LOGINหลินมู่อิงมีโอกาสกลับไปเกิดใหม่ใน ปี1976 เพื่อแก้ไขชีวิตในอดีตของเธอ เพื่อช่วยชีวิตสามีที่ป่วยตายตั้งแต่ยังหนุ่มการกลับมาครั้งนี้ของเธอ ทันทีที่เกิดใหม่หลินมู่อิงได้ตัดสัมพันธ์กับครอบครัว ในชาตินี้เธอเกิดมาพร้อมกับมิติวิเศษหรือที่เรียกกันว่าพื้นที่หลิงฉวนที่มีบ่อน้ำพุจิตวิญญาณขนาดใหญ่ หลังจากได้กลับมาเกิดใหม่ในชีวิตนี้ หลินมู่อิงตั้งใจว่าจะต้องตามจีบสามีของเธอให้ได้และจับเขาเอาไว้ให้มั่น ในชาติที่แล้วเธอและเขาแต่งงานกันได้เพียงสามปี สามีก็มาด่วนจากไปทิ้งเธอเอาไว้คนเดียวพร้อมกับความเจ็บปวดจากการสูญเสียคนที่รักและครอบครัวเพียงคนเดียวที่มีอยู่ หลังจากผ่านพ้นความเสียใจเธอได้มุ่งมั่นเรียนแพทย์อย่างหนักเพื่อรักษาผู้คนจนในวันสุดท้ายของชีวิต หลินมู่อิงไม่เคยคิดว่าเธอจะได้มีโอกาสมาเกิดใหม่อีกครั้ง ในเมื่อพระเจ้าอวยพรให้เธอและให้โอกาสเธอได้กลับมาเกิดใหม่อีกครั้ง ก่อนที่เรื่องเลวร้ายจะเกิดขึ้น หลินมู่อิงตั้งใจเอาไว้ว่าเธอจะทำทุกอย่างเพื่อรักษาชีวิตสามีของเธอเอาไว้และจะอยู่ด้วยกันไปจนแก่เฒ่า การเกิดใหม่ครั้งนี้ของหลินมู่อิงกับภารกิจหลักไล่ตามสามีได้เริ่มขึ้นในหมู่บ้านชนบทแห่งหนึ่ง
View Moreสำหรับคำตอบของหลินมู่อิง โจวอี้หมิงรู้สึกได้ว่ามันอาจจะไม่ใช่ความจริงทั้งหมดแต่พอได้สบประสานกับดวงตาคู่นั้นของหลินมู่อิง โจวอี้หมิงก็รู้สึกว่า ความจริงจะเป็นอย่างไร ก็ดูเหมือนจะไม่สำคัญอีกต่อไปแล้วตอนนี้พวกเขาสองคนแต่งงานกันแล้ว และหลินมู่อิงก็ยอมมอบ "กุญแจ" สำหรับเข้ามิตินี้ ซึ่งก็คือแหวนหยกวงสำหรับผู้ชาย ให้กับเขาด้วยความเต็มใจแค่นี้ก็เพียงพอแล้ว ที่จะพิสูจน์ให้เห็นถึงความเชื่อใจที่หลินมู่อิงมีต่อเขาคนสองคนรักกัน อยู่ด้วยกัน มีความเชื่อใจให้กัน แค่นี้ก็เพียงพอแล้วไม่ใช่หรือโจวอี้หมิงกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น ไม่คิดจะซักไซ้ไล่เลียงอะไรให้มากความอีกต่อไป หลินมู่อิงซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดอันแสนอบอุ่นของโจวอี้หมิง พลางยิ้มอย่างมีความสุขจนกระทั่ง... เจ้าตัวเล็กเดินเข้ามาคลอเคลียถูไถที่ขาของทั้งสองคน ด้วยความรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ หลินมู่อิงถึงได้หัวเราะเบาๆ ผละออกจากอ้อมกอดของโจวอี้หมิง แล้วก้มลงลูบหัวเจ้าตัวเล็กและในเวลานั้นเอง โจวอี้หมิงก็สังเกตเห็นว่ามิติแห่งนี้ มีบางอย่างเปลี่ยนไปจากเดิม"มู่อิง... เธอดูตรงนั้นสิ" โจวอี้หมิงชี้มือไปทางทิศหนึ่ง ซึ่งเดิมทีตรงนั้นเป็นเพียงพื้นที่ว่างเปล่าไ
คิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าเรื่องสำคัญที่หญิงสาวของเขาพูดถึง จะเป็นการแลกเปลี่ยนแหวนแต่งงาน?เขาก็อุตส่าห์หลงคิดไปว่า..."ที่เธอบอกว่าจะทำเรื่องสำคัญ ก็คือการแลกเปลี่ยนแหวนแต่งงานนี่เองหรือ?" โจวอี้หมิงยังคงไม่ยอมแพ้ เอ่ยถามหลินมู่อิงเพื่อความแน่ใจอีกครั้งหลินมู่อิงทำตาโตแป๋วแหววแสร้งทำเป็นไร้เดียงสา จ้องมองโจวอี้หมิงตาไม่กะพริบก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำเอาโจวอี้หมิงถึงกับไปไม่เป็น "ไม่อย่างนั้นเธอคิดว่าเป็นเรื่องอะไรล่ะ?"เอาล่ะสิ โจวอี้หมิงคิดลึกไปเองจริงๆ ด้วย บ้าเอ๊ย...หลินมู่อิงนั่งลงที่ขอบเตียงเตา แล้วตบที่ว่างข้างๆ เป็นเชิงบอกให้โจวอี้หมิงนั่งลงโจวอี้หมิงลอบถอนหายใจ ก่อนจะยอมนั่งลงข้างๆ หลินมู่อิงในใจของหลินมู่อิงตอนนี้หัวเราะร่าจนแทบจะกลิ้งตกเตียง ไอ้หนุ่มกระด้างของเธอนี่ ช่างน่ารักน่าเอ็นดูเสียจริงๆแกล้งแหย่เขานิดๆ หน่อยๆ นี่มันสนุกชะมัดเลย!"มาเถอะ เรื่องสำคัญจริงๆ แล้วนะ แลกเปลี่ยนแหวนแต่งงานกัน!" หลินมู่อิงพูดด้วยรอยยิ้มพร้อมกับยื่นมือซ้ายของตัวเองออกไปในยุคสมัยนี้ ยังไม่ค่อยมีธรรมเนียมการแลกแหวนแต่งงานกันมากนัก และไม่ค่อยมีใครรู้จักคำว่าแหวนแต่งงานด้วยซ้ำแต่การที่ไม่ค่อยมี
ความจริงแล้วก่อนหน้านี้ แม่โจวก็พอจะระแคะระคายอยู่บ้าง ว่าจ้าวเถียนเหมือนจะมีใจให้โจวเฉินตง ลูกชายคนโตของเธอแต่ทั้งสองคนอายุห่างกันหลายปี แถมต่อมาครอบครัวของเธอก็ย้ายไปอยู่เมืองหลวง จึงขาดการติดต่อกับทางหมู่บ้านซานเจียวไปโดยปริยายทั้งคู่ก็เลยไม่ได้ข้องแวะอะไรกันอีกพอกระทั่งทั้งครอบครัวถูกส่งตัวกลับมาใช้แรงงานที่หมู่บ้าน โจวเฉินตงก็แต่งงานมีภรรยาไปแล้ว โอกาสของทั้งสองคนจึงยิ่งเป็นไปไม่ได้เข้าไปใหญ่ผลปรากฏว่า ต่อมาภรรยาของโจวเฉินตงรับไม่ได้เรื่องที่ขาของเขาพิการ ก็เลยหอบลูกหนีออกจากบ้านไปโจวเฉินตงก็เลยยิ่งจมปลักอยู่กับความสิ้นหวังและหดหู่ช่วงนั้นจ้าวเถียนก็แวะมาเยี่ยมลูกชายคนโตของเธอตั้งหลายครั้ง แถมยังเอาข้าวของมาให้ตั้งเยอะแยะทว่า ตอนนั้นลูกชายคนโตของเธออารมณ์ฉุนเฉียวและเอาแน่เอานอนไม่ได้ วันหนึ่งเขาคงจะเผลอพูดอะไรทำร้ายจิตใจจ้าวเถียนเข้า ถึงได้ทำให้เธอโกรธจนเตลิดหนีไป นับตั้งแต่วันนั้น จ้าวเถียนก็ไม่เคยมาเหยียบที่บ้านตระกูลโจวอีกเลยแม่โจวสันนิษฐานว่า วันนั้นโจวเฉินตงคงจะพูดจาร้ายกาจมากแน่ๆ ไม่อย่างนั้นด้วยนิสัยโผงผางตรงไปตรงมาอย่างจ้าวเถียน คงไม่โกรธเคืองถึงเพียงนี้ตอนนี้โจว
