวยาวชี้ไปที่ตะกร้าสินค้ามุมหน้าจอ เธอพูดกับคนดูด้วยน้ำเสียงฉะฉานฟังชัด

"แหวนหยกวงนี้! จากราคาปกติ 25,000 หยวน...วันนี้อู๋หลิวไม่ขาย! สปอนเซอร์สั่งลุย จัดโปรโมชั่นนาทีทองไปเลยค่ะ! 9,999 หยวน! ฟังไม่ผิดค่ะ 9,999 หยวน! มีแค่ 8 วงสุดท้าย ใครไวคนนั้นได้ กดตะกร้าเบอร์ 1 แล้วพิมพ์ CF มาด่วน ๆ เลยค่ะแม่ ๆ!"

ทันทีที่เสียงประกาศนี้สิ้นสุดลง

หน้าจอคอมเมนต์ไหลรัวเหมือนคลื่นน้ำจนอ่านแทบไม่ทัน เสียงระบบแจ้งเตือนยอดคำสั่งซื้อดัง ติ๊ง! ติ๊ง! ติ๊ง! ถี่รัวราวกับเสียงปืนกล

"ว้าว! คุณพี่จ้าวอิง CF แล้ว!”

“คุณน้องเจียวอวี้โอนไวมาก! เหลืออีก 2 วง... เอ๊ย 1 วง... สุดท้าย”

“อุ้ยว๊าว!!! เรียบร้อยค่ะ! หมดไปเป็นที่เรียบร้อย! แหวนหยกเนื้อดีรหัส 0072 เกลี้ยงแผง!"

นักไลฟ์สดมือทองอย่างอู๋หลิวปรบมือเสียงดังระรัว เธอหัวเราะร่าเริงอยู่หน้ากล้องอย่างเป็นธรรมชาติ 

"ยินดีกับผู้ชนะทั้ง 8 ท่านด้วยนะคะ นาทีนี้ใครไวใครได้ ของดีราคาโปร หาจากที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว มีที่ช่องของอู๋หลิว ช่องนี้ ช่องเดียวเท่านั้น! สำหรับวันนี้หมดเวลาสนุกแล้ว ไว้เจอกันใหม่ไลฟ์หน้านะคะ บ๊ายบายค่า~"

อู๋หลิวโบกไม้โบกมือลา และทำท่ามินิฮาร์ทส่งท้าย ก่อนจะกดปุ่ม 'จบการไลฟ์' ไปดื้อ ๆ ทำให้ตอนนี้บนหน้าจอที่เคยสว่างไสวได้ดับแสงลงจนสนิท เหลือเพียงหน้าจอสรุปยอดขายที่ด้านหลัง

"เฮ้อ..." 

หญิงสาวพ่นลมหายใจออกจากปากด้วยความเหนื่อยล้า เธอสลัดคราบของผู้หญิงอารมณ์ดีทิ้งไปจนหมด เหลือแค่ความนิ่งเฉยไว้บนใบหน้า 

อู๋หลิวทิ้งน้ำหนักตัวพิงกับพนักเก้าอี้เกมมิ่งตัวหรูอย่างหมดแรง ไหล่ที่ตั้งตรงด้วยความมั่นใจเมื่อครู่นี้ลู่ลงด้วยความเมื่อยล้า การต้องปั้นหน้ายิ้มและใช้พลังเสียงขายของติดต่อกันเป็นเวลายาวนานถึงสี่ชั่วโมงเต็ม ๆ ไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ เลย ถึงแม้ว่าเธอจะเป็นอินฟลูเอนเซอร์ [4] และเป็นนักไลฟ์สดมืออาชีพที่ชินกับการอยู่หน้ากล้องนาน ๆ ก็เถอะ แต่การไลฟ์ในลักษณะแบบนี้ก็กินพลังงานของเธอไปมากจริง ๆ

“เหนื่อย ๆ แบบนี้ หวังว่าตัวเลขพวกนั้นจะทำให้ฉันหายเหนื่อยก็แล้วกันนะ” อู๋หลิวพูดกับตัวเองเสียงแผ่ว

