สักรักมาเฟียร้าย (Dark Erotic / Dom-Sub)

สักรักมาเฟียร้าย (Dark Erotic / Dom-Sub)

last updateLast Updated : 2026-01-06
By:  พริมรินOngoing
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
15Chapters
341views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

“ถ้าไม่อยากสัก...เธอจะกลืนฉันแทนก็ได้” เสียงทุ้มต่ำกระซิบข้างใบหู ขณะที่ปลายนิ้วของเขาไล้วนตรงกลางเรียวขาเธอ พร้อมเสียงเครื่องสักที่ยังสั่นครืดอยู่ข้างลำตัว เขาไม่ได้มาขอรอยสักธรรมดา เขาต้องการ "รอยที่ไม่มีวันลบออก" และร่างกายของเธอ...ก็คือผืนผ้าที่เขาเลือกจะจารึกมันไว้ คืนเดียว กลายเป็นพันธะตลอดชีวิต และเมื่อเธอยอมให้เขา ‘สักตรงด้านในต้นขา’ เธอก็ไม่มีทางหนีจากเขาได้อีกเลย “อ๊ะ...เดี๋ยว...ฉันจะเสร็จ” “ก็เสร็จไปสิ...แตกใส่นิ้วฉัน ตอนที่เข็มมันกดชื่อฉันลงในตัวเธอ” “จำไว้ เด็กดี เครื่องนี้ไม่ใช่ของเธอ ร่างเธอก็เหมือนกัน”

View More

Chapter 1

1 สักผิด ชีวิตสั่น

臨月、私はもう出産間近だった。

いつ陣痛が来てもおかしくないほど、お腹は大きく張っていた。

だが夫であり、ファミリーのアンダーボスでもあるヴィト・ファルコーネは、そんな私を閉じ込めた。

彼は私を無機質な地下の医療室に監禁し、陣痛を抑える薬を注射した。

苦痛に耐えきれず私が叫ぶと、彼は冷たく言い放った。

「我慢しろ」

なぜなら、彼の兄の未亡人――スカーレットも、ちょうど同じ頃に出産する予定だったからだ。

亡き兄と交わした血の誓いによって、最初に生まれた息子が、ファミリーの莫大な利益を生む西海岸の縄張りを継ぐことになっていた。

「その相続は、スカーレットの子のものだ」

彼はそう言った。

「デイモンを亡くした今、彼女には身寄りも金もない。アレッシア、俺の愛はお前一人のものだ。すべてお前に捧げるつもりだ。

でも今はただ、彼女に無事産ませてやりたいだけだ。すまないが、もう少しの辛抱だ」

薬は絶え間ない苦痛をもたらした。

私は病院へ連れて行ってほしいと、必死に懇願した。

だが彼は私の喉元を掴み、冷たい目で無理やり視線を合わせてきた。

「芝居はやめろ。別に大したことじゃないだろ?まさか、相続を横取りしようとしているのか?

