1988 ย้อนเวลามาเป็นภรรยาแสนดีของสามีใบ้

คำโปรยเจ้าของร่างเดิมมีสามีสุดหล่อและมีลูกสาวสุดน่ารักเป็นของตัวเอง แต่กลับไม่รู้จักรักใคร่ถนอมห่วงใย ผิดกับจินเซี่ยคนใหม่ลิบลับ ที่ทั้งแสนดีและเฉลียวฉลาด ไม่แปลกที่สามีจะติดหล่อนงอมแงมจนไม่อยากห่างไปไหน!----------แนะนำเรื่องชีวิตของอินฟลูเอ็นเซอร์สาวอย่างอู๋หลิวจำต้องดับวูบลงเมื่ออุบัติเหตุพรากชีวิตของเธอไป เธอตื่นขึ้นมาอีกครั้งในร่างของผู้หญิงตัวร้ายที่มีชื่อเสียงฉาวโฉ่ และถูกตราหน้าว่าเป็นชู้รักกับน้องเขยของตัวเอง หนำซ้ำยังมีสามีใบ้ที่มักจ้องมองเธอด้วยสายตาสุดเย็นชาอา... ชีวิตใหม่ของอู๋หลิวจัดว่ายุ่งเหยิงอย่างยิ่ง "..."สวรรค์ส่งให้เธอมาอยู่ในร่างของผู้หญิงตัวร้ายก็ว่าหนักแล้ว แต่นี่ยังมีสารพัดปัญหาที่ผุดขึ้นมาเหมือนดอกเห็ดแต่เธอก็ไม่หวั่น! เพราะสวรรค์ได้มอบระบบผู้ช่วยอัจฉริยะ มอบคลังมิติเก็บสมบัติ และมอบมือวิเศษให้กับเธอมาสิ! เอาเลยสิ! ต่อให้มีปัญหาอีกร้อยแปดอย่าง เธอก็จะกำจัดมันให้สิ้นซาก และที่สำคัญ! เธอจะกอบกู้ชื่อเสียงของตระกูลฟ่านให้กลับมาเฟื่องฟูอีกครั้ง สามีที่เป็นใบ้ซึ่งเปรียบเสมือนเพชรเม็ดงามที่ยังไม่ได้รับการเจียรไนคนนี้ เธอก็จะผลักดันให้เขากลายเป็นเจ้าของกิจการที

บทที่ 2 ความทรงจำของใครบางคนความรู้สึกแรกที่กระชากสติของอู๋หลิวให้ฟื้นกลับคืนมา ก็คือความเจ็บปวดที่ไม่ได้เกิดขึ้นเพียงแค่จุดเดียว แต่มันร้าวรานไปทั่วทั้งสรรพางค์กาย เหมือนกับว่าร่างนี้ทั้งร่างเพิ่งผ่านสงครามกลางเมืองหรือเพิ่งถูกรถบรรทุกสิบล้อทับมาหมาด ๆ ใหม่ ๆ โดยเฉพาะที่บริเวณศีรษะ เธอรู้สึกว่ามันปวดตุบ ๆ เหมือนมีใครเอาของแข็ง ๆ มาทุบกระแทกซ้ำ ๆ ที่จุดเดิม จนสมองของเธอแทบระเบิดออกมาก็ว่าได้ "โอ๊ย...เจ็บชะมัด! เจ็บจะตายอยู่แล้ว..."หญิงสาวครางออกมาด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ลำคอของเธอแห้งผากเหมือนทะเลทรายที่ขาดน้ำมานานแรมปี เธอพยายามยกมือขึ้นกุมขมับตามสัญชาตญาณ แต่ทว่าเรี่ยวแรงกลับหดหายไปจนน่าใจหาย แขนขาของเธอหนักอึ้งราวกับถูกถ่วงหนักด้วยตะกั่วพันชั่งในตอนนี้เปลือกตาบอบบางที่หนักอึ้งค่อย ๆ ขยับเปิดขึ้นอย่างเชื่องช้า การลืมตาตื่นเป็นไปอย่างยากลำบาก ทันทีที่แพขนตาขยับเปิดเพียงเล็กน้อย แสงสว่างจ้าก็เล็ดลอดเข้ามาแยงตาทันที ทำให้หญิงสาวที่เพิ่งฟื้นตัวจากการหลับใหล จำต้องกะพริบตาถี่ ๆ เพื่อปรับระยะม่านตาให้สามารถรับแสงสว่างได้อย่างคงที่ ภาพแรกที่ปรากฏแก่สายตา ไม่ใช่โคมไฟระย้าคริสตัลราคาแพงที่เ

