เมื่อฉันติดอยู่ในเกมฮาเร็มที่ไม่ตรงปก

เมื่อฉันติดอยู่ในเกมฮาเร็มที่ไม่ตรงปก

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-03-27
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
58Bab
1.6KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

ไหนหน้าแนะนำตัวบอกว่า 60-65 แล้วทำไมเปิดออกมามันถึงเป็น49ล่ะคะช่องทางการร้องเรียนเกมไม่ตรงปกนี่อยู่ที่ไหน! ฉันไม่ยอม!!

Lihat lebih banyak

Bab 1

1.เหนือการคาดหมาย

Elise Thorn hated school.

Not because of the reasons normal people would: the crazy deadlines, the overbearing teachers, or the enormous workload.

It was because school reminded her of the one thing she had always tried to forget.

Archview High was a high school situated in the town of Archview, a small town located at the seaside.

At first glance, one would expect the small town to be like any other, but it held supernatural secrets: humans who shared genetic codes with wolves. They roamed everywhere, hiding in plain sight to the otherwise normal people of Archview. They were on the streets, in the supermarkets, even in churches

They were called werewolves.

And Elise was one of them.

Except, she was different.

The wolves had a hierarchy of power. The strongest remained at the top, acquiring the best social status and political power within Archview, while the bottom feeders were the laughing stock.

There were three clans in total, the Silverdrew clan, the Nightbloom clan, and the Everglade clan. The three clans were all headed by the wolf with the highest social status and purest wolf blood among them all: the Lycan Alpha.

But unlike the Alpha, there were werewolves that hadn’t quite unlocked their full wolf at all. It was like they didn’t even have one.

They were called Omegas, and that was exactly what Elise was.

Elise didn’t belong to pack as far as she knew. She was an orphan, not having any memory of her parents apart from the crescent necklace her mother had left to her, which she fiddled with whenever she was anxious.

She had wanted to have a taste of normalcy by enrolling at Archview high under the guardianship of her aunt, but just like anywhere else in the small town, Archview was crawling with werewolves.

Even as she walked down the hallway and saw Becky and her squad approaching, she knew this day would be like any other.

“If it isn’t the worthless underling.”

Becky said with a flick of her blonde hair. She undoubtedly had a pretty face, but the heavy make-up she put on made her look more like an evil witch.

Elise already turned to leave, her books still cradled in her arm, but she quickly found herself surrounded by the gang.

Becky Everglade, as her surname would suggest, was the daughter of Roland and Tasha Everglade and the heiress to the Everglade pack.

She was the prize, carrying a social status that most werewolves could only dream of. Rumours had it that even the Alpha had eyes for her. Of course she’d be a stuck up bully.

“Hey, I’m talking to you.” Becky snapped her fingers in Elise’s face.

“I still wonder why an underling such as yourself won’t just go join your kind in the pack house. My packhouse personally needs a maid. Why don’t you make yourself useful?”

Elise was much too used to this routine, she turned away and tried to wriggle her way out of the situation, but the girls huddled closer, blocking her path.

“Principal Birne went for a staff meeting outside school. No one is coming to your rescue today.”

Becky and her girls came closer. Elise suddenly found herself in a tight squeeze. Students passed by like nothing was happening. Of course, no one would dare double cross Becky. Not humans, not even werewolves.

Before Elise knew what was happening, she was shoved to the ground. Her books and papers spilled to the floor, and Becky’s squad kicked and stomped at them till they were nothing but scrap.

“You really think you deserve to breathe the same air I do, Omega girl?”

Becky kicked her in the chest, and Elise found herself flying to the far end of the hallway.

Werewolves like Becky had unnatural strength, and a wolfless Omega like Elise was certainly no match for her. All she could do was shuffle backwards while the gang walked slowly towards her, their irises flashing a dangerous yellow.

“When you heard I was enrolled in this school, you should have ran away with your tail between your legs. But you stayed, and I have tolerated your obnoxious presence for long enough.”

Becky came within talking distance of Elise and spread her palms, her werewolf claws sprouting from the tip of her fingers.

Her fangs grew out as she flashed Elise a devilish smile. Elise’s heart skipped a beat. She never knew Becky could take it this far.

With lightning speed, her claws came at Elise’s throat, slicing towards her exposed neck in a dangerous arc. Elise braced herself for impact, her eyes shut in anticipation of what seemed to be her demise.