わかってるよ。スカーレットより先に産むために、どんな手でも使うつもりなんだろう?」

顔から血の気が引いていた。

体が痙攣する中、必死に声を振り絞る。

「もう......生まれるの。相続なんてどうでもいい。

私はただ......あなたを愛しているから......この子が、無事に生まれてほしいだけなの......!」

彼は鼻で笑った。

「そんなに俺のことを愛してるなら、スカーレットにあの婚前契約......子どもの相続権を放棄させる書類なんて書かせなかったはずだ。

安心しろ、彼女の出産が終わったら戻ってきてやる。お前が腹に宿しているのは、俺の血を分けた子どもなんだからな」

臨月の体で、私は床を引きずるようにして這い、重い鋼鉄の扉へ向かった。

だが扉が轟音とともに閉まりきった瞬間、私の指は扉の隙間に挟まれた。

骨が砕ける嫌な音がはっきりと聞こえた。

薬による苦痛さえ押し流すような、新たな激痛が全身を突き抜けた。

喉から鋭い悲鳴が迸る。

それでもヴィトの意識はすべてスカーレットに向いていた。

彼には、私の叫びなど届いていなかった。

突然、温かい液体が脚を伝って流れ落ちた。

破水したのだと分かった。

冷たい恐怖が、全身を飲み込んだ。

私を照らす光は、扉の上にある非常口の標識が放つ、かすかな青白い不気味な光だけだった。

私は必死に冷静さを保とうとしながら、扉を叩き、助けを求めて叫び続けた。

だがここはヴィト専用の手術室だ。

隔離され、防音され、外界へ通じる窓もない。

ほとんど完全な暗闇の中に沈んでいる場所だ。

私の弱りきった叫び声を、誰一人として聞くことはできなかった。

腹の中の赤ん坊が激しく蹴り続ける。

まるでこの冷たい牢獄から逃げ出そうとしているかのようだった。

全身がびっしょり濡れていた。

それが汗なのか、血なのか、自分でも分からなかった。

陣痛抑制剤に含まれた毒のような成分が、私の力を奪い続けていた。

一秒ごとに、命そのものを削り取られていくようだった。

私は残された最後の力を振り絞り、絶望の叫びを上げた。

ようやく、外から足音が聞こえた。

「誰か、助けて!」

私は声が枯れるほど叫んだ。

「手術室に閉じ込められてるの!助けて!」

私は何度も何度も叫び続けた。

助かったのだと、そう思ったからだ。

だが返ってきた声は、残酷な愉悦に満ちていた。

「まあ、惨めなアレッシアじゃない。ヴィトったら、もっと早く、あなたに従うことを教えておくべきだったわ」

ヴィトの妹、ジアナだった。

私は目を固く閉じ、声が震えないよう必死にこらえた。

「ジアナ......お願い、ここから出して。子どもが......もうすぐ生まれるの。これ以上は持たない」

ジアナは扉を押し開け、床に倒れ込む私を見下ろした。

その顔には、純粋な軽蔑しか浮かんでいなかった。

ほんの一瞬、彼女が助けてくれるかもしれないと思った。

だが次の瞬間、彼女が私の肋骨を蹴りつけた。

衝撃で息が詰まり、視界に黒い斑点が弾けた。

彼女の声は、刃のように鋭かった。

「出す?それでスカーレットの出産を邪魔するつもり?残念だけど、そうはさせないわ。あなたはヴィトの妻にふさわしくないのよ、わかる?

実はここに閉じ込めて、自分のしたことをよく反省させろってヴィトに言われたの。

ヴィトは忙しいんだから、これ以上面倒を増やすなって。

スカーレットの子が、このファミリーの跡継ぎになる。あなたじゃ、もう事実は変えられないわ」

激しい陣痛がまた襲い、私の口から悲鳴が漏れた。

涙が頬を流れ落ちる。

「この子に......ファミリーの仕事なんて継がせない......!

ヴィトに伝えて......お願い、ここから出して。もうこのファミリーから消えるから。二度と戻らないから......!」

だが私の叫びは、彼女をさらに苛立たせただけだった。

彼女は顔をしかめた。

「うるさいわね。少しは黙りなさいよ」

そして彼女はトランシーバーを取り出し、ヴィトへ連絡を入れた。

薬の苦痛と、迫る出産の痛みが重なり、魂そのものが引き裂かれるようだった。

「ええ、問題ないよ。大丈夫、ちゃんと見張ってる」

その声を聞いた瞬間、胸の奥にわずかな希望が灯った。

彼はきっと、私のことを気にかけている。私たちの子どものことを。

私は力の限り叫んだ。

「ヴィト!もうすぐ生まれるの......!お願い、ジアナに病院へ連れて行かせて......!!」

声は震え、ほとんど泣き声だった。

ジアナは一瞬ためらった。小さくトランシーバーにささやく。

「......これ、本当かもしれない。この叫び方......演技とは思えないよ。病院に連れて行ったほうがいいかも。

だって、その子はヴィトの唯一の子どもでしょう?もし何かあったら......」

まるで考えているかのように、ヴィトは数秒沈黙した。

やがて声が少し柔らいだ。

「......分かった。なら連れて――」

その時、向こう側から甘い女の声が割り込んできた。

「ヴィト、喉が渇いたの。シャンパンを持ってきてくれる?

