Intention to Death เมื่อความตายกลายเป็นพลัง

Intention to Death เมื่อความตายกลายเป็นพลัง

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-04-18
Oleh:  Sapphiros S. N.Ongoing
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
140Bab
307Dibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เมื่อพลังแห่งความตายถูกปลุกให้ตื่น โลกถึงคราวโกลากล ยุคสมัยแห่งวันสิ้นโลกได้มาถึง เหล่าฆาตรกรได้รับพลัง จากการฆ่าเพื่อความบันเทิง สู่การฆ่าเพื่อสร้างกองทัพซอมบี้ของตน ผู้ที่เคยสังหาร ไม่ว่าจะเชือดไก่ไปจนถึงบี้มด จะปลุก ‘ไอโลหิต’ ส่วนผู้ที่เคยสังหารเผ่าพันธุ์เดียวกัน จะปลุก ‘ไอทมิฬ’ หรือก็คือผู้ที่มีไอทมิฬ คือ 'ฆาตกร' ในวันที่หมอกโลหิตปกคลุมโลกทั้งใบ ชายหนุ่มก็ทิ้งร่างลงมาจากตึกเก้าชั้น แต่ผู้ที่อยากตายอย่างเขากลับไม่ตาย 'ไพเรนทร์' ไม่รู้ว่าเขาปลุกไอทมิฬขึ้นมาได้อย่างไร จนกระทั่งเขาถูกพาออกไปนอกกำแพงเพื่อใช้เป็นเหยื่อล่อฆาตกรอันดับที่สิบเจ็ด ความลับแห่งพลังที่ซุกซ่อนไว้กว่าสิบสองปี สาเหตุที่ไพเรนทร์ยังมีชีวิตอยู่ เพราะพลังของเขาคือ 'อมตะ' เมื่อความตาย กลายเป็นพลัง ผู้ที่ ‘อยากตาย' จึงกลายเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุด

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทนำ อุบัติการณ์หมอกโลหิต (Suicidal attempt)

“형님이 아이를 낳을 수 있게 도와드린다고요? 어떻게 돕는단 말입니까?”

유소영은 파르르 떨리는 눈빛으로 믿을 수 없다는 듯이 부군인 고장훈을 바라보며 물었다.

전장에서 승리하고 오늘 막 돌아온 고장훈은 두터운 갑옷을 입은 채, 단호한 눈빛으로 그녀를 바라보고 있었다.

“오늘밤부터 난 청우각에서 묵을 것이오. 형수가 회임할 때까지.”

유소영은 머리를 한대 얻어맞은 기분이었다.

“아주버님께서 돌아가신지 한달이 넘었는데 아버님, 어머님께서 지금까지 사실을 숨기고 상을 치르지 않은 이유가 여기에 있었군요.”

말을 마친 그녀는 자조적인 미소를 지었다.

“그러니까 이미 상의가 끝난 일이고 제게는 통보하러 오신 겁니까?”

고장훈은 혼례식만 치르고 곧바로 변방으로 출정했기에 두 사람은 지금까지도 첫날밤을 보내지 않은 상태였다.

원래는 승리하고 돌아온 오늘 미뤘던 첫날밤을 치를 줄 알았건만, 그는 너무 당연하다는 듯이 다른 여인을 품에 안겠다고 하고 있었다. 게다가 그 상대가 그의 형수라니!

이 얼마나 황당한 일인가!

고장훈은 비꼬는 듯한 그녀의 말투에 싸늘히 대꾸했다.

“부모님이 결정하신 일이고 당신에게 허락받을 필요도 없었소. 형수께서 굳이 나한테 당신 의견을 물어보라고 해서 온 것뿐이오.”

유소영의 눈빛이 싸늘해졌다.

“형님은 참으로 사려 깊으신 분이로군요. 이렇게 인륜을 저버린 일을 형님께서도 동의하셨나요?”

그 말을 들은 고장훈은 버럭 화를 냈다.

“형수는 고상하고 순결하신 분이오! 이 모든 것은 오로지 충용 후작부를 위한 일이란 말이오! 형님의 후대를 남기기 위해! 당신은 괜한 고집부리지 말고 고개만 끄덕이면 돼. 형수가 안심할 수 있게!”

유소영이 물었다.

“만약 제가 허락 못하겠다면요?”

고장훈이 말했다.