She expected enormous pangs of pain and the gush of blood, but it never came.

Elise opened her eyes to see a hand latched around Becky’s wrist, restraining her claws which were already fatally close to her neck.

She looked up to see Luka.

“How dare you?”

Becky said as Luka shoved her arm away. She had been momentarily shocked but quickly regained herself at the sight of her brother.

“Do you realise what I just stopped you from doing?” Luka responded.

“Why didn’t you just let me teach her a lesson?”

“You would’ve killed her, Becky.”

Becky’s eyes widened in a bit of shock, but the look of malice quickly took over.

“And so what? She doesn’t deserve to be here in a school with us. She needs to know her place. I don’t know why you always have to get in my way!”

Becky yelled as she shoved past Luka and stomped down the hallway, her girls following her closely behind.

Luka sighed in exasperation, as he looked in the direction of his departing sister.

Luka Everglade, unlike his older sister, was responsible and less reckless. When he saw his sister about to make what seemed to be the biggest mistake of her life out of pride and ego, he knew he had to stop her.

An unwritten rule of the pack was to never kill another werewolf as a werewolf yourself. Even though Omegas weren’t fully werewolves, they were still among the pack.

Luka knew his sister didn’t exactly mean to kill Elise. Normally, a slice to the throat wouldn’t have been enough to kill a werewolf, only scare them or cause a bit of pain, but his sister had been too foolish to realise that Elise was a lowly omega with no wolf.

She would’ve most likely died from that attack, just like a human would’ve.

“Are you okay?”

Elise was drawn out of her thoughts to see Luka’s outstretched palm. She took it and he hoisted her up.

“Thank—“

“Don’t”. Luka interrupted her before she could express her gratitude.

Just like his sister, Luka sported blonde hair and blue eyes with a pretty face that had most human and werewolf girls swooning. He was fairly tall, and seemed like a good person compared to his sister. But Elise knew he didn’t like her. He only helped her to keep his reputation intact.

“Maybe you should consider leaving this school for good. Before Becky finally rips your throat out.” Luka said as he walked in the opposite direction.

“What a jerk!” Elise thought to herself as she tried to salvage what was left of her books.

People still passed by, werewolves shooting her glances of disgust and disdain, and humans rushing past like they were scared of associating with someone like her.

Elise was already used to being an outcast, but she suddenly felt more emotional today. She had no real friends or family. As an orphan, she never even knew her parents, and her aunt, Thea, was arrogant and selfish just like every other person she knew.

She had only even agreed to take care of Elise because she had no children of her own, and for someone who was barren, she had no love within her to give, so she poured her bitterness on poor Elise.

The thought of going back home drained Elise. But sadly, she had to.

One depressing environment to another.

She thought.

