Masuk“I-I just want to talk to Elize,” pahayag ni Calvin, seryoso. Titig na titig ang binata kay Elize.
Lalong nagbuhol ang mga kilay ni Ivy, namaywang “Talk? Ano pang pag-uusapan ninyo? Have you not done enough to my friend—“
Hinawakan ni Elize ang braso ni Ivy, sandaling pinuno ng hangin ang dibdib bago nagsalita. “Let me talk to him, Ivy.”
“P-pero, El—“
“It’s okay. I-I can handle him,” paniniguro ni Elize bago humakbang palapit kay Calvin. Tumigil siya ilang hakbang ang layo sa dating nobyo. Hindi niya alam kung anong nangyari dito but he looked different. Nangingitim ang ilalim ng mata nito. Magulo ang buhok nito. Gusot din ang t-shirt na suot. He looked like he went to hell and back. Malayong-malayo sa well-groomed na Calvin na kilala niya. Subalit, kung ano mang nangyari dito matapos siyang umalis sa Sta. Ignacia, wala na siyang pakialam. She’s over him.
“Bakit ka nandito, Calvin?” diretsong tanong ni Elize.
“I-I just… want to explain, Elize,” umpisa ni Calvin, bakas ang pagkataranta sa tinig. “Nahulog si Tita Ramona sa hagdan ng araw ng kasal natin. Nag-panic si Juliette, muntik na siyang atakihin ng asthma. I cannot just turn a blind eye and—“
“Stop, Calvin. Ayoko nang marinig ang mga dahilan mo. Wala na ko sa Sta. Ignacia. Wala na ko sa firm mo. Wala na ring tayo. Bakit ka pa ba nagpunta rito? Ano pa bang gusto mo?”
“Ikaw, ikaw ang gusto ko, Elize. The past few weeks had been pure hell. The office is in chaos. My life is in chaos without you. S-so… if you could please consider… come back to me, Elize. Pangako, I will treat you better. Ganito, why don’t you set another day for our wedding? I promise to be there and—“
“Shut up, Calvin!” gigil na putol ni Elisa sa lalaki. Ano bang pinagsasabi nito? Ganoon ba talaga ito ka-insensitive? She doesnt want him in her life anymore. Ano bang mahirap intindihan doon? Sa puntong iyon, napagtanto ng dalaga na wala na siyang nararamdaman sa ex-boyfriend kundi inis at awa. “Hindi na ko babalik sa ‘yo. I think my lawyer made that very clear to you. I have moved on with my life. You should too!”
Lalong bumagsak ang balikat ni Calvin. “B-but we’ve always been together for years. Paano mo nagagawang itapon na lang ‘yon nang basta ngayon?”
“Hindi ba dapat ako ang nagtatanong niyan sa ‘yo? How could you disregard me for years when all I did was love you? Not even a single gift, Calvin. You have never given me any gifts since we started dating in college. No gifts. No flowers. Not even an engagement ring when you told me to plan our supposed wedding. Ganoon ba ako kawalang halaga sa ‘yo? You took me for granted, Calvin. I don’t deserve that. No woman deserved that!"
Muling natahimik si Calvin, kumuyom na ang mga kamay sa pagpipigil ng luha. Lahat ng sinabi ni Elize ay totoo, alam niya ‘yon. Alam niya nagkasala siya kaya lang… “El, a-ano bang dapat kong gawin para mapatawad mo ko? Tell me. Gagawin ko.”
Marahang umiling ang dalaga. “Pinatawad na kita, Calvin. Pinatawad ko na rin ang sarili ko kung bakit pa ikaw ang pinili kong minahal. I have wasted four years of my life on you. Siguro naman, sapat na ‘yong kabayaran sa pagligtas mo sa akin noon, di ba?”
Nangunot-noo si Calvin. “E-Elize, —“
“Tapos na tayong mag-usap, Calvin. H’wag mo na kong sundan. Masaya na ‘ko sa buhay ko. Go live your life too away from me. That’s for the best. And please don’t force me to put a restraining order on you. Because at this point, I know you are well aware that I can do that and more,” walang emosyong pahayag ni Elize bago tuluyang sumakay sa kanyang sasakyan. Gano’n din ang ginawa ni Ivy.
Pinanood ni Calvin ang pag-usad palayo ng dalawang sasakyan. Sa isip ay panghihinayang at kalituhan. Panghihinayang sa babaeng ngayon lang niya nagpagtanto ang kahalagahan sa buhay niya, at kalituhan, sa sinabi nitong pagliligtas niya rito noon. Ilang taon na ring palaisipan sa kanya ang bagay na 'yon. He didn’t recall saving her in any way but…
Isa lang ang alam niya, gagawin niya ang lahat bumalik lang si Elize sa buhay niya.
