Chapter 4

Paggising ni Julia ay kaagad nitong pinuntahan ang lalaki na noon ay tulog na tulog parin. " Rob! Rob! Wake up!"

"Uhm....bakit?" Iminulat nito ang isang mata pero nang makita siya ay mabilis na pumihit patalikod at muling pumikit. "Go away! Ang aga aga pa."

"Pero alas nueve na."

" So what? Eight pa ng gabi ang flight natin. Pwede tayong matulog maghapon." Hindi parin ito dumidilat.

" Pero sayang ang ipinunta natin dito kung matutulog lang tayo, come on, pasyal tayo. Ngayon lang ako nakapunta dito," hirit niya.

Hindi ito sumagot. Nainis si Julia. Hinila niya ang kumot na nakatabing sa katawan ng lalaki. Napasigaw siya nang makitang nakahubot hubad ito. Mabilis siyang tumalikod sa pagkapahiya.

" Oh, my God! Get dressed!"

Kaagad namang nawala ang antok ni Robbie sa ginawa ng dalaga at sa naging reaksiyon niya. Napatawa ito ng mahina. "Ang aga mo kasing nanggising, iyan tuloy...." Bumangon na ito mula sa kama.

" Ang sinabi ko magbihis ka, bastos!"

Tumawa ito ng malakas. Kinuha nito mula sa backrest ng isang upuan ang isusuot para sa ibabang bahagi ng katawan. "Parang ngayon ka lang nakakita ng hubad na lalaki. Talagang natutulog akong n*******d."

"Alam mong nasa kabila lang ang kwarto ko! You could,at least, have the decency to wear something." Hindi parin siya humaharap dito.

" Malay ko bang papasok ka dito. Dapat sinabihan mo ako. Pwede ka nang humarap. I'm decent now."

Reluctant parin siyang humarap. Decent daw! Naka boxer shorts ito. Kitang kita parin niya ang buong kabuuan nito. Lihim siyang napalunok. May boxer shorts o wala, ang lakas parin ng kabog ng pulso niya. Nakatatak na sa kanyang kamalayan ang kahubdan nito.

"So what do you want? You better have a good reason why you have to wake me up so early in the morning." Nakataas ang isang kilay ni Robbie.

Pagbalik nila sa hotel noong nakalipas na gabi ay kaagad niyang inihiga ang babae sa kama nito. Pinag isipan pa niya kung hahayaan niyang matulog ito na iyon pa rin ang damit or bibihisan niya. Lasing na lasing kasi ito. Pagtanggal palang niya ng stockings nito ay hindi na siya makahinga nang tumambad sa kanya ang makikinis nitong hita. Nagdesisyon siyang hayaan nalang ang babae na matulog nang nakaganoon.

This morning she looked so good in a tight fitting sleeveless shirt and designer blue jeans. Napaka sexy at presko nitong tignan. Pinigilan niya ang sarili na halikan ito.

" Pasyal tayo. Hongkong is a shopper's paradise. Samahan mo akong mamasyal!"

"Ano? Ginising mo ako para diyan?" Umakto siyang babalik na uli sa pagtulog.

" Okay, Ikaw din. Ngayon lang ako nakapunta dito. Baka mawala ako, hindi ka makakaalis ng alas otso. Sagutin mo ako sa kapatid ko."

Lihim siyang napangiti sa tactic ng dalaga.

" Okay, okay. Magsa shower lang ako. Pambihira naman!"

JULIA wanted to ride the park tram. Nakita niya sa brochure sa airport lounge na pumupunta ito ng Victoria Peak. Victoria Peak is a huge shopping and eating complex. Nang Nakita niya ang tram ay hinila niya kaagad si Robbie.

"Bilisan mo baka maiwan tayo!" Napilitang tumakbo ang binata pasunod sa kanya ngunit hindi na nila naabutan ang tram.

"Oh, no! Naiwan na tuloy tayo." Humihingal na napapadyak siya. "Naku! Paano tayo pupunta doon? Ang bagal bagal mo kasing kumilos. "Tumawa ng malakas si Robbie. "Bakit ka tawa ng tawa? Kasalanan mo ito."

"Aba, nagpasama ka na nga, naninisi kapa." pinisil nito ang ilong niyan.

"Paano na tayo pupunta sa Victoria Peak?" maktol pa niya.

"Don't worry, the tram runs every ten minutes. May darating pa uli kaagad."

