로그인หลินมู่อิงมีโอกาสกลับไปเกิดใหม่ใน ปี1976 เพื่อแก้ไขชีวิตในอดีตของเธอ เพื่อช่วยชีวิตสามีที่ป่วยตายตั้งแต่ยังหนุ่มการกลับมาครั้งนี้ของเธอ ทันทีที่เกิดใหม่หลินมู่อิงได้ตัดสัมพันธ์กับครอบครัว ในชาตินี้เธอเกิดมาพร้อมกับมิติวิเศษหรือที่เรียกกันว่าพื้นที่หลิงฉวนที่มีบ่อน้ำพุจิตวิญญาณขนาดใหญ่ หลังจากได้กลับมาเกิดใหม่ในชีวิตนี้ หลินมู่อิงตั้งใจว่าจะต้องตามจีบสามีของเธอให้ได้และจับเขาเอาไว้ให้มั่น ในชาติที่แล้วเธอและเขาแต่งงานกันได้เพียงสามปี สามีก็มาด่วนจากไปทิ้งเธอเอาไว้คนเดียวพร้อมกับความเจ็บปวดจากการสูญเสียคนที่รักและครอบครัวเพียงคนเดียวที่มีอยู่ หลังจากผ่านพ้นความเสียใจเธอได้มุ่งมั่นเรียนแพทย์อย่างหนักเพื่อรักษาผู้คนจนในวันสุดท้ายของชีวิต หลินมู่อิงไม่เคยคิดว่าเธอจะได้มีโอกาสมาเกิดใหม่อีกครั้ง ในเมื่อพระเจ้าอวยพรให้เธอและให้โอกาสเธอได้กลับมาเกิดใหม่อีกครั้ง ก่อนที่เรื่องเลวร้ายจะเกิดขึ้น หลินมู่อิงตั้งใจเอาไว้ว่าเธอจะทำทุกอย่างเพื่อรักษาชีวิตสามีของเธอเอาไว้และจะอยู่ด้วยกันไปจนแก่เฒ่า การเกิดใหม่ครั้งนี้ของหลินมู่อิงกับภารกิจหลักไล่ตามสามีได้เริ่มขึ้นในหมู่บ้านชนบทแห่งหนึ่ง
더 보기สำหรับคำตอบของหลินมู่อิง โจวอี้หมิงรู้สึกได้ว่ามันอาจจะไม่ใช่ความจริงทั้งหมดแต่พอได้สบประสานกับดวงตาคู่นั้นของหลินมู่อิง โจวอี้หมิงก็รู้สึกว่า ความจริงจะเป็นอย่างไร ก็ดูเหมือนจะไม่สำคัญอีกต่อไปแล้วตอนนี้พวกเขาสองคนแต่งงานกันแล้ว และหลินมู่อิงก็ยอมมอบ "กุญแจ" สำหรับเข้ามิตินี้ ซึ่งก็คือแหวนหยกวงสำหรับผู้ชาย ให้กับเขาด้วยความเต็มใจแค่นี้ก็เพียงพอแล้ว ที่จะพิสูจน์ให้เห็นถึงความเชื่อใจที่หลินมู่อิงมีต่อเขาคนสองคนรักกัน อยู่ด้วยกัน มีความเชื่อใจให้กัน แค่นี้ก็เพียงพอแล้วไม่ใช่หรือโจวอี้หมิงกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น ไม่คิดจะซักไซ้ไล่เลียงอะไรให้มากความอีกต่อไป หลินมู่อิงซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดอันแสนอบอุ่นของโจวอี้หมิง พลางยิ้มอย่างมีความสุขจนกระทั่ง... เจ้าตัวเล็กเดินเข้ามาคลอเคลียถูไถที่ขาของทั้งสองคน ด้วยความรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ หลินมู่อิงถึงได้หัวเราะเบาๆ ผละออกจากอ้อมกอดของโจวอี้หมิง แล้วก้มลงลูบหัวเจ้าตัวเล็กและในเวลานั้นเอง โจวอี้หมิงก็สังเกตเห็นว่ามิติแห่งนี้ มีบางอย่างเปลี่ยนไปจากเดิม"มู่อิง... เธอดูตรงนั้นสิ" โจวอี้หมิงชี้มือไปทางทิศหนึ่ง ซึ่งเดิมทีตรงนั้นเป็นเพียงพื้นที่ว่างเปล่าไ
คิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าเรื่องสำคัญที่หญิงสาวของเขาพูดถึง จะเป็นการแลกเปลี่ยนแหวนแต่งงาน?เขาก็อุตส่าห์หลงคิดไปว่า..."ที่เธอบอกว่าจะทำเรื่องสำคัญ ก็คือการแลกเปลี่ยนแหวนแต่งงานนี่เองหรือ?" โจวอี้หมิงยังคงไม่ยอมแพ้ เอ่ยถามหลินมู่อิงเพื่อความแน่ใจอีกครั้งหลินมู่อิงทำตาโตแป๋วแหววแสร้งทำเป็นไร้เดียงสา จ้องมองโจวอี้หมิงตาไม่กะพริบก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำเอาโจวอี้หมิงถึงกับไปไม่เป็น "ไม่อย่างนั้นเธอคิดว่าเป็นเรื่องอะไรล่ะ?"เอาล่ะสิ โจวอี้หมิงคิดลึกไปเองจริงๆ ด้วย บ้าเอ๊ย...หลินมู่อิงนั่งลงที่ขอบเตียงเตา แล้วตบที่ว่างข้างๆ เป็นเชิงบอกให้โจวอี้หมิงนั่งลงโจวอี้หมิงลอบถอนหายใจ ก่อนจะยอมนั่งลงข้างๆ หลินมู่อิงในใจของหลินมู่อิงตอนนี้หัวเราะร่าจนแทบจะกลิ้งตกเตียง ไอ้หนุ่มกระด้างของเธอนี่ ช่างน่ารักน่าเอ็นดูเสียจริงๆแกล้งแหย่เขานิดๆ หน่อยๆ นี่มันสนุกชะมัดเลย!"มาเถอะ เรื่องสำคัญจริงๆ แล้วนะ แลกเปลี่ยนแหวนแต่งงานกัน!" หลินมู่อิงพูดด้วยรอยยิ้มพร้อมกับยื่นมือซ้ายของตัวเองออกไปในยุคสมัยนี้ ยังไม่ค่อยมีธรรมเนียมการแลกแหวนแต่งงานกันมากนัก และไม่ค่อยมีใครรู้จักคำว่าแหวนแต่งงานด้วยซ้ำแต่การที่ไม่ค่อยมี
ความจริงแล้วก่อนหน้านี้ แม่โจวก็พอจะระแคะระคายอยู่บ้าง ว่าจ้าวเถียนเหมือนจะมีใจให้โจวเฉินตง ลูกชายคนโตของเธอแต่ทั้งสองคนอายุห่างกันหลายปี แถมต่อมาครอบครัวของเธอก็ย้ายไปอยู่เมืองหลวง จึงขาดการติดต่อกับทางหมู่บ้านซานเจียวไปโดยปริยายทั้งคู่ก็เลยไม่ได้ข้องแวะอะไรกันอีกพอกระทั่งทั้งครอบครัวถูกส่งตัวกลับมาใช้แรงงานที่หมู่บ้าน โจวเฉินตงก็แต่งงานมีภรรยาไปแล้ว โอกาสของทั้งสองคนจึงยิ่งเป็นไปไม่ได้เข้าไปใหญ่ผลปรากฏว่า ต่อมาภรรยาของโจวเฉินตงรับไม่ได้เรื่องที่ขาของเขาพิการ ก็เลยหอบลูกหนีออกจากบ้านไปโจวเฉินตงก็เลยยิ่งจมปลักอยู่กับความสิ้นหวังและหดหู่ช่วงนั้นจ้าวเถียนก็แวะมาเยี่ยมลูกชายคนโตของเธอตั้งหลายครั้ง แถมยังเอาข้าวของมาให้ตั้งเยอะแยะทว่า ตอนนั้นลูกชายคนโตของเธออารมณ์ฉุนเฉียวและเอาแน่เอานอนไม่ได้ วันหนึ่งเขาคงจะเผลอพูดอะไรทำร้ายจิตใจจ้าวเถียนเข้า ถึงได้ทำให้เธอโกรธจนเตลิดหนีไป นับตั้งแต่วันนั้น จ้าวเถียนก็ไม่เคยมาเหยียบที่บ้านตระกูลโจวอีกเลยแม่โจวสันนิษฐานว่า วันนั้นโจวเฉินตงคงจะพูดจาร้ายกาจมากแน่ๆ ไม่อย่างนั้นด้วยนิสัยโผงผางตรงไปตรงมาอย่างจ้าวเถียน คงไม่โกรธเคืองถึงเพียงนี้ตอนนี้โจว
ของพวกนี้ล้วนเป็นของดี แถมส่วนใหญ่ก็เป็นเมนูเนื้อสัตว์ทั้งนั้น ย่อมต้องมีคนแย่งกันห่อกลับบ้านอยู่แล้วหลังจากแขกเหรื่อทยอยกลับกันไปจนเกือบหมด ก็ถึงเวลาของมื้ออาหารพร้อมหน้าครอบครัวเวลานี้ หลินมู่อิงได้เปลี่ยนจากชุดแต่งงานซิ่วเหอฝูสีแดงสด มาสวมชุดที่แม่ม่ายอู๋ตัดเย็บให้ก่อนหน้านี้แทนฝีมือการตัดเย็บของแม่ม่ายอู๋ยังคงประณีตงดงาม สีของชุดเป็นสีชมพูอ่อนหวาน ดูเรียบหรูและไม่เชยเลยสักนิดแม่โจว โจวเฉินตง โจวหนิงหนิง โจวอี้หมิง และหลินมู่อิง ต่างก็นั่งลงล้อมวงที่โต๊ะอาหารแม้แม่โจวจะเอ่ยปากชวนพวกคุณป้าคุณน้าและสะใภ้สาวที่มาช่วยงานให้มากินด้วยกันตามมารยาท แต่พวกนางก็รู้มารยาทดีพอ จึงไม่ยอมมาร่วมโต๊ะฝั่งนี้พวกนางจัดการจัดโต๊ะอีกตัวขึ้นมาเอง แล้วนั่งกินกันอยู่ที่ลานบ้านอย่างไรเสีย นี่ก็เป็นมื้ออาหารพร้อมหน้าครอบครัวของคู่บ่าวสาว มารยาทพื้นฐานแค่นี้ทุกคนล้วนรู้ดีเมื่อเห็นดังนั้น แม่โจวก็ไม่ได้คะยั้นคะยออะไรอีก"ตอนนี้หนูเรียกพี่มู่อิงว่าพี่สะใภ้รองได้อย่างเป็นทางการแล้วใช่ไหมคะ?" โจวหนิงหนิงมองดูอาหารเต็มโต๊ะ แม้จะอยากกินใจแทบขาด แต่ก็ยังไม่ยอมลงมือกินก่อนแต่กลับหันไปถามหลินมู่อิงเรื่องสรรพ
เวลาจวนตัว คำพูดของหลิวอิ๋งจึงฟังดูไม่ค่อยแนบเนียนนัก แต่ก็ถือว่าแต่งเรื่องขึ้นมาได้แล้ว"เขียนสัญญากู้ยืมเงินมาสิ"หานเฟยเซียนพอได้ยินว่ามีเงินห้าร้อยหยวนจริง ๆ ก็ต้องให้เขียนสัญญากู้ยืมเงินไว้เป็นหลักฐาน อีกทั้งยังต้องเขียนท่ามกลางสักขีพยานมากมายขนาดนี้ด้วยมิเช่นนั้นหากหลิวอิ๋งเบี้ยวหนี้ขึ้นมาจะ
"อ้าว เพิ่งจะอายุหกสิบกว่ามาพูดจาเหลวไหลอะไรกันล่ะ ฉันกับแม่หนูหลินจะเข้าไปในห้องผ่าตัดด้วยกัน ถึงตอนนั้นถ้าเกิดเรื่องอะไรไม่ดีขึ้นมา ฉันก็จะได้ไปส่งแกด้วยตัวเองเลยไง" เห็นได้ชัดว่าชายชราในชุดถังจวงพูดประโยคนี้เพื่อหยอกล้อท่านผู้เฒ่าเล่นใครใช้ให้เขาเอาแต่ไม่มั่นใจในตัวเองอยู่เรื่อยล่ะ"เหอะ แกนี่ช
เมื่อเห็นโจวฉี่ซานมีสีหน้างุนงง ราวกับคนวิญญาณหลุดออกจากร่าง ท่านผู้เฒ่าก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยขึ้นอีกครั้ง"อีกอย่าง หากการผ่าตัดเกิดเรื่องเลวร้ายอะไรขึ้นมา ถ้าฉันตายไป ก็ห้ามไปเอาเรื่องเอาราวกับแม่หนูคนนี้เด็ดขาด"ในวินาทีนั้น โจวฉี่ซานถึงกับนึกเกลียดตัวเองขึ้นมาว่าทำไมถึงไปตามตัวหลินมู่อิงมา ไม่ใช่ว
ช่างซ่อมบำรุงไม่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างมืออาชีพ สมรรถภาพร่างกายจึงสู้ไม่ได้อย่างเห็นได้ชัด ดังนั้นจึงต้องมีทหารคอยประกบลงไปยังหน้าผาสูงชันที่ลึกนับร้อยเมตรเนื่องจากปัญหาหิมะทับถม บนหน้าผาจึงเต็มไปด้วยชั้นน้ำแข็ง ลื่นมาก และไม่มีจุดให้ยึดเกาะ การซ่อมแซมฉุกเฉินเป็นไปอย่างยากลำบากยิ่ง แต่เพื่อให้งานวิจ
리뷰