“그렇다면 휴처(休妻: 고대에 사내가 부인을 집안에서 내치는 경우) 절차를 밟고 새 부인을 들여야겠지!”

유소영의 동공이 흔들렸다.

휴처라니?

지난 2년간의 헌신과 기다림이 참으로 우스워진 순간이었다.

유소영은 더 이상 그에게 어떤 기대도 품지 않기로 했다.

“좋아요. 허락하죠.”

고장훈은 실망 가득한 그녀의 눈빛을 보니, 이유 모를 갑갑함을 느꼈다. 그는 잠시 마음을 가라앉히고는 경고하듯 말했다.

“이 일은 아무에게도 알려져선 안 될 것이오. 특히나 상인 출신에 계산적이기로 유명한 당신의 아버지에게는 더더욱 비밀에 부쳐야겠지.”

유소영은 냉소를 지으며 비꼬듯 말했다.

“애당초 충용 후작부가 십만 금의 빚을 떠안았을 때, 도움을 준 사람이 우리 가문입니다. 지난 2년동안 유씨 가문은 당신의 출세를 아낌없이 도왔지요. 정실 부인의 체면도 지켜주지 못하면서 이제 와서 제 아버지이자 당신의 장인이며, 후작부의 은인이나 되는 분을 그런 식으로 모욕하는 겁니까!”

고장훈은 단호한 표정으로 그녀의 말을 바로잡았다.

“다 지나간 일을 자꾸 입에 담아야 하겠소? 상인 출신에 불과한 당신의 아버지가 내 출세에 도움을 줬다니. 어이가 없군. 형수의 아버지는 이 나라의 재상이시오. 그분이야말로 내 출세의 은인이란 말이지.”

상인에 불과한 장인을 어찌 재상과 비교할 수 있느냐는 말이었다.

유소영의 눈가가 살짝 붉어졌다.

고장훈이 지금의 자리에 오를 수 있었던 것은 그녀의 친정인 유씨 가문이 금은으로 쌓아올린 인맥과 사다리 덕분이었다. 경성에서 관원들과 인맥을 넓히고 군량과 군수물자까지, 친정의 도움이 없었더라면 변방에 도착했을 때쯤에 보급물자는 반절도 남지 않았을 것이다.

그러나 지금 그는 감사하기는커녕, 오히려 그들을 계산적인 상인이라고 욕하고 있었다.

그녀는 달려가서 귀뺨이라도 치고 싶은 충동을 억지로 참아냈다.

이때, 누군가가 급하게 안으로 뛰어들어왔다.

“도련님, 동서, 싸우지들 말게.”

형수인 임유정이었다.

그녀는 흰 소복을 입은 채로 눈물을 글썽이고 있었다.

고장훈은 걱정스러운 시선으로 그녀를 바라보며 말했다.

“밤공기가 쌀쌀한데 어찌 이리 얇게 입고 나오셨습니까?”

유소영은 이렇게 다정한 표정을 지은 그의 모습을 본 적이 없었다.

그는 늘 냉랭한 태도로 모두를 대했다. 구혼하러 왔을 때도 그러했고 혼례식 당일에도 그랬다.

원래 그런 사람인 줄 알았는데 아니었던 것이다.

임유정은 유소영의 손을 잡으며 슬픔에 가득 잠긴 목소리로 말했다.

“내가 자식을 볼 수 없는 신세라, 혼인한지 3년이 되도록 후사를 보지 못하고… 이제 와서 동서까지 힘들게 하다니… 이 못난 형님을 용서해 주게. 나 때문에 부부간에 사이가 틀어지는 건 나도 원치 않아.”

눈물이 비 오듯 흐르는 그녀를 보자, 고장훈은 유소영을 잡아당기며 낮은 소리로 꾸짖었다.

“형님이 사고를 당한 이후, 형수는 본래 형님을 따라 스스로 생을 마감하려 하는 것을, 나와 어머니가 간신히 말렸소. 쓸데없는 말은 삼가하시오.”

“물론이죠.”

유소영은 담담한 미소를 짓고는 고개를 돌려 임유정을 바라보았다.

“형님, 저는 부군과 형님께서 후사를 보는 것에 대해 이미 동의하였습니다.”

임유정은 그 말을 듣고 잠시 멈칫하다가 무릎을 꿇으려고 허리를 숙였다.

“부군을 대신해 동서에게 감사를 드리겠네….”

고장훈이 재빨리 그녀를 부축했다.