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
58 Bab
1.เหนือการคาดหมาย
“ยินดีต้อนรับ หวังว่าคุณจะสนุกไปกับเกม...”ข้อความเฮงซวยนั่นขึ้นค้างอยู่ก่อนที่มันจะเริ่มจางหายไปเรื่อยๆ ฉันยกมือขึ้นมาทึ้งหัวตัวเองอย่างไร้ความหวังเมื่อการพยายามล็อกเอ้าท์ออกจากเกมนี้มันคือเรื่องที่เป็นไปไม่ได้..นี่คือเกมฮาเร็มเรท20+ ที่ฉันทุ่มเงินไปมากกว่าสองหมื่นในการซื้อเกมนี้มาเล่น ด้วยราคาที่แพงมากพอสมควรนั่นทำให้ฉันตั้งความหวังกับเกมนี้เอาไว้สูงมากทีเดียวว่าระบบเสมือนจริงในเกมนี้คงจะทำให้ฉันได้เพลิดเพลินไปกับมันซึ่งในครั้งแรกที่ฉันปรากฏตัวอยู่ในเกมนี้ เถียงไม่ได้เลยว่าระบบของเกมนั้นดีเลิศ ประเสริฐศรีมากดั่งใจหวัง ฉันเข้ามาอยู่ในร่างขององค์หญิงเจเนวี ซึ่งเป็นผู้ที่จะต้องฝ่าฟันภารกิจต่างๆ เพื่อให้ไปให้ถึงตอนจบอันแสนสุขของเกมนี้แต่สิ่งที่ทำให้เกมนี้มีผู้เล่นน้อยมาก นอกจากราคาของเกมที่สูงแล้วยังมีภารกิจที่ค่อนข้างยากอีกด้วย ในทุกภารกิจหากเลือกทางผิด ระบบจะส่งกลับไปยังจุดเริ่มต้นของด่านที่แล้ว ซึ่งหมายความว่าจะต้องเล่นด่านที่แล้วใหม่ถึงจะสามารถผ่านมาด่านถัดไปได้เรื่องนั้นไม่ใช่ปัญหาของคนที่ชื่อชอบความท้าทายอย่างฉันภารกิจไม่ได้ยากเย็น และเกมนี้ก็มีความสมจริงในแบบที่เลือดกำเดาของ
Baca selengkapnya
2.ชดเชยจากระบบ
“องค์หญิงเพคะ..”สาวใช้ส่วนตัวของเจเนวีเดินเข้ามาพร้อมกับถาดอาหารเช้าในมือ“ว่าอย่างไรมีนา เจ้าเองก็คิดว่าข้าขืนใจเซอร์เบรเดนด้วยรึไง”มีนาก้มหน้าลง หากจะถามความรู้สึกของเธอในยามนี้แล้วละก็..มันก็แน่ชัดอยู่ไม่ใช่หรือว่าท่านหญิงจะต้องลงมือขืนใจท่านเซอร์บลูอย่างแน่นอน“อย่าไปใส่ใจเรื่องข่าวลือเลยนะเพคะองค์หญิง”บอกตามตรงว่าฉันไม่รู้เลยว่าจะเอายังไงกับชีวิตดี ระบบกำลังผิดพลาดและมันส่งผลกระทบให้ฉันติดอยู่ที่นี่พร้อมกับตัวละครที่ไม่ตรงปกสักคนมันจะมีความหมายอะไรกันหากว่าฉันไม่ได้พบเจอกับเซอร์ เบรเดนสุดแซ่บคนนั้นในทุกครั้งที่ฉันพ่ายแพ้ในภารกิจต่อไป..นี่มันเศร้ามากเลยนะรู้ไหม“ประกาศจากระบบ ระบบกำลังตรวจหาความผิดพลาด เพราะฉะนั้นหากผู้เล่นต้องการจะออกไปจากเกมนี้ จะต้องทำภารกิจให้ผ่านทั้ง10ข้อก่อนค่ะ แต่เนื่องจาก NPC ทุกตัวหลุดออกจากการถูกควบคุม ภารกิจของท่านอาจจะยากมากยิ่งขึ้น..”“ก็ใช่นะสิ แล้วมันใช่เรื่องของฉันไหมที่จะต้องมาทำภารกิจที่มันยากมากกว่าชาวบ้านชาวเมือง นี่เสียเงินซื้อมานะ อย่าให้ออกไปได้ ฉันจะไปกดรายงานพร้อมกับหักดาวในหน้าร้านค้าของระบบเกมนี้เลยคอยดู!!”“ใจเย็นๆ ก่อนนะคะคุณ
