ตามหาแร่อาคม

เร็นและบาระใช้เวลาเกือบทั้งคืนในการเดินทางกลับสู่ ห้องโถงแห่งพันธะ (The Pact Hall) โดยใช้เข็มทิศนำทาง เมื่อพวกเขาผ่านประตูโลหะลับเข้ามา ร่างกายของพวกเขาก็ทรุดลงแทบจะทันทีด้วยความอ่อนล้าจากการต่อสู้กับ 8 อสุรกายเงายักษ์

เสียงพูดคุยในห้องโถงพลันเงียบลง ผู้รอดชีวิตทุกคนมองไปยังทั้งสองด้วยความตกใจเมื่อเห็นสภาพของพวกเขาที่เต็มไปด้วยรอยฟกช้ำและเหนื่อยอ่อนถึงขีดสุด

มาวินรีบวิ่งเข้ามาหาพวกเขาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด "เกิดอะไรขึ้น? ทำไมพวกเจ้าถึงกลับมาในสภาพนี้? การต่อสู้กับผู้พิทักษ์ยากลำบากถึงเพียงนั้นเชียวหรือ?"

"ไม่ใช่ผู้พิทักษ์... ท่านมาวิน" บาระกล่าวเสียงแผ่วเบา ขณะที่เร็นถูกผู้รอดชีวิตช่วยประคองให้ไปนั่งพัก

"มี... มีเงาปีศาจยักษ์ 8 ตัวจู่โจมพวกเราระหว่างทางกลับ" เร็นเล่าด้วยน้ำเสียงที่หอบเหนื่อย "พวกมันมีความสามารถที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง และพวกมัน... รู้เส้นทาง การกลับของเรา!"

ทันทีที่ได้ยินเรื่องนี้ ห้องโถงก็เต็มไปด้วยเสียงกระซิบกระซาบและความตื่นตระหนก ผู้รอดชีวิตบางคนเริ่มมองหน้ากันด้วยความไม่ไว้วางใจ

มาวินกำมือแน่นด้วยความไม่พอใจอย่างรุนแรง เขาทรุดตัวลงนั่งข้าง ๆ พวกเขา "แปดตัว? พวกมันไม่เคยกล้าส่งกองกำลังขนาดนี้มาจู่โจมผู้ถูกเลือกเลยนี่นา... หรือว่ามันกำลังเริ่ม โจมตีตอบโต้ อย่างจริงจังแล้ว..."

เอเลน่า ผู้อาวุโสเดินเข้ามาพร้อมกับหญิงชราอีกสองสามคน "เงียบ! ทุกคน! ปล่อยให้ผู้ถูกเลือกพักผ่อนก่อน!"

เอเลน่าและผู้มีอาคมการรักษารีบ ร่ายคาถาฟื้นฟูพื้นฐาน ใส่เร็นและบาระ พลังงานอาคมสีอ่อน ๆ ค่อย ๆ ซึมซับเข้าสู่ร่างกายของพวกเขา ทำให้ความเจ็บปวดและความอ่อนล้าบรรเทาลงบ้าง

หลังจากที่รู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย บาระก็นำ ผ้ายันต์ผืนที่ 3 (การผนึกวิญญาณ) ออกมา

"เราได้ผ้ายันต์ผืนที่ 3 มาแล้วค่ะ... มันอยู่ที่ห้องสมุดที่ถูกแช่แข็ง... และมันถูกเฝ้าโดยผู้พิทักษ์ที่ชื่อโครนอส" บาระเล่าเรื่องบททดสอบ 10 ข้ออย่างละเอียด

เร็นเสริมต่อด้วยใบหน้าที่จริงจัง "และโครนอสบอกว่า... ไอโกะกับโช ไม่ได้อยู่ที่นี่... พวกเขาถูก ผนึกไว้ในกาลเวลา ในห้องสมุดนั้นต่างหาก! ท่านมาวิน... นี่มันหมายความว่ายังไงกัน?"

มาวินเงียบไปชั่วขณะ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดและเจ็บปวด เขามองไปยังผู้รอดชีวิตคนอื่น ๆ ซึ่งส่วนใหญ่ดูเหมือนจะรู้เรื่องนี้อยู่แล้ว

"ข้าขอโทษที่ปิดบังเรื่องนี้" มาวินกล่าวด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น "ข้าจำเป็นต้องทำเช่นนั้น... การถูกผนึกในกาลเวลาของโครนอส เป็นวิธีเดียวที่จะทำให้แน่ใจว่าพลังงานมืดมิดจะไม่สามารถ กลืนกิน พวกเขาทั้งหมดได้... พวกเขาปลอดภัยดีตราบใดที่ผ้ายันต์ผืนที่ 3 อยู่ในมือของพวกเจ้า"