“형수가 어찌 동서에게 무릎을 꿇는단 말입니까! 예는 소영이 형수께 올려야지요! 하물며 형수는 후작부를 위해 한몸 희생하신 것 아닙니까!”

유소영은 그저 웃음이 나왔다.

한편으로는 죽은 부군에게 깊은 정을 보여주면서 또 한편으로는 고장훈의 품에 기대어 일어나려 하지 않는 모습이라니!

이런 사람이 바로 고장훈이 말한 고상하고 순결한 사람이란 말인가.

“쿨럭….”

임유정은 힘없이 기침하며 당장이라도 쓰러질 것처럼 굴었다.

고장훈이 긴장하며 말했다.

“제가 처소까지 모시겠습니다, 형수님.”

말을 마친 그는 임유정을 안고 밖으로 나갔다.

촛불 아래 유소영의 아름다운 얼굴에 그림자가 반쯤 드리워졌다.

시녀 아민이 들어오더니 분개하며 말했다.

“아씨, 저도 다 들었습니다! 정말 파렴치한 집안이로군요!”

유소영의 눈가에 싸늘한 빛이 스쳤다.

“약은, 도착했니?”

“예!”

아민은 서둘러 품에서 봉지 하나를 꺼냈다.

“아씨, 왜 마님과 장군께 사실 세자께선 기이한 독에 중독되어 가사 상태에 빠진 거라고 말씀드리지 않았나요? 일찍 그분들께 말씀드렸더라면 이런 이상한 일을 꾸미지도 않았을 텐데요…”

“설 신의의 제자인 아씨가 침술을 시전하고 만금으로 서역에서 사온 약재까지 있으니 분명 세자를 살릴 수 있을 겁니다!”

유소영은 약병을 매만지며 생각에 잠겼다.

처음에 얘기하지 않은 건 그녀도 확신이 없었기 때문이고, 지금도 말을 안 한 건 고장훈이 그녀에게 말할 기회조차 주지 않았기 때문이었다.

고개를 든 그녀의 입꼬리가 비스듬히 올라갔다.

후작부에서 이렇게 역겨운 짓을 벌였으니, 그녀는 세자를 되살려 형님을 존경하고 부군을 사랑한다는 시동생과 형수가 어떻게 사통하는지 직접 지켜보게 하리라.