Baca selengkapnya
3.จะหนีไปไหน
ฉันถูกส่งมาที่คฤหาสน์โรแลนด์อย่างรวดเร็วจนไม่ทันได้พบเจอหรือว่าพูดคุยกับเสด็จพ่อและเสด็จแม่เลยด้วยซ้ำเจเนวีคือองค์หญิงผู้งดงามที่ได้รับฉายาว่านางคือดอกไม้งามของจักรวรรดิ ความงดงามที่ทำให้ดอกไม้พลันสิ้นแสง นั่นสิ่งที่ฉันต้องยอมรับว่าการเข้ามาอยู่ในเกมนี้ด้วยภาพลักษณ์เช่นนั้นมันทำให้ฉันรู้สึกว่าเกมนี้มันน่าจะง่ายดาย..บุรุษทุกคนเมื่อมองเห็นถึงความงดงามของเจเนวีแล้ว ผู้ใดกันเล่าจะหลีกเลี่ยงความรู้สึกตกหลุมรักพวกนั้นได้ทว่ามันผิดพลาดเล็กน้อย เพราะดูเหมือนว่าในฝั่งของตัวละครชายจะไม่ได้ตกหลุมรักเจเนวีเพราะใบหน้าของนาง แต่เป็นเพราะว่าพวกเขาถูกระบบบังคับให้รักต่างหากนี่มันชักจะยากแล้วสิ การทำให้เซอร์เบรเดนมารักเธอ แล้วต้องทำให้เขามาทำเรื่องราวที่แสนเร่าร้อนด้วยกัน..“ยินดีต้อนรับเจนนี่หลานรัก..”สตรีวัยกลางคนกำลังยืนส่งยิ้มให้เธออยู่ด้านหน้าคฤหาสน์หลังใหญ่ นี่คือท่านป้าที่ใจดีกับเจเนวีที่สุดในโลก“ข้าทำเรื่องเอาแต่ใจเอาไว้มากพอสมควร เพราะแบบนั้นจึงถูกท่านพี่ส่งมาที่นี่..”หญิงวัยกลางคนหัวเราะออกมาด้วยความรู้สึกเอ็นดู“ไม่ใช่แบบนั้นหรอกเจนนี่ ป้าดีใจที่เจ้ามาที่นี่นะ..อยู่ที่นี่พักผ่อนให้สบา
Baca selengkapnya
4.แค้น
คอเสื้อของเจเนวีถูกรั้งเอาไว้ซึ่งนั่นมันคือการกระทำที่ไม่เป็นสุภาพบบุรุษเท่าไหร่นักแกรนด์ดยุคโรแลนด์ ไอแซ็คระดับความยาก 7 ดาวฉันไม่รู้ว่าทำไมในหน้าแนะนำตัวชายผู้นี้ถึงได้มีระดับความยากที่มันมากมายกว่าชาวบ้านชาวเมืองเขา แต่ดูเหมือนชายผู้นี้จะไม่ได้สนใจใบหน้านี้ของเธอเท่าไหร่นักเรื่องการตกหลุมรักที่ความงดงามนั้นตัดออกไปได้เลย เขาไม่มีทางตกหลุมรักเธอแบบในนิยายหรือว่าเกมจีบหนุ่มที่สุดแสนจะโรแมนติกอะไรแบบนั้นอยู่แล้ว เพราะงั้นตอนนี้สิ่งที่ควรทำคือการหนีก่อน..น่าจะดีกว่า แต่ฉันจะหนียังไงในเมื่อเขาจับคอเสื้อของฉันเอาไว้“ทะ..ท่านแกรนด์ดยุคคะ ปะ..ปล่อยคอเสื้อของฉันก่อนดีไหมคะ”เปลวไฟแห่งโทสะกำลังแผดเผาในใจของไอแซ็ค เขาคิดว่าสตรีที่แสนงดงามและโง่งมอย่างเจเนวี นางจะเป็นเพียงกระต่ายตัวน้อยที่ไร้พิษสงแต่ทว่านางกลับเอายาแปลกๆ ให้เขาดื่ม หลังจากนั้นเขาก็จัดการความรู้สึกเร่าร้อนที่กำลังแผดเผาในใจไม่ได้เลย เธอจงใจวางยาเขาแน่ๆ ไม่อย่างนั้นเขาจะมีสภาพน่าอายเช่นนี้ได้อย่างไรกัน“เจเนวี เจ้ากล้าคิดวางยาข้าอย่างนั้นหรือ”ครางนี้เขาไม่ได้เอามือดึงคอเสื้อของฉันอีกแล้วแต่เขากำลังยกดาบขึ้นมาจ่อคอของฉันแทน
Baca selengkapnya
5.เชื่อไปแล้ว
