การเผชิญหน้า

การเผชิญหน้า และพลังที่ตื่นขึ้น

เสียงทุบผนังโบสถ์ยังคงดังสนั่นไม่หยุดหย่อน ผสมกับเสียงกรีดร้องของผู้คนในห้องใต้ดินที่เพิ่มระดับขึ้นเรื่อยๆ ยูเมะและเทนชิสบตากันอย่างมุ่งมั่น ก่อนที่เทนชิจะพยักหน้าให้ยูเมะเป็นเชิงบอกว่าเขาพร้อมแล้วที่จะเผชิญหน้ากับสิ่งที่อยู่ด้านนอก

"แม่ชีครับ! ผมขอให้แม่ชีช่วยเปิดประตูโบสถ์ได้ไหมครับ?" เทนชิเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง เขาเข้าใจดีว่าการเปิดประตูออกไปเผชิญหน้ากับภัยคุกคามที่ไม่รู้ที่มานั้นอันตรายเพียงใด แต่การปล่อยให้โบสถ์ถูกทำลายก็ไม่ใช่ทางเลือก

แม่ชีลังเลเล็กน้อย ดวงตาเต็มไปด้วยความกังวล "แต่เด็กๆ...มันอันตรายเกินไปนะ! พวกมันกำลังรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ"

"เราไม่มีเวลาแล้วครับแม่ชี!" ยูเมะเสริม "ถ้าผนังโบสถ์พังลงมา พวกเราทุกคนจะตกอยู่ในอันตราย! เราต้องออกไปหยุดพวกมัน!" เธอชี้ไปที่คริสตัลสีมรกตที่บัดนี้เรืองแสงจ้าจนแทบจะแสบตาและสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง แสดงให้เห็นว่าพลังป้องกันของโบสถ์กำลังถูกทดสอบอย่างหนัก

แม่ชีเห็นถึงความมุ่งมั่นในแววตาของเด็กทั้งสอง เธอรู้ว่าไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว "ก็ได้...แต่ต้องระมัดระวังที่สุดนะ"

แม่ชีเดินไปที่ประตูโบสถ์ เธอวางมือลงบนสลักประตูไม้บานใหญ่ ก่อนจะออกแรงดันมันให้เปิดออกช้าๆ ครืดดดด... เสียงบานประตูไม้เก่าแก่เสียดสีกับพื้นหินดังขึ้นอย่างน่าขนลุก เผยให้เห็นภาพเบื้องหน้าอันน่าสะพรึงกลัว

ทันทีที่ประตูเปิดออก แสงจากคริสตัลสีมรกตที่แผ่ออกมาจากโบสถ์ก็ส่องสว่างออกไปภายนอก เผยให้เห็นกลุ่มเงาปีศาจนับร้อยตัวยืนเรียงรายอยู่รอบโบสถ์ในระยะห่างที่มันไม่สามารถเข้าถึงได้ พวกมันแต่ละตัวมีขนาดใหญ่กว่าเงาปีศาจทั่วไปที่เคยเจอมาก่อน และในมือของพวกมัน...คือท่อนซุงขนาดใหญ่ ที่พวกมันใช้เหวี่ยงเข้าใส่ผนังโบสถ์อย่างบ้าคลั่ง

แต่ที่น่าตกใจยิ่งกว่านั้นคือ เบื้องหลังกลุ่มเงาปีศาจเหล่านั้น ยืนตระหง่านอยู่เงาที่ใหญ่ที่สุด ตัวหนึ่ง สูงเกือบสองเมตร รูปร่างคล้ายมนุษย์แต่บิดเบี้ยวผิดรูป ดวงตาสีแดงฉานสองจุดเรืองแสงลึกล้ำในความมืด มันกำลังจ้องมองมาที่โบสถ์ราวกับกำลังบงการการโจมตีทั้งหมด

"ให้ตายสิ...นั่นมันตัวอะไรน่ะ?" เทนชิพึมพำด้วยความตกใจ ใบหน้าเขาซีดเผือดลงทันทีเมื่อเห็นเงาขนาดยักษ์

ยูเมะแทบก้าวถอยหลัง นาฬิกาอาคมบนข้อมือของเธอส่งเสียงเตือน "ติ๊ดดดดดดดดด!" ดังยาวต่อเนื่องราวกับเสียงไซเรนเตือนภัยสูงสุด "พลังงานของมัน...รุนแรงมากค่ะเทนชิ! ไม่เคยเจออะไรแบบนี้มาก่อนเลย!"

"มันคือวิญญาณชั้นสูง...หรือปีศาจระดับจ่าฝูง!" แม่ชีเอ่ยเสียงสั่นด้วยความหวาดกลัว "มันกำลังพยายามทำลายการป้องกันของคริสตัลศักดิ์สิทธิ์เพื่อเข้าไปในโบสถ์!"