お医者様が言ってたの。落ち着いていないと、子どもを産む体力がもたないって......

えっ、アレッシアが陣痛?大丈夫だよ。全然痛くないもの。アレッシアは強い人だから、絶対大丈夫だって」

当然だ。

彼女が痛みを感じるはずがなかった。

ファミリーの医療チームも設備も、すべて彼女の専用の分娩室に集められていたのだから。

彼女はまるで女王のように扱われていた。

スカーレットのたった数言で、すべてが変わった。ヴィトの判断も。

彼の声は氷のように冷たくなった。

「今の聞いたか。何も起こるはずがない。全部演技に決まってる。

お前を騙して外に出させようとしているだけだ。本気で信じたら、お前が馬鹿を見るだけだぞ」

トランシーバーがプツッと切れた。

ヴィトに否定されたことで、ジアナの怒りは私に向けられた。

彼女はケースに手を伸ばし、中からヘビを取り出して、私に近づいてきた。

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
15 Chapters
1 สักผิด ชีวิตสั่น
สักผิด ชีวิตสั่นครืด......เสียงเครื่องสักดังเบา ๆ แต่ก้องกังวานไปทั่วร้านสักเล็ก ๆ Ink Me ร้านเล็ก ๆ ซ่อนตัวอยู่ท้ายซอยเปลี่ยวกลางเมืองแสงนีออนสีชมพูอมม่วงสาดลงบนผนังปูนเปลือย แต้มแต่งบรรยากาศด้วยกลิ่นหมึกสักอ่อนจางและเสียงเพลงฮิปฮอปเบสหนักจากลำโพงมุมห้องโต๊ะไม้ขนาดย่อมกระจายเกลื่อนด้วยอุปกรณ์สักที่จัดวางอย่างไม่เรียบร้อยนัก ด้านหนึ่งมีโซฟาผ้าสีเทาเก่าเก็บตั้งชิดผนังเหมือนรอใครมานั่งรอคิวสักแต่คืนนี้... ร้านว่างเปล่า มีเพียงเธอคนเดียวอิงค์ พิชญา ช่างสักสาววัยยี่สิบสาม สูงเพียงร้อยหกสิบต้น ๆ กะทัดรัดเพรียวบางแต่ข้อมือเล็กแข็งแรง ใบหน้าหวานหยดผิดไปจากรอยสักรูปดอกบัวที่ไต่ขึ้นมาตามแขนซ้ายตลอดแนวใต้เสื้อกล้ามตัวโคร่งสีเทา กางเกงยีนส์ขาดและรองเท้าผ้าใบสีดำท่าทางเหมือนเด็กมัธยมหลงเข้าร้านสักแต่ฝีมือ? ระดับมืออาชีพลงเพจดังมาแล้วหลายเพจเธอนั่งไขว่ห้างอยู่หลังเคาน์เตอร์มือหนึ่งถือปืนสัก หมุนเล่นเบา ๆ คล้ายดีเจหมุนแผ่นเสียง อีกมือเลื่อนมือถือดูคลิป TikTok อย่างไม่ทุกข์ร้อน“ไอเดียลายดอกไม้โคตรสวย...” เธอบ่นกับตัวเองเบา ๆ ยิ้มขำ กวาดตาไปเห็นตารางจองที่แปะไว้มุมจอคราม วัชรินทร์21.00 น
last updateLast Updated : 2026-01-06
Read more
1 ดีลร้ายในคืนเดียว 1
1 ดีลร้ายในคืนเดียวอิงค์ยืนตัวแข็งหลังเคาน์เตอร์ มองร่างสูงใหญ่ที่กำลังเคลื่อนผ่านไฟริมถนนในยามค่ำคืน รถสปอร์ตหรูสีดำเงาวับแรงม้า จอดอยู่หน้าร้าน Ink Meนี่มันฝันร้ายชัด ๆเขายังคงมาถึงด้วยความเงียบงันราวนักล่า เขาเปิดประตูอ้ารอเธอช้า ๆ ทว่าน่าหวั่นเกรงแค่เงาเขาที่สะท้อนในน้ำบนพื้นก็ดูเหมือนร่างของพระราชาในวันประกาศชัยชนะในสนามรบเธอกำปากกาในมือแน่นคล้ายว่าเป็นที่ยึดเหนี่ยวสุดท้าย