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
140 Bab
บทนำ อุบัติการณ์หมอกโลหิต (Suicidal attempt)
บทนำอุบัติการณ์หมอกโลหิตไพเรนทร์ก้าวเท้าไปข้างหน้าอย่างเฉยชา เขาเหยียบลงบนขอบดาดฟ้าของหอพักสูงเก้าชั้น ในเวลานี้คนส่วนใหญ่ไม่อยู่หอ เขาคงไม่ทำให้คนอื่นเดือดร้อนมากนักชายหนุ่มขึ้นมาข้างบนนี้เพื่อกระโดดลงจากระดับสูงสุดของตึก ใช่แล้ว ไพเรนทร์กำลังจะฆ่าตัวตายเขาเลือกการตายด้วยวิธีนี้เพราะได้ยินมาว่าเป็นวิธีการฆ่าตัวตายที่ทำให้คนล้มเลิกความตั้งใจในวินาทีสุดท้ายมากที่สุด ไพเรนทร์ไม่ได้กลัวความสูง แต่ก็ไม่ได้ไม่กลัวจนไม่รู้สึกรู้สาอะไร เวลาเดินบนสะพานสูงที่แกว่งไปมาก็แอบมีหวั่นใจอยู่เหมือนกันดวงตาสีดำมืดมนมองลงไปเบื้องล่าง จากความสูงระดับนี้ สุนัขจรจัดที่กำลังดมหาเศษอาหารดูตัวเล็กลงจนมีขนาดเท่าแมลงวัน แม้กระทั่งรถยนต์ยังดูเล็กไปถนัดตาอย่างกับของเล่นเด็ก เป็นความสูงที่ท้าทายสัญชาตญาณของมนุษย์ซึ่งต้องยึดเกาะกับพื้นโลกตามหลักของแรงโน้มถ่วงเป็นอย่างยิ่งทว่ามันกลับไม่ได้ชักจูงให้เขาเปลี่ยนใจเลยสักนิด เขากลับรู้สึก…โล่งใจไพเรนทร์จดจ้องมองพื้นคอนกรีต จุดที่จะกลายเป็นสถานที่ตายของตน เขาพยายามหาร้อยพันเหตุผลที่จะมีชีวิตอยู่ต่อก็แล้ว พยายามปลุกความกลัวและสัญชาตญาณในการมีชีวิตรอดก็แล้ว แต่ทุกอย่
Baca selengkapnya
บทที่ 1 สถานีวิจัยใต้สมุทรเบอร์มิวดา
บทที่ 1สถานีวิจัยใต้สมุทรเบอร์มิวดา19 ตุลาคม ดี.ดี. 12กลไกสลับซับซ้อนเคลื่อนตัว เครื่องจักรส่งเสียงอึงอลระใบหู ของเหลวสีเขียวถูกระบายออกจากหลอดทดลองขนาดยักษ์ ไร้ซึ่งสิ่งพยุงร่าง ไพเรนทร์ก็ร่วงลงไปกองที่ก้นหลอดทดลอง มือจักรกลดึงเขาขึ้นมาใหม่เพื่อสวมแท่งเหล็กหนาสีดำสนิทหุ้มตั้งแต่ปลายนิ้วไปจนถึงข้อศอกล็อกสองแขนของเขาไม่ให้ขยับเขยื้อนได้“หมายเลขหนึ่งหนึ่งสาม ตามมาด้วยความสงบ หากขัดขืนจะทำการยิงยาสลบทันที”เจ้าหน้าที่ในชุดเกราะต่อต้านไอทมิฬของดีซีโอสองคนถือปืนเดินมาประกบข้างหลอดทดลอง หลอดแก้วทรงกระบอกหนาเลื่อนตัวลง ปลดปล่อยตัวทดลองข้างในให้เป็นอิสระไพเรนทร์ลุกขึ้นยืนอย่างยากลำบาก สองขาที่ล่องลอยอยู่แต่ในของเหลวจนอ่อนเปลี้ยไม่เหลือเรี่ยวแรง อุปกรณ์ที่ล็อกแขนเขาไว้ก็หนักเสียถ่วงดุลทั้งร่างไปด้านหน้า เจ้าหน้าที่สองคนรุดมาหิ้วปีกเขาคนละข้าง ด้วยรู้ว่าหากรอให้ไพเรนทร์ลุกเองวันนี้คงไม่ต้องไปไหนกันพอดี ไพเรนทร์เดินไปตามทางที่ผู้คุมทั้งสองพาเขาไปอย่างเลื่อนลอย เพื่อทำกิจวัตรประจำวันใหม่ในห้องทดลองแห่งใหม่ตัวทดลองเข้าไปเอนกายนอนในเครื่องสแกน ภาพบนหน้าจอปรากฏริ้วไอทมิฬที่ไหลเวียนดุจสายน้ำในร่