บทที่ 2: การเสริมกำลังและการตามล่าแร่ในตำนาน

"ไม่ได้การแล้ว! ถ้าพวกเงาปีศาจเริ่มส่งกองกำลังระดับนี้มาจู่โจม... การผจญภัยที่เหลือของพวกเจ้าจะกลายเป็นการฆ่าตัวตาย" มาวินลุกขึ้นยืนด้วยความเด็ดขาด

"เร็นและบาระมีทักษะและอาคมที่ยอดเยี่ยมแล้ว แต่พวกเขาขาด อาวุธที่สามารถผนึกพลังงานมืดมิด ได้อย่างถาวร"

มาวินหันไปทางมุมห้องที่มืดมิด ที่นั่นมีชายชราตัวใหญ่ที่สวมผ้ากันเปื้อนหนังและมีร่างกายที่กำยำนั่งอยู่

"ท่านช่างตีเหล็ก ไอรอนฮาร์ท! ท่านสามารถสร้างอาวุธที่แข็งแกร่งกว่ามีดอาคมของเร็นได้หรือไม่? อาวุธที่สามารถทนทานต่อพลังของผ้ายันต์ 3 ผืนได้?"

ไอรอนฮาร์ท ลุกขึ้นยืน เขามีเคราสีเทาหนาและดวงตาที่เต็มไปด้วยประสบการณ์ "ฝ่าบาท... ข้าสามารถตี 'ดาบแห่งพันธะสมบูรณ์' ให้ผู้ถูกเลือกได้! มันเป็นดาบที่ข้าได้ออกแบบไว้เมื่อนานมาแล้ว เพื่อใช้รวมพลังอาคมทั้งหมด!"

ไอรอนฮาร์ทหยุดไปครู่หนึ่ง ใบหน้าของเขาแสดงความกังวล **"แต่... แร่ที่ข้าต้องการที่สุด... 'แร่เหล็กแห่งเงาสะท้อน (Shadow-Reflect Iron Ore)' ที่สามารถสะท้อนพลังของเงาปีศาจได้... มันเหลืออยู่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น! พวกมันถูกเก็บไว้ในโกดังลับที่ ด้านหลังของปราสาท ที่พวกมันเข้ายึดครอง"

"ใครจะอาสาไปนำแร่นั้นกลับมา?" มาวินถามอย่างกระตือรือร้น

"ผมเองครับ!" เร็นรีบตอบทันที

"และฉันจะไปกับเร็นค่ะ" บาระเสริมด้วยความมุ่งมั่น

มาวินมองไปยังทั้งสองด้วยความชื่นชม "ดีมาก! ข้าจะไปกับพวกเจ้าเอง! เราจะใช้เส้นทางลับที่ไม่มีใครรู้เพื่อไปถึงด้านหลังปราสาท!"

บทที่ 3: เส้นทางใต้ซากปรักหักพังและการต่อสู้กับผู้เฝ้าแร่

มาวิน เร็น และบาระ เดินทางผ่านอุโมงค์ลับที่อยู่ใต้ห้องโถงแห่งพันธะ ซึ่งเป็นทางเดินที่แคบและสกปรก หลังจากเดินมาได้เกือบชั่วโมง พวกเขาก็มาถึงบริเวณที่ดูเหมือน ห้องเก็บของเก่า ที่พังทลาย ซึ่งอยู่ใกล้กับฐานของกำแพงปราสาทด้านหลัง

มาวินชี้ไปยังกองแร่สีเทาเข้มที่ส่องประกายคล้ายกระจกอยู่กลางห้อง

"นั่นคือ แร่เหล็กแห่งเงาสะท้อน! พวกมันอาจไม่รู้คุณค่าของมัน แต่พวกมันรู้ว่ามีพลังงานบางอย่างอยู่ตรงนั้น"

และตามที่คาดไว้ ทันทีที่พวกเขาเข้าใกล้กองแร่ เงาปีศาจยักษ์ 5 ตัว ก็พลันผุดขึ้นมาจากเงามืดรอบกองแร่ พวกมันแต่ละตัวมีรูปร่างและพลังที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง และดูเหมือนว่าพวกมันเป็น ผู้เฝ้าระดับสูง ที่ไม่ได้ถูกส่งมาเพื่อจู่โจม แต่เพื่อ ป้องกัน โดยเฉพาะ

1. ปีศาจแห่งความเฉื่อยชาทางกาย (The Physical Torpor)

รูปร่างและลักษณะ: ยักษ์เงาที่ดูเหมือน หมอกควันสีเทาหนา มันเคลื่อนที่ไปมาอย่างรวดเร็ว

ความสามารถ: มันสามารถทำให้ กล้ามเนื้อ ของเหยื่อเกิดอาการ ชาและหยุดการตอบสนอง ได้ชั่วขณะเมื่อเข้าใกล้

* ทันทีที่เร็นพุ่งเข้าใส่ แขนของเขาพลันชา ทำให้เขาไม่สามารถกำมีดได้แน่น

* บทพูด (เร็น): "มันโจมตีกล้ามเนื้อ! ฉันเคลื่อนไหวไม่ได้!"

