LOGINเจ้าของร่างเดิมมีสามีสุดหล่อและมีลูกสาวสุดน่ารักเป็นของตัวเอง แต่กลับไม่รู้จักรักใคร่ถนอมห่วงใย ผิดกับจินเซี่ยคนใหม่ลิบลับ ที่ทั้งแสนดีและเฉลียวฉลาด ไม่แปลกที่สามีจะติดหล่อนงอมแงมจนไม่อยากห่างไปไหน!
View Moreคำโปรย
เจ้าของร่างเดิมมีสามีสุดหล่อและมีลูกสาวสุดน่ารักเป็นของตัวเอง แต่กลับไม่รู้จักรักใคร่ถนอมห่วงใย ผิดกับจินเซี่ยคนใหม่ลิบลับ ที่ทั้งแสนดีและเฉลียวฉลาด ไม่แปลกที่สามีจะติดหล่อนงอมแงมจนไม่อยากห่างไปไหน!----------
แนะนำเรื่อง
ชีวิตของอินฟลูเอ็นเซอร์สาวอย่างอู๋หลิวจำต้องดับวูบลงเมื่ออุบัติเหตุพรากชีวิตของเธอไป เธอตื่นขึ้นมาอีกครั้งในร่างของผู้หญิงตัวร้ายที่มีชื่อเสียงฉาวโฉ่ และถูกตราหน้าว่าเป็นชู้รักกับน้องเขยของตัวเอง หนำซ้ำยังมีสามีใบ้ที่มักจ้องมองเธอด้วยสายตาสุดเย็นชา อา... ชีวิตใหม่ของอู๋หลิวจัดว่ายุ่งเหยิงอย่างยิ่ง "..." สวรรค์ส่งให้เธอมาอยู่ในร่างของผู้หญิงตัวร้ายก็ว่าหนักแล้ว แต่นี่ยังมีสารพัดปัญหาที่ผุดขึ้นมาเหมือนดอกเห็ด แต่เธอก็ไม่หวั่น! เพราะสวรรค์ได้มอบระบบผู้ช่วยอัจฉริยะ มอบคลังมิติเก็บสมบัติ และมอบมือวิเศษให้กับเธอ มาสิ! เอาเลยสิ! ต่อให้มีปัญหาอีกร้อยแปดอย่าง เธอก็จะกำจัดมันให้สิ้นซาก และที่สำคัญ! เธอจะกอบกู้ชื่อเสียงของตระกูลฟ่านให้กลับมาเฟื่องฟูอีกครั้ง สามีที่เป็นใบ้ซึ่งเปรียบเสมือนเพชรเม็ดงามที่ยังไม่ได้รับการเจียรไนคนนี้ เธอก็จะผลักดันให้เขากลายเป็นเจ้าของกิจการที่ยิ่งใหญ่ให้สำเร็จ!----------
ข้อมูลเรื่อง
เรื่อง : 1988 ย้อนเวลามาเป็นภรรยาแสนดีของสามีใบ้
เขียน : หวงตี้ny
สำนักพิมพ์ : ครีษมายัน1638
เผยแพร่อีบุ๊คครั้งแรก : มกราคม 2569
จัดรูปเล่ม/พิสูจน์อักษร : เว้าวอนอักษร
ติดต่อนักเขียน อีเมล : supranee.phumphila@kkumail.com
ติดตามผลงานนักเขียน แฟนเพจ : ครีษมายัน1638Writing
----------
คำเตือน
นิยายเรื่องนี้ถูกแต่งขึ้นจากจินตนาการเท่านั้น ไม่ได้อิงหลักการใด สถานที่และตัวละครล้วนถูกสมมุติขึ้นมาทั้งสิ้น
นิยายเรื่อง 1988 ย้อนเวลามาเป็นภรรยาแสนดีของสามีใบ้ สงวนสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ ดัดแปลงหรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดของนิยายไปเผยแพร่หรือกระทำการใด ๆ ก่อนได้รับการอนุญาตจากผู้เป็นเจ้าของลิขสิทธิ์