Baca selengkapnya
บทที่ 2 ที่มาของพลัง
บทที่ 2ที่มาของพลัง“รสชาติของชีวิตเป็นยังไงบ้างครับ?”ไพเรนทร์หันหน้าไปตามเสียง ท่ามกลางสีขาวเจิดจ้า คุณหมอโรเบิร์ตผู้แสนใจดียืนยิ้มอบอุ่นอยู่ข้างเตียงคนไข้ดั่งเช่นทุกครั้ง“ขม… ขมมากครับ”คุณหมอหัวเราะขบขันพลางช้อนมือของเขาขึ้นไปแนบใบหน้าของตน “งั้น… อยากให้ผมช่วยไหมครับ?”ไพเรนทร์พยักหน้าอย่างเซื่องซึม “รบกวนด้วยครับ”คุณหมอยกยิ้มเบาบางก่อนจะเอียงศีรษะ ประทับริมฝีปากจุมพิตมือเย็นชืด เลือดแดงฉานถ่ายเทออกจากกลีบปากอุ่นไหลบ่าแต่งแต้มสีสันให้กับมือซีดเซียว ไพเรนทร์หลับตาดื่มด่ำกับสีขาวแสนสงบ“ราตรีสวัสดิ์ครับ”น้ำเย็นสาดเข้าเต็มใบหน้า ไพเรนทร์สะดุ้งตื่นเต็มตา ภาพคุกน้ำทมิฬของเดอะดราวน์ย้อนกลับมาฉายชัดในความทรงจำ สัญชาตญาณสั่งให้สองมือตะกายแหวกว่ายพาร่างขึ้นสู่ผิวน้ำสิ่งที่มือของเขาปัดป่ายกลับมีเพียงอากาศ ไพเรนทร์เปิดเปลือกตา เบื้องหน้าเขาคือชายผู้มีใบหน้าคมเข้มโดดเด่นแฝงความละมุนตามแบบฉบับลูกครึ่ง ชายผู้ที่เพิ่งต่อยเขาจนตายขยี้เส้นผมสีบลอนด์แซมดำของตัวเองพลางสบถอย่างหัวเสีย“แค่พูดออกมามันจะไปยากอะไรกันวะ! จะเก็บเป็นความลับอะไรนักหนา ช่างแม่งแล้ว! ตาแก่ เปิดประตูดิ๊ ฉันจะกลับแล้ว เสี
Baca selengkapnya
บทที่ 3 ไทเรส
บทที่ 3ไทเรส2 ปี ก่อน ดี.ดี.“ไพ โทษทีที่มาช้า ไปกันเถอะ”“อา ไม่เป็นไร”ไพเรนทร์ลุกจากที่นั่งในห้องสมุดตามกลุ่มเพื่อนไปตามที่นัดกันไว้ มหาวิทยาลัยเป็นสถานที่แสนมหัศจรรย์ ขนาดคนมืดมนไม่เข้าสังคมอย่างเขา ยังมีคนประเภทพลังงานเหลือล้นเก็บมาเข้ากลุ่มได้“ว่าแต่คนที่นั่งกับนายเมื่อกี้ไม่ใช่ไทเหรอ นายรู้จักเขาด้วย?”“ไท?” ไพเรนทร์หันกลับไปมองโต๊ะที่เขาเพิ่งลุกจากมา เพื่อนของเขาคงจะหมายถึงคนที่เดินมานั่งเล่นโทรศัพท์เงียบ ๆ เพราะไม่เหลือที่ว่างที่อื่นแล้ว “ไม่อ่ะ เพื่อนนายเหรอ?”“หา? อย่าบอกนะว่านายไม่รู้จักไทเรส”“นั่นมันเดือนคณะเลยนะเว้ย ได้ตามข่าวบ้างไหมเนี่ย”“เห็นว่าเป็นตัวเต็งเดือนมหา’ลัยด้วยนะ แต่ดันเป็นพวกพูดน้อยไม่สนใจโลกนี่สิ บุคลิกไม่เหมาะเลยชวดตำแหน่งไป”“ไม่สนใจโลก... จะว่าไปก็คล้าย ๆ นายเลยไม่ใช่หรือไง ไพ?”“งั้นเหรอ” ไพเรนทร์ตอบส่ง ๆ อย่างไม่ใส่ใจนัก เขาเป็นพวกไม่สนใจโลกแบบที่เพื่อนว่าจริง ๆ นั่นแหละ ไพเรนทร์ไม่ได้รู้สึกอยากจะรู้เลยว่าใครเป็นเดือนเป็นดาว เหตุใดเขาต้องสนใจคนเหล่านั้นด้วยเล่า แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าคนที่ชื่อว่าไทเรสนั้นมีรูปร่างหน้าตาโดดเด่นสมกับที่เป็นเดือนคณะอย่