เธอเอื้อมมือไปหยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมาเปิดดูแอปพลิเคชันหลังบ้าน ทันทีที่ได้เห็นตัวเลขพวกนั้น ดวงตาคู่สวยที่เคยฉายแววเหนื่อยล้าก็พลันเบิกกว้างขึ้นทันที เธอตกใจกับยอดขายรวมจากไลฟ์เมื่อครู่ ไม่คิดว่ามันจะได้เยอะขนาดนี้

"โห...วันนี้วันเดียวฟาดค่าคอมมิชชั่นไปเกือบหนึ่งแสนสองหมื่นหยวนเลย! สุดยอด! แบบนี้ต้องฉลองชุดใหญ่ซะแล้ว" 

อู๋หลิวพึมพำกับตัวเองอย่างอารมณ์ดี ความเหนื่อยล้าหายขาดเป็นปลิดทิ้งเมื่อเห็นตัวเลขในตารางสรุปยอด 

อินฟลูเอนเซอร์สาวบิดขี้เกียจไปมาด้วยท่าทางสุดผ่อนคลาย ในหัวของเธอแพลนไว้แล้วว่า พรุ่งนี้จะนัดเพื่อนสาวคนสนิทออกไปเที่ยว และจะดื่มให้เมาหัวทิ่มเลยคอยดู สัปดาห์นี้ทั้งสัปดาห์เธอไลฟ์สดติดต่อกันตั้งเจ็ดวัน ไม่แปลกที่เธอจะอยากออกไปปล่อยของ 

ดวงตากลมสวยของอู๋หลิวเหลือบไปเห็นแก้วทัมเบลอร์ [5] ที่มีไอน้ำเกาะพราวรอบแก้วซึ่งให้ความรู้สึกดูเย็นฉ่ำชื่นใจ เธอเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าเธอเทน้ำอัดลมทิ้งไว้ ดู ๆ แล้วหากได้จิบสักอึกสองอึกน่าจะแก้เหนื่อยได้ดี

"ขอดื่มให้ชื่นใจหน่อยเถอะ"

อู๋หลิวที่ลำคอแห้งผากจากการไลฟ์สดมาเป็นระยะเวลานาน เอื้อมมือไปหาแก้วทัมเบลอร์ขนาดใหญ่ แต่ด้วยความที่เธอมีอาการตาพร่ามัวเพราะไลฟ์สดอยู่กับแสงไฟที่สว่างจ้ามาเป็นระยะเวลานาน ทำให้นิ้วมือเจ้ากรรมกะระยะผิดพลาด ปลายนิ้วของเธอปัดไปโดนขอบแก้วอย่างจัง

เคร้ง! ซ่า!

"ว้าย!"

แก้วทรงสูงขนาดใหญ่ล้มคว่ำลงไปต่อหน้าต่อตา น้ำสีดำซ่าหกทะลักเจิ่งนองเต็มโต๊ะ เพียงแค่พริบตาเดียวน้ำอัดลมเหล่านั้นก็ไหลนองไปโดนปลั๊กไฟพ่วงและปลั๊กไฟแผงควบคุมเสียงที่มีรอยถากเล็ก ๆ ไม่กว้างแต่คว้านลึกลงไปถึงเปลือกทองแดง ซึ่งหากไม่สังเกตให้ดี ๆ ก็อาจมองไม่เห็น 

เปรี๊ยะ!

และทันใดนั้น ประกายไฟสีน้ำเงินก็แลบแปลบปลาบขึ้นมาต่อหน้าต่อตา ทำให้อู๋หลิวที่นั่งงอตัวอยู่บนเก้าอี้เกมมิ่งตั้งหลักลุกหนีไม่ทัน ประกอบกับมือข้างหนึ่งของเธอเอาแต่จับโทรศัพท์มือถือไว้แน่น ซึ่งโทรศัพท์มือถือเครื่องนั้นกำลังเสียบชาร์จแบตอยู่กับปลั๊กไฟเดียวกัน 

ทำให้กระแสไฟฟ้าไหลลิ่วเข้าสู่ร่างกายของอู๋หลิวอย่างฉับพลันโดยที่ตัวเธอเองก็ไม่ทันได้ตั้งตัว ตอนนี้ร่างกายของอู๋หลิวเริ่มกระตุกเกร็งหลายต่อหลายครั้งอย่างควบคุมไม่ได้ 