แต่อย่างไรเธอก็รู้ว่ามันไม่สำเร็จ“ตามฉันมา” คำสั่งเขา เสียงเขา สะท้อนในหัวไม่หลุดออกไปง่ายๆเธอลังเลเพียงเสี้ยววินาที ก่อนก้าวเท้าออกจากร้านโดยไม่หันหลังกลับ ปิดประตูเหล็กบานเก่าลงเบา ๆ ราวกับเป็นสัญญาณการตัดขาดจากโลกเดิมโดยสมบูรณ์ภายในรถกลิ่นหนังแท้ราคาแพงกรุ่นอยู่ทั่วห้องโดยสารความเงียบกดทับแทนที่บทสนทนาเธอนั่งเกร็งอยู่เบาะหน้าข้าง ๆ ดวงตากวาดมองไปทั่วอย่างประหม่า ไม่กล้าหันไปมองเจ้าของรถตรง ๆ ได้แต่เหลือบมองเป็นระยะไฟหน้าปัดเรืองแสงสีฟ้าอ่อนสว่างพอให้เห็นโครงหน้าคมเข้มชัดเจน ขากรรไกรแข็งตึง เส้นเลือดตรงข้างคอเต้นเรื่อย ๆ เหมือนสัญญาณอันตรายที่กำลังใกล้เข้ามามือใหญ่เขากำพวงมาลัยแน่น ปลายนิ้วแตะกระตุ
last updateLast Updated : 2026-01-06
Read more
2. ดีลร้ายในคืนเดียว 2
2. ดีลร้ายในคืนเดียว 2“ไม่ต้องเสียเวลาคิด” เขาโน้มตัวลงวางมือข้างหนึ่งค้ำโต๊ะ ข้างหนึ่งยื่นปากกามาให้“เซ็น” สั้น กระชับ ไม่มีโอกาสให้ต่อรองเธอกลืนน้ำลายมองมือกร้านและปากกาที่เหมือนคมดาบ หากเธอลงหมึก ชีวิตของเธอคงเปลี่ยนไปตลอดกาล แต่เธอมีทางเลือกเหรอเธอเป็นคนซื่อตรง หากทำผิดย่อมต้องรับผิดชอบ เพราะฉะนั้นปลายนิ้วเล็กจึงแตะปากกาอย่างลังเลเล็กน้อยจนสั่น ภายในกรีดเสียงร้องเตือนอย่าเซ็นทว่า...เสียงหนึ่งในหัวกลับกระซิบเบา ๆอยากหนีเหรอ? ชีวิตเธอจะเปลี่ยนนะ ไม่ลองล่ะ?เธอช้อนตาสบตาครามอีกครั้ง นัยน์ตาสีนิลล้ำลึกทิ่มแทงเข้าไปในหัวใจโดยไม่ต้องเอ่ยถ้อยคำเขาไม่ได้บังคับด้วยกำลัง ไม่แม้แต่แตะตัวทว่าพลังอำนาจที่แผ่ออกมาจากตัวเขา มันกดทับลงเหมือนกรงเล็บของสัตว์ร้ายและบ้าจริง...เธออยากโดนขย้ำอย่างบ้าคลั่ง จนไม่น่าให้อภัย มือเล็กกำปากกาแน่น สูดลมหายใจลึกเข้าปอดหนึ่งครั้ง แล้วลากปลายปากกาเซ็นชื่อของตัวเองลงไปเสียงครูดกระดาษยามลงลายมือชื่อนุ่มนวลแต่กลับบาดหูเธอในขณะเดียวกันพิชญา อินทรสกุลเซ็นเสร็จ มือเธออ่อนเปลี้ยปากการ่วงลงโต๊ะทันทีเงียบ... เป็นความเงียบจนน่าขนลุกกระทั่ง...มือกร้านหยิบสั
last updateLast Updated : 2026-01-06
Read more
3 คืนแรกในกรง Noir
