LOGINJenyfer “Bakit mo ba ito ginagawa gayung sabi ng pamilya niyo. Patay na si Rhys. Oh, baka naman iyan ang pinalalabas mo, dahil gusto mong makuha lahat ng yaman ng mga Zhumalde.” “Matalino ka nga talaga,” sabi nito nakangiti. “Ibig sabihin na buhay pa ang asawa ko kaya takot ka sa sarili mong multo?” seryoso kong tanong kay Timmy. Hindi ako natatakot sa kaniya dahil nasa tama ako panig. Damn it! Sinampal ako nito sa kaliwa kong pisngi kaya si Nanay sumigaw, ‘wag daw ako sasaktan dahil buntis ako. Shitty, mariin akong napapikit. Damn it, iniingatan ko nga na 'wag malaman ni Timmy, ang Nanay talaga, mas lalong mapanganib ito. Ayaw kong madamay ang anak ko. Ngunit alam ko nag-alala lang ang Nanay ko, kaya n'ya iyon nasabi kay Timmy, akala n'ya yata. Kung makiusap s'yang buntis ako. Wala nang gagawin na masama itong si Timmy. Baka mas malala pa dahil gusto nila sirain ang asawa ko. Ngumisi si Timmy. “Mas lalong magkukumahog niyan ang pamagkin ko na lumabas kapag nalaman n'yang
Jenyfer “Hoy! Sino kayo at anong kailangan niyo?!” sigaw ni Nanay dahil nakatatakot sila at ang dami pa nila sumikip ang bahay namin dahil sa mga armadong lalaki. Nagkatinginan pa sila dahil sa sinabi ni Nanay, tapos nagkatawanan para bang may nakatutuwa sa tanong ng Nanay ko sa kanila. "Sino raw tayo?" nagtanungan pa sila sa isa't isa wala silang galang sa matanda ginawa nilang katatawanan ang Nanay ko. "Sagutin niyo si Ms. Beautiful nagagalit oh, sana ibalato sa atin ni boss ang kinis at ganda pa naman," sabi pa ng isa pagkatapos ay nag-apiran sila kaya tumalim ang mata ko. Humawak ako sa damit ni Nanay dahil lumapit sila sa amin. Mga gagong ito ah. Kaya sinamaan ko sila ng tingin. "Sino kayo?!" bulyaw ko dahil nakapipika ang mga hitsura nila. “Kunin niyo silang dalawa,” malamig na utos ng parang ito yata ang lider. Nakatatakot ang hitsura nito malaki ang katawan at puno ng tattoo sa buong katawan. "Excited ka wala pa si boss. Mag-antay ka parating na iyon," sagot ng m
Jenyfer Dalawang linggo ang lumipas simula ang muntik akong masagasaan sa palengke. Madalas ng tumawag si Rhys sa akin. Lagi n'yang kinakamusta ang kalagayan naming mag-ina. Pero nakatatawa dahil need pa naming mag-ingat kaya tuwing alas-dos ng madaling araw siya tumatawag para daw walang makatunog. Hinayaan ko lang siya sa trip n'ya. Sinunod ko lang siya kung iyon ba ang makabubuti para sa ‘min ng anak n'ya. Okay lang sa akin kahit madaling araw siya tumawag. Kahit wala naman akong kakaibang nararamdaman sa paligid na tila may nakatunog na buhay siya. Dahil tahimik lang naman ang paligid. Medyo nakapagtataka ngunit ayaw kong maging nega. Nagiging routine ko na ang paggising nang late dahil puyat ako at masarap pa matulog. Inaabala ko rin ang sarili ko sa pagtulong ng magaan na trabaho kay Nanay sa bahay. Kasi hindi na siya sumasama sa Tatay sa tindahan simula ng umuwi ako rito sa bahay, para daw may kasama ako. Sobrang tahimik nga dahil maypasok na si Raysa. Si Dawn wala p
Jenyfer Kinabukasan tinanghali ako ng gising. Para bang puyat ako kahit maaga naman ako natulog kagabi kulang pa ang tulog ko. Gusto ko pa nga matulog kaya lang kailangan ko ng magising dahil hindi pa ako mag-a-almusal. Tiyak din pupuntahan ako ni Nanay para gisingin kapag alas-diyes na tulog pa ako. Gan'yan siya lalo ngayon na may apo na sila. Sermon ang inaabot ko kapag hindi ako kumain ng almusal. "Nanay, good morning po. Sina Tatay po?" tanong ko dahil mag-isa lang siya sa bahay. “Anak? Nasa tindahan na," aniya saglit na tumigil nakatingin lang siya sa akin. "Bakit po?" nagtataka kong tanong sa kaniya. "Anak?" tugon n'ya. “Nay?” tumigil ako umupo sa sofa tumabi ako ng upo sa kaniya. Nakabukas din ang TV, pero walang nanood. Ako na lang ang manood dahil hindi na ako lumalabas ng bahay. Simula nang magkita kami ni Rhys. Sinunod ko ang bilin niya. Pero kung mayroon akong kasama lumalabas ako, hindi nga lang ako nagtatagal sa labas. Natatakot din ako mayroon ulit magtangka