"อึก! อั่ก! อึก ๆ"

ความเจ็บปวดอย่างรุนแรงแล่นพล่านจากปลายนิ้วลามไปถึงขั้วหัวใจอย่างรวดเร็ว กลิ่นไหม้เนื้อสดและสายไฟลอยคละคลุ้งเตะจมูก โลกทั้งใบที่เคยสวยงามหมุนเคว้งคว้างราวกับเธอได้ขึ้นไปนั่งบนเครื่องเล่นในสวนสนุกที่โลดโผนและอันตราย 

ภาพยอดเงินในหน้าจอโทรศัพท์มือถือเป็นสิ่งสุดท้ายที่อู๋หลิวมองเห็น ก่อนที่สติสัมปชัญญะของเธอจะถูกกระชากอย่างรุนแรง และดับวูบไปพร้อมกับความมืดมิดที่หาที่สิ้นสุดไม่ได้

อู๋หลิวอินฟลูเอนเซอร์สาวผู้รุ่งโรจน์ในหน้าที่การงานจบชีวิตลงอย่างกะทันหัน อยู่ใกล้ ๆ กับกองเครื่องประดับสวยหรูที่มีมูลค่ามหาศาล

หากถามว่าเรื่องอะไรที่ทำให้เธอรู้สึกเสียใจที่สุดในชีวิต ก็คงเป็นการทำงานหาเงินอย่างขยันขันแข็งมาตลอดหลายปี แต่เธอกลับไม่มีโอกาสได้ออกไปใช้เงินและไม่มีโอกาสได้ออกไปใช้ชีวิตที่ต่างประเทศเหมือนอย่างที่เธอได้วางแผนไว้เมื่อตอนต้นปีที่ผ่านมา มันน่าเสียดายมากจริง ๆ 

เชิงอรรถ

^เลนส์กล้องมาโคร คือ เลนส์ที่ถ่ายภาพวัตถุขนาดเล็กมากเพื่อเก็บรายละเอียดที่ตาเปล่ามองไม่ชัด ให้ชัดเจนขึ้นและขยายให้มีขนาดใหญ่ขึ้น

^หมายถึง หยกเนื้อน้ำแข็ง ที่มีความวาวใส ฉ่ำน้ำ เหมือนน้ำแข็ง

^สปอนเซอร์ คือ ผู้ที่ให้การสนับสนุนทางการเงิน, สินค้า, บริการ, หรือทรัพยากรอื่น ๆ เพื่อช่วยเหลือ กิจกรรมหวังให้บรรลุวัตถุประสงค์ร่วมกันได้อย่างราบรื่น

^อินฟลูเอนเซอร์ คือ บุคคลที่มีอิทธิพลต่อความคิดเห็น การตัดสินใจ และพฤติกรรมของผู้ติดตามในโลกออนไลน์ ผ่านการสร้างคอนเทนต์บนโซเชียลมีเดีย

^Tumbler (ทัมเบลอร์) คือ ภาชนะที่มีผนังสองชั้นทำจากสแตนเลส มีช่องว่างสุญญากาศเป็นฉนวน ช่วยรักษาอุณหภูมิเครื่องดื่มให้เย็นหรือร้อนได้นานหลายชั่วโมง 

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • 1988 ย้อนเวลามาเป็นภรรยาแสนดีของสามีใบ้   บทส่งท้าย (2) 