* บาระ ใช้ ผ้ายันต์ผืนที่ 2 (การควบคุมสภาพอากาศ) เพื่อ สลายหมอกควัน รอบตัวยักษ์

* มาวิน ใช้ ดาบสีฟ้าอ่อน ของเขาฟันเข้าใส่ยักษ์หมอกอย่างรวดเร็ว "พลังของข้าอยู่ที่จิตวิญญาณ ไม่ใช่กล้ามเนื้อ! สลายไป!" มาวินใช้ทักษะดาบที่ว่องไวกว่าเร็นในการทำลายปีศาจหมอกควัน

2. ปีศาจแห่งการสร้างเกราะ (The Barrier Sentinel)

รูปร่างและลักษณะ: ปีศาจที่มีรูปร่างคล้าย โล่ขนาดใหญ่ ที่มีแขนขา ร่างกายของมันเรืองแสงสีฟ้าเข้ม

ความสามารถ: มันสามารถ สร้างเกราะป้องกันอาคม รอบตัวเองและปีศาจตัวอื่น ๆ ได้อย่างรวดเร็ว

* บาระ ร่ายคาถาโจมตีใส่ปีศาจที่เหลือ แต่คาถาของเธอพลัน กระดอน ออกมาเมื่อถูกเกราะป้องกัน

* บทพูด (บาระ): "มันสร้างเกราะป้องกันอาคม! เราใช้คาถาไม่ได้!"

* เร็น นึกถึงการฝึกฝน การโจมตีทางจิต ที่ยากที่สุด!

* บทพูด (เร็น): "ถ้าโจมตีภายนอกไม่ได้... ก็โจมตีจากภายใน!" เร็นใช้ ผ้ายันต์ผืนที่ 1 (การปกป้อง) สร้าง คลื่นพลังงาน ที่เล็กที่สุดและแหลมคมที่สุด แทรกซึม ผ่านช่องว่างของเกราะ และทำลายแกนกลางพลังงานของปีศาจเกราะในที่สุด

3. ปีศาจแห่งแรงดึงดูด (The Gravity Abductor)

รูปร่างและลักษณะ: ยักษ์เงาที่ดูเหมือน วงแหวนเงาสีดำ ที่หมุนวนอยู่กลางอากาศ

ความสามารถ: มันสามารถ ดึงดูด ทุกสิ่งที่เข้าใกล้ด้วยแรงดึงดูดที่รุนแรง และเมื่อดึงเข้าใกล้ก็จะปล่อย คลื่นทำลายล้าง ออกมา

* วงแหวนเงาเริ่มดึง เร็น และ มาวิน เข้าไปอย่างรวดเร็ว

* บทพูด (มาวิน): "อย่าให้มันดึงเจ้าเข้าไปใกล้! พลังของมันจะบดขยี้เจ้า!"

* บาระ ใช้ ผ้ายันต์ผืนที่ 2 (การควบคุมสภาพอากาศ) พลิกแพลงการใช้งาน

* บทพูด (บาระ): "ผ้ายันต์วารี! จงสร้าง แรงผลักดันอากาศต้าน!" บาระร่ายคาถาที่สร้าง ลมพายุหมุน ที่มีแรงต้านมหาศาล เพื่อผลักดันเร็นและมาวินให้ออกห่างจากวงแหวน

* เมื่อวงแหวนถูกต้านด้วยแรงลม มาวิน กระโดดเข้าใส่ และใช้ดาบของเขา ฟัน เข้าที่ใจกลางของวงแหวนเงาอย่างรุนแรง

4. ปีศาจแห่งความหวาดกลัว (The Fear Inducer)

รูปร่างและลักษณะ: ปีศาจที่มีรูปร่างคล้าย นกฮูกยักษ์ ที่มีขนสีดำสนิท ดวงตาของมันส่องแสงสีเหลืองอ่อน

ความสามารถ: มันจ้องมองเหยื่อและทำให้เหยื่อเห็น สิ่งที่พวกเขากลัวที่สุด จนไม่สามารถขยับได้

* เร็น เห็นภาพตัวเองล้มเหลวในการปกป้องบาระ และบาระตายต่อหน้าเขาจนเขาหยุดนิ่ง

* บาระ เห็นภาพที่เธอสูญเสียพลังอาคมทั้งหมดและไม่สามารถร่ายคาถาได้อีกต่อไปจนเธอทรุดตัวลง

* มาวิน ที่ไม่ได้ถูกโจมตีทางจิตใจจากปีศาจตัวนี้ เข้าใจถึงปัญหาทันที

* บทพูด (มาวิน): "มันโจมตีจิตใจ! ผ้ายันต์ผนึกวิญญาณ! บาระ! ใช้มัน!"