Jenyfer Parang ayaw ko pa matapos ang pag-uusap namin ni Rhys, ngunit hindi maari ang gusto ko dahil kailangan na rin nito umalis. Pauwi na ako sa bahay at ihahatid muna nila ako sa bahay, bago sila magtungo sa apartment na pinag-stay-an nilang tatlo. "Kuya Alfonso, Kuya Sameguil. Ingatan niyo po ang asawa ko ha? Kayo ang mananagot sa akin kapag may nangyari masama sa boss n'yo," pabiro kong sabi sa kanila para malibang ako dahil nalulungkot ako malapit na kami ulit maghiwalay ni Rhys. Nakahawak pa rin ako sa kamay ni Rhys at ayaw kong matulog at kumurap baka kasi paggising ko mawala na naman siya na parang sa panaginip ko lang siya nakasama. Hindi niya rin ako binibitawan. Si Kuya Sameguil ang nagmamaneho. Tumingin ako kay Rhys may naisip ako. “Kung sa bahay na lang kayo magtago,” bigla kong suggest sa kaniya. Naging tabingi ang ngiti ko dahil alam ko naman na impossible ang gusto kong mangyari. Dahil hindi papayag si Rhys. Hindi siya agad sumagot. Nakatingin lang siya sa l
Jenyfer Pinilit kong idilat ang aking mata dahil hinawakan ko ang mukha n'ya baka kapag maayos na ang pakiramdam ko. Hindi ko na ulit siya makita. "Fvck! Baby, 'wag mong gawin ito dahil nag-aalala ako sa iyo," mariin n'yang sabi habang nakayakap siya sa akin. "Ikaw nga iyan, hubby," bulong ko dahil nahihilo talaga ako at ang lamig pa ng pawisa ko. Dala na siguro ito sa shock dahil sa nangyari at samahan pa start na akong naglilihi. "Rhys, dito ka na lang p-please," “Damn it!” malutong na mura ni Rhys, ang naulinigan ko bago ako mawalan ng malay sa bisig niya. Nagising ako tila nasa loob na ako ng sasakyan. kinurap-kurap ko ang aking mata para masiguro maayos na ang pakiramdam ko baka nanaginip ako dahil nawalan ako ng malay. Pero hindi e, dahil nasa loob nga talaga ako ng sasakyan at parang nakasandal ako sa dibdib ni Rhys, oo alam ko siya iyon. Kahit hindi ko pa silipin ang mukha n'ya. Sa lambing pa lang ng yakap n'ya kilala na siya ng puso ko. Kinapa ko pa ang braso
Jenyfer “Jawo, 'wag mo na lang ipasok sa looban. Dito nalang ako salamat sa libre pamasahe ha, ingat ka kung babalik ka pa sa pasada," saad ko pagbaba ng tricycle n'ya. Tinapik ko pa sa balikat niya. Isang tipid na tango lang ang tugon niya sa 'kin at pagkatapos, umalis din si Jawo. Sabi n'ya uuw
Jenyfer Nakaupo akong tahimik lang sa tabi ng bintana at sa labas lang nakatingin. Natatakot ako pero ayaw ko naman ipahalata sa kaniya. Of course first time ko sumakay ng eroplano tapos pa ibang bansa pa. Mamaya hindi na ako makabalik sa magulang at mga kapatid ko. Kaya natatakot ako. Hindi nam
Jenyfer "Ako?" tinuro ko pa ang sarili ko. "May nakita kang ibang babae rito?" seryoso n'yang sagot walang kangiti-ngiti sa labi. "Aba malay ko ba kung bakla ka kasi nagtatago ka sa mga tauhan mo ngayon ka lang lumabas....b-biro," wika ko dahil kinasa n'ya ang baril na hawak n'ya. Nangingin
Jenyfer Pagdating namin sa bahay halos mapatalon sa tuwa ang dalawa kong kapatid pagkakita nila sa akin. Nasa labas kasi sila ng bahay pagbaba ko ng kotse ni Rhys. Inunahan ko na bumaba si Rhys nang maayos n'ya pag-park ng kotse niya. “Nanay! Nandito po si Ate,” sabay pa na sigaw ng dalawa kong k







