Mag-log in“I-I just want to talk to Elize,” pahayag ni Calvin, seryoso. Titig na titig ang binata kay Elize.
Lalong nagbuhol ang mga kilay ni Ivy, namaywang “Talk? Ano pang pag-uusapan ninyo? Have you not done enough to my friend—“
Hinawakan ni Elize ang braso ni Ivy, sandaling pinuno ng hangin ang dibdib bago nagsalita. “Let me talk to him, Ivy.”
“P-pero, El—“
“It’s okay. I-I can handle him,” paniniguro ni Elize bago humakbang palapit kay Calvin. Tumigil siya ilang hakbang ang layo sa dating nobyo. Hindi niya alam kung anong nangyari dito but he looked different. Nangingitim ang ilalim ng mata nito. Magulo ang buhok nito. Gusot din ang t-shirt na suot. He looked like he went to hell and back. Malayong-malayo sa well-groomed na Calvin na kilala niya. Subalit, kung ano mang nangyari dito matapos siyang umalis sa Sta. Ignacia, wala na siyang pakialam. She’s over him.
“Bakit ka nandito, Calvin?” diretsong tanong ni Elize.
“I-I just… want to explain, Elize,” umpisa ni Calvin, bakas ang pagkataranta sa tinig. “Nahulog si Tita Ramona sa hagdan ng araw ng kasal natin. Nag-panic si Juliette, muntik na siyang atakihin ng asthma. I cannot just turn a blind eye and—“
“Stop, Calvin. Ayoko nang marinig ang mga dahilan mo. Wala na ko sa Sta. Ignacia. Wala na ko sa firm mo. Wala na ring tayo. Bakit ka pa ba nagpunta rito? Ano pa bang gusto mo?”
“Ikaw, ikaw ang gusto ko, Elize. The past few weeks had been pure hell. The office is in chaos. My life is in chaos without you. S-so… if you could please consider… come back to me, Elize. Pangako, I will treat you better. Ganito, why don’t you set another day for our wedding? I promise to be there and—“
“Shut up, Calvin!” gigil na putol ni Elisa sa lalaki. Ano bang pinagsasabi nito? Ganoon ba talaga ito ka-insensitive? She doesnt want him in her life anymore. Ano bang mahirap intindihan doon? Sa puntong iyon, napagtanto ng dalaga na wala na siyang nararamdaman sa ex-boyfriend kundi inis at awa. “Hindi na ko babalik sa ‘yo. I think my lawyer made that very clear to you. I have moved on with my life. You should too!”
Lalong bumagsak ang balikat ni Calvin. “B-but we’ve always been together for years. Paano mo nagagawang itapon na lang ‘yon nang basta ngayon?”
“Hindi ba dapat ako ang nagtatanong niyan sa ‘yo? How could you disregard me for years when all I did was love you? Not even a single gift, Calvin. You have never given me any gifts since we started dating in college. No gifts. No flowers. Not even an engagement ring when you told me to plan our supposed wedding. Ganoon ba ako kawalang halaga sa ‘yo? You took me for granted, Calvin. I don’t deserve that. No woman deserved that!"
Muling natahimik si Calvin, kumuyom na ang mga kamay sa pagpipigil ng luha. Lahat ng sinabi ni Elize ay totoo, alam niya ‘yon. Alam niya nagkasala siya kaya lang… “El, a-ano bang dapat kong gawin para mapatawad mo ko? Tell me. Gagawin ko.”
Marahang umiling ang dalaga. “Pinatawad na kita, Calvin. Pinatawad ko na rin ang sarili ko kung bakit pa ikaw ang pinili kong minahal. I have wasted four years of my life on you. Siguro naman, sapat na ‘yong kabayaran sa pagligtas mo sa akin noon, di ba?”
Nangunot-noo si Calvin. “E-Elize, —“
“Tapos na tayong mag-usap, Calvin. H’wag mo na kong sundan. Masaya na ‘ko sa buhay ko. Go live your life too away from me. That’s for the best. And please don’t force me to put a restraining order on you. Because at this point, I know you are well aware that I can do that and more,” walang emosyong pahayag ni Elize bago tuluyang sumakay sa kanyang sasakyan. Gano’n din ang ginawa ni Ivy.