เจเนวีพาตัวเองกลับมายังที่พัก แน่นอนที่ด้านหน้าประตูทางเข้าเรือนรับรองของเธอ ผู้ที่ยืนอยู่ยังคงเป็นเบรเดนที่มีสีหน้าเย็นชาประดุจเจ้าชายน้ำแข็งแน่นอนว่าเมื่อเขาเห็นเธอที่กำลังเดินเข้ามายังเรือนรับรอง สิ่งที่เบรเดนทำคือการก้มหน้าลงเพื่อทำความเคารพตามปกติ หลังจากนั้นเขาก็เบือนหน้าหนีอย่างไม่คิดแยแสเธอเลยเจเนวีได้แต่มองหน้าของเบรเดนนิ่งๆ นั่นสินะ..เธอควรจะให้เวลาเขาหน่อย ให้เวลาเขาได้จัดการกับความรู้สึกของตัวเอง ส่วนเธอเองก็ควรจะให้เวลาตัวเองได้คิดจัดการหาข้ออ้างในการพบเจอเขาอีกหน่อยหรือว่าจะช่างแม่งภารกิจแล้วใช้ชีวิตสวยๆ รวยๆ ที่นี่ให้รู้แล้วรู้รอดไปฉันล้มตัวนอนลงบนเตียง ชีวิตของฉันมันไม่เคยได้โรยด้วยกลีบกุหลาบหรือว่ามีความรักที่แสนดีอะไรแบบนั้นอยู่ ฉันมีชีวิตที่ต้องทำงานหนักและต้องดิ้นรนทำงานเพื่อให้มีเงินใช้จ่าย พอช่วงเย็นหลังจากกลับมาจากที่ทำงาน ฉันก็มักจะผล็อยหลับไปด้วยความเหนื่อยล้าอยู่เสมอๆ มันเป็นการทำงานอย่างหนักที่ได้พักสัปดาห์ละหนึ่งวันการอยู่ที่นี่ก็ไม่ได้แย่อะไรเลยนี่ ฉันในตอนนี้คือเจ้าหญิงเจเนวี แน่นอนว่าเรื่องเงินนั้นไม่ต้องเป็นห่วงอะไรเลย ฉันมีเงินที่ใช้จ่ายสบายๆ ไปท
Baca selengkapnya
6.เริ่มต้น
ความกระอักกระอ่วนใจมันเริ่มต้นขึ้นมาจากตรงนี้แหละ ตรงที่ท่านป้าสั่งให้ท่านคาดินันอีริคที่ไม่ชอบขี้หน้าของฉันอยู่แล้วมาอยู่ดูแลฉันป้าคะ..คือว่าหนูอาจจะไม่ได้เหงามากขนาดนั้นในตอนที่อยู่คนเดียวก็ได้ ท่านป้าอย่างพึ่งด่วนตัดสินใจอะไรแบบนั้นสิคะ..“ที่นี่คือห้องรับรองพ่ะย่ะค่ะ และที่ด้านในมีหนังสือมากมายที่อาจจะทำให้องค์หญิงทรงเพลิดเพลินไปกับมัน วางเรียงรายเอาไว้ แต่..กระหม่อมคงลืมไปว่าไม่มีสิ่งใดที่จะทำให้พระองค์ทรงเพลิดเพลินได้เท่ากับร่างกายบุรุษ..ขออภัยอย่างสุดซึ้งที่วิหารไม่มีผู้ใดอาจหาญทำเรื่องเช่นนั้นกับองค์หญิงหรอกนะพ่ะย่ะค่ะ”อีริคกล่าวออกมาโดยไม่ขยับฝ่ามือหรือว่าเปลี่ยนสีหน้า เขาตรึงสายตาที่เย็นชาเอาไว้ที่เธอและนัยน์ตานั้นไม่สั่นคลอนแม้แต่นิดเดียวถึงแม้ว่าเจเนวีจะพยายามส่งยิ้มแสนงดงามให้เขาก็ตามทีคาดินันอีริคเองก็ค่อนแคะกันไม่เลิกเลยแฮะ ฉันไม่ค่อยแน่ใจเรื่องที่ทำให้เขาเกลียดฉัน ว่าเรื่องนั้นมันคือเรื่องอะไรกันแน่ เพราะในช่วงเวลาที่ NPCยังคงทำงาน ฉันไม่สามารถผ่านด่านของเขาได้เลยสักครั้งเดียว เพราะตัวละครอีริคนั้นมีอารมณ์ที่ซับซ้อนยากเกินกว่าจะทำความเข้าใจ แต่สิ่งที่เย้ายวนใจคือในห
Baca selengkapnya
7.บีบอย่างอื่นเถอะ
