LOGINMichelle's POV
Si Diego. Diyos ko, tama si Diego. Sinubukan niya akong balaan, at nakita na niya kung sino si Kenneth mula pa sa simula. Ilang beses na akong may narinig na kwento, may nakitang picture, may nabasang text message, pero pinili kong huwag maniwala dahil baka mali sila at baka mali lang ako. "Ngayong tapos na tayong mag-usap," sabi ni Kenneth na parang nagpapaalis lang ng tindera, "pwede ka nang umalis. May plano pa kami ni Elena ngayong gabi na inistorbo mo." "Dapat kasama ka nga noong una," dagdag ni Elena sabay kindat. "Pero huwag kang mag-alala, 'ate'. Ibibigay ko sa kanya ang lahat ng hindi mo kayang ibigay." Dahan-dahan akong tumayo kahit nanginginig ang buong katawan ko. Hindi ito totoo. Hindi pwedeng totoo ito. "Ah, Michelle," tawag ni Kenneth nang hawak ko na ang doorknob. "Maghanap ka na rin ng bagong trabaho. Hindi na appropriate na magtrabaho ka pa sa kumpanya." Tawa ni Elena ang huling narinig ko bago sumara ang p***o. Hindi ko maalala kung paano ako nakarating sa elevator o kung pinindot ko ba ang lobby. Hindi ko rin maalala ang paglabas ko sa The Peninsula. Ang natatandaan ko lang ay ang ulan, malakas at malamig, na parang pati ang langit ay nakikiramay sa akin. Tumunog ang phone ko at nakita ko ang text ni Diego: "Michelle? Where are you? Kamusta ang anniversary niyo ni Kenneth?" Doon na ako tuluyang bumigay. Sa gilid mismo ng kalsada, sa harap ng mga taong dumadaan, humagulgol ako na parang bata. Wala akong pakialam sa ulan o sa mga nakatingin. Wala na akong pakialam sa kahit ano. This was supposed to be one of my happiest moment. Dapat nag sasaya ako ngayon sa piling ni Kenneth in celebrating our third year anniversary. Pero baliktad ang nangyari! Ang sakit pala ng ganito. Parang nalulunod ako at hindi makahinga, at parang may kamay na pumipiga sa puso ko para lang masiguradong hindi ako makakaligtas. Ngayon lang 'to. Iiyak ko lang 'to ngayong gabi, at bukas hindi na. Kakalimutan na kita, Kenneth. Tandaan mo 'yan. Hinding-hindi na ako iibig ulit. Lalayuan ko lahat ng lalaki dahil pare-pareho lang naman sila. Puro matatamis na salita hanggang makuha ang gusto nila, tapos kapag tumagal na, wala na! Leche! Magsama-sama kayong lahat! Tumunog ulit ang phone ko. Diego's calling. Pinatay ko na lang. Nagpatuloy ako sa paglakad nang hindi tumitingin sa daan. May bumusina pero hindi ko na pinansin. Hindi ko alam kung gaano katagal akong naglakad, pero pagtingala ko ay nasa harap na ako ng isang bar sa loob ng mamahaling hotel sa Makati, 'yung tipo ng lugar na dadalhin sana ako ni Kenneth kung minahal niya talaga ako. "Ma'am?" Nag-aalalang tinignan ako ng guard sa p***o. "Ayos lang po ba kayo?" Tinignan ko ang sarili ko. Basang-basa ang itim kong dress, malamang ay kumalat na ang mascara ko hanggang baba, at parang dinaanan ng bagyo ang buhok ko. "Hindi," bulong ko. "Hindi ako okay." Pero baka makatulong ang isang inumin. Isa lang, para makalimutan ko kahit ngayong gabi lang. Mausok at maingay sa loob ng Sage Bar. Nakakasakit sa mata ang mga ilaw na paiba-iba ng kulay, at pati ang tugtog ay parang sinasadyang pasabugin ang tenga mo. Dalawang oras na akong nakaupo sa bar counter at tahimik na tinutungga ang beer, pero hindi pa rin nauubos ng alak ang galit ko. Gusto kong manapak ng kahit sino, pero hindi naman pwedeng basta na lang akong maghanap ng away dito. Sumandal ako sa counter at pumikit sandali. Pagdilat ko, pula na ang buong paligid dahil sa ilaw. Napatingin ako sa kaliwa kung saan may booth na okupado ng dalawang babae at dalawang lalaki. Yung isang babae ay nakakandong sa lalaking naka-gray na polo. Naka-crop top siya na halos bra na