บทที่ 4 โชคชะตาเล่นตลกอู๋หลิวที่ซึมซับภาพความทรงจำอยู่พักใหญ่ เริ่มรู้สึกปวดหัวน้อยลงแล้ว เธอคิดว่าภาพความทรงจำเหล่านั้นเริ่มเลือนหายไปหมดแล้วซะอีก แต่ที่ไหนได้ ภาพความทรงจำสายหนึ่งดันแล่นปรู๊ดขึ้นมาในโสตสมองของเธออย่างรวดเร็วราวกับรถฟอร์มูล่าในสนามแข่ง ภาพบันไดไม้สูงชันในบ้านหลังใหญ่ที่ดูมีอันจะกินปรากฏขึ้นในหัวของอู๋หลิว เธอเห็นจินเซี่ยกำลังยืนประจันหน้ากับจินเหยา ที่ซึ่งแต่งงานเป็นภรรยาของนายทหารหนุ่มอนาคตไกลจ้านเฟินถิง คือนายทหารยศพันโทที่มาติดพันจินเหยา และพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้แต่งงานกับเธอ ไม่นานเขาก็ได้แต่งงานกับจินเหยาสมใจ แต่ทว่า! ทหารหนุ่มนายนั้นกลับไม่ได้เป็นสุภาพบุรุษเหมือนอย่างที่แสดงออกให้คนนอกเห็น ภาพลักษณ์ภายนอกเขาดูเป็นคนที่ดีแสนดี ดูรักใคร่ภรรยาสาวอย่างจินเหยาเป็นอย่างมากแต่แท้จริงแล้ว! เขาคือผู้ชายที่มักมากและไม่รู้จักพอคนหนึ่ง เขาแต่งงานกับจินเหยาแล้วแท้ ๆ แต่กลับทำตัวสารเลวมาเล่นหูเล่นตาใส่จินเซี่ยอย่างหน้าไม่อาย เริ่มแรกจินเซี่ยก็ไม่ได้คิดสนใจน้องเขยสารเลวนั่น เพราะหากเทียบกันแล้ว สามีของหล่อนหล่อเหลากว่าจ้านเฟินถิงตั้งเยอะ แต่หลัง ๆ มาการเงินของฟ่

บทที่ 6 รักลูกไม่เท่ากันในภาพความทรงจำที่กำลังฉายชัด อู๋หลิวเห็นภาพแม่ของจินเซี่ยเดินนวยนาดเข้ามาด้วยท่าทางวางอำนาจ ไม่ได้เข้ามาเพื่อห้ามปรามเหมือนอย่างที่คนเป็นแม่สมควรทำ แต่ผู้หญิงคนนั้นเลือกเดินเข้ามาเพื่อเหยียบขยี้ลูกสาวคนเล็กอย่างจินเหยาให้จมดิน 'จินเหยา! แกเป็นน้องประสาอะไรถึงได้กล้าแย่งของรักของพี่สาว? จินเซี่ยสวยกว่าแก เหมาะสมกับฟ่านอี้มากกว่าแกตั้งเยอะ แกน่ะถอยไปซะ อย่าให้แม่ต้องลงไม้ลงมือ!' อู๋หลิวถึงกับอ้าปากค้างให้กับความลำเอียงของจื่อเหลียน เพราะคนเป็นแม่มีนิสัยที่บิดเบี้ยวแบบนี้นี่เอง ถึงได้ส่งต่อความบิดเบี้ยวมาให้ลูกสาวคนโตอย่างจินเซี่ย พอได้รู้อย่างนี้แล้วอู๋หลิวไม่แปลกใจเลยสักนิด ว่าทำไมจินเซี่ยถึงกลายเป็นผู้หญิงที่ร้ายกาจได้ขนาดนั้นจื่อเหลียนคอยให้ท้าย และคอยเข้าข้างลูกสาวคนโตอยู่เสมอ หล่อนน่ะรักลูกไม่เท่ากัน ในสายตาของหล่อนลูกสาวคนโตเปรียบได้ดั่งหงส์ ส่วนลูกสาวคนเล็กเป็นได้แค่ลูกเป็ดขี้เหร่ที่ไม่ว่ายังไงก็ดูไม่เข้าพวกด้วยแรงกดดันจากทั้งแม่และพี่สาว ในที่สุ

บทที่ 8 สามีผู้น่าสงสาร"คะ...คุณ… แค่ก"อู๋หลิวตัดสินใจเปล่งเสียงเรียกผู้เป็นสามีของร่างเดิม เธอตั้งใจจะพูดคำว่า ‘ขอโทษ’ กับเขาสักครั้ง แต่ทว่าดูเหมือนสถานการณ์จะไม่เป็นใจ เพราะจู่ ๆ เธอก็ไอโครกออกมาอย่างหาสาเหตุไม่ได้ซะงั้นฟ่านอี้สะดุ้งโหยงไปเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงไอโครกของหล่อน แต่ทว่าสักครู่หนึ่งเขาก็ออกอาการโล่งใจ เพราะไม่ได้ยินเสียงด่าทอไล่หลัง เขานึกว่าหล่อนจะอ้าปากด่าทอเขาซะอีกฟ่านอี้สันนิษฐานว่าหล่อนอาจจะไอโครกเพราะลำคอแห้งผาก ส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะหล่อนนอนหลับไม่ได้สติมาหลายวัน คิดได้ดังนั้นฟ่านอี้ก็รีบวางอ่างน้ำลงบนเก้าอี้ไม้ข้างเตียง เขารีบเดินไปหาน้ำสะอาดมาให้หล่อนดื่ม เสร็จแล้วเขาก็จับผ้าขนหนูผืนเก่า ๆ ชุบลงไปในอ่างน้ำ บิดให้พอหมาด แล้วเขาก็เดินมานั่งลงที่ข้างเตียงโดยไม่ได้พูดอะไรส่วนลูกสาวตัวน้อยก็ยืนอยู่ใกล้ ๆ คนเป็นพ่อโดยไม่ยอมห่างไปไหน แววตาของมี่อิงดูรักและดูเป็นห่วงพ่อมาก เห็นอย่างนั้นอู๋หลิวก็นึกเอ็นดูมี่อิงจนจับใจฟ่านอี้ยื่นมือเข้ามาใกล้ เขาใช้ผ้าผืนนั