Chapter 5  ลูกสาวคนเล็ก    

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะป้า จีแค่สงสารแม่เวลาทำอาหาร ไม่ว่าจะเป็นมื้อไหน ก็นึกถึงแต่คนอื่น ไม่เคยถามจีด้วยซ้ำว่าชอบกินอะไร แต่ตอนนี้คนดีที่แม่ห่วงใยเขาช่างหักหาญน้ำใจ ไม่สมกับที่แม่รักและห่วงใยเขาเลยสักนิด จีเกลียดคุณ” หญิงสาวเน้นน้ำเสียงหนักแน่นลงไปที่ท้ายประโยคอย่างชัดเจน

 จากนั้นจีน่าได้เอามือขึ้นมาปาดน้ำตาออกจากแก้มทั้งสองข้างอย่างลวกๆ  พร้อมกับเม้มริมฝีปากเข้ากัน เธอกัดเป็นรอยแดงจนห้อเลือดด้วยความโกรธ ก่อนที่เธอจะขับรถจักรยานยนต์ออกไปจากไร่ ขณะที่ปฐพีแอบมองตามหลังเธอออกไป ด้วยหัวใจที่เจ็บแปลบอย่างน่าแปลกใจ

ในตอนเย็นที่บ้านของสรวิช ลูกสาวคนโตกำลังทำให้เขาคิดหนัก เมื่อเดียร์น่าแผลงฤทธิ์ ไม่ยอมทำตามในสิ่งที่บิดามารดาปรารถนา เพราะหล่อนมีแฟนเป็นตัวเป็นตนอยู่แล้ว แม้จะเพิ่งคบกันได้ไม่นาน แต่อิริคก็เป็นทั้งแฟนและนักธุรกิจหนุ่ม ที่สนใจในแบรนด์ชาของโรงงาน ซึ่งกำลังผลิตออกมาให้ดูมีกลิ่นที่หลากหลาย แต่ยังคงไว้ซึ่งคุณภาพของชา เพื่อตระหนักถึงประโยชน์ที่ผู้บริโภคจะได้รับสูงสุด ซึ่งแม้แต่สรวิชเองก็หวังอยากจะตีตลาดต่างประเทศ มันจึงเป็นโอกาสที่เดียร์น่าจะสานฝันให้กับธุรกิจของครอบครัวได้สำเร็จ เพราะมีอีริคอยู่เบื้องหลัง เขาเป็นนักธุรกิจที่กล้าลงทุน บวกกับที่ชายหนุ่มนั้นประทับใจในตัวของเดียร์น่าด้วย จึงทำให้การง่ายต่อการเจรจาและตกลงทำสัญญาลงทุนร่วมกัน                                        

“พ่อคิดว่าคุณดินคือผู้ชายคนหนึ่งที่ดีพอ เขาสามารถทำให้ลูกของพ่อมีความสุขได้อย่างแน่นอน บางครั้งความรักก็อาจจะไม่ใช่สิ่งตายตัว ที่กำหนดให้คนเราใช้ชีวิตร่วมกัน มันต้องอาศัยองค์ประกอบหลายๆ อย่างมารวมกัน แค่รักคำสั้นๆ มันคงไม่พอ” สรวิชกำลังฝืนใจ ใช้เหตุผลที่ไม่มีหลักการเอาเสียเลย เพราะชีวิตคู่หากปราศจากความรักแล้วไซร้ จะมีความหมายอะไร ถ้าหากคนเราต้องใช้ชีวิตอยู่กับคนที่ไร้ใจ ไปตลอดชีวิต

“เหมือนพ่อใช่ไหมคะ พ่อไม่เคยรักแม่เลย”              เดียร์น่าพูดออกมาด้วยน้ำเสียงระคนน้อยใจ เมื่อหญิงสาวกำลังจะถูกคลุมถุงชน จึงเอ่ยถามบิดาออกไปแบบนั้น                                                                            

“ใครบอก แม่อาจจะไม่ใช่รักแรก แต่แม่ของลูกคือรักสุดท้ายของพ่อ คุณดินก็เช่นกัน พอลูกใช้ชีวิตร่วมกันไป เดียร์ก็อาจจะรักเขาจนหมดหัวใจเลยก็ได้” สรวิชยังคงมีความมุ่งมั่นที่จะให้ลูกสาวคนโตได้แต่งงานกับปฐพี เพราะเขาเองก็ไม่อยากให้เดียร์หน้าได้สมหวังกับอิริค เนื่องจากเขาไม่ปรารถนาที่จะให้ลูกสาวไปอยู่ไกลหูไกลตา แม้ว่าชาของเขาอาจจะไม่ได้ส่งออกนอก แค่ผลิตขายในประเทศก็แทบจะรับเออเดอร์ไม่ทันอยู่แล้ว บางเดือนเขาต้องไปซื้อใบชาจากไร่จิรายุมาเพิ่มด้วยซ้ำ                                     

“แต่เดียร์ไม่ได้รักคุณดินนี่ค่ะพ่อ ทำไมไม่ให้จีน่าแต่ง ในเมื่อน้องก็ยังไม่มีแฟน” หญิงสาวเริ่มคิดหาทางออก เพราะยังไงคำตอบของเธอก็ยังยืนยันคำเดิม เดียร์น่าจะไม่มีวันแต่งงานกับปฐพีอย่างแน่นอน              

“น้องยังเด็กอยู่เลย”                                                                                     