lang sa sobrang ikli, at ang pulang palda niya ay tumaas na hanggang balakang habang nakaupo siya paharap sa lalaki. Nakapasok ang kamay ng lalaki sa ilalim ng crop top at halatang pinipisil ang dibdib niya, habang ang dila nito ay dumadausdos sa leeg niya pababa sa balikat. Napakagat-labi ang babae at bahagyang gumigiling sa ibabaw ng lalaki, na parang wala silang ibang kasama sa lugar. Sa tabi Naman nila, nakasandal sa dingding ang isa pang babae na naka-black na bodycon dress na halos wala nang natitira sa likod. Nakapikit siya at bahagyang nakabuka ang bibig habang hinahalikan ng lalaking naka-leather jacket ang leeg niya pababa sa dibdib. Hawak ng lalaki ang bewang niya at unti-unting bumaba ang kamay hanggang sa puwet niya, na pinisil nito nang mariin. Narinig ko pa ang mahinang ungol ng babae kahit sa gitna ng malakas na tugtog. Sa kabilang sulok naman ay may dalawang lalaking naghahalikan. Matangkad 'yung isa at naka-puting fitted shirt na dumidikit na sa balat niya sa pawis, samantalang mas maliit 'yung isa at bukas ang tatlong butones ng itim na polo. Hinawakan ng matangkad ang batok ng kasama niya at hinila palapit, dinidiin ang halik hanggang sa marinig ko pa yata ang tunog ng mga labi nila. Ang kamay ng maliit ay pumasok sa ilalim ng shirt ng matangkad at hinaplos ang likod nito pataas.Michelle's POV Tumayo siya sa gilid ng kama at hinubad ang polo niya. Napatitig ako. Matigas ang dibdib niya, may tattoo sa kaliwang balikat, at ang abs niya ay parang inukit. Binuksan niya ang belt at hinubad ang pantalon at boxers, at nang lumantad siya ay napalunok ako. Matigas siya at may ugat na bumabalot sa haba, mapula ang ulo, at mukhang napakalaki para sa akin."Dark, hindi 'yan kakasya...""Kakasya." Kumuha siya ng condom sa drawer, binuksan iyon, at isinuot. Bumalik siya sa kama at nilagyan ng unan ang ilalim ng balakang ko. "Titigil ako kapag sinabi mong tumigil."Ibinuka niya ang mga hita ko at pumwesto sa pagitan nila. Naramdaman ko ang init ng ulo niya na dumampi sa akin, at pinaikot-ikot niya iyon sa basang bahagi para mas madulas. Hinawakan niya ang baba ko."Look at me, Michelle. Kung gusto mong huminto, sabihin mo. Pero kapag pumasok na ako, ako na ang masusunod."Ito na. Ang unang beses ko, at ibibigay ko sa lalaking walanghiyang humalik sa akin nang walang paalam
Michelle's POV Huminto siya agad. Nagtama ang mga mata namin, at kahit kita kong nagpipigil na siya, hindi siya nainis. "Okay ka lang?" "Kinakabahan lang ako." "Kung ayaw mo na, hihinto tayo." Hinalikan niya ang noo ko. "Pero hindi kita sasaktan. Dahan-dahan lang tayo." Huminga ako nang malalim at tumango. "Ituloy mo." Pumikit ako at pilit na inaalala kung bakit ko ba ito ginagawa. Pero kahit anong pilit ko, hindi na si Kenneth ang laman ng isip ko. Ang naaalala ko lang ay ang gabing ito, ang boses ni Dark, at ang init ng kamay niyang humihila sa panty ko pababa. Hindi ko alam kung saan ilalagay ang mga kamay ko, kaya hinawakan na lang niya ang isa at pinagsalikop ang mga daliri namin. "Ang ganda mo dito," sabi niya habang nakatingin sa pagitan ng mga hita ko, at parang sasabog ang mukha ko sa init. "Malinis. Kulay rosas. Parang hindi pa nahahawakan ng kahit sino." "W-wala nga," bulong ko. "Hindi ba't Sabi ko virgin pa ako." Ngumiti siya nang bahagya, pero madilim a