เว้นแต่ได้รับการอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากเจ้าของผลงาน หากฝ่าฝืนจะดำเนินการทางกฎหมายต่อผู้กระทำการละเมิดอย่างเด็ดขาดโดยไม่มีข้อยกเว้น
หากผิดพลาดประการใด โปรดชี้แนะด้วยคำสุภาพ เนื่องจากนักเขียนใจบาง ขอให้สนุกกับโลกจินตนาการของหวงตี้คนงาม ณ บัดนี้
บทส่งท้าย (2)เช้าวันต่อมาอากาศสดใสและเย็นสบาย ฟ่านอี้พาอู๋หลิวและมี่อิงขึ้นมายังเนินเขาท้ายเมือง ซึ่งเป็นที่ตั้งของฮวงซุ้ยบรรพชนตระกูลฟ่าน หลุมศพของพ่อแม่และคุณปู่ที่เคยรกร้างในช่วงที่ชีวิตตกต่ำที่สุด ตอนนี้ได้รับการบูรณะใหม่จนสะอาดสะอ้าน ปูด้วยหินอ่อนสีขาวและประดับด้วยดอกเบญจมาศสีเหลืองสดใสฟ่านอี้จุดธูป 3 ดอก จำนวน 3 ครั้ง รวมทั้งหมดเป็น 9 ดอก ตามหลักความเชื่อของบรรพบุรุษที่สืบทอดกันมายาวนาน ควันธูปลอยอ้อยอิ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า เขาคุกเข่าลงเบื้องหน้าป้ายชื่อของบิดามารดาและปู่ทวด"พ่อครับ แม่ครับ คุณปู่ครับ" ฟ่านอี้เอ่ยเสียงทุ้มก้องกังวานท่ามกลางความเงียบงันของท้ายเขา"วันนี้ผมพาหลิวหลิวกับมี่อิงมาเยี่ยมครับ ผมอยากบอกให้พ่อแม่กับคุณปู่ได้รู้ว่า คนร้ายที่ทำลายครอบครัวเรา ไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นคนใกล้ตัวอย่างป้าฟ่านเจาถัวครับ ตอนนี้คนผิดได้รับผลกรรมอย่างสาสมแล้ว ถูกประหารชีวิตไปนานแล้วล่ะครับ"ถึงจะเป็นคนตระกูลเดียวกัน แต่ฟ่านอี้ก็ไม่ยอมให้เอาร่างของป้าเจาถัวมาฝังไว้ที่สุสานของบรรพบุรุษ คนอย่างป้าเจาถัวสมคว
บทส่งท้าย (1)เย็นวันนี้…ที่สวนหลังคฤหาสน์ตระกูลฟ่านไม่ได้จัดงานเลี้ยงหรูหราเอิกเกริกเพื่อธุรกิจ แต่จัดงานเลี้ยงน้ำชาเล็ก ๆ ที่อบอวลไปด้วยความรัก เพื่อฉลองวันคล้ายวันเกิดครบรอบ 85 ปี ให้กับผู้อาวุโสของบ้านอย่างย่าทวดหมิงฉีโคมไฟกระดาษสีแดงถูกประดับตามกิ่งเหมย แสงไฟสีนวลตาขับเน้นบรรยากาศให้อบอุ่น มีเพียงสมาชิกในครอบครัวและคนสนิทไม่กี่คนเท่านั้นที่ได้รับเชิญฟ่านอี้เข็นรถเข็นของย่าทวดออกมาที่กลางสวน โดยมีอู๋หลิวเดินเคียงข้างถือกล่องไม้จันทน์หอมแกะสลักขนาดใหญ่มาด้วย"คุณย่าคะ ปีนี้หนูไม่ได้ซื้อของราคาแพงให้ แต่หนูตั้งใจทำสิ่งนี้ให้คุณย่าด้วยมือของหนูเองค่ะ"อู๋หลิวยิ้มหวาน วางกล่องไม้ลงบนโต๊ะเบื้องหน้าหญิงชรา แล้วค่อย ๆ เปิดผ้าคลุมกำมะหยี่สีแดงออกวิ้ง!แสงจันทร์ดูเหมือนจะหมองลงทันทีเมื่อเทียบกับความงดงามเบื้องหน้า มันคือ ‘หยกขาวเนื้อดีที่แกะสลักขึ้นรูปเป็นรูปคน’ ขนาดของมันคือ 9 นิ้วคนคนนั้นไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นย่าทวดสมัยยังสาว ส่วนข้าง