ชีวิตแสนสุขของเจเนวี- รวย- พ่อแม่รัก- พี่ชายทะนุถนอม- หน้าตาดี- มีบุรุษมาให้กินไม่ขาดนิ้วของฉันมันยังไม่พอที่จะนับข้อดีของการเป็นเจเนวีเลยนะ แล้วทำไมฉันถึงรู้สึกถึงลางบอกเหตุแปลกๆ ที่มันไม่สู้ดีเอาซะเลยฉันนั่งเท้าคางมองออกไปที่ด้านนอกหน้าต่างในห้องนอน มีนากำลังปูเตียงพร้อมกับฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดี“..มีนา ข้าเป็นยังไงบ้าง”เจเนวีลุกขึ้นพร้อมกับกางแขนออกเพื่อถามมีนาสาวใช้คนสนิท“? ..”บนใบหน้าของสาวใช้นั้นมีแต่คำถามมากมายเต็มไปหมด ถึงอย่างนั้นมีนาก็ยินยอมว่างผ้าปูเตียงแล้วเดินเข้าไปหาองค์หญิง“พระองค์ยังทรงงดงามเช่นเดิม เหมือนกับทุกวันเพคะ..วันนี้งดงามมากกว่าเมื่อวานนิดหน่อย”นั่นมันใช่คำตอบที่เธออยากได้ยินที่ไหนกันล่ะ“มีนา..ข้าหมายถึงที่ผ่านมานั่นข้าเป็นอย่างไรบ้าง แบบ..ข้าเป็นคนไม่ดีอะไรแบบนั้นใช่ไหม แล้ว..เสด็จพ่อและเสด็จแม่ไม่ด่าข้าเลยงั้นเหรอ”มีนาขมวดคิ้ว“วันนี้ที่วิหารเกิดเรื่องอะไรไม่ดีกับพระองค์รึเปล่าเพคะ หรือว่าอยากให้หม่อมฉันเรียกหมอหลวงมาตรวจดูอาการสักหน่อย”ฉันถอนหายใจด้วยความเหนื่อยล้าแต่ถึงอย่างนั้นในใจก็ยังคงคาดหวัง“ที่จริงแล้ว วันนี้ข้าไปพบคาดินันมาน่ะ และท่าน
Baca selengkapnya
8.โถพ่อคนดี (NC)
ไอแซ็คมั่นใจมากว่าเขาไม่ใช่บุรุษที่มีความอดทนมากมายอะไรนัก เขาน่ะ..ไม่เคยจินตนาการถึงเรื่องสตรีและตัวเขาเองเลยสักครั้งเดียว ราวกับว่าเขาคิดภาพในอนาคตระหว่างเขาและการจัดงานแต่งงานหรือว่าการนอนร่วมเตียงกับสตรีไม่ออกเลย ในชีวิตของไอแซ็คนั้นเขามีเรื่องมากมายที่มันมีค่ามากกว่าการเอาเวลาที่แสนมีค่าของตัวเองไปทิ้งเอาไว้ที่สตรีผู้เดียวมันไร้ค่าและเสียเวลาเป็นอย่างมาก..เขากดปลายนิ้วลงไปบนเนินอกคู่งาม มันนุ่มฟูราวกับฟองครีมที่เขาเคยเล่นตอนอาบน้ำในยามที่เขาเป็นเด็ก อีกทั้งน่าแปลกที่แค่ได้สัมผัสลงไปบนนั้น เขาก็รู้สึกดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัดเจน เขาไม่ร้อนรนกระวนกระวายเหมือนอย่างเคยอีกแล้ว บอกตามตรงว่าวิธีทางธรรมชาติที่หมอบอกเขานั้น มันไม่ได้ช่วยให้อาการกระหายอยากเหล่านั้นทุเลาลงเลยแม้แต่นิดเดียว การใช้มือของตัวเองเพื่อทำให้มันจบๆ ไปไม่ได้ช่วยให้ดีขึ้น ตรงกันข้ามมันกำลังทำให้ทุกอย่างแย่ลงไปหมดเมื่อการสัมผัสตัวเองไม่สามารถนำพาให้ถึงฝั่งฝันได้อีกต่อไปเขาอยากได้มากกว่านั้น สตรีสักคนที่นอนราบเรียบอยู่บนเตียง กางขาของนางออกให้กว้างและรับเขาเข้าไปด้วยความเต็มใจ แน่นอนว่าเขาไม่ได้เรื่องมากจนถึงขั้นอยากได้
Baca selengkapnya
9.ลุกขึ้นมา (NC)