Baca selengkapnya
บทที่ 4 ซอมบี้และเจ้านาย
บทที่ 4ซอมบี้และเจ้านายวันแห่งอุบัติการณ์หมอกโลหิต“เกิดอะไรขึ้น?!”“หอพักมันหายไป... จู่ ๆ ก็หายไปเลย!”“แล้วต้นไม้พวกนี้มาจากไหน? ทำไมถึงมีป่ามาโผล่ตรงนี้ได้ล่ะ หอพักหายไปไหน?!”รอบด้านเต็มไปด้วยความอลหม่าน เสียงจากทุกทิศทางฟังดูก้องชอบกล พาให้ไทเรสปวดศีรษะยิ่งกว่าเดิมศีรษะ…ไพ!!“…”ไม่มีเสียงใดหลุดออกมาจากลำคอของเขา เขามาช้าไป กว่าจะรู้ว่าไพอยู่ที่ไหน กว่าจะวิ่งมาถึงหอพัก ร่างของไพก็…ไทเรสกัดฟันแน่นด้วยความเจ็บใจ น้ำตาแห่งความโศกเศร้าไหล…ไม่ใช่น้ำตา แต่เป็นเลือดใช่แล้ว ในตอนนั้นเขาก็ไม่รู้ว่าตัวเองคิดอะไรอยู่ เมื่อเห็นร่างที่กำลังร่วงโรยลงมาจากดาดฟ้าหอพัก เขารู้แค่ว่าต้องวิ่งไปหาไพเรนทร์ให้ได้ และดูเหมือนว่าศีรษะของพวกเขาจะชนกันอย่างแรง พวกเขาทั้งสองตายแล้วอย่างไม่ต้องสงสัยแล้วทำไมหัวของเขาถึงได้ปวดเช่นนี้กัน ทำไมเสียงโหวกเหวกโวยวายถึงได้กวนใจเขามากกว่าปกติถึงเพียงนี้ ภายในร่างของไทเรสปวดตุบทั่วทุกอณูสร้างความอึดอัดทรมานเกินบรรยายราวกับว่า มีอะไรบางอย่างกำลังถูกปลุกขึ้นมา“ไท ไทจริง ๆ ด้วย!”“ว้าย! เลือดเต็มไปหมดเลย นายบาดเจ็บเหรอ?”หญิงสาวสองคนที่ไทคิดว่าน่าจะเป็นเพื่อนร่
Baca selengkapnya
บทที่ 5 ชุบชีวิต (1/2)
บทที่ 5ชุบชีวิต3 มีนาคม ดี.ดี. 12 นอกกำแพงเขตการปกครองที่สิบเอ็ด“หัวหน้า รายงานครับ!”“มีอะไรอีก ยังไม่ถึงเขตเลย” วิคเตอร์ถอนหายใจด้วยความเหนื่อยล้าเต็มทน เขาเป็นคนเดียวที่ยังพอเหลือพลังหลังผ่านการต่อสู้กับฆาตกรอันดับที่สิบเจ็ด เดอะดราวน์ เขาจึงจำต้องทำหน้าที่ควบคุมแคปซูลด้วยตัวเอง แม้จะมีตำแหน่งเป็นถึงหัวหน้าหน่วยพิเศษก็ตาม นายพลผู้แข็งแกร่งที่สุดในเขตเพิ่งผ่านพ้นวิกฤตภัยครั้งใหญ่ที่เกือบจะพรากชีวิตของเขาไปด้วยแล้ว ตอนนี้เขาเพียงอยากกลับเข้ากำแพงไปปั้นหน้าแสดงเป็นผู้กอบกู้ให้ประชาชนสรรเสริญแล้วอาบน้ำอุ่นชำระความเหนื่อยล้าในบ้านพักส่วนตัวของเขาจนแทบจะทนไม่ไหวแล้ว ลูกน้องของเขายังจะมีเรื่องอะไรมารายงานอีกกัน“คือว่า… ซอมบี้ที่เก็บกลับมาด้วย ตอนนี้ฟื้นฟูจนหายดีแล้วครับ”“ว่าไงนะ?! ทำไมไม่รีบบอก เฮอร์มิลล่ะ ไม่ใช่ว่าถูกมันฆ่าไปแล้วนะ” วิคเตอร์ได้ยินก็ตื่นตัวขึ้นมาทันที“ไม่ใช่ครับ เอ่อ… เจ้าซอมบี้ตัวนี้ มันดูแปลก ๆ”กุนนาร์อ้ำอึ้งอย่างไม่รู้จะอธิบายอย่างไร เรียกให้คิ้วของหัวหน้าหน่วยขมวดมุ่นจนเป็นปม“หมายความว่ายังไง หรือว่าจัดการมันไปแล้ว?”“ยังครับ หลังจากมันฟื้นฟูเสร็จก็นั่งนิ่งไม่
Baca selengkapnya
บทที่ 5 ชุบชีวิต (2/2)