ของพวกนี้ล้วนเป็นของดี แถมส่วนใหญ่ก็เป็นเมนูเนื้อสัตว์ทั้งนั้น ย่อมต้องมีคนแย่งกันห่อกลับบ้านอยู่แล้วหลังจากแขกเหรื่อทยอยกลับกันไปจนเกือบหมด ก็ถึงเวลาของมื้ออาหารพร้อมหน้าครอบครัวเวลานี้ หลินมู่อิงได้เปลี่ยนจากชุดแต่งงานซิ่วเหอฝูสีแดงสด มาสวมชุดที่แม่ม่ายอู๋ตัดเย็บให้ก่อนหน้านี้แทนฝีมือการตัดเย็บของแม่ม่ายอู๋ยังคงประณีตงดงาม สีของชุดเป็นสีชมพูอ่อนหวาน ดูเรียบหรูและไม่เชยเลยสักนิดแม่โจว โจวเฉินตง โจวหนิงหนิง โจวอี้หมิง และหลินมู่อิง ต่างก็นั่งลงล้อมวงที่โต๊ะอาหารแม้แม่โจวจะเอ่ยปากชวนพวกคุณป้าคุณน้าและสะใภ้สาวที่มาช่วยงานให้มากินด้วยกันตามมารยาท แต่พวกนางก็รู้มารยาทดีพอ จึงไม่ยอมมาร่วมโต๊ะฝั่งนี้พวกนางจัดการจัดโต๊ะอีกตัวขึ้นมาเอง แล้วนั่งกินกันอยู่ที่ลานบ้านอย่างไรเสีย นี่ก็เป็นมื้ออาหารพร้อมหน้าครอบครัวของคู่บ่าวสาว มารยาทพื้นฐานแค่นี้ทุกคนล้วนรู้ดีเมื่อเห็นดังนั้น แม่โจวก็ไม่ได้คะยั้นคะยออะไรอีก"ตอนนี้หนูเรียกพี่มู่อิงว่าพี่สะใภ้รองได้อย่างเป็นทางการแล้วใช่ไหมคะ?" โจวหนิงหนิงมองดูอาหารเต็มโต๊ะ แม้จะอยากกินใจแทบขาด แต่ก็ยังไม่ยอมลงมือกินก่อนแต่กลับหันไปถามหลินมู่อิงเรื่องสรรพ
ความจริงหลินมู่อิงไม่อยากจะบอกให้คนอื่นรู้หรอก เพราะกลัวว่าของในรายการสินสอดจะเตะตาคนอื่นมากเกินไปอย่างไรเสีย นอกจาก 'ของสามหมุนหนึ่งเสียง' แล้ว ก็ยังมีเงินสินสอด และของมีค่าอื่นๆ อีกอีกอย่าง ประวัติครอบครัวของบ้านตระกูลโจวก็ไม่ค่อยดีนัก หากมีคนรู้ว่าในรายการนี้มีของมากมายและมีราคาแพงขนาดนั้น เกรง
ถ้าไม่ใช่เพราะหลินมู่อิง คืนนี้เขาจะต้องมาเจอเรื่องอับอายขายหน้าแบบนี้หรือ? ทั้งหมดเป็นความผิดของหลินมู่อิงคนเดียว! โทษหลินมู่อิงนั่นแหละ!ทว่า ตอนนี้เขากลับทำอะไรไม่ได้เลย เรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ ต่อให้แก้ตัวอย่างไรก็ถือว่าเป็นข้อหากระทำอนาจารได้ หากเขาหลุดปากพูดอะไรออกไปแม้แต่คำเดียว เกรงว่าจะต
รับทราบครับ! นี่คือคำแปลตอนที่ 169 โดยใช้ชื่อตัวละครที่อัปเดตทั้งหมด (เฉียนจวิน, หลินมู่อิง, หลิวอิ๋ง, โจวอี้หมิง, หลิวหยาง, หลู่เหวินชิง, แม่โจว, เซี่ยฮุ่ยเหม่ย, หลี่เอ้อร์โก่ว, โจวหนิงหนิง, พี่ใหญ่โจว, ท่านป้าโจว, แม่ม่ายอู๋) และรักษาสำนวนยุค 70 รวมถึงใช้คำว่า อะไร ตามที่ได้ตกลงกันไว้ครับ:ตอนที่
"เด็กสองคนนี้ กินเร็วเสียจริง" แม่โจวกล่าวด้วยรอยยิ้มเนื่องจากโต๊ะมีขนาดไม่ใหญ่ เปาจื่อกับโจวหนิงหนิงจึงหยิบเก้าอี้พับตัวเล็กคนละตัวไปนั่งกินอยู่ด้านข้างทั้งคู่กินซาลาเปากันอย่างเอร็ดอร่อย ถึงขนาดที่ว่าให้ซุปปลาก็ยังไม่ยอมซดโจวอี้หมิงมองดูญาติมิตรและสหายตรงหน้าที่กำลังกินข้าวกันอย่างสรวลเสรเฮฮา ร






reviews