Se connecterDahil doon, dahan-dahang kumalat ang mga hindi magagandang tsismis sa buong campus."Hey, actually, matagal ko nang nababalitaan 'yang tungkol kay Kate... You guys know what I mean, right?""What do you mean? Anong alam natin? Magsalita ka nga!""Narinig ko na matagal na raw siyang pinalalaki ng isang mayamang lalaki—in short, sugar baby siya.""No way! Paano nangyari 'yon?""Ayaw mo pang maniwala? Haven't you seen those luxury cars picking her up at the school gate every week? At hindi pa lang iisang kotse 'yon, ah! Sometimes it's a multi-million peso car, at may nakakita pa nga na may dumating na sasakyan na nagkakahalaga ng higit sampung milyon.""Does that mean she has multiple sugar daddies?""Who knows? Baka naman napakarami niyang nilalanding lalaki, o baka naman sobrang yaman nung lalaki na marami itong sasakyan!""I actually saw different people picking her up! Sometimes it's a guy with black hair, and one time it was even a foreigner. Honestly, her private life seems super me
Ang Speech Competition ay hindi naging mahirap para kina Kate at Mark. Dahil sa galing ng kanilang itinanghal na speech at sa sobrang fluent nilang mag-Ingles, litaw na litaw ang galing nilang dalawa kahit sa hanay ng mga pinakamahuhusay na kalahok mula sa buong Maynila.Walang alinlangan, silang dalawa ang nakakuha ng pinakamataas na marka. Dahil napakatapat ng sistema kung saan agad ipinapakita ang scores ng bawat judges, doon lang narealize ng organizing committee na mula pala sa iisang paaralan ang dalawang nakakuha ng top spot. Kahit medyo hindi man pantay ang distribution ng awards sa ibang eskwelahan, nakalabas na ang opisyal na resulta at hindi na ito pwedeng baguhin. Kaya naman, silang dalawa ang tuluyang humakot ng First Prize!Isa itong napakalaking karangalan at magandang balita para sa buong paaralan. Kahit na wala itong direktang dagdag na puntos para sa college entrance exams, sino nga ba ang ayaw ng parangal?Sa totoo lang, wala namang inasahang First Prize ang administ
"Mark," tawag niya sa pangalan nito. Pero nang yumuko ito at ngumiti sa kanya, hindi na niya alam kung paano ipagpapatuloy ang sasabihin.Hindi naman niya pwedeng sabihin na…. Huwag kang travel sa buong mundo sa hinaharap, mamamatay ka sa kalsada.Habang nag-aalinlangan siya, ngumiti si Mark sa kanya. " What's wrong? Are you worried about the competition? Don't worry, I'm here with you. I'll stay by your side..."Nang makarating sa bahaging 'yon, nagpatuloy pa si Mark. "In college, at work... I will always be with you."Napakunot ang noo ni Kate sa narinig.Is this a confession?Sa ilalim ng liwanag ng araw, bahagyang namula ang mga tainga ni Mark. "I... I didn't mean it like that, don't get me wrong! What I mean is, aren't you going to apply for the Capital Dance Academy? I'm also going to apply for a university in Manila to study journalism. I want to work for a major TV station or newspaper. When the time comes, we'll be schoolmates and hometown friends, so we can take care of each
Linggo ang araw ng kompetisyon.Dahil sa laban na ito, hindi umuwi si Kate ngayong weekend. Nagkasundo sila ni Mark na sabay na pupunta sa venue kinabukasan. Pero pagkalabas na pagkalabas niya sa girls' dormitory, nakita na niya agad si Mark na naghihintay sa ilalim ng puno. May hawak pa itong isang malaking pulang bulaklak na gawa sa papel."What is that?" Natawa nang malakas si Kate. Hindi ba't ito 'yung klase ng big red ribbon flower na ipinapamigay sa kindergarten?Natawa rin si Meng Chengsong at inabot sa kanya ang bulaklak. "This is for the best contestant of today's competition, Student Kate! Let's give her a round of applause!"Pagkasabi niyon, pumalakpak siya nang mag-isa.Lalong natuwa si Kate at tumawa nang malakas. " Best contestant agad? Shouldn't you give this after the competition?""You are already the best in my eyes." Inikot ni Mark ang ribbon at itinali 'yon sa canvas bag ni Kate.In fairness, mukha namang bagay at maganda tingnan.Sa edad niyang ito, kung sa dibdi