“ถึงจะรู้งั้นแล้วก็เถอะ ตาแก่ ถ้าไอ้หนูทดลองไม่รู้วิธีเรียกใช้พลังของตัวเองปู่ก็หาวิธีควบคุมพลังของเขาไม่ได้ เจ้านั่นก็ดูจะไม่รู้เรื่องจริง ๆ ความลับของพลังอมตะปู่แก้ไม่ออกหรอก ล้มเลิกเหอะ”ราชานเหลือบมองคนหนุ่มเขม็งด้วยความหน่ายใจ “นายก็แค่อยากกลับไปใช้ชีวิตสำมะเลเทเมาของนายข้างบนนั่นเลยหาข้ออ้างให้ฉันยุติการวิจัย”“หา? ก็ใช่น่ะสิ สถานีเส็งเคร็งนี่จะเทียบแมนชันของฉันได้ไง ว่าง ๆ ก็ลองแวะไปสิ ตาแก่ รับรองติดใจแน่”“รายงานครับ!”ในขณะที่เคนยูมัวแต่พูดเล่น เจ้าหน้าที่ของสถานีวิจัยก็เข้ามารายงานเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นให้กับนักวิจัยควบตำแหน่งผู้อำนวยการซึ่งมีอำนาจสูงสุดในสถานีวิจัยแห่งนี้“ซอมบี้มีสติสัมปชัญญะตัวนั้นน่ะเหรอ?” ราชานถามย้ำด้วยความเหลือเชื่อ“ใช่แล้วครับ ดูเหมือนหมายเลขหนึ่งหนึ่งสามจะรู้จักซอมบี้ตัวนั้นด้วยครับ”“ขอบใจมาก คุณไปทำงานของคุณต่อเถอะ”“ครับ!”เจ้าหน้าที่กลับออกไป ราชานรีบดึงภาพจากกล้องวงจรปิดขึ้นมาดู ภาพบันทึกได้ถึงเพียงช่วงที่ตัวทดลองคุกเข่าตรงหน้าซอมบี้เท่านั้น หลังจากนั้นทุกอย่างก็กลายเป็นสีดำ และกล้องก็ถูกไอทมิฬซัดจนพังเสียหาย“เหลือเชื่อ ปฏิกิริยาของซอมบี้มีส
Baca selengkapnya
บทที่ 6 ออกจากสถานีวิจัยใต้สมุทร
บทที่ 6ออกจากสถานีวิจัยใต้สมุทร“มัวเหม่ออะไรอยู่ เดินมาสักทีสิวะ!”“อะ อืม”ไพเรนทร์รีบก้าวลงจากแคปซูลตามผู้คุมคนใหม่ ไทเรสเดินตามเขามาอยู่ไม่ห่าง ภายนอกแคปซูลขนส่งใต้น้ำจากสถานีวิจัยใต้สมุทรเบอร์มิวดาคือที่ทำการตรวจคัดกรองซึ่งเคร่งครัดเสียยิ่งกว่าด่านตรวจผู้อพยพนอกกำแพงเข้ามาในเขตการปกครองเสียอีก ที่นี่ยังเป็นจุดเชื่อมต่อระหว่างผืนดินกับสถานีวิจัยเพียงแห่งเดียว เนื่องจากเบอร์มิวดาเป็นสถานีวิจัยเกี่ยวกับมรณาโดยเฉพาะที่ขึ้นตรงกับดีซีโอ ทำให้เป็นศูนย์รวบรวมตัวทดลองสุดอันตรายจากทั่วทุกมุมโลก จึงต้องเข้มงวดเป็นพิเศษเพื่อไม่ให้เกิดการลักลอบนำตัวทดลองออกไป หรือป้องกันในกรณีที่สถานีวิจัยถูกฆาตกรและซอมบี้ยึดครองกระทั่งเคนยูที่เข้าออกสถานีเป็นว่าเล่นก็ไม่เคยได้รับการยกเว้นสักครั้ง เมื่อเคนยูพิสูจน์ตัวตนเสร็จ ก็เหลือแต่ตัวทดลองที่ไม่มีข้อมูลในระบบฐานประชากรเขตหนึ่งอย่างไพเรนทร์กับซอมบี้ไทเรส ทั้งสองเดินเข้าเครื่องสแกนร่างกาย บันทึกใบหน้า รูม่านตา ข้อมูลทันตกรรม ตลอดจนลายนิ้วมือทุกนิ้ว ผ่านขั้นตอนลงทะเบียนยุ่งยากซับซ้อนมากมายจนไพเรนทร์หัวหมุนไปหมด“หมายเลขหนึ่งหนึ่งสาม เคยอยู่ในค่ายกักกันไอทม
Baca selengkapnya
บทที่ 7 หมู่บ้านหน่วยสังหาร