Pinanood ni Calvin ang pag-usad palayo ng dalawang sasakyan. Sa isip ay panghihinayang at kalituhan. Panghihinayang sa babaeng ngayon lang niya nagpagtanto ang kahalagahan sa buhay niya, at kalituhan, sa sinabi nitong pagliligtas niya rito noon. Ilang taon na ring palaisipan sa kanya ang bagay na 'yon. He didn’t recall saving her in any way but…
Isa lang ang alam niya, gagawin niya ang lahat bumalik lang si Elize sa buhay niya.
Samantala sa executive floor, nakatanaw sa glasswall panel si Ralph at kanina pa pinapanood ang pag-uusap nina Elize at Ralph sa may parking lot.
And while the Monteverdes did not confirm any of the rumors that circulated within their circle months ago that Elize indeed got stood-up on her own wedding, mukhang tapos na nga ang anumang ugnayan ng unica hija ng mga Monteverde kay Engr. Calvin Sarmiento.
“What do we know about Calvin now, Mark?” tanong ni Ralph sa assistant, hindi pa rin inaalis ang tingin kay Calvin na nakatayo sa parking lot kahit na kanina pa umalis si Elize.
“The last report I received was he got the multi-hundred million building project in Sta. Ignacia. Sarmiento Builders is thriving, Sir.”
“It’s because of Elize,” bulong ni Ralph, wala sa sariling sinalat ang mahabang pilat sa kanyang braso sa ilalim ng kanyang polo. He got that one fateful night four years ago.
“Right, Sir. Ms. Monteverde indeed has a knack for business. What do you want me to do with Engr. Sarmiento, Sir?” sagot ni Mark.
Nagbuga ng hininga si Ralph, pinanood ang tuluyang pag-alis ni Calvin sa may parking lot. “Let him be… for now,” anang binata bago naglakad pabalik sa kanyang swivel chair. “Also, reserve a VIP room for me at the club. I want to go out drinking tonight,” anang binata, muling hinarap ang laptop.
‘Nasaan ako?’ iyon ang unang pumasok sa isip ni Elize nang magising kinabukasan. She was in an ufamiliar room, without any clear memory of what happened last night.Last night, pag-uulit ng dalaga sa isip. Hindi niya alam kung anong nangyari kagabi at kung paano siya humantong sa silid na iyon. And how the hell did she have that splitting headache!Napasapo sa kanyang ulo ang dalaga, bumangon sa kama.“Good morning!” anang pamilyar na tinig kung saan.Bumaling si Elize sa bandang kanan ng silid. Upang mapasinghap lamang nang makita roon si Ralph, prenteng nakasandal sa pinto nang sa tingin niya ay isang walk-In closet.Lalong hindi napagsalita si Elize, kumapit sa kumot na tumatakip sa kanyang kahubdan. Lalong nanirik ang lohika ng dalaga nang mapagtanto niyang wala siyang ni isang saplot sa kanyang katawan! She also felt sore all over, especially down there. Especially down there!Oh god! She did not…“Sa tingin ko unti-unti mo nang naaalal ang nangyari kagabi. Tama ba ‘ko, Elize?” p
“Dammit, Mark! Can’t you drive faster?” singhal ni Ralph sa assistant na noon ay siyang nasa manibela. Patungo sila sa penthouse ng binata dahil malapit lang iyon sa bar kung saan sila galing.“I’m trying my best, Sir,” sagot naman ni Mark, bakas na rin ang taranta sa tinig bago lalong binilisan ang pagpapatakbo ng sasakyan.Napabuga ng hininga si Ralph, niyuko ang nakasiksik pa rin na bulto ni Elize sa kanya. Beads of sweat was already forming on her forehead. Her skin feels hot and she cannot stop moaning as if…Lumunok ang binata nang biglan hilahin ni Elize ang kanyang kwelyo na siyang nagpangyari upang maging gagahibla na lamang ang pagitan ng kanilang mga mukha. Namumungay ang mga mata nito habang titig sa kanya. At magsisinungaling siya kung hindi siya naapektuhan sa mga kinikilos nito. Sa katunayan, nakakaramdam na rin siya kanina pa ng init na hindi niya alam kung saan nagmumula. Subalit patuloy niya iyong nilalabanan. He must keep a level-head. Hindi siya dapat nagpapadala s