    บทส่งท้าย (2)เช้าวันต่อมาอากาศสดใสและเย็นสบาย ฟ่านอี้พาอู๋หลิวและมี่อิงขึ้นมายังเนินเขาท้ายเมือง ซึ่งเป็นที่ตั้งของฮวงซุ้ยบรรพชนตระกูลฟ่าน หลุมศพของพ่อแม่และคุณปู่ที่เคยรกร้างในช่วงที่ชีวิตตกต่ำที่สุด ตอนนี้ได้รับการบูรณะใหม่จนสะอาดสะอ้าน ปูด้วยหินอ่อนสีขาวและประดับด้วยดอกเบญจมาศสีเหลืองสดใสฟ่านอี้จุดธูป 3 ดอก จำนวน 3 ครั้ง รวมทั้งหมดเป็น 9 ดอก ตามหลักความเชื่อของบรรพบุรุษที่สืบทอดกันมายาวนาน ควันธูปลอยอ้อยอิ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า เขาคุกเข่าลงเบื้องหน้าป้ายชื่อของบิดามารดาและปู่ทวด"พ่อครับ แม่ครับ คุณปู่ครับ" ฟ่านอี้เอ่ยเสียงทุ้มก้องกังวานท่ามกลางความเงียบงันของท้ายเขา"วันนี้ผมพาหลิวหลิวกับมี่อิงมาเยี่ยมครับ ผมอยากบอกให้พ่อแม่กับคุณปู่ได้รู้ว่า คนร้ายที่ทำลายครอบครัวเรา ไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นคนใกล้ตัวอย่างป้าฟ่านเจาถัวครับ ตอนนี้คนผิดได้รับผลกรรมอย่างสาสมแล้ว ถูกประหารชีวิตไปนานแล้วล่ะครับ"ถึงจะเป็นคนตระกูลเดียวกัน แต่ฟ่านอี้ก็ไม่ยอมให้เอาร่างของป้าเจาถัวมาฝังไว้ที่สุสานของบรรพบุรุษ คนอย่างป้าเจาถัวสมคว

  • 1988 ย้อนเวลามาเป็นภรรยาแสนดีของสามีใบ้   บทส่งท้าย (1)

    บทส่งท้าย (1)เย็นวันนี้…ที่สวนหลังคฤหาสน์ตระกูลฟ่านไม่ได้จัดงานเลี้ยงหรูหราเอิกเกริกเพื่อธุรกิจ แต่จัดงานเลี้ยงน้ำชาเล็ก ๆ ที่อบอวลไปด้วยความรัก เพื่อฉลองวันคล้ายวันเกิดครบรอบ 85 ปี ให้กับผู้อาวุโสของบ้านอย่างย่าทวดหมิงฉีโคมไฟกระดาษสีแดงถูกประดับตามกิ่งเหมย แสงไฟสีนวลตาขับเน้นบรรยากาศให้อบอุ่น มีเพียงสมาชิกในครอบครัวและคนสนิทไม่กี่คนเท่านั้นที่ได้รับเชิญฟ่านอี้เข็นรถเข็นของย่าทวดออกมาที่กลางสวน โดยมีอู๋หลิวเดินเคียงข้างถือกล่องไม้จันทน์หอมแกะสลักขนาดใหญ่มาด้วย"คุณย่าคะ ปีนี้หนูไม่ได้ซื้อของราคาแพงให้ แต่หนูตั้งใจทำสิ่งนี้ให้คุณย่าด้วยมือของหนูเองค่ะ"อู๋หลิวยิ้มหวาน วางกล่องไม้ลงบนโต๊ะเบื้องหน้าหญิงชรา แล้วค่อย ๆ เปิดผ้าคลุมกำมะหยี่สีแดงออกวิ้ง!แสงจันทร์ดูเหมือนจะหมองลงทันทีเมื่อเทียบกับความงดงามเบื้องหน้า มันคือ ‘หยกขาวเนื้อดีที่แกะสลักขึ้นรูปเป็นรูปคน’ ขนาดของมันคือ 9 นิ้วคนคนนั้นไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นย่าทวดสมัยยังสาว ส่วนข้าง

  • 1988 ย้อนเวลามาเป็นภรรยาแสนดีของสามีใบ้   บทที่ 72 อิสรภาพนิรันดร์ (2) 