Michelle's POV Nag-init ang mukha ko. Ilang oras pa lang ang nakalipas mula nang makita ko si Kenneth na nakapatong kay Elena, tapos heto ako ngayon at nakadikit sa isang estranghero na hindi ko pa kilala ng husto. Hindi ko alam kung bakit hindi ako natatakot nang kasing-laki ng dapat."Dark," sabi ko, at halos hindi lumabas ang boses ko. "Hindi pa ako... wala pa akong nakakasama nang ganito."Natigilan siya. Lumayo siya nang kaunti para tingnan ang mukha ko. "Ibig mong sabihin, virgin ka?"Tumango ako, at bigla akong nahiya sa sarili ko. "Tatlong taon kami ni Kenneth. Lagi niyang sinasabi na maghintay kami hanggang kasal or kapag ready na ako, kasi respeto daw sa akin. Tapos..." Hindi ko na naituloy. Hindi ko na kailangang ituloy.Natahimik siya nang matagal. Akala ko iiwan na niya ako at ipapasakay sa taxi gaya ng sinabi niya sa bar. Pero hinaplos lang niya ang pisngi ko, mabagal at maingat, na parang baka mabasag ako."Michelle, look at me." Mababa at mahinahon ang boses niya. "Ku
Michelle's POV"No." Mahina ang boses niya pero may kung anong kuryenteng dumaan sa likod ko. "Hindi ako si Kenneth. I already introduced myself earlier. But you can pretend if it helps."Hindi ko na naproseso ang sinabi niya. Ang nakikita ko na lang ay 'yung taong minahal ko nang tatlong taon, 'yung binigyan ko ng lahat, 'yung sumira sa akin nang pinakamasakit. Kumawala ulit ang mga luha ko."Mahal na mahal kita," bulong ko habang nakatingin sa kanya. "Bakit hindi pa rin naging sapat?"Sandaling natahimik si Dark. Pagkatapos ay dahan-dahan siyang sumagot, mababa ang boses at may bahid ng panganib. "Maybe hindi ka para sa kanya. Maybe you're meant for something else. Or someone else.""Eh kanino naman ako para?" Basag ang boses ko. "Twenty-five na ako pero wala pa ring tama sa buhay ko. Wrong career, wrong fiancé, wrong family. God, ang gulo-gulo ko."Hinawakan niya ang braso ko. Mainit at malaki ang kamay niya, at may init na dumaloy sa balat ko. "You're drunk. Ihahatid kita sa inyo.
Michelle's POV Napaiwas ako ng tingin at uminit ang pisngi ko, na hindi ko alam kung dahil sa alak o sa hiya. Ni hindi nga kami nagkaganito ni Kenneth kahit sa loob ng kotse, tapos ang mga taong 'to, harap-harapan sa dami ng tao. Napailing ako. Bar 'to, natural na may ganyan dito. Magugulat na lang ako kung may makita akong nagro-rosaryo sa gilid. "One more," sabi ko sa bartender nang maubos ko ang beer. "Ma'am, pang-lima n'yo na 'yan." "One. More." Binunot ko ang credit card na regalo ni Kenneth noong anniversary namin last month. Might as well gamitin ko na for the last time. Bumuntong-hininga ang bartender pero kinuha niya rin ang card. Makalipas ang ilang minuto ay inilapit niya sa akin ang bagong baso ng whiskey, single malt, 'yung klase na lagi ring inoorder ni Kenneth. Kahit sa inumin naaalala ko pa rin siya. Ang sarap sipain ng sarili ko. "Cheers," bulong ko. "Sa tatlong taon na nasayang." Matapos kong inumin ang isang baso ay nakita kong kumindat sa akin yung matandan
Michelle's POVSi Diego. Diyos ko, tama si Diego. Sinubukan niya akong balaan, at nakita na niya kung sino si Kenneth mula pa sa simula. Ilang beses na akong may narinig na kwento, may nakitang picture, may nabasang text message, pero pinili kong huwag maniwala dahil baka mali sila at baka mali lang ako."Ngayong tapos na tayong mag-usap," sabi ni Kenneth na parang nagpapaalis lang ng tindera, "pwede ka nang umalis. May plano pa kami ni Elena ngayong gabi na inistorbo mo.""Dapat kasama ka nga noong una," dagdag ni Elena sabay kindat. "Pero huwag kang mag-alala, 'ate'. Ibibigay ko sa kanya ang lahat ng hindi mo kayang ibigay."Dahan-dahan akong tumayo kahit nanginginig ang buong katawan ko. Hindi ito totoo. Hindi pwedeng totoo ito."Ah, Michelle," tawag ni Kenneth nang hawak ko na ang doorknob. "Maghanap ka na rin ng bagong trabaho. Hindi na appropriate na magtrabaho ka pa sa kumpanya."Tawa ni Elena ang huling narinig ko bago sumara ang pinto.Hindi ko maalala kung paano ako nakarati