“Ms. Monteverde, we meet again,” bati ni Ralph kay Elize pagkapasok na pagkapasok ng dalaga sa loob ng VIP Room ng binata.“Mr. Del Fierro, thank you for the drink,” pormal na bati ng dalaga.“Please, don’t be too formal. Wala na tayo sa opisina. Call me, Ralph,” anang binata, umupo na sa sofa na naroon. “Please have a seat and make yourself comfortable."Tensiyonadong ngumiti si Elize. Malawak ang VIP Room. Subalit mag-isa lang si Ralph sa loob. He had the room all for himself. Wala ba itong kaibigan na pwedeng makasama kapag gusto nitong lumabas?Well with his reputation of being cold and ruthless, hindi na rin siya magtataka kung iwas ang lahat ng tao rito. She wonders how he copes up with loneliness.Maingat na umupo sa katapat na sofa si Elize. “What do you want to talk about, Mr. Del—I mean, Ralph?”Sandaling tumitig si Ralph sa kanya, ngumiti. “Wala naman masyado. I just want to know why you are here, just like me, alone.”Marahang ibinaba ni Elize ang kopita na hawak sa maliit
“Are you sure okay ka lang, El? Gusto mo doon na lang ako matulog sa inyo? We can do a sleepover,” ani Ivy kay kay Elize nang manatiling tahimik ang kaibigan habang nakatanaw sa papalubog na araw sa ‘di kalayuan. Nakaupo ang dalawa sa buhanginan ng resort kung saan sila kasalukuyang naroon.They took a drive outside the city because Elize wanted to clear her head after talking to Calvin. At bilang isang supportive na kaibigan, sinundan ni Ivy si Elize. Hindi nito iniwan ang kaibigan. Hanggang sa mapadpad sila sa isang beach resort, dalawang oras ang layo mula sa siyudad.Ang masaya sanang celebration lunch na balak ng dalawa, nauwi sa isang simpleng lunch sa resort na halos hindi rin kinain ni Elize.“I’m really stupid before, am I?” ani Elize, bumaling kay Ivy. Ayaw niya sanang magpaapekto sa muli nilang pagkikita ni Calvin. Subalit, magsisinungaling siya kung sasabihin niyang she was not affected by it even for a little bit.Seeing Calvin again, was a reminder of how she stupidly
“I-I just want to talk to Elize,” pahayag ni Calvin, seryoso. Titig na titig ang binata kay Elize. Lalong nagbuhol ang mga kilay ni Ivy, namaywang “Talk? Ano pang pag-uusapan ninyo? Have you not done enough to my friend—“Hinawakan ni Elize ang braso ni Ivy, sandaling pinuno ng hangin ang dibdib bago nagsalita. “Let me talk to him, Ivy.”“P-pero, El—““It’s okay. I-I can handle him,” paniniguro ni Elize bago humakbang palapit kay Calvin. Tumigil siya ilang hakbang ang layo sa dating nobyo. Hindi niya alam kung anong nangyari dito but he looked different. Nangingitim ang ilalim ng mata nito. Magulo ang buhok nito. Gusot din ang t-shirt na suot. He looked like he went to hell and back. Malayong-malayo sa well-groomed na Calvin na kilala niya. Subalit, kung ano mang nangyari dito matapos siyang umalis sa Sta. Ignacia, wala na siyang pakialam. She’s over him.“Bakit ka nandito, Calvin?” diretsong tanong ni Elize.“I-I just… want to explain, Elize,” umpisa ni Calvin, bakas ang pagkataran
Malakas pa rin ang pagkabog ng dibdib ni Elize kahit natapos na niya ang kanyang presentation. Ang akala niya, kay Mr. Blanco lang sila magpe-present ng proposal ni Ivy. Hindi niya akalain na kasama pala sa panel ang mismong may-ari ng DFV na si Mr. Ralph Del Fierro.Halos umurong silang dalawa ni Ivy kanina sa papasok sa audio-visual room nang ipakilala ni Mr. Blanco si Ralph del Fierro. Kung pwede lang magpa-reschedule ng presentation, marahil kanina pa ginawa ni Elize. Subalit, alam niyang unprofessional iyon. At sa gaya ng GEM na isa palang start-up ad agency, hindi maganda sa imahen ng kanilang kumpanya kung magba-back out siya.And so, she gathered her wits. Controlled her emotions and be as professional as she can be. She already did her best. Now she awaits for the verdict.“We are open for any of your feedback, Sirs,” si Ivy, may nginig ang tinig, mabilis na sumulyap kay Elize na noon ay umupo na sa tabi niya. Sa ilalim ng mesa, naghawak-kamay ang magkaibigan.Nag-usap na sil