    บทที่ 72 อิสรภาพนิรันดร์ (2)"อืม" มี่อิงขมวดคิ้วเล็กน้อย ทำหน้าจริงจังแบบผู้ใหญ่ "พ่อคะ ป้ายราคานี้เขียนว่า 'เกรดน้ำแข็ง' เหรอคะ?""ใช่แล้ว ลูกว่าไง?" ฟ่านอี้กอดอกมองลูกสาวอย่างท้าทาย มี่อิงวางกำไลลง แล้วชี้ไปที่จุดเล็ก ๆ ภายในเนื้อหยก"หนูว่าชิ้นนี้เนื้อยังไม่ใสเท่าน้ำแข็งนะคะคุณพ่อ"เด็กน้อยวิจารณ์ด้วยน้ำเสียงฉะฉานและแม่นยำ "ดูตรงนี้สิคะ แสงยังผ่านไม่สุด มีความขุ่นปนอยู่นิดหน่อย ถ้าจะขายราคานี้ลูกค้าตาถึงเขาอาจจะติเอาได้ หนูว่าต้องตั้งราคาลดลงมาหน่อย หรือไม่ก็จัดหมวดหมู่ใหม่เป็น 'เนื้อเทียนกึ่งน้ำแข็ง' จะเหมาะกว่านะคะ"ฟ่านอี้เบิกตากว้าง ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมาด้วยความชอบใจและภาคภูมิใจอย่างสุดขีด"ฮ่า ฮ่า ๆ ลูกสาวของใครครับเนี่ย ทั้งเก่ง ทั้งฉลาด ทั้งน่ารัก โตขึ้นใครได้มี่อิงของเราไปครอง คงโชคดีไปทั้งชาติแน่นอน"ฟ่านอี้หันไปสั่งพนักงาน "ได้ยินที่คุณหนูใหญ่บอกไหม? ปรับราคาลง 10% แล้วแก้ป้ายกำกับสินค้าตามที่มี่อิงบอก ตาถึงจริง ๆ ลูกสาวพ่อ!"ฟ่านอี้ลูบหัวมี่อิงด้วยค

  • 1988 ย้อนเวลามาเป็นภรรยาแสนดีของสามีใบ้   บทที่ 72 อิสรภาพนิรันดร์ (1)

    บทที่ 72 อิสรภาพนิรันดร์ (1)ที่ริมถนนใหญ่ห่างจากชุมชนแออัด รถยนต์สีดำคันหรูจอดสตาร์ทเครื่องรออยู่เงียบ ๆ ทันทีที่อู๋หลิวเดินไปถึงคันรถ ประตูรถก็เปิดออกอู๋หลิวก้าวขึ้นมานั่งที่เบาะข้างคนขับ ปิดประตูลงเพื่อตัดขาดเสียงด้านนอก ภายในรถยนต์เย็นฉ่ำอบอวลด้วยกลิ่นน้ำหอมปรับอากาศที่คุ้นเคย ฟ่านอี้ที่นั่งรออยู่ ไม่ได้เอ่ยถามเซ้าซี้ถึงรายละเอียดการสนทนา เขาเพียงแค่เอื้อมมือหนามาบีบมือภรรยาเบา ๆ อย่างรู้ใจ"เรียบร้อยดีไหมครับ?" เขาถามด้วยน้ำเสียงทุ้มแต่รื่นหูอู๋หลิวพิงศีรษะลงกับเบาะรถ หลับตาลงชั่วครู่ แล้วระบายลมหายใจยาวเหยียดออกมา มันคือลมหายใจที่สื่อถึงความโล่งอก"อื้ม เรียบร้อยดีค่ะ" อู๋หลิวลืมตาขึ้น หันไปยิ้มให้สามี รอยยิ้มของเธอมันเป็นรอยยิ้มที่สดใสและปลอดโปร่ง "มันจบแล้วค่ะพี่ฟ่าน ฉันมอบเงินช่วยเหลือให้เธอแล้ว และฉันก็อโหสิกรรมให้เธอแล้วด้วย ต่อไปนี้ ไม่มีอะไรติดค้างกันอีกแล้วค่ะ"ฟ่านอี้ยิ้มตอบ ยกมือเธอขึ้นมาจูบที่หลังมือเบา ๆ "เก่งมากครับ คุณทำดีที่สุดแล้ว""กลับบ้านกันเถอะค่ะ มี่อิงกับคุณย่าคงรอกินข้าวแล้ว"

  • 1988 ย้อนเวลามาเป็นภรรยาแสนดีของสามีใบ้   บทที่ 71 ขาดสะบั้น (2) 