Samantala sa executive floor, nakatanaw sa glasswall panel si Ralph at kanina pa pinapanood ang pag-uusap nina Elize at Ralph sa may parking lot.
And while the Monteverdes did not confirm any of the rumors that circulated within their circle months ago that Elize indeed got stood-up on her own wedding, mukhang tapos na nga ang anumang ugnayan ng unica hija ng mga Monteverde kay Engr. Calvin Sarmiento.
“What do we know about Calvin now, Mark?” tanong ni Ralph sa assistant, hindi pa rin inaalis ang tingin kay Calvin na nakatayo sa parking lot kahit na kanina pa umalis si Elize.
“The last report I received was he got the multi-hundred million building project in Sta. Ignacia. Sarmiento Builders is thriving, Sir.”
“It’s because of Elize,” bulong ni Ralph, wala sa sariling sinalat ang mahabang pilat sa kanyang braso sa ilalim ng kanyang polo. He got that one fateful night four years ago.
“Right, Sir. Ms. Monteverde indeed has a knack for business. What do you want me to do with Engr. Sarmiento, Sir?” sagot ni Mark.
Nagbuga ng hininga si Ralph, pinanood ang tuluyang pag-alis ni Calvin sa may parking lot. “Let him be… for now,” anang binata bago naglakad pabalik sa kanyang swivel chair. “Also, reserve a VIP room for me at the club. I want to go out drinking tonight,” anang binata, muling hinarap ang laptop.
“Ralph, are you okay, love?” si Elize nang makita ang asawa na nakatanaw sa bintana ng hospital room. Hindi pa halos sumisikat ang araw sumablit gising na ulit si Ralph.She’s not even sure kung natulog ba ito nang nagdaang mga oras. He was quiet when he came back to her room kaninang madaling-araw. She didn’t ask him anything. Not that she didn’t want to. Gusto niyang magtanong kaya lang, nag-aalangan siya. Walang imik si Ralph nang dumating. Ni hindi rin ito nagsalita nang yakapin siya.He just hugged her for a long while. After that magkatabi silang humiga sa kama. Nakatulog siya. Subalit hind niya alam kung nakatulog din ang asawa. And honestly, she worries for him now more than ever.Lumingon si Ralph, bahagyang ngumiti. “I’m fine, love. Go back to sleep,” bulong nito.Imbes na sumagot, bumangon sa kama si Elize at lumapit sa asawa. She gently wrapped her arms around her husband and looked up at him.“Something’s bothering you. I know it,” ani Elize.Ralph met her gaze and gave
“Here, have some water,” ani Ralph kay Elize, inabutan ang asawa ng bottled water. Nakabalik na sila sa hospital room ni Elize. Doon idiniretso ng binata ang asawa matapos damputin ng mga pulis si Margarita.PSA agents and other authorities arrived just in time before Margarita and her men could escape. It turned out, naroon pala sa silid ni Don Pedro si Dylan at binibisita ang matanda nang dumating sina Margarita at ang mga tauhan nito. They held him hostage kasama na sina Elize at Don Pedro.Marami pang katanungan sa isip ni Ralph. Subalit gusto niyang unahin muna ang kapakanan ng asawa. Elize had been exposed to multiple stressors that day. Nag-aalala ang binata na baka maapektuhan na ang kanilang anak sa nangyari ng araw na ‘yon. There was only one goal for Ralph at that moment—to make sure that his wife and child are both fine and not in danger.Maingat na uminom ng tubig si Elize, bahagyang hinawakan ang kanyang tiyang pagkatapos.“May masakit ba sa ‘yo, love? Papunta na ang do
Umigting ang panga ni Ralph sa sinabi ni Margarita. Walang katapusan ang kasamaan ng matandang babae. Wala rin itong kunsensiya. Dahil kung mayroon, hindi nito gagawin ang mga ginawa nito noon at ngayon.But what does he expect from an evil witch like Margarita? Ilang dekada nitong pinaikot ang ulo ni Don Pedro makuha lamang ang gusto nito. Ni hindi ito nangiming wakasan ang buhay nina Renz at Janessa, mapagtakpan lang mga kasinungalingan at kasakiman nito. Hindi lang ‘yon, ipinasa din nito ang kasamaan nito nina Richard at Simon.Margarita corrupts everything around her. All her allies are evil because she has a rotten heart.Margarita, truly, is beyond saving.“What the hell are you staring at, Ralph? What, has your comprehension failed you now? I said, sign the damn papers and agree to all my terms!” sigaw ulit ni Margarita, gigil na.“D-don’t sign the papers, R-Ralph! H’wag kang makinig sa kanya!” singit ni Elize nang akmang maglalakad na ang asawa patungo sa mesa kung saan naroon
Pagdating sa ospital, agad na dumiretso si Ralph sa silid ni Elize. He was still hoping that Dylan’s call didn’t happen. Upang manlumo lamang nang ang tanging higaan na walang laman ang sumalubong sa kanya.Ralph felt his heart drop in his stomach, lalong nalito. He was tryoing to keep a level head but he can’t! How can he when Elize is in the hands of his mortal enemy?!“S-Sir… you’re finally here,” ani Ryder. Kararating lang din nito at may bakas ng dugo ang damit. It looks like he had been through hell just a few seconds ago.“What the fuck happened, Ryder? Paanong nakalusot si Margarita dito sa ospital?” ani Ralph, inilang hakbang lang ang tauhan bago ito pinitserahan. Ito at ang iba pang matatagal nang tauhan ng binata ang inatasan niyang magbantay kay Elize. But even the most trusted people surrounding him failed to even protect Eilze. “S-Sir… may emergency po sa ER. I assisted S-Sir Xander,” alaganing paliwanag ni Ryder, bakas na rin ang takot sa mga mata. Kilala niya ang amo.