บทที่ 7หมู่บ้านหน่วยสังหารการตรวจเข้มก่อนเข้าเขตการปกครองกินเวลาไปเกือบทั้งวัน ไพเรนทร์โดนเก็บเลือดไปตรวจโรคและฉีดวัคซีนไปหลายเข็มกว่าจะถูกปล่อยตัว ซ้ำร้ายไอทมิฬเจ้ากรรมของเขายังแผ่ออกมารบกวนการทำงานของเจ้าหน้าที่จนต้องขอความช่วยเหลือจากเคนยูอยู่หลายครั้ง ทำเอาเจ้าตัวโมโหจนแทบจะพ่นไฟได้อยู่แล้ว จากนั้นไพเรนทร์กับไทเรสยังต้องทำบัตรประจำตัวเพื่อรับรองการอนุญาตเข้าเขตการปกครองอีกยกใหญ่ ไทเรสที่เป็นซอมบี้ถูกพาไปตัดเล็บด้วยใบมีดไฟฟ้าซึ่งดัดแปลงมาจากอาวุธสังหาร พร้อมกับสวมถุงมือหนาหุ้มเหล็กที่ปลายนิ้วและผ้าปิดปากอันทำหน้าที่เป็นดั่งตะกร้อครอบปากไปในตัว เพื่อป้องกันไม่ให้ซอมบี้ไทเรสนำเชื้อไปแพร่ให้กับคนในเขต อีกทั้งยังช่วยปกปิดลักษณะแห่งซอมบี้จากสายตาคนอื่นอีกด้วยเมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้นเคนยูก็ลากตัวทั้งสองขึ้นแคปซูลส่วนตัวของเขาที่จอดทิ้งไว้ในลานจอดของจุดตรวจตอนขามา ขับพาตัวทดลองทั้งสองเข้าไปในหมู่บ้านซึ่งตั้งอยู่ไม่ไกลจากที่ทำการตรวจคัดกรองนักภายในหมู่บ้านเป็นดินแดนที่ไพเรนทร์ไม่คาดคิดว่าจะได้เห็นในยุคสมัยแห่งการทำลายล้างนี้ คฤหาสน์หรูหราหลายสิบหลังตั้งเรียงรายเป็นระเบียบ แต่ละหลังตั้งห่
Baca selengkapnya
บทที่ 8 คืนแรกในแมนชันของคิง
บทที่ 8คืนแรกในแมนชันของคิงไพเรนทร์และไทเรสเดินขึ้นบันไดตามเคนยูกับสาว ๆ ไปยังชั้นบนของคฤหาสน์ขนาดยี่สิบสามห้องด้วยความเงียบงัน สาวสวยคนหนึ่งเปิดประตูห้องให้กับเจ้าของบ้านแล้วพากันเข้าไป ภายในคือห้องนอนขนาดใหญ่เกินปกติหลายเท่า มุมหนึ่งของห้องมีเตียงนอนขนาดคิงไซส์ที่มีสาวสวยอกเอวสะบึมสามคนนอนทอดกายรออยู่ก่อนแล้ว“ว้าว! คิงมาแล้ว”“รอนานจนจะหลับแล้วน้า”“วันนี้พาเพื่อนมาเล่นด้วยเหรอ?”“ไม่ต้องไปสนใจพวกนั้นหรอก มาสนุกกันดีกว่า อุดอู้อยู่ในสถานีวิจัยเส็งเคร็งนั่นมาตั้งนาน เบื่อจะตายชักแล้ว”“เอ๋ ไม่ได้เล่นด้วยกันแล้วพามาด้วยทำไมล่ะ รสนิยมใหม่เหรอ?”เคนยูจิ๊ปากด้วยความขัดใจ เขาหันขวับไปชี้นิ้วใส่หน้าไพเรนทร์ “ไอ้หนูทดลอง ห้องนอนฉันทุบสองห้องรวมกัน ออกไปนอกห้องยังไงก็เกินสิบเมตร ดังนั้นจะไสหัวไปอยู่ตรงไหนก็อยู่ไป แต่อย่ามารบกวนฉันกับเด็ก ๆ ของฉัน เข้าใจ๊?”“อะ อืม” ไพเรนทร์ตอบตะกุกตะกักอย่างทำตัวไม่ถูก“คิง อย่าตะคอกสิ หนุ่มน้อยกลัวหมดแล้ว”“พ่อหนุ่มคนนี้หน้าตาดีใช้ได้นะ ไว้หนวดเคราแล้วดูดิบเถื่อนดี ฉันชอบ”ไพเรนทร์ผงะกับสาว ๆ ที่เข้ามาห้อมล้อมเขากับไทเรส ชายหนุ่มรีบยกมือขึ้นปัดป้องมือนุ่
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status