คิ้วของเธอขมวดมุ่น ดวงตาทั้งสองข้างหลับพริ้ม ริมฝีปากเผยอออกน้อยๆ ใบหน้านั้นดูเย้ายวนมากยากจะบรรยาย แน่นอนว่าไอแซ็คกำลังจดจำภาพแสนหวานและงดงามนั่นเอาไว เขาบอกตามตรงว่าในยามนี้เขาอาจจะแสดงด้านที่ไม่ใช่ตัวเองออกไป เพราะว่าสตรีเบื้องหน้าทำให้สติที่มีอยู่น้อยนิดของเขาจางหายไปเรียบร้อยยิ่งขยับส่วนนั้นของเราก็ยิ่งเสียดสีและชื้นแฉะไปหมด ร่างกายของเขากำลังร้อนขึ้นเรื่อยๆ เนื่องจากเขาไม่สามารถปลดปล่อยความต้องการทั้งหมดออกไปได้ การทำเช่นนี้ดีมากกว่าการใช้มือนั่นคือเรื่องจริง ทว่าเขาสามารถรู้สึกลึกซึ้งได้มากกว่านี้อีก แค่เขาฉีกทึ้งกางเกงซับในที่ขวางกั้นเราเอาไว้ออกเสีย เขาอาจจะรู้สึกสุขสมมากกว่านี้ลมหายใจของเจเนวีกระชั้นและรุนแรงมากยิ่งขึ้น ทั้งที่อีกฝ่ายมิได้เคลื่อนไหวรุนแรงอะไรเลย ทุกครั้งที่เขาขยับร่างกายมันเสียดสีและแตะครูดลงไปบนจุดที่ไวต่อสัมผัสของเธอได้อย่างแม่นยำจนเจเนวีหลุดเสียงร้องครางออกมา ใจจริงเธออยากร้องขอให้เขาทำมากกว่านั้น..ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้วทำให้ถึงขั้นสุดท้ายไปเลยท่าจะดี แต่ทว่าเพราะชายเบื้องหน้าคือแกรนด์ดยุคโรแลนด์ บุรุษซึ่งเดาความคิดยากเย็นยิ่งนัก หากว่าเธอโลภมากและร้องขอเขามา
Baca selengkapnya
10.ละเลย
“รบกวนท่านออกไปก่อนที่จะมีคนอื่นเข้ามาเถอะค่ะ!”เมื่อคืนนี้มันคืออะไรกัน? ฉันแทบไม่ได้นอนเพราะเขาพยายามมากวนฉันในทุกๆ สิบนาที“แล้วที่ข้าต้องเป็นเช่นนี้เพราะใครกัน คราวหลังไม่ต้องมาหวังดีเพื่อช่วยข้า ข้ามิได้ร้องขอความเมตตาจากเจ้าสักหน่อย”แล้วเธอจะรู้ไหมว่าในยาบำรุงของเกมนี่ มันจะมีส่วนผสมของไอ้หญ้าโด่ไม่รู้ล้มแบบนั้นอยู่น่ะ ไม่งั้นเธอก็ไม่คิดให้เขากินหรอก!!แต่เถียงออกไปแบบนั้นไม่ได้สิ เพราะไม่ว่าจะมองทางไหน คนผิดก็คือเธออยู่ดี..การเถียงออกไปแบบข้างๆ คูๆ มันไม่น่ารักหรอกนะ คนสวยเขาไม่ทำแบบนั้น“ฉันขอโทษค่ะ ในยามนั้นความคิดของฉันก็แค่อยากช่วยเหลือท่านแกรนด์ดยุคจากความตายเท่านั้นเอง ฉันไม่รู้ว่าในยามีส่วนผสมของหญ้าสมุนไพรที่ทำให้ท่านเป็นแบบนี้..”เธอกล่าวพร้อมกับหัวคิ้วที่ลู่ลงเล็กน้อยราวกับว่าเจเนวีกำลังรู้สึกผิดไอแซ็คกระแอมเบาๆ“อย่างน้อยเจ้าก็ไม่ได้โง่ถึงขนาดที่ไม่รู้จักความผิดของตัวเอง เช่นนั้นก็ดี เตรียมตัวให้ดีเพราะคืนนี้ข้าจะมาใหม่..”ห้ะ! คืนนี้เขาก็จะมาอีกงั้นเรอะ!บอกตามตรงว่ามันดี..สิ่งที่เขาทำนั่นจัดเข้าขั้นผู้เชี่ยวชาญทางด้านเรื่องบนเตียงเลย แต่ว่ามันเหนื่อยล้ามากเกินไป
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status