MasukIkalawang araw na mula nang magkita sila ni Mrs. Conchita. Hindi pa rin sila nagkikita ni Arthur, at ipinagpasalamat niya iyon. Hindi niya kasi alam kung paano ito haharapin pagkatapos ng mga nalaman niya tungkol kay Clarisse at tungkol sa sakripisyong ginagawa nito para sa ex. Lagi pa rin naman si
"Oh, no, please don't cry, iha." Nagmamadaling kumuha si Mrs. Conchita ng panyo mula sa bag nito saka ipinahid sa mga pisngi niya. Saka lang niya naalalang nasa harap pa pala niya ang matanda. Nahihiyang pinigilan niya ang kamay nito sa pagpahid ng mga luha niya, saka kumuha ng tissue at siya na mi
Parang déjà vu ang pakiramdam nang pumasok siya sa restaurant na iyon. Kahit ilang taon na ang lumipas mula nang makipagkita sa kanya si Mrs. Conchita nang silang dalawa lang sa lugar na iyon, bumabalik muli ang kaba at ang hindi niya maintindihang pakiramdam. Nakatanggap siya ng tawag mula sa mata
Dahil sa naalala ay nilunok nga niya lahat. Napahawak sa ulo niya si Arthur habang nakatunghay sa kanya. Nang wala nang lumabas mula sa ari nito ay saka niya inuluwa ang subo-subo sa bibig. Parang nawalan ng lakas na napaupo siya sa sahig at napasandal sa dingding. Mabilis na itinaas ni Arthur ang
Wala sa loob na kinagat niya ang pang-ibabang labi habang umaakyat ang kamay niya sa pisngi nito. Nakita niyang may mumunting balbas na itong tumubo. Sa sobrang busy yata nito ay hindi man lang ito nakapag-shave man lang. Iyon pala iyong kumikiliti sa mukha niya no'ng naghalikan sila. Pero mas nag
Nagiging busy si Arthur nang mga sumunod na mga araw. Lagi naman itong nag-uupdate sa kanya. Sa tuwing tatawag ito sa gabi ay halata niya ang pagod sa boses nito, kaya't iniintindi niya kahit tatlong araw na silang hindi nagkikita ng nobyo. Mas nagiging madalas ang activities nito sa school. Mi
Hindi nakaligtas sa pansin niya ang curious na mga mata ng mga kamag-anak ni Zian habang napatitig kay Xavier at sa kanya dahil hawak pa rin ng lalaki ang isang kamay niya habang karga ng isang kamay nito si Xavier. Ang mga bisita ay masayang bumati rin sa matanda kahit nanatiling nakaupo sa mga up
Inirapan niya ito saka itinuon ang mga mata uli sa phone. Iniwasan na niyang tingnan ang picture nila. Ang plano niya ay burahin na iyon pero ewan niya kung bakit sinend niya muna iyon sa phone niya nang pasimple bago binura. Narinig niya ang mahinang pagtawa ni Zian nang biglang tumunog ang phone
Hindi niya maalis-alis ang tingin sa gwapong mukha ng anak. Nakasuot ito ng tuxedo para sa gaganaping birthday party ni Mrs. Conchita Escobar. Hindi niya napigilan ang sarili at nilapitan ang anak at niyakap ito nang may kasamang gigil. "You're so pogi my baby!" "Mom, I can't breathe," natatawang
"Daddy!" Mabilis na tinakbo ni Xavier si Zian pagkababa nito ng kotse. Ando'n ang lalaki para sunduin sila ng anak. Unang araw iyon na ihahatid sila nito. Una nilang ibababa ang anak sa school nito. Mabilis din namang sinalubong ng yakap ni Zian ang anak niya. Hindi niya maintidihan lagi ang pakir