“W-what did you say?” si Ralph, bumangon na sa kama na siyang nagpangyari upang magising din si Elize. “May sunog po dito sa warehouse natin, Sir. Nandito na po ako ngayon. Dito ako dumiretso nang itawag ng mga guards sa akin ang nangyari,” tarantang paliwanag ni Mark. “Y-you have to come here, Sir. T-the fire’s too great, Sir. I don’t know what to do!” “I’ll be there in fifteen. Call the choppers and firehawks. They could help contain the fire. I’m on my way,” anang binata bago tinapos ang tawag, nagmadaling naghanda. "R-Ralph... what's happening?" naguguluhang tanong ni Elize, bumangon na rin sa kama. Ralph looked at his wife's worried face. He hesitated for a moment before he finally confessed what happened. "There's a fire at DFV. Mark's on a panic. I have to be there," nagmamadaling sagot ng binata. "A f-fire? B-but how did--" Hindi naituloy ni Elize ang nais sabihin. Naidlip lang siya sandali, heto na naman ang isang problema. "Go back to sleep, love. Ako nang bahala
Kanina pa pinagmamasdan ni Margarita ang malaking family portrait nilang pamilya sa study. That picture was taken four years ago. It was the first time na hindi ipinilit ni Don Pedro na isama si Ralph sa picture. Not because she did not approve of it, but because Ralph was recuperating from an accident. At hindi niya maipaliwanag ang sayang naramdaman niya nang sa wakas, hindi na rin nila kasama sa family picture ang sampid sa mansiyon ng ng mga Del Fierro.Matagal nang pinangarap ng matandang babae na sila-sila na lang ng kanyang pamilya ang maiwan sa mansiyon. Nang sa gayon ay makita ng lahat na siya, sila na ang tunay na pamilya ni Don Pedro. It took a while but… she finally got what she wanted in the end.For the last four years she has enjoyed the peace inside her very own home. Bagay na matagal din niyang hinangad. Ang akala niya, tuloy-tuloy nang magiging mapayapa ang mansiyon ng mga Del Fierro. Not until Ralph made his move recently.Nakulong si Richard. Umalis si Shiela. Nagk
“W-what are you doing h-here, Calvin? W-why are you—“ halos hindi masabi-sabi ni Elize ang nais niyang sabihin. She was too confused by Calvin's presence there--- her workplace, a place which should be one of her safe spaces.Marahang nagbuga ng hininga si Calvin, sinubukang humakbang palapit sa da
“There’s our man, Xander!” anunsiyo ni Cyrus habang papalapit ang binata sa table na inuukopahan ng kanilang barkada sa isang sikat na bar sa siyudad.Nang tuluyang makalapit ang binata, agad itong inabutan ni Cyrus ng isang bote ng beer. “Thanks,” ani Xander, humanap ng mauupuan sa section na inuu
“Elize, we’re here,” masuyong tawag ni Ralph sa dalaga na noon ay mahimbing nang natutulog sa passenger’s seat.She looked exhausted. Well they did a lot of things in the farm. And he must say, nag-enjoy naman ito. If he’d be honest maging siya nag-enjoy din sa araw na ‘yon.He hadn’t done that in
“Do you want to come inside? I can make you a cup of coffee or anything,” alok ni Elize kay Ralph nang naroon an sila sa tapat ng kanilang bahay. The rain is still pouring. Kaya naman si Ralph na lang ang naghatid kay Elize pauwi.Marahang umiling si Ralph. “I don’t think it would be appropriate fo