“เด็กที่ไหน ยัยจีเรียนจบปริญญาตรีแล้วนะคะพ่อ” เดียร์น่าพูดขึ้นเสียงแหลม เมื่อบิดาหยิบยกเอาเหตุผลมาพูดที่ฟังไม่ขึ้นเลยสักนิด                             

“คุณหมอกับภรรยา อยากได้ลูกไปเป็นสะใภ้ ไม่ใช่จีน่า เข้าใจหรือยัง” ในที่สุดสรวิชก็พูดถึงความประสงค์ที่นายแพทย์จิรายุและฝนสุดาภรรยาของเขาต้องการ นั่นคงเป็นเพราะว่าจีน่าชอบทำตัวแก่นแก้ว เลยทำให้ไม่ถูกเลือก ผิดกับเดียร์น่าที่ดูอ่อนหวาน แต่ก็เอาแต่ใจตัวเช่นกัน                   

ขณะที่สองพ่อลูกกำลังพูดถกเถียงกันไปมา ต่างคนต่างก็มีเหตุผลเป็นของตัวเอง สองแม่ลูกที่อยู่บนบ้านก็เช่นกัน เมื่อค่าร่ากำลังแต่งองค์ทรงเครื่องให้กับลูกสาวคนเล็ก                                                                    

“ทำไมต้องเป็นจีด้วยค่ะ แม่ก็รู้ว่าจีไม่ชอบงานเลี้ยง” หญิงสาวกำลังทำหน้าหงิกงอ เมื่อมารดาจับแต่งชุดเดรสสั้นรัดรูปสีเงินดูหรูหราเลอค่ามาก แฝงความเซ็กซี่เอาไว้ในตัวอย่างมีเสน่ห์จนน่าหลงใหล เปลือยแผ่นหลังขาวนวลเนียนจนน่ามองอย่างไม่อยากกะพริบตา ผมของเธอเกล้าขึ้นไว้หลวมๆ ด้วยการมวยซ้อนชั้นแซมด้วยกิ๊บคลิสตัล ยิ่งดูสวยเก๋ไปอีกเข้ากับโครงหน้ารูปไข่ที่มองยังไงก็ตราตรึงใจ ซึ่งฝีมีของคาร่ามารดาของเธอไม่เป็นรองใคร ไม่ว่าจะเป็นการแต่งหน้าทำผม หรือแม้แต่การเลือกชุด                                                                        

“อย่าบ่น ถ้าบ้านเราไม่มีใครไปงานเลี้ยงต้อนรับลูกชายของพ่อเลี้ยง  ภูผา ที่จบโทมาจากเมืองนอกเมืองนา มันจะเป็นการเสียมารยาทมากเลยนะ เขาอุตส่าห์มีการ์ดเชิญให้ไปร่วมงาน อีกอย่างพ่อเลี้ยงภูผาก็มาเชิญด้วยตัวเองอีกด้วย”

 คาร่าพูดพร้อมกับกวาดสายตามองลูกสาวคนเล็กตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าด้วยความชื่นชมและภาคภูมิใจ เพราะนอกจากฝีมือของเธอจะยังดูดี ความสวยของจีน่าเองก็ไม่เป็นรองใครรับรองว่าคนในงานต้องตกตะลึง เนื่องจากจีน่าไม่เคยแต่งตัวในลุคแบบนี้มาก่อนเลยในชีวิต                                                            

“แล้วนั่นอะไรอยู่ในกล่องค่ะแม่” หญิงสาวเอ่ยถามออกมาด้วยแววตาที่ดูใสซื่อ เมื่อกล่องสีแดงนั้นประดับด้วยริบบิ้นผูกโบสีทองดูสวยสะดุดตา แต่จีน่าจะรู้หรือเปล่าว่าพ่อเลี้ยงภูผาได้มาทาบทามเธอกับบิดามารดา ให้กับลูกชายคนเดียวของเขา นั่นคือขุนพลเพื่อนสนิทของปฐพี

แต่สรวิชและคาร่ายังไม่ได้ตัดสินใจ เพราะแค่เรื่องของเดียร์น่าก็เป็นทุกข์ใจมากพออยู่แล้ว ถ้าหากจีน่ากับขุนพลจะต้องแต่งงานกัน สองสามีภรรยาก็ปรารถนาอยากให้จีน่ารักชายหนุ่มด้วยหัวใจ ไม่ใช่การถูกคลุมถุงชนเหมือนกันลูกสาวคนโต และนั่นคือเหตุผลที่หญิงสาวต้องไปงานเลี้ยงในค่ำคืนนี้ พร้อมกับของขวัญที่ขุนพลต้องถูกใจอย่างแน่นอน                          

“ของขวัญข้างในรับรองว่าขุนพลต้องถูกใจ เพราะลูกสาวของแม่เป็นคนถือไปให้มือ” คำพูดของมารดา ทำให้จีน่าเลิกคิ้วก่อนจะขมวดเข้าหากันด้วยความสงสัย ทำไมขุนพลต้องถูกใจ ในเมื่อของข้างในเธอเองก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันคืออะไร                                                                                                       

“ไม่ต้องทำหน้ามุ่ยแบบนั้น แม่แต่งให้ออกจะสวย ไปได้แล้วเดี๋ยวพ่อจะไปส่ง”                         

“อ้าว! พ่อไม่ได้ไปด้วยเหรอคะ”