"พวกมันกำลังต้องการอะไรกันแน่คะ?" ยูเมะถาม

"วิญญาณ! พวกมันต้องการวิญญาณ! โดยเฉพาะวิญญาณที่ถูกกักขังอยู่ในโบสถ์แห่งนี้!" แม่ชีตอบเสียงสั่นเครือ "และถ้าพวกมันทำสำเร็จ...พวกเราทุกคนจะถูกกัดกิน!"

เทนชิกำมีดอาคมแน่น "เราต้องหยุดมัน!" เขาตัดสินใจที่จะพุ่งออกไป แต่ยูเมะคว้าแขนเขาไว้

"เดี๋ยวก่อนเทนชิ! พวกมันเยอะเกินไป! แล้วตัวใหญ่ข้างหลังนั่น...เรายังไม่รู้ว่ามันมีพลังขนาดไหน!" ยูเมะพยายามคิดหาหนทางที่ดีที่สุด "มีอะไรที่เราทำได้มากกว่าแค่ต่อสู้ตัวต่อตัวไหมคะแม่ชี?"

แม่ชีมองยูเมะและเทนชิสลับกัน เธอนึกถึงตำนานเก่าแก่ที่สืบทอดกันมาในโบสถ์เกี่ยวกับ "ผู้ถูกเลือก" และ "พลังที่ถูกซ่อนเร้น" ดวงตาของเธอฉายแววแห่งความหวัง "บางที...อาจจะมีทางจ้ะ"

แม่ชีเดินไปยังแท่นบูชาเก่าแก่กลางโบสถ์ เธอหยิบหนังสือปกหนังเก่าๆ เล่มหนึ่งที่เต็มไปด้วยฝุ่นออกจากลิ้นชักที่ซ่อนอยู่

"ในหนังสือเล่มนี้...มีบันทึกของนักเวทย์ผู้สร้างคริสตัลศักดิ์สิทธิ์นี้ไว้ นางทิ้งวิธีการเสริมพลังคริสตัลไว้เพื่อใช้ในยามคับขัน...แต่มันต้องใช้พลังวิญญาณที่บริสุทธิ์และเข้มแข็งจากผู้ที่มีจิตวิญญาณแห่งการพิทักษ์เท่านั้น"

ยูเมะและเทนชิสบตากัน พวกเขารู้สึกได้ว่าแม่ชีกำลังหมายถึงพวกเขา

"พลังวิญญาณที่บริสุทธิ์...และการพิทักษ์...อย่างนั้นหรือคะ?" ยูเมะเอ่ยขึ้นอย่างไม่แน่ใจนัก

"ใช่จ้ะ!" แม่ชีพยักหน้า "นักเวทย์ผู้นั้นได้ทำนายไว้ว่า หากถึงกาลที่เงามืดจะกลับมาผงาดอีกครั้ง ผู้ที่เปิดประตูมิติเข้ามาในสุสาน และมีจิตใจแห่งการพิทักษ์อันแรงกล้า จะเป็นผู้ที่จะปลุกพลังที่แท้จริงของคริสตัลนี้ได้อีกครั้ง"

"แล้วเราจะทำยังไงครับ?" เทนชิถามอย่างกระตือรือร้น

"พวกเจ้าต้องหลอมรวมพลังวิญญาณของพวกเจ้าเข้ากับคริสตัลนี้จ้ะ" แม่ชีเปิดหนังสือไปหน้าที่มีรูปภาพประกอบเก่าๆ "ผู้หญิงจะใช้คาถาเพื่อเปิดเส้นทางพลังงานวิญญาณ และผู้ชายจะใช้ความบริสุทธิ์ของจิตใจนำทางพลังนั้นไปสู่คริสตัล"

ยูเมะหันไปมองคริสตัลสีมรกตที่ยังคงสั่นสะเทือนอยู่ "แต่...ถ้าเราทำไม่ได้ล่ะคะ?"

"ถ้าทำไม่สำเร็จ...พลังของคริสตัลอาจจะระเบิดและทำลายโบสถ์ทั้งหมด" แม่ชีเอ่ยเสียงเบา "แต่นี่เป็นทางเดียวที่จะหยุดพวกมันได้"

โครมมมมมมม!

เสียงท่อนซุงขนาดยักษ์พุ่งเข้าชนผนังโบสถ์อีกครั้ง คราวนี้รุนแรงกว่าเดิมมาก ผนังโบสถ์ด้านนอกเริ่มมีรอยร้าวขนาดใหญ่ปรากฏขึ้น แสงจากคริสตัลกะพริบวูบวาบราวกับจะดับลงได้ทุกเมื่อ

"เราต้องลองดูยูเมะ!" เทนชิเอ่ยอย่างเด็ดเดี่ยว "เรามาถึงขนาดนี้แล้ว เราจะยอมแพ้ไม่ได้!"

ยูเมะมองเทนชิ ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความกล้าหาญที่ผุดขึ้นมา "ก็ได้ค่ะเทนชิ! เรามาลองดู!"