* บาระ รวบรวมสติทั้งหมดที่เหลืออยู่ เธอใช้ ผ้ายันต์ผืนที่ 3 ร่าย คาถาผนึก ใส่ ดวงตา ของนกฮูกยักษ์

* ดวงตาของนกฮูกพลันถูก ผนึกด้วยพลังงานสีเขียว ทำให้มันไม่สามารถฉายภาพความกลัวได้อีก

* เร็น ที่หลุดพ้นจากความกลัว พุ่งเข้าไปและใช้มีดอาคม แทงเข้าที่หัวใจ ของนกฮูกยักษ์อย่างเด็ดขาด

5. ปีศาจแห่งการเลียนแบบอาวุธ (The Weapon Mimic)

รูปร่างและลักษณะ: ปีศาจตัวสุดท้ายมีรูปร่างเหมือน กองอาวุธเก่า ๆ ที่มารวมกันเป็นรูปร่างมนุษย์ที่สูงใหญ่

ความสามารถ: มันสามารถ เลียนแบบอาวุธ ที่ถูกใช้ในการโจมตีมัน และสร้างอาวุธที่เหมือนกันเพื่อโต้ตอบ

* เร็น ใช้มีดอาคมแทงใส่ มันก็สร้าง มีดอาคมปลอม ขึ้นมา

* มาวิน ใช้ดาบฟันใส่ มันก็สร้าง ดาบสีฟ้าปลอม ขึ้นมา

* บาระ โจมตีด้วยคาถา มันก็สร้าง ลูกพลังงานอาคมปลอม ขึ้นมา

* บทพูด (มาวิน): "มันเลียนแบบอาวุธ! เราใช้พลังโจมตีไม่ได้!"

* บทพูด (เร็น): "เราต้องใช้ สิ่งที่เราไม่ได้เป็นอาวุธ! บาระ! แร่!"

* บาระ เข้าใจแผนทันที เธอใช้ผ้ายันต์ผืนที่ 2 เพื่อสร้าง กระแสลมพายุ ขนาดใหญ่เพื่อผลักดันปีศาจ

* ในขณะที่ปีศาจกำลังวุ่นวายกับการต้านทานลม เร็น และ มาวิน กระโดดเข้าใส่ และใช้ ก้อนแร่เหล็กแห่งเงาสะท้อน ที่พวกเขาต้องมาเอามา ทุบเข้าที่ส่วนหัว ของปีศาจพร้อมกัน

* แร่เหล็ก ที่ไม่ใช่ดาบหรือมีดอาคม ทำให้ปีศาจเลียนแบบเกิดความสับสน และพลังสะท้อนของแร่ก็ ทำลายการรวมร่าง ของมันจนสิ้นซาก!

บทที่ 4: ความหวังใหม่และอาวุธแห่งพันธะ

เร็น บาระ และมาวินยืนหอบหายใจอยู่ท่ามกลางซากของปีศาจทั้งห้า พวกเขาสามารถเอาชนะการต่อสู้ครั้งนี้ได้ด้วยการทำงานเป็นทีมและไหวพริบอย่างแท้จริง

มาวินมองไปยังกองแร่เหล็กแห่งเงาสะท้อนที่ตอนนี้อยู่ในมือของเขา "พวกเจ้าทำได้ยอดเยี่ยมมาก! นี่คือการพิสูจน์แล้วว่าการตัดสินใจให้พวกเจ้าไปต่อสู้ด้วยตัวคนเดียวคือความเสี่ยงที่มากเกินไป! เราต้องทำงานเป็นทีม!"

บาระรีบเก็บแร่เหล็กที่พวกเขาใช้โจมตีกลับมาอย่างระมัดระวัง

"ตอนนี้เรากลับไปหาไอรอนฮาร์ทเถอะค่ะ" บาระพูดด้วยความหวัง "เมื่อเรามี ดาบแห่งพันธะสมบูรณ์ แล้ว... เราก็จะพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับผ้ายันต์ผืนต่อไป... ผ้ายันต์แห่งการฟื้นฟูชีวิต ที่สวนต้องห้ามค่ะ!"

เร็นมองไปที่มาวินและบาระด้วยความมั่นใจ "เราจะเตรียมพร้อมให้สมบูรณ์ที่สุด และเราจะไปช่วยไอโกะกับโช!"