Chapter 5

Tahimik ang buong penthouse. Sa labas ng malalaking bintana, kumikislap ang mga ilaw ng lungsod—mga ilaw na matagal nang nasanay si Adrian na makita mula sa itaas. Para sa kanya, ang lungsod na iyon ay parang isang chessboard. Mga negosyo, mga tao, mga desisyon—lahat ay parang piyesa na kaya niyang igalaw kung kailan niya gusto. Ngunit ngayong gabi, hindi negosyo ang nasa isip niya.

Si Lena Cruz.

Nakatayo siya sa harap ng bintana, isang baso ng whiskey sa kanyang kamay. Hindi pa niya ito iniinom. Pinagmamasdan lamang niya ang likidong gumagalaw sa loob ng baso habang unti-unting bumabalik sa isip niya ang bawat sandali ng gabing iyon. Ang titig ni Lena. Ang panginginig ng kanyang mga kamay. Ang sandaling napapikit ito bago niya tanggapin ang alok.

“I’ll accept… for my mother’s sake.” Bahagyang ngumiti si Adrian. Hindi dahil sa awa.

Kundi dahil alam niyang sa sandaling iyon, nanalo siya.

Matagal na niyang napapansin si Lena. Sa loob ng opisina, isa lamang itong tahimik na secretary—masipag, disiplinado, at halos hindi nakikisalamuha sa iba. Ngunit para kay Adrian, may kakaiba sa kanya. May kung anong bagay sa paraan ng pag-iwas nito ng tingin sa kanya, sa paraan ng paggalaw nito kapag nararamdaman ang presensya niya.

Takot. At gusto niya iyon. Dahan-dahan niyang inilapag ang baso sa mesa sa likod niya at ibinalik ang tingin sa lungsod. Hindi niya inaasahan na magiging ganoon kadali.

“I didn’t expect it would be this easy to have you, Lena,” mahina niyang bulong sa sarili. Sa mundo niya, bihira siyang mabigo. Kung may gusto siya, kinukuha niya. Kung may balak siya, ginagawa niya hanggang sa magtagumpay.

At si Lena… matagal na niyang plano. Hindi dahil sa kapritso. Hindi dahil sa libangan. Kundi dahil may kung anong bagay sa babaeng iyon na matagal nang gumugulo sa kanyang isip. Ang paraan ng paghawak nito sa mga papeles. Ang seryosong ekspresyon kapag nagtatrabaho. Ang pag-iwas nitong tumingin sa kanya kapag nasa iisang silid sila. Parang isang puzzle na gusto niyang lutasin. Huminga siya nang malalim at isinuklay ang kamay sa kanyang buhok.

Seven million. Para sa iba, malaking halaga iyon. Para sa kanya, wala lamang.

Isang maliit na halaga kapalit ng isang bagay na matagal na niyang gusto. Lena. Hindi niya gusto ang ideya na isang gabi lang. Hindi iyon ang plano niya. Isang simula lamang iyon. Lumakad siya pabalik sa mesa at umupo sa kanyang upuan, ang parehong upuan kung saan nagsimula ang usapan nila kanina. Naalala niya ang sandaling tinanong siya ni Lena.

“At pagkatapos ng gabing iyon… tapos na?” Bahagya siyang napangiti. Hindi niya sinabi ang totoo. Hindi pa. Dahil alam niyang kung sinabi niya iyon ngayon, baka umatras ang babae. Ngunit alam niya ang isang bagay—Kapag ang isang tao ay pumasok sa mundo ni Adrian Valdez, hindi na ito basta-basta makakalabas.

Lalo na si Lena. Hindi siya tulad ng ibang babae na nakapaligid sa kanya. Hindi siya interesado sa pera, sa posisyon, o sa impluwensya niya. At iyon ang dahilan kung bakit gusto niya siya. Hindi siya madaling kontrolin. Hindi siya predictable. At iyon ang nagpapasaya kay Adrian.

Kinuha niya ang kanyang telepono mula sa mesa at sandaling tiningnan ang screen.

May mensahe mula sa hospital administrator na nakausap niya kanina.

“The surgery has been scheduled. Payment received.” Tahimik siyang tumango. 

Ginagawa niya ang sinabi niya. Hindi siya nagsisinungaling pagdating sa mga kasunduan. Ang nanay ni Lena ay gagamutin. Ang mga utang niya ay mababayaran.

At ang buhay niya ay magiging mas maayos. Ngunit kapalit nito…si Lena.

Hindi niya intensyong sirain ang babae. Hindi iyon ang estilo niya. Ang gusto niya ay mas simple. Kontrol. Dahan-dahan. Unti-unti. Hanggang sa hindi na niya mapansin na hawak na niya ang bawat bahagi ng mundo nito.

Tumayo siya muli at muling lumapit sa bintana. Sa ibaba, patuloy ang galaw ng lungsod. Mga tao na nagmamadaling umuwi. Mga sasakyang dumadaan sa kalsada.

Mga ilaw na kumikislap sa gabi. Ngunit sa itaas ng lahat ng iyon, nakatayo si Adrian Valdez. At sa unang pagkakataon sa loob ng matagal na panahon, may isang bagay na tunay na nagbibigay sa kanya ng interes.

Ang babaeng handang ibigay ang isang gabi ng buhay niya para sa kaligtasan ng kanyang ina. Ang babaeng hindi pa lubos na nauunawaan kung gaano kalalim ang mundong pinasok niya. Mahina siyang natawa. Hindi dahil sa kalokohan ng sitwasyon. Kundi dahil sa excitement na matagal na niyang hindi nararamdaman.

“Tonight was just the beginning,” bulong niya. Sa isip niya, malinaw ang susunod na mga hakbang.Hindi siya magmamadali. Hindi siya padalos-dalos. Mas masarap ang laro kapag dahan-dahan.

At habang iniisip niya ang mga mata ni Lena—ang halo ng takot at determinasyon—lalo lamang siyang sigurado sa isang bagay. Hindi lang isang gabi ang gusto niya. Gusto niya ang babae. At kapag may gusto si Adrian Valdez— kinukuha niya ito. At hindi na niya ito pinapakawalan.