เทนชิเดินไปยืนใกล้กับคริสตัลสีมรกต เขาหลับตาลงและพยายามรวบรวมสมาธิ จิตใจของเขานึกถึงเพื่อนๆ ในห้อง B ความรับผิดชอบที่เขามีต่อการปกป้องพวกเขา และความตั้งใจที่จะหยุดยั้งภัยคุกคามนี้

ยูเมะร่ายคาถาที่แม่ชีบอกในหนังสือ ท่วงทำนองของคาถาเป็นภาษาโบราณที่เธอไม่เคยได้ยินมาก่อน แต่คำพูดเหล่านั้นกลับไหลออกมาจากริมฝีปากของเธออย่างเป็นธรรมชาติราวกับเคยท่องจำมาตั้งแต่เกิด มือของเธอเรืองแสงสีขาวนวล และพลังงานเวทมนตร์เริ่มรวมตัวกันเป็นวงกลมเรืองแสงที่ปลายเท้าของเทนชิ

"โอม...จิตแห่งอารักษ์ จงสถิตในกายา...พลังวิญญาณบริสุทธิ์ จงเป็นแสงนำพา...สู่ดวงแก้วแห่งพิทักษ์...ตื่นเถิด...พลังแห่งอดีต..." ยูเมะร่ายมนตร์ ดวงตาของเธอปิดสนิทเพื่อรวบรวมสมาธิ

ทันใดนั้น แสงสีฟ้าอ่อนๆ ก็เริ่มปรากฏขึ้นรอบกายของเทนชิ มันคือพลังวิญญาณของเขาเองที่กำลังถูกยูเมะดึงออกมา พลังงานนั้นพุ่งตรงไปยังคริสตัลสีมรกต และเมื่อพลังงานของเทนชิสัมผัสกับคริสตัล มันก็เปล่งแสงสว่างเจิดจ้าขึ้นอย่างรุนแรง

ฟู่มมมมมมมมมม!

คริสตัลสีมรกตระเบิดพลังงานออกมาเป็นลำแสงสีเขียวมรกตพุ่งทะยานขึ้นไปสู่ท้องฟ้า ลำแสงนั้นพุ่งทะลุผ่านหลังคาโบสถ์ที่กำลังถูกโจมตี และแตกกระจายออกเป็นคลื่นพลังงานศักดิ์สิทธิ์ที่แผ่ขยายออกไปทั่วสุสาน

เสียงกรีดร้องโหยหวนของเหล่าเงาปีศาจดังระงมอีกครั้ง คราวนี้เป็นเสียงกรีดร้องที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดอย่างแท้จริง เมื่อคลื่นพลังงานสีเขียวมรกตปะทะเข้ากับพวกมัน ร่างของเงาปีศาจก็เริ่มสลายไปอย่างรวดเร็วราวกับถูกเผาไหม้ด้วยเปลวไฟศักดิ์สิทธิ์ แม้แต่เงาปีศาจตัวยักษ์ที่กำลังบงการการโจมตีอยู่ก็ส่งเสียงคำรามอย่างเจ็บปวด ก่อนจะล่าถอยกลับเข้าไปในความมืดมิดของสุสานอย่างรวดเร็ว พร้อมกับเงาปีศาจบริวารที่เหลืออยู่

เสียงทุบโบสถ์เงียบลงทันที ความเงียบเข้าปกคลุมสุสานอีกครั้ง มีเพียงเสียงลมพัดแผ่วเบา และเสียงหายใจหอบถี่ของยูเมะและเทนชิ

ทั้งสองล้มลงกับพื้นด้วยความเหนื่อยล้า แต่ใบหน้าของพวกเขากลับเต็มไปด้วยความโล่งอก คริสตัลสีมรกตกลับคืนสู่สภาพเดิม แต่บัดนี้มันเปล่งประกายระยิบระยับยิ่งกว่าเดิม ราวกับได้รับพลังงานชีวิตใหม่

"พวกเจ้า...พวกเจ้าทำได้!" แม่ชีเอ่ยเสียงสั่นด้วยความปลื้มปิติและเหลือเชื่อ "พลังของคริสตัลได้รับการเสริมแล้ว! มันจะปกป้องโบสถ์จากพวกมันได้อีกพักใหญ่"

ยูเมะและเทนชิพยุงตัวขึ้น พวกเขาสบตากันด้วยความภาคภูมิใจ และในแววตาก็มีความเข้าใจบางอย่างที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้นปรากฏขึ้น พลังที่พวกเขาปลุกขึ้นมานั้นเป็นสิ่งที่ไม่เคยรู้มาก่อน และมันคือเบาะแสสำคัญที่จะนำไปสู่การหยุดยั้งภัยคุกคามทั้งหมด

แต่คำถามยังคงอยู่...เงาปีศาจยักษ์ตัวนั้นคืออะไร? และทำไมมันถึงต้องการวิญญาณที่ถูกกักเก็บอยู่ในสุสานแห่งนี้? การต่อสู้ครั้งนี้เป็นเพียงจุดเริ่มต้น...