3 คืนแรกในกรง Noirเสียงนาฬิกาในห้องทำงานยังเดินอย่างช้า ๆ แต่สำหรับอิงค์...มันเหมือนโลกทั้งใบกำลังหมุนเร็วเกินไปจนเธอตามไม่ทันเธอมึนงงต่อเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นนับตั้งแต่ออกจากร้าน ถูกเซ็นสัญญา ถูกบังคับให้เปลือยตัวเอง เผยตัวตนต่อหน้าครามอย่างน่าอาย เธอไม่กล้าแม้แต่จะยอมรับว่าในขณะที่เขาสั่งเธอเป้ากางเกงเธอเปียกชื้นเธอไม่ได้กลับบ้าน ไม่ได้โทรหาใคร หรืออาจะไม่ได้แม้แต่จะได้คิดอะไรอีกต่อไปแล้วเขาพาเธอข้ามโถงด้านใน ผ่านประตูเหล็กหนาไปยังโซนลับ ทางมืดสลัวด้วยไฟสีอ่อนเป็นระยะ ไม่มีไฟป้ายชื่อบรรยากาศด้านหลังแตกต่างจากด้านนอกโดยสิ้นเชิงห้องนอนของเขากว้าง และตกแต่งด้วยโทนสีเข้มดำ น้ำตาลไม้โอ๊ค ผนังหุ้มด้วยหนังแท้สีดำมันวาว เพดานส่องสว่างด้วยโคมระย้าสีนวลตา ราวพระจันทร์ยามค่ำคืนเธอมองเตียงนอนคิงไซส์กลางห้อง พรมขนสัตว์หนานุ่มปูเต็มพื้นที่รอบเตียง ทุกอย่างหรูหราเธอกำลังโดนกักขัง “ห้องของเธอ”เขาพูดเรียบง่ายขณะผลักบานประตู เธอก้าวตาม มองทุกอย่างด้วยใจเต้นแรงผิดปกติ ข้อมือยังรู้สึกถึงแรงบีบแน่นจากนิ้วมือเขาเมื่อครู่ภายในห้องมีกลิ่นหนังแท้ กลิ่นน้ำหอมอ่อนจาง กลิ่นตัวเขา ลอยคว้างอวล
last updateLast Updated : 2026-01-06
Read more
4 กรงทองเปิดประตู
4 กรงทองเปิดประตูเธอไม่รู้ว่าตอนนี้เช้าหรือยังเมื่อตอนที่ขยับเปลือกตาขึ้น มองแสงไฟสีส้มจากโคมระย้าเหนือเตียงภายในห้องเงียบงัน ห้องหรูที่ไม่คุ้นเคย ทว่ากลิ่นหนังแท้และน้ำหอมอวลอยู่ในอากาศ กำลังจะกลายเป็นกลิ่นที่เธอเริ่มคุ้นชินอย่างน่ากลัวเธอนอนอยู่บนเตียงในชุดเดิมเมื่อวาน เสื้อกล้ามและกางเกงในตัวเดียวและที่สำคัญ...ยังอยู่ในกรงทองของเขาก๊อก ก๊อกเธอสะดุ้งสุดตัวหัวใจเต้นแรงขึ้นมา ผงกศีรษะมองประตู“ตื่นได้แล้ว” เสียงเขาเข้ามา “อาบน้ำ แต่งตัว แล้วออกมา”เธอกะพริบตาไล่ความง่วงรีบลุกจากเตียงเก้ ๆ กัง ๆ ไปทางห้องน้ำ จึงเห็นว่ามีชุดใหม่วางไว้เรียบร้อยเดรสไหมอิตาลีสีดำรัดรูป เรียบง่ายแต่เร้าอารมณ์อย่างร้ายกาจไม่มีชุดชั้นใน ไม่มีอะไรนอกจากผ้าบาง ๆ แนบเนื้อเธอลูบมือบนผ้านุ่มดั่งซาติน เรียบลื่นให้ความรู้สึกเย็นเยียบทว่ากลับทำให้เธอร้อนขึ้นหลายองศา มองตัวเองในกระจกแล้วยกชุดขึ้นทาบตัวเอง หน้าแดงผะผ่าว ให้ความรู้สึกสะเทิ้นอายแต่เร่าร้อนด้วยความต้องการในขณะเดียวกันเธอกำลังจะก้าวไปอีกขั้น เธอรู้ได้ทันทีว่าหากสวมชุดนี้ เธอจะกลายเป็นอีกคนทว่า...เธอกลับอยากจะลอง อยากจะเปลี่ยนตัวเองไปคนที่ไม่ใช่