บทที่ 72 อิสรภาพนิรันดร์ (2)"อืม" มี่อิงขมวดคิ้วเล็กน้อย ทำหน้าจริงจังแบบผู้ใหญ่ "พ่อคะ ป้ายราคานี้เขียนว่า 'เกรดน้ำแข็ง' เหรอคะ?""ใช่แล้ว ลูกว่าไง?" ฟ่านอี้กอดอกมองลูกสาวอย่างท้าทาย มี่อิงวางกำไลลง แล้วชี้ไปที่จุดเล็ก ๆ ภายในเนื้อหยก"หนูว่าชิ้นนี้เนื้อยังไม่ใสเท่าน้ำแข็งนะคะคุณพ่อ"เด็กน้อยวิจารณ์ด้วยน้ำเสียงฉะฉานและแม่นยำ "ดูตรงนี้สิคะ แสงยังผ่านไม่สุด มีความขุ่นปนอยู่นิดหน่อย ถ้าจะขายราคานี้ลูกค้าตาถึงเขาอาจจะติเอาได้ หนูว่าต้องตั้งราคาลดลงมาหน่อย หรือไม่ก็จัดหมวดหมู่ใหม่เป็น 'เนื้อเทียนกึ่งน้ำแข็ง' จะเหมาะกว่านะคะ"ฟ่านอี้เบิกตากว้าง ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมาด้วยความชอบใจและภาคภูมิใจอย่างสุดขีด"ฮ่า ฮ่า ๆ ลูกสาวของใครครับเนี่ย ทั้งเก่ง ทั้งฉลาด ทั้งน่ารัก โตขึ้นใครได้มี่อิงของเราไปครอง คงโชคดีไปทั้งชาติแน่นอน"ฟ่านอี้หันไปสั่งพนักงาน "ได้ยินที่คุณหนูใหญ่บอกไหม? ปรับราคาลง 10% แล้วแก้ป้ายกำกับสินค้าตามที่มี่อิงบอก ตาถึงจริง ๆ ลูกสาวพ่อ!"ฟ่านอี้ลูบหัวมี่อิงด้วยค
บทที่ 72 อิสรภาพนิรันดร์ (1)ที่ริมถนนใหญ่ห่างจากชุมชนแออัด รถยนต์สีดำคันหรูจอดสตาร์ทเครื่องรออยู่เงียบ ๆ ทันทีที่อู๋หลิวเดินไปถึงคันรถ ประตูรถก็เปิดออกอู๋หลิวก้าวขึ้นมานั่งที่เบาะข้างคนขับ ปิดประตูลงเพื่อตัดขาดเสียงด้านนอก ภายในรถยนต์เย็นฉ่ำอบอวลด้วยกลิ่นน้ำหอมปรับอากาศที่คุ้นเคย ฟ่านอี้ที่นั่งรออยู่ ไม่ได้เอ่ยถามเซ้าซี้ถึงรายละเอียดการสนทนา เขาเพียงแค่เอื้อมมือหนามาบีบมือภรรยาเบา ๆ อย่างรู้ใจ"เรียบร้อยดีไหมครับ?" เขาถามด้วยน้ำเสียงทุ้มแต่รื่นหูอู๋หลิวพิงศีรษะลงกับเบาะรถ หลับตาลงชั่วครู่ แล้วระบายลมหายใจยาวเหยียดออกมา มันคือลมหายใจที่สื่อถึงความโล่งอก"อื้ม เรียบร้อยดีค่ะ" อู๋หลิวลืมตาขึ้น หันไปยิ้มให้สามี รอยยิ้มของเธอมันเป็นรอยยิ้มที่สดใสและปลอดโปร่ง "มันจบแล้วค่ะพี่ฟ่าน ฉันมอบเงินช่วยเหลือให้เธอแล้ว และฉันก็อโหสิกรรมให้เธอแล้วด้วย ต่อไปนี้ ไม่มีอะไรติดค้างกันอีกแล้วค่ะ"ฟ่านอี้ยิ้มตอบ ยกมือเธอขึ้นมาจูบที่หลังมือเบา ๆ "เก่งมากครับ คุณทำดีที่สุดแล้ว""กลับบ้านกันเถอะค่ะ มี่อิงกับคุณย่าคงรอกินข้าวแล้ว"


















reviews