Parang batang nagliwanag ang mukha ng bata nang marinig iyon. Nang dumating nga ang tram ay nagmamadali siyang sumakay. Aktong umupo siya sa kaliwa nang hilahin siya ni Robbie.

"We should sit on the right side for the best view, wala kang masyadong makikita diyan."

Tama nga ito, mula sa puwesto nila ay kitang kita nila ang kabuuan ng Hongkong.

" Parang madalas ka dito," aniya.

"Business." Nagkibit balikat ito." Paanong ang isang tulad mo ay ngayon lang nakarating ng Hongkong?"

"Dad took me to Disneyland in the US when I turned twelve. US pa lang ang napuntahan ko, usually to check some hotels there for my business. Si Mommy naman ay niyaya ko na pumunta dito pero ayaw niya. Between studies, taking care of my mother and managing Roadstead Hotel, I never found the time to visit here. Funny, ikaw pa ang kasama ko, of all people!"

Sinulyapan siya nito at magkomomento sana, pero nang makita niya ang view ay excited na itinuro niya iyon sa katabi. Sa halip na tumingin sa view ay napatingin si Robbie sa magandang mukha ng dalaga na punong puno ng excitement. Ilang beses na itong pumunta ng Hongkong, pero ngayon lang nito naramdaman na exciting pala mamasyal doon.

At Times Square Shopping Complex, Julia found her shoes. Italian ang may ari ng tindahan at ito mismo ang nagsukat sa kanya ng sapatos. Lumuhod ito sa harapan niya.

" You've got beautiful feet, Ma'am. Your feet flattered our shoes."

Napahagikgik siya. "Thank you, Sir. I thought it's the shoes that flattered the feet?"

Napailing ito. "In your case, Ma'am, it's the other way around. It's because your feet are so beautiful that our shoes looked so good. You could model our shoes, Ma'am.

I hope you can tell me your name."

" You Italians are flatterers!"

" Tell me what country you came from. I've never seen a face that beautiful in my country or even here." Lalo siyang tumawa ng malakas. Si Robbie naman ay lalong sumimangot. Bumilis siya ng dalawang pares ng sapatos mula sa shop na iyon. Si Robbie ang naging taga bitbit niya. Sa bilis nitong maglakad, kailangan pa niyang tumakbo para makasabay rito.

" Teka, Rob! Sobra namang bilis ng lakad mo."

" Hindi ka ba nakahalata na tsinatsansingan ka na ng Italian na iyon, nagpapatsansing ka naman!"

" Hindi niya ako tsinatsansingan. In fact, I found him very charming." He rolled his eyes. "Charming, my eye! Hindi mo ba nakita kung paano siya humawak sa paa mo? You allowed him to maul you!"

"Sinusukatan niya ako.bkung tsansing lang, mas pakiramdam ko pa nga na tsinatsansingan mo ako kahapon sa airport!"

"Ano? Bakit naman kita tsatsansingan?" Nilingon siya nito at matalim na tiningnan. Kung hindi lang secure si Julia sa kanyang sarili, laglag na siguro ang self esteem niya kapag kasama ang binata. This guy was always making her feel inadequate. Hindi siya kumibo.

"Speaking of feet, iyan ba ang natapilok kagabi? Iisipin kung nagdadahilan ka lang kahapon. Gustong gusto mo lang yata ng masahe ko." Gusto nitong inisin ang babae. He hated the sight of somebody handling Julia's feet. Muntik na nga nitong sapukin ang Italian kanina at hindi nito maintindihan ang sarili kung bakit ganoon ang nararamdaman. Hindi nakakibo si Julia. Iniisip niyang baka nahulaan na ni Robbie ang pakana niya noong isang araw. She blushed.

"Okay, sorry. Talagang natapilok ka. Don't get mad. Let's go!"

"Pinagmumukha mo akong boy mo, ah. Nakakahalata na Ako,"ani Robbie mayamaya.

"Akin na nga iyan! Dalawa lang iyan nagrereklamo kana?akin na!" Pinilit ni Julia na abutin ang braso ng binata at kunin ang mga dala nitong shopping bags pero iniiwas nito iyon.

" Huwag na! Amo kita, kapatid ka pa ng boss ko, nakakahiya naman sa iyo."

"Akin na sabi..."

Tumawa ito. "Huwag na nga. Binibiro lang kita. Pakainin mo muna ako bago ka mag shopping uli. Wala na akong lakas para magbitbit ng mga binili mo." Niyaya siya ng binata na kumain sa Aberdeen Floating Seafood Restaurant. Nag order ito ng seafood para sa kanilang dalawa. Nadismaya siya ng umalis ang waiter na hindi siya tinanong ni Robbie kung ano ang gusto niya.