last updateLast Updated : 2026-01-06
Read more
5 เส้นแบ่งที่ถูกทำลาย
5 เส้นแบ่งที่ถูกทำลายเวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้าตามความรู้สึกของอิงค์เธอยังนั่งอยู่บนเก้าอี้สูงหน้าเคาน์เตอร์บาร์ ขาเรียวยังคงแยกออกโดยมีผ้าเช็ดปากค้างอยู่ตรงส่วนนั้น กดแนบแน่นความเปลือยเปล่าใต้เดรสทุกเสี้ยววินาทีผ่านไป เนื้อผ้าบางสัมผัสผิวอ่อนไหวหว่างขา สร้างความเสียวซ่านวูบวาบที่เริ่มกัดกินสติอย่างช้า ๆลมหายใจเธอเริ่มขาดห้วง ปลายนิ้วสั่นระริกอยู่บนตัก ใบหน้าร้อนฉ่าราวถูกไฟเผาและคราม...นั่งนิ่งข้างเธอ ไม่แตะต้อง ไม่พูดอะไรใช้สายตาคมลึกเฝ้ามองเหมือนนักล่าที่รอเหยื่อกระเสือกกระสนด้วยตัวเอง“อิงค์” เสียงทุ้มต่ำเรียกชื่อเธอเบา ๆเธอสะดุ้งเฮือก หันไปสบตาเขาทันทีราวกับถูกสะกด รู้สึกถึงเหงื่อผุดซึมบนหน้าผาก และปากที่เผยออ้า มองเขาเอนตัวมาใกล้ เป่าลมหายใจข้างแนวกรามเธอ“บอกฉัน” เสียงเขาแหบพร่าแผ่วเบา “รู้สึกยังไง?”ริมฝีปากเธอเม้มแน่น ยิ่งเขาเข้าใกล้เธอยิ่งสั่น กลิ่นเขา ลมหายใจ เสียงทุ้มที่ออกคำสั่ง เธอไม่กล้าพูด ไม่กล้าแม้แต่จะขยับเขาจับปลายคางเธอเบา ๆ เชยขึ้นจนสบตากันตรง ๆ“พูด”เสียงเขาเย็นชาแต่เร่าร้อนในคราวเดียวกัน เธอหอบหายใจหนัก กลั้นใจพูดออกมาเสียงแผ่ว“ร้อนค่ะ...” เสียงเธอสั่นจน
last updateLast Updated : 2026-01-06
Read more
6 สัมผัสที่ไร้ทางหนี
6 สัมผัสที่ไร้ทางหนีเสียงประตูห้องปิดทำให้เธอรับรู้ว่า เธอกำลังถูกขังไว้ในโลกของเขาแล้ว ขาเธอแข็งทื่อ แผ่นหลังแนบประตูไม้เย็นเยียบมองเขาที่กำลังเดินเข้ามาใกล้ ฝีเท้าแน่นหนัก เชื่องช้า แล้วหยุดอยู่ตรงหน้าเธอ ใกล้จนได้กลิ่นกายและความร้อนของลมหายใจ“ห้ามหนี” เขาสั่งแผ่วเบาหนักแน่นเธอพยักหน้าช้า ๆ ปลายนิ้วมือจิกชายเดรสแน่นจนข้อนิ้วซีดขาวเขายกมือขึ้นแตะปลายคางเธอเชยใบหน้าเล็กขึ้นจนสบตา“วันนี้ ฉันจะให้รางวัลเธอ” เสียงเขาต่ำลึกกว่าทุกครั้ง ไล้ปลายนิ้วช้า ๆ ลงลำคอ เธอร้อนผ่าวขึ้นทันทีราวร่างกายกำลังระเบิดเธอหลับตาแน่นแต่ก็ไม่ขัดขืนรับรู้เพียงสัมผัสนิ้วที่กำลังลูบไปตามแนวไหล่เล็ก กดเบา ๆ บนผิวเรียบเนียน จากนั้นค่อยสอดมือเข้าไปใต้เนื้อผ้าบางเฉียบ...