Chapter 5

Michelle's POV

"No." Mahina ang boses niya pero may kung anong kuryenteng dumaan sa likod ko. "Hindi ako si Kenneth. I already introduced myself earlier. But you can pretend if it helps."

Hindi ko na naproseso ang sinabi niya. Ang nakikita ko na lang ay 'yung taong minahal ko nang tatlong taon, 'yung binigyan ko ng lahat, 'yung sumira sa akin nang pinakamasakit. Kumawala ulit ang mga luha ko.

"Mahal na mahal kita," bulong ko habang nakatingin sa kanya. "Bakit hindi pa rin naging sapat?"

Sandaling natahimik si Dark. Pagkatapos ay dahan-dahan siyang sumagot, mababa ang boses at may bahid ng panganib. "Maybe hindi ka para sa kanya. Maybe you're meant for something else. Or someone else."

"Eh kanino naman ako para?" Basag ang boses ko. "Twenty-five na ako pero wala pa ring tama sa buhay ko. Wrong career, wrong fiancé, wrong family. God, ang gulo-gulo ko."

Hinawakan niya ang braso ko. Mainit at malaki ang kamay niya, at may init na dumaloy sa balat ko. "You're drunk. Ihahatid kita sa inyo."

Napangiti ako nang mapait. "Wala na akong uuwian. Sigurado, nakarating na si Elena kay Tita Beth. Baka nakatambak na sa kalsada ang mga gamit ko ngayon."

Matagal siyang tumitig sa akin, parang tinitimbang ang bawat salita ko. Pagkatapos ay ngumisi siya nang dahan-dahan.

"May suite ako dito sa hotel. You can rest there tonight."

Dapat humindi ako. Dapat tinawagan ko si Diego. Dapat kahit ano na lang maliban sa pakikinig sa estrangherong 'to. Pero bago pa ako makasagot, hinawakan niya ang baba ko at hinalikan ako sa gitna mismo ng maingay at mausok na bar, nang walang paalam at walang hiya-hiya.

Hindi 'yon mabait na halik. Bigla, mapilit, at walang paghingi ng tawad. Nanlaki ang mga mata ko, pero ang lasa ng whiskey sa labi niya at ang bigat ng presensya niya ay tumama sa akin nang diretso sa ibaba ng tiyan. Nakalimutan ko kung nasaan ako, at pati ang pangalan ng lalaking kanina ko lang iniiyakan.

Nang humiwalay siya ay nakatingin pa rin siya sa labi ko. "Let me take away the pain tonight," bulong niya. "Pero kung ayaw mo, sabihin mo ngayon. Ihahatid pa rin kita sa taxi at hindi na kita gagambalain."

Ilang segundo akong hindi nakapagsalita. Sa buong buhay ko, naging mabuting anak ako, mabuting girlfriend, mabuting fiancée. Ano bang napala ko?

"Sige," sabi ko.

Tumayo ako, pero muntik akong matumba sa hilo. Mabilis niyang sinalo ang bewang ko at hinila ako sa dibdib niya. Ang tigas ng katawan niya at ang bango niya, amoy pera at usok ng sigarilyo at kung anong mainit na hindi ko maipaliwanag.

"Wait," sabi niya, at yumuko para pulutin ang nahulog sa sahig. Wallet ko pala. Binuksan niya iyon at nakita ang ID ko. "Michelle Salcedo," basa niya nang dahan-dahan, na parang tinitikman ang pangalan ko. "Maganda pala. Pero mas maganda 'pag ako ang tumatawag."

"Shut up," bulong ko, at uminit ang pisngi ko. Bolerong to!

Isinilid niya ang wallet sa bulsa ng slacks niya at inakbayan ako palabas. Buong paglalakad namin ay nakahawak siya sa bewang ko, at wala akong ginawa kundi sumandal sa kanya.

Habang umaakyat kami sa elevator, dumikit ang labi niya sa gilid ng ulo ko. Hindi ko alam kung bakit hindi ako umatras. Siguro dahil sa unang pagkakataon ngayong gabi, may humahawak sa akin na hindi ako sinasaktan.

Hindi ko na maalala kung ilang segundo kaming nakatayo sa harap ng p***o ng suite. Ang alam ko lang, nakasandal ako sa dibdib niya at amoy na amoy ko ang pabango niyang parang pinaghalong sigarilyo, kahoy, at pera.

Binuksan ni Dark ang p***o gamit ang isang kamay, habang ang isa ay nakapulupot pa rin sa bewang ko. Isang lampshade lang ang binuksan niya sa dulo ng kwarto, kaya kalahati lang ng silid ang naliliwanagan. Malamig ang aircon at amoy mamahaling sabon ang paligid. Hindi pa ako nakakahakbang papasok nang hilahin niya ako at idikit ang likod ko sa p***o.

"Nanginginig ka," bulong niya, habang hinihimas ng hinlalaki niya ang panga ko. "Malamig ba, o takot ka?"

"Basa kasi ako," sagot ko. Pero alam naming pareho na hindi lang iyon.

Ngumisi siya. "Sasabihin ko sana na baka gusto mong maligo muna. Pero mas gusto kong hubaran ka nang ako mismo."