"Bakit?" Nakita nito ang reaksyon niya. "I ordered for you. You will love their lobster and crabs. It's yummy."

"Hindi ako kumakain ng seafoods!"

"Ano? Masarap ang seafood nila. You should taste their Pacific baby lobster in szechuan sauce. Hindi ka nagsisisi."

Sumimangot siya. "I don't care what fancy names they are called. Kung mamamatay naman ako, huwag na."

"Seryoso ka?"

"Mukha ba akong nagbibiro? May allergy ako sa lahat ng bagay na lumalangoy at lumilipad. Meaning no fish and no chicken." Napatunganga ang lalaki sa kanya. Parang hindi ito naniniwala sa sinabi niya. "Sige, panonoorin nalang kita habang kumakain ka. Magpapakamatay nalang ako sa gutom kaysa sa mamatay ako sa allergy."

Tahimik na tinawag nito ang waiter. Nag order ito ng steak para sa kanya.

"I'm sorry. Ilang beses na akong nagpunta sa bahay ni Jess para mag dinner at nandoon ka rin. I never realized that you don't eat seafoods."

"It's because you're busy with Melissa, you never noticed me except to quarrel with me." Natahimik bigla ang lalaki. "Rob, anong nangyari sa inyo ni Melissa?" usisa niya.

"Let's not talk about Melissa, okay?

"Why not?" Hindi niya napigilang itanong.

"Because it is none of your business," he snapped.

That put her on her place. Oo nga naman. Sino ba siya sa buhay nito para magtanong ng ganoon?

"Sorry," pabulong na sabi niya.

Mabuti nalang at dumating na ang inorder nila. Tulad ng dati, kapag may kumakain ng seafoods ay wala siyang magawa kundi maglaway. Gustong gusto niyang kumain niyon pero bawal sa kanya.

"Hindi ko maimagine ang buhay ko na hindi kumakain ng seafood. Paborito ko ito.," ani Robbie na takam na takam sa pagkain ng lobster.

"Kaya naman ako buhay pa rin hanggang ngayon dahil hindi ako kumakain niyan. Pero sige lang, mang inggit ka pa," nakalabi niyang turan.

"Oo nga, halatang halata sa iyo. Tumutulo ang laway mo, oh!

Conscious na pinunasan niya ang bibig pero nang tumawa ang binata ay binato niya ito ng napkin.

KINAHAPUNAN ay sa Ocean Park sila pumunta. They went to the dolphin exhibition at Marineland. Lumapit siya sa mga dolphins at nakipag shake handa. Nang bumagsak sa tubig ang isang dolphin ay gumawa ito ng malaking splash. Pareho silang nahagip ng tubig. Nabasa ang damit ni Julia at sa isang iglap ay humakab iyon sa katawan niya at bumakat ang itim niyang bra. She made a very sexy sight in her wet and clingy white shirt. Isang turista ang hindi nakatiis at kinuhanan siya ng larawan. Instinctively, Robbie grabbed her and hugged her tight to his chest to shield her from more prying eyes.

"Man, she's such a lovely sight! Don't keep her to yourself," anang Isang turista. Humalakhak na lumayo ito nang tapunan ni Robbie ng matalim na tingin.

"Damn!" Lalo pa siya nitong niyakap. Hindi na nga siya makahinga sa higpit niyon. Nilapitan naman sila ng isang staff ng Ocean Park. "We are really very sorry. We will give you tshirts for changing. We are sorry for what happened." They went out of the park wearing identical t-shirts. Binigyan din sila ng mga souvenir dolphin stuffed toys. Kinuhanan sila ng staff ng picture kasama ang malaking isda.

"Bold star kana ngayon. Hindi natin alam kung saan niya gagamitin ang picture mo. For all we know, you'll be on the centerfold of playboy magazine by next month," tudyo ni Robbie.

"Hayaan mo na, hindi naman ako kilala sa bansa nila," aniya.

"Will it not bother you kung pagnasaan ka nila?"

It will not bother me kung ikaw ang magnanasa sa akin, naisip niya. Nag init ang pisngi niya roon. Mabuti nalang at hindi ito napansin niyon. "Well, hindi ko siya kilala at hindi niya ako kilala. It does not matter." But she still remember how deliciously warm she felt when Robbie hugged her to his chest. Pakiramdam niya ay protected na protected siya sa mga bisig. Ano kaya ang pakiramdam kung talagang mahal niya ako? Nanlamig siya sa naisip.