    บทที่ 71 ขาดสะบั้น (2)อู๋หลิวรอจนน้องสาวสงบสติอารมณ์ได้บ้างแล้ว เธอจึงเอื้อมมือไปหยิบซองเอกสารสีน้ำตาลหนาปึกออกจากกระเป๋าถือใบหรู ความหนาของซองบ่งบอกถึงมูลค่าของสิ่งที่อยู่ภายใน อู๋หลิววางมันลงบนตักของจินเหยาอย่างแผ่วเบา แล้วพูดว่า…"รับไปสิ" อู๋หลิวเอ่ยเสียงเรียบจินเหยาก้มมองซองนั้น มือที่สั่นเทาค่อย ๆ เปิดดูและพบปึกธนบัตรจำนวนมหาศาลอยู่ภายใน ดวงตาที่บวมช้ำเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง เงินจำนวนนี้มากพอที่จะซื้อบ้านหลังเล็ก ๆ ในต่างอำเภอ หรือใช้เป็นทุนเปิดร้านค้าขายเลี้ยงชีพได้สบาย ๆ ไปอีก 5 ปี"ได้ยินข่าวว่าเธอตั้งท้องแล้ว อีกหน่อยก็จะแพ้ท้อง ออกไปทำงานไม่ได้ ในนี้เป็นเงินสดจำนวนหนึ่ง พี่เตรียมมาให้เธอ" อู๋หลิวพูดด้วยน้ำเสียงที่มั่นคงและจริงจัง "เงินก้อนนี้ถือเป็นของขวัญชิ้นสุดท้ายจากพี่ รับไว้รักษาตัวและเริ่มต้นใหม่ซะ อย่าเอาไปให้ผู้ชายคนนั้นผลาญจนหมดล่ะ เก็บไว้สร้างชีวิตของตัวเองและลูกนะ""พี่เซี่ย" จินเหยาเงยหน้ามองพี่สาว ริมฝีปากสั่นระริก "ทำไม… ทำไมพี่ถึงดีกับฉันขนาดนี้ ทั้ง ๆ ที่ตอนที่พี่ลำ

  • 1988 ย้อนเวลามาเป็นภรรยาแสนดีของสามีใบ้   บทที่ 71 ขาดสะบั้น (1)

    บทที่ 71 ขาดสะบั้น (1)ความเงียบงันเข้าปกคลุมอยู่ครู่ใหญ่ จินเหยานั่งก้มหน้าก้มตาเม้มริมฝีปากแน่น หล่อนไม่กล้าเอ่ยปาก หล่อนเอาแต่บีบมือที่หยาบกร้านของตัวเองแน่น ยิ่งไม่กล้าสบตาพี่สาวที่นั่งอยู่ข้าง ๆกลิ่นหอมอ่อน ๆ จากตัวพี่จินเซี่ยยิ่งตอกย้ำความแตกต่างระหว่างพวกเธอในตอนนี้ เธอคือหนูท่อสกปรก ส่วนพี่เซี่ยคือนกหงส์ที่ลอยเด่นอยู่บนฟากฟ้า"พี่เซี่ย... พี่มาทำไม? ไหนพี่บอกว่ามีเรื่องอยากคุยกับฉัน แต่ทำไมถึงเอาแต่นั่งเงียบล่ะ" เมื่ออดรนทนไม่ไหว ในที่สุดจินเหยาก็เป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นมาทำลายความเงียบงัน เสียงของหล่อนสั่นเครือเล็กน้อย“หรือพี่มาที่นี่ก็เพื่อ… จะมาสมน้ำหน้าฉัน และมาดูให้เห็นกับตาตัวเอง ว่าชีวิตของฉันมันตกต่ำมากแค่ไหน?”จินเหยาเงยหน้าขึ้นมองจินเซี่ยทั้งน้ำตา แต่ทว่าสิ่งที่เธอได้รับกลับมา กลับไม่ใช่คำสมน้ำหน้า ไม่ใช่สายตาที่ดูถูกเหยียดหยาม แต่เป็นสายตาที่สงบนิ่งราวกับคนที่ปล่อยวางแล้ว"เหยาเหยา… ฟังพี่นะ… พี่ไม่ได้มาเพื่อเอาชนะเธอ และไม่ได้มาเพื่อสมน้ำหน้า" อู๋หลิ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status