Kinagabihan, umuwi si Mitch sa bahay nila. Sobrang lungkot at gulo ng paligid. Nasa night shift ang nanay niya, samantalang ang tatay naman niya ay paniguradong nasa labas na naman at nakikipag-inuman.Dati naman, may masaya at magandang pamilya siya. Isa siyang maliit na prinsesa na nakatira sa malaking bahay at nakakaranas ng marangyang buhay. Sa pinakasikat at mamahaling mall sa Maynila, kahit anong gusto niya, nabibili niya ng walang alinlangan. Pero nagbago ang lahat nang mag-fail ang business investment ng tatay niya.Mula sa malaking bahay, lumipat sila sa isang maliit at masikip na apartment. Ang luxury car nila ay napalitan ng mumurahing kotse na pambiyahe lang, at kahit nga sa gate ng school ay nahihiya siyang magpahatid gamit 'yon. Ang mga paborito niyang kainan, ang mga pagkaing nasanay siya, at ang mga mamahaling gamit na ginagamit niya dati—lahat 'yon ay pangarap na lang ngayon. Baon sa napakalaking utang ang tatay niya, at ang maliit na sweldo ng nanay niya ay hindi man
Takot at alanganin ang mukha ni Mitch. Halatang-halata pa rin ang bakas ng pag-iyak nito dahil sa namumula at nangingilid na mga mata, na para bang napakarami nitong tinitiis na sama ng loob."May kailangan ka ba?" Malamig na tanong ni Vincent."Vincent..." Nanginginig ang boses ni Mitch, at ang mga luha sa mata niya ay muling nag-unahang pumatak. "D-Do you hate me now?"Natahimik si Vincent ng ilang segundo. "No.""Gusto ko lang magpaliwanag..." Subok ni Mitch.Pero bago pa niya matapos ang sasabihin niya, mabilis siyang pinutol ni Vincent. "I'm not blaming you. It's natural for girls to want nice things, I get it. You helped me, so it's only right that I give you gifts in return. It's mutual respect, at ayaw ko rin na may utang na loob ako sa iba."Ang dalawang patak ng luha sa mga mata ni Mitch ay biglang nanigas. Nanlaki ang mga mata niya sa gulat. "Y-You gave me gifts... just because you didn't want to owe me anything?""Yes," seryosong titig sa kanya ni Vincent. "An obligation th
MAINGAT na inobserbahan ni Mitch ang sitwasyon at saka siya sumingit sa tamang sandali.“Vincent, huwag kang magalit dahil sinasabi ng lahat na hindi maganda ang asawa mo,” malumanay niyang sabi. “They’re just worried about you. Think about it—ilang taon na kayong magkakaibigan. Kahit may nasabi sil
NGUNIT ang labis na pinalaking pagtatanghal na iyon ay lalo lamang nagdulot ng walang tigil na tawanan sa loob ng private room. Si Mitch, na nakaupo sa tabi ni Vincent, ay halos mapatawa nang husto at napasandal pa sa balikat nito.At si Vincent ay tahimik lang. Wala siyang sinabi kahit isang salita
NILABAG ni Vincent ang sarili niyang patakaran, uminom siya ng alak. Halata iyon sa boses niya sa video. Medyo lasing na siya. Paos, masigla, at hindi na kontrolado ang sitwasyon.Ngunit si Vincent? Sisigaw ng ganito?Sa alaala ni Kate, si Vincent noong high school ay malamig at mataas ang tingin sa
SA BANYO, maririnig ang tuluy-tuloy na lagaslas ng tubig. Si Vincent iyon, naliligo. Ala-tres na ng madaling-araw at kakauwi lang niya. Nakatayo si Kate sa tapat ng pinto ng banyo. May gusto sana siyang pag-usapan nila.. May kaba sa dibdib niya, and she wasn’t sure kung papayag ba ito sa sasabihin n