"Are you okay?" Akala nito ay nanlalamig parin siya.

"Yup!" Yumuko siya para hindi nito mabasa ang affection na alam niyang nakasulat sa kanyang mukha. Mahal niya ito. She thought she was over her infatuation for him but she was wrong.

"Mabuti pa siguro, bumalik na tayo sa hotel at magpahinga. Pagod kana."

"Huwag muna, no?" saway niya. "Wala pa akong pasalubong kay Miguel at kay Kai. Ikaw din, hahanapan ka ng pasalubong ng mga iyon." She saw Robbie rolled his eyes upward but continued to follow her.

Sa Stanley market siya nakakita ng mga pampasalubong sa pamangkin at sa kapatid. Nakakita rin siya ng antigong cufflink para kay John. Mahilig mag collect ng ganoon ang kaibigan niyang bakla na siya ring manager sa Roadstead Hotel.

"Para kay Jess?" nakataas ang kilay na tanong ni Robbie.

"Hindi, para kay John."

"Ah, boyfriend." Tinapunan niya lang ito ng tingin. Hindi na siguro niya kailangang mag paliwanag pa na bakla si John. Bahala itong mag isip ng kung ano.

"Ikaw, anong nabili mo?"

"Wala akong papasalubungan. Bilisan na natin, pagod na ako!"

Kinagabihan ay sumakay na sila sa eroplano pabalik sa Pilipinas. Masaya si Julia kahit tapos na ang bakasyon nila sa Hongkong. Naging magkaibigan sila ni Robbie sa lugar na iyon and she was wishing na magpatuloy ang friendship nila hanggang sa pagbalik sa Maynila.

TWENTY-FIFTH ANNIVERSARY celebration ng LifePlan Insurance na ginanap sa bagong tayong Jefferson Genaro de Riguera Building. Bongga ang selebrasyon. They invited celebrities, well-known political personas and successful businessmen. It was a big success. Pinarangalan ng kompanya ang mga top-selling salesmen. Incentive such as trips abroad, cars and houses and lots were given to the most deserving employees.

Kanina pa hinahanap ni Julia si Robbie. Nang nakita niya ito ay kaumpok nito ang ilang bise presidente. Nilapitan niya si Dexter, ang vice president for provincial sales.

"Kanina pa umiinom si Robbie," bulong nito sa kanya. "I think he had finished a bottle of tequila and he's going for a second. Somebody has got to stop him." Gusto niyang tanungin kung bakit siya ang sinabihan nito. Ganoon pa man ay nilapitan niya ang binata. Mula noong magkasama sila sa Hongkong, Isa na si Robbie sa mga itinuturing niyang kaibigan sa kompanya.

"Can I have a dance with my EVP?" Tanong niya kay Robbie nang makalapit dito. Gusto niya itong pagsabihan ng hindi naririnig ng mga kaibigan.

"Sure, it's an honor to dance with the president's sister," anito. Nang pumunta sila sa dance floor ay halatang lasing na nga ito. Hindi na maayos ang pagsasalita at paglalakad nito.

"Damn, you're so beautiful! If I didn't know better, I could have...."Isinubsob nito ang mukha sa leeg niya. Amoy na amoy niya ang nainom nito. Bahagya siyang kinilabutan sa pagdantay ng hininga nito sa balat niya. "Robbie, you're drunk. Umuwi kana."

"Drunk? I'm not. Hmm....you smell good and feel soft."

Pinilit niyang tatagan ang tinig. "Bitiwan mo ako, Robbie. You're drunk. Hindi ka dapat uminom ng marami," mahina pero mariin niyang sabi.

"Why not?" anitong namumungay na ang mga mata.

"I am just celebrating like everyone else. It's the company silver anniversary and my ex fiance's getting married tomorrow. So there's a lot to celebrate. At least, I didn't marry her."

Napahinto sa oagsasayaw si Julia. So iyon pala ang dahilan kung bakit ito nagpapakalasing. Poor boy. Niyakap niya ang binata.

" I wanna celebrate. Celebrate with me," anas nito at hinapit pa siyang lalo. Kailangan gumawa siya ng paraan. She did not want him to look life a fool in front of everyone there. He was their EVP, for goodness' sake.

"Come on, ihahatid na kita," she suggested.

"Ayoko pang umuwi. I want to celebrate."

"Okay. So let's celebrate outside."

Napahinuhod naman niya si Robbie. Isinakay niya ito sa kanyang sasakyan. Nagpasya siyang ihatid ito sa condo unit na tinutuluyan nito. Wala iti sa kondisyon para mag drive.

"Ang sakit ng ulo ko....ungo nito.

"Hay naku! Buti nga sayo."

Nang makarating sa condominium building, inalalayan niya ito paakyat sa unit nito. Tinulungan din niya itong makapasok sa silid nito. Napasama siyang napahiga sa kama nang hilain nito ang braso niya.

"Let's celebrate. Huwag ka munang umuwi," anito. Kumalabog ang dibdib ni Julia sa pagkakadikit nila, pero pinilit niyang tatagan ang sarili.

"Robbie, you're stinking drunk. Kailangan ko nang bumalik sa party." Si Melissa ba ang ipinagkakaganito nito? Her heart went out of him. Alam niya kung gaano kahirap magmahal at hindi mahalin. 

Tinulungan niya itong magtanggal ng polo. He had a beautiful body. Muntik na niyang haplusin ang mabalahibo nitong dibdib, kung hindi lang niya nakontrol ang sarili. Tumayo siya para umalis nang hawakan nito ang isa niyang kamay. "Julia, thank you."

His beautiful eyes arrested hers. Sandali siyang natigilan mula sa balak na sanang pag iwan dito. Nagulat siya nang muli siya nitong hinila at napadapa siya sa dibdib nito. Nahulog ang pouch niya sa sahig. "Rob, I've to go."

"No, please....stay with me," pagmamakaawa nito. Inabot nito ang ulo niya upang magkalapit ang mga labi nila. That was their first kiss. It was sweet and it felt good. Lalo pa siyang napaloob sa mga bisig ng binata nang ilagay nito ang dalawang kamay sa likod niya. Napapikit siya habang ang mga braso niya ay yumakap na rin dito.

"God, you're so sweet!" Bulalas nito. He rolled over so she was beneath him. Bumaba sa kanyang leeg ang labi nito habang ang isang kamay ay nagbaba ng strap ng gown niya. She was so engrossed with the arousing feeling Robbie was evoking in her that she forgot where she was and why she was there. Ang alam lang niya ay mahal niya ang binata. Matagal na matagal na.

"Rob....."daing niya nang kubkubin ng labi ng lalaki ang dibdib niya.

"Sweet, you're sweet." He sucked her nipple that was already exposed to his marauding gaze.

"Rob, don't stop!" tutol niya nang maramdamang babangon ito. Saglit siyang h******n nito sa labi bago tumayo sa tabi ng kama. Inalis nito ang natitirang saplot sa katawan hanggang sa hubo't hubad na ito. Napalunok si Julia ng nang makita ang kabuuan ng katawan ng binata. Muli siyang dinaganan nito at ipinagpatuloy ang paghaplos at pagbalik sa mga bahagi ng katawan niyang hindi niya pinahintulutang mahagkan ng iba.

Nilihis ni Robbie ang gown ng dalaga hanggang baywang. Nang maibaba nito ang panloob niya, he immediately sought entry. Nakagat ni Julia ang labi niya para mapigilan ang daing na gustong kumawala sa kanyang lalamunan nang maramdaman ang hapdi ng unang pag iisa. Nagpatuloy ang binata sa pag indayog sa ibabaw niya. Soon the pain was replaced by pleasure. Nang mag collapse ito sa ibabaw niya, alam niyang narating nito ang rurok.

Hinintay niya ang magiging reaksyon nito sa nangyari sa kanila. Pero banayad na paghinga na lang ang narinig niya. Tulog na tulog na ito. Napabalikwas siya. Nanginginig ang mga kamay na ínaayos niya ang sarili. Ano ang ginawa niya? Bakit binayaan niyang mangyari ito sa kanila? Pero alam na niya ang sagot. Mahal niya ang lalaki.

Masuyong tinapunan niya ng tingin ang katabi. Hindi siya nagsisisi sa pagbibigay ng sarili rito. Hindi kaagad nakatulog si Julia. Ano kaya ang magiging reaksyon ni Robbie kapag nagising ito na katabi siya? Would he be just as happy as her? Alukin kaya siya nito ng kasal? Kailangan niyang malaman. Maya maya ay hindi na niya napaglabanan ang antok. Nakatulog siyang nakayakap sa binata.