สัมผัสผิวหนังอ่อนนุ่มที่ร้อนจัดยิ่งกว่าไฟ“เธอกำลังสั่น..เพราะอยาก...หรือเพราะกลัว?”ริมฝีปากเธอสั่นระริก เธอไม่รู้คำตอบหรือบางที...เธอแค่ไม่กล้ายอมรับเขาหัวเราะในลำคอ สอดมือลึกขึ้นใต้เดรส ลากไล้ผ่านแนวซี่โครง บีบเค้นน้ำหนักเบา ๆเธอครางเผลอออกมา หลุดลอดโดยไม่ตั้งใจ แต่มันทำให้ครามยิ้มกว้าง“เธอไม่ต้องพูด ร่างกายจะบอกทุกอย่าง”ปลายนิ้วเขาเลื่
last updateLast Updated : 2026-01-06
Read more
7 กลืนกิน
7 กลืนกินอิงค์พิงกับผนังไม้โอ๊คตัวสั่นสะท้าน หายใจหอบแรง ผิวกายชื้นเหงื่อที่ระเหยไปกับกลิ่นหนังแท้และควันบุหรี่จาง ๆ ที่ติดอยู่ในห้องครามยืนจ้องเธอเหมือนเสือกักเหยื่อไว้ในกรงทองเสื้อเชิ้ตดำเขาปลดกระดุมลงสองเม็ดเผยให้เห็นแผ่นอกแข็งแรงที่ขึ้นรูปแน่นด้วยกล้ามเนื้อ“ไปขึ้นเตียง” เขาสั่งเสียงต่ำ “เร็ว ๆ หน่อย ก่อนฉันจะลากตัวเธอไปเอง ไอ้เด็กดื้อ”อิงค์สะดุ้งเฮือก ขาอ่อนจนแทบทรุดแต่ก็รีบก้าวไปที่เตียง ทุกก้าวเหมือนเหยื่อที่หนีไปไหนไม่ได้แล้วกลิ่นหนังเก่าและกลิ่นกายของครามอบอวลอยู่ในอากาศหนักหน่วงเธอนั่งลงที่ขอบเตียงตามคำสั่ง สองมือกำชายเดรสแน่นจนเส้นเลือดนูนเขาเดินมาใกล้ ขยับร่างสูงใหญ่คร่อมกลางหว่างขาเธออย่างง่ายดาย คว้ามือเล็กของเธอรวบไว้เหนือศีรษะ ดันร่างบางล้มลงกับเตียงในจังหวะเดียว“อย่าขยับ” เขาคำรามเสียงต่ำข้างหู “ถ้าไม่อยากให้ฉันจับมัดเธอจริง ๆ เด็กน้อย”เธอสั่นสะท้าน ขยับตัวเล็กน้อยแต่รีบหยุดทันที เมื่อเขากดมือลงแรงขึ้น ตรึงเธอไว้แน่นหนาเขาก้มหน้าลงลากปลายจมูกไล้ไปตามแนวซอกคอหอมอุ่น สูดกลิ่นกายหอมผสมเหงื่อ“หอมฉิบหาย” เขาพึมพำเสียงแหบพร่า “เหมือนตัวเธอถูกทำมาให้ฉันเลียทั้งตั
last updateLast Updated : 2026-01-06
Read more
8 เช้าที่หนีไม่พ้น
8 เช้าที่หนีไม่พ้นแสงยามเช้าส่องลอดม่านผ้าม่านหนาหนักเข้ามา ลำแสงสีทองของเช้าวันใหม่กลิ่นตัว กลิ่นเหงื่อ กลิ่นกายจากคืนเร่าร้อนยังอวลคละคลุ้งอยู่ในอากาศ ผสมกับกลิ่นผ้าปูเตียงสะอาด และน้ำหอมเขาที่ซึมเข้าไปในทุกเส้นใยอิงค์ขยับตัวเบา ๆ ทั้งร่างปวดระบมราวกับถูกพายุร้ายโหมกระหน่ำตลอดทั้งคืนเนื้ออ่อนหว่างขาเจ็บหนึบ ความเปียกชื้นค้างคาระหว่างต้นขาเตือนสติถึงสิ่งที่เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำอีกในค่ำคืนที่ผ่านมาเธอก้มมองร่างเปลือยเปล่าของตัวเองถูกกอดแน่นด้วยอ้อมแขนแข็งแรง เขาอยู่ด้านหลังสอดแขนใต้คอเธอ อีกข้างโอบเอวจนแน่นราวกับกลัวว่าเธอจะหนีหายไปกลิ่นกายหอมของเขารุนแรงเสียจนทำให้หัวใจเธอเต้นผิดจังหวะ เธอพยายามขยับตัวเบา ๆ แต่ยังไม่ทันขยับพ้นจากอ้อมแขน มือเขากระชับแน่นขึ้นลากร่างเธอกลับเข้าไปแนบชิด จนแผ่นหลังเธอแนบสนิทกับอกกว้าง“คิดจะหนีไปไหน หืม...” เขากระซิบแหบพร่า เป่าลมหายใจร้อนรดซอกคอ มือลากไล้จากเอวลงต่ำจนถึงหน้าท้อง“เมื่อคืนยังไม่พอเหรอ หืม?” เขาลากปลายนิ้วต่ำลงผ่านเนื้ออ่อนกลางลำตัว “รึอยากได้อีก...เด็กดื้อ”เธอกลั้นหายใจร่างกายร้อนวาบราวกับถูกจุดไฟ ปล่อยให้นิ้วหยาบลากวนเบาตรงกลีบเนื้อ
last updateLast Updated : 2026-01-06
Read more
9 เครื่องหมาย
9 เครื่องหมายอิงค์ยืนอยู่หน้ากระจกบานใหญ่กลางห้องแต่งตัว มองตัวเองในกระจก ราวกับว่าตัวเองก่อนหน้านี้หายไปหมดแล้วแสงไฟด้านบนส่องลงบนผิวเนียนละเอียด ขับชุดเดรสผ้าเมชซีทรูดำ ชุดที่แนบไปทุกสัดส่วนโค้งบนเรือนร่างผ้าที่แทบจะไม่ปกปิดอะไร เสื้อชั้นในลูกไม้สีดำถูกเลือกอย่างจงใจ เว้าสูง ชิ้นเล็ก รั้งแน่นเหมือนจะประกาศว่าเจ้าของร่างนี้มีเจ้าของแล้ว“หมุนตัวให้ดู” เขาสั่งมาจากทางโซฟาหนังสีเข้ม นั่งไขว่ห้างรอด้วยท่าทางเป็นเจ้ากรรมสิทธิ์บนเรือนร่างเธอทุกตารางนิ้วอิงค์ขยับเท้าหมุนตัวช้า ๆ หน้าแดงจัด สายตาเขาลากมองเธอจากหัวจดเท้าช้าเนิบนาบอย่างจงใจ“ห้ามใส่อะไรทับ” เขาเอ่ยต่อเสียงเรียบ “วันนี้ฉันจะโชว์ของของฉันให้คนทั้งคลับเห็นว่า…ใครเป็นเจ้าของเธอ”หัวใจอิงค์เต้นแรงจนเจ็บอก ความอับอายปนเสียวซ่านพลุ่งขึ้นในกระแสเลือดอย่างห้ามไม่อยู่ครามลุกขึ้นยืนเดินมาใกล้ กลิ่นกายร้อนแรงของเขาโอบล้อมเธออีกครั้งทันที เขาโน้มตัวลงกระซิบใกล้หู ในระยะที่ปลายจมูกเฉียดแนวกราม“ถ้าเธอกล้า...เดินผ่านคนในคลับแล้วไม่เก็บอาการเสี้ยน” เขาใช้นิ้วลากแผ่นหลังเธอใต้เนื้อผ้า “ฉันจะเด้าเธอในห้องลับของคลับ ห้องลับที่คนด้านนอกจะเห
last updateLast Updated